Stażysta. Tom 1

Pod koniec trochę niepokojąca

Pod koniec trochę niepokojąca

Nie rozumiem fenomenu tej książki. Jest... sympatyczna, ale jakoś szczególnie mnie nie porwała.

Nie rozumiem fenomenu tej książki. Jest... sympatyczna, ale jakoś szczególnie mnie nie porwała.

Bardzo słaba książka. Czuć, że to debiut i niestety marny. Historia mało wciągająca, bohaterowie mogliby żyć obok mnie i kompletnie bym się nimi nie zainteresowała, bo są nijacy, kompletnie nie wyraziści. Niestety mam już tak, że serie czytam/słucham do końca, więc zmuszę się, żeby przebrnąć przez drugą część.
Nie polecam.

Bardzo słaba książka. Czuć, że to debiut i niestety marny. Historia mało wciągająca, bohaterowie mogliby żyć obok mnie i kompletnie bym się nimi nie zainteresowała, bo są nijacy, kompletnie nie wyraziści. Niestety mam już tak, że serie czytam/słucham do końca, więc zmuszę się, żeby przebrnąć przez drugą część.
Nie polecam.

Jeśli szukacie prostej, miłej niedługiej fantastyki do poczytania, to śmiało, nie będziecie zawiedzeni. Bardziej minipowieść niż powieść, jednowątkowa, skupiona na głównym bohaterze. Klimaty śmiercio-piekielno-niebiańskie plus Urząd obsługujący zmarłych będący połączeniem typowego polskiego urzędu i tej instytucji od czasu z serialu "Loki" - całkiem fajny setting. Językowo okej, przyczepiłabym się do paru przecinków i niekiedy do szyku zdań, ale to ja, wy możecie nie zauważyć. Przeczytałam szybko, nie żałuję, nie jestem zachwycona, być może szybko zapomnę, ale nie odradzam - rzecz to całkiem średnia, chwilowo satysfakcjonująca.

Jeśli szukacie prostej, miłej niedługiej fantastyki do poczytania, to śmiało, nie będziecie zawiedzeni. Bardziej minipowieść niż powieść, jednowątkowa, skupiona na głównym bohaterze. Klimaty śmiercio-piekielno-niebiańskie plus Urząd obsługujący zmarłych będący połączeniem typowego polskiego urzędu i tej instytucji od czasu z serialu "Loki" - całkiem fajny setting. Językowo...

Jak na debiut nie jest źle, choć opowiedziana historia raczej nie angażuje.

Stażysta to przyzwoity pierwszy tom cyklu. Głównym bohaterem jest Darwin, młody chłopak na stażu, który niedługo podejdzie do końcowego egzaminu i, jak ma nadzieję, zacznie pracę w urzędzie. Nie jest to jednak urząd jak inne. Do tego konkretnego trafiają dusze zmarłych, które następnie są rozliczane z całego swojego życia. Każda z nich może trafić do raju, czyśćca lub piekła.

Niestety, wskutek splotu niespodziewanych wydarzeń, Darwin zostaje wrobiony w morderstwo swojego kolegi na stażu. Musi on uciekać z urzędu do świata żywych, gdzie ma nadzieję złapać morderców i oczyścić swoje imię. Oczywiście po drodze napotyka na pewne komplikacje, a w sprawę okazują się być zamieszane byty anielskie jak i demoniczne.

Ciężko mi w przypadku tej pozycji znaleźć jakieś wyraźne wady. Jest tu trochę akcji, nie ma błędów logicznych, sama książka jest też napisana nienajgorzej i czyta się ją całkiem szybko (tym bardziej, że to króciutki tytuł). Bohaterowie nie są jakoś super zarysowani, ale w swoich rolach sprawdzają się nienajgorzej (mały plusik za Felusia).

Ogólnie czuję, że lektura Stażysty nie w wzbudziła u mnie większych emocji. Wszystko to, co możemy znaleźć na kartach powieści pojawiło się już wcześniej i to wielokrotnie. Fabuła jest dość sztampowa i niespecjalnie zaskakuje. Sam pomysł z wysyłaniem dusz zmarłych do nieba lub piekła był już w polskiej fantastyce eksploatowany, chociażby w powieściach o Wiktorii Biankowskiej od Katarzyny Miszczuk. Powieść też nie broni się sama, wyraźnie to wprowadzenie do większej całości, która przede wszystkim stawia pytania a nie odpowiada na nie. Bez sięgnięcia po kontynuację nie będziecie raczej usatysfakcjonowani.

Mimo powyższego marudzenia nie uważam, aby pierwszy tom cyklu był szczególnie zły. Po prostu zabrakło mi oryginalności i czegoś więcej. Prawdopodobnie sięgnę po drugi tom, mam nadzieję, że będzie tam więcej „mięska” i historia mnie zaangażuje. Wystawiam Stażyście ocenę 5/10 z plusikiem na zachętę.

Jak na debiut nie jest źle, choć opowiedziana historia raczej nie angażuje.

Stażysta to przyzwoity pierwszy tom cyklu. Głównym bohaterem jest Darwin, młody chłopak na stażu, który niedługo podejdzie do końcowego egzaminu i, jak ma nadzieję, zacznie pracę w urzędzie. Nie jest to jednak urząd jak inne. Do tego konkretnego trafiają dusze zmarłych, które następnie są...

Ciekawa koncepcja fabuły, wykonanie na dobrym poziomie. W wolnej chwili sięgnę po drugą część.

Ciekawa koncepcja fabuły, wykonanie na dobrym poziomie. W wolnej chwili sięgnę po drugą część.

Korci mnie by napisać, że Stażysta to połączenie R.I.P.D z Percy Jacksonem. Choć nie sądzę by wielu ludzi pozytywne kojarzyło to pierwsze (a i sam mgliście pamiętam film z 2013),a co do przygód młodocianego herosa, tak muszę przyznać się bez bicia, że książek nie czytałem i jedyne znajomi jestem z pierwszą ekranizacją. W każdym razie od R.I.P.D mamy biurokratyczną wizję zaświatów oraz wątek pogoni za zbiegłymi umarlakami po świecie żywych, zaś od Jacksona młodego protagonistę oraz ogólny młodzieżowo-przygodowy klimat.

Chociaż nazwanie Darwina młody jest trochę na wyrost. Nie jest nastolatkiem, ale też mentalne to jest taki podrostek. Jego i resztę pozytywnych bohaterów ogólne wsadził bym do szuflady "sympatyczny, ale niezbyt intrygujący". Na pewno Feluś, piekielni ogar i dobre psisko w jednym, jest najfajniejszą postacią. Słabej wypadają antagoniści. Niektórzy (szczególne trójka uciekinierów) naprawę są klepani na jedną notę.

Podobne z scenami akcji jest dla mnie po prostu ok.

Ogólne po miejscu akcji spodziewałem się urzędniczego humoru i żartów z absurdów biurokracji, ale w sumie tych w książce nie ma. Choć z dwojga złego lepsze to, niż by autor silił się na humor, jeśli to nie jego konik.

Warto wspomnieć, że nie jest to książka z fabułą zamkniętą i zakończoną samą w sobie. Wręcz przeciwne, konkluzji brak, a tom jest właściwe tylko wprowadzeniem do bohaterów i wątków w zapewne przynajmniej trzyczęściowej serii. Czy sięganiem po następny tom? Być może kiedyś. Na razie daję części pierwszej szóstkę. I to taką naciąganą.

Korci mnie by napisać, że Stażysta to połączenie R.I.P.D z Percy Jacksonem. Choć nie sądzę by wielu ludzi pozytywne kojarzyło to pierwsze (a i sam mgliście pamiętam film z 2013),a co do przygód młodocianego herosa, tak muszę przyznać się bez bicia, że książek nie czytałem i jedyne znajomi jestem z pierwszą ekranizacją. W każdym razie od R.I.P.D mamy biurokratyczną wizję...

Świetna historia, ciepła, urocza i z humorem. Koniecznie sięgnę po drugi tom.

Świetna historia, ciepła, urocza i z humorem. Koniecznie sięgnę po drugi tom.

Takie tam czytadełko

Takie tam czytadełko

Życie po życiu. Zaświaty. Temat ten wielokrotnie był wałkowany w książkach, filmach, serialach i to na wiele sposobów. W końcu ile religii tyle wersji tego, co się dzieje z duszą po naszej śmierci. Widzieliśmy już wersje mroczne, przerażające oraz dość dowcipne, a jednocześnie chwytające za serce. Jednak to Marcin Kowal w swoim „Stażyście tom 1” pokazał chyba najbardziej nietuzinkową opcję. Wyobraźcie sobie ciało zostaje tu, a dusza odchodzi. Nie uwierzycie gdzie. Do Urzędu Przeżytych. Gdzie z numerkiem będziecie czekać na swoją kolej by dowiedzieć się, co dalej. Dla wielu może się wydawać, że to już piekło. Zwłaszcza, gdy sami chcieliście coś załatwić w podobnym miejscu albo oglądaliście „Dwanaście prac Asteriksa”.

Warto jednak wspomnieć najpierw o bohaterze, wokół którego kręci się cała akcja. Darwin jest tytułowym stażystą w Urzędzie Przeżytych. W czasie swojego egzaminu na pełnoprawnego Urzędnika dochodzi do wielu komplikacji, które na zawsze mają przekreślić jego planowaną przyszłość, a plany ma naprawdę wielkie. Pragnie piąć się po drabinie awansów by w końcu zostać Łowcą, który na legalu będzie mógł wychodzić na powierzchnię. Niestety trzech interesantów daje nogę, o co zostaje oskarżony Darwin, przez co w sposób nie do końca zgodny z przepisami wraz z niezwykłym towarzyszem wyrusza na łowy. W końcu niema nic do stracenia.

Muszę przyznać, że tak ciekawa książka nie trafia się często. Już od pierwszych stron ciężko mi było się od niej oderwać, bo nie spodziewałem się, co może autorowi wpaść do głowy. Szczerze widzę tu pewne elementy zaciągnięte delikatnie po równo z „Uwierz w ducha” jak i „Dobry Omen”. Nie widzę w tym jednak nic złego, bo wiadomo coraz trudniej o kompletną oryginalność, ale te elementy występujące tu i tu są jak najbardziej dograne i kompletne. Po prostu pasują do siebie i tworzą jedną spójną całość.

Bohaterowie to najmocniejszy element tej książki. Wykreowani zostali perfekcyjnie tak samo Ci główni jak wspomniany wcześniej Darwin czy też Złoty albo Pączek, chociaż ten ostatni niemiał tu zbyt ważnej roli. Jednak jego obecność nadawała całość innego charakteru. Przy okazji mam takie pytanie czy tylko mi Faluś przypominał tego psiaka z filmu „Coco”. Jakoś czytając o nim miałem tamtego przed oczami, mimo że jego opis był całkowicie inny. Zgadzał mi się jego charakter oraz ta szczenięca niewinność niepasująca do jego gatunku.

Co do miejsca akcji to nie jest ono zbyt urozmaicone. Głownie biuro, kawałek Warszawy oraz dom Doroty. Jedynej kobiecej i ludzkiej przy okazji postaci. Wiem, że kobiety są ludźmi i nie mam ku temu żadnych wątpliwości, ale jest tu jeszcze jedna bohaterka, chociaż ona z powodu wykonywanej przez siebie profesji na pewno człowiekiem nie jest. Mam nadzieje, że nikogo nie uraziłem tym akapitem. Wracając jednak do fabuły nie czułem się tu klaustrofobicznie, powiedziałbym nawet, że to taka mała wycieczka po świecie do tej pory niespenetrowanym przez nikogo. Niebezpiecznym, a ciekawym zarazem. To taka pierwsza podróż do Afryki.

Wadą jest długość. Na czytniku wyświetlają mi się 182 strony, co jest dość ciekawe, ponieważ ta książka najpierw pojawiła się w wersji elektronicznej, a dopiero potem papierowej i to po dobrych czterech miesiącach. Widocznie nie do końca byli pewni czy podejdzie czytelnikom. Jej wydawcą jest Virtualo dla Empik Go, dlatego trochę denerwuje mnie, że musieli ją rozdzielić na dwie części, by zarobić więcej. Nie byli początkowo ograniczeni takimi rzeczami jak fizyczna grubość woluminu oraz jego wagą. Oczywiście z przyjemnością sięgnę po dalsze losy Darwina, bo takie Urban Fantasy naprawdę lubię i przygarnę w każdej ilości.

Więcej recenzji na blogu: www.comysleo.pl

Życie po życiu. Zaświaty. Temat ten wielokrotnie był wałkowany w książkach, filmach, serialach i to na wiele sposobów. W końcu ile religii tyle wersji tego, co się dzieje z duszą po naszej śmierci. Widzieliśmy już wersje mroczne, przerażające oraz dość dowcipne, a jednocześnie chwytające za serce. Jednak to Marcin Kowal w swoim „Stażyście tom 1” pokazał chyba najbardziej...