Realia opisywane przez Grudzińskiego to istny koszmar, z czym nikt nie powinien się kłócić. Uważam, że w przypadku tej książki warto zwrócić uwagę na jej znaczący aspekt - istnienie człowieczeństwa. Doceniam wysiłek autora, by w potwornych czasach skupić się na ludziach, którzy pragnęli uciec od stania się człowiekiem zlagrowanym. Co warto zaznaczyć, autor nie ocenia działań współwięźniów, ponieważ każdy z nich oceniany jest tylko przez swoje własne sumienie. Istnienie innego świata zmusza bowiem jednostkę do codziennej walki i poświęcenia, która nasila się szczególnie po powrocie do dawnego porządku. Mimo powtarzalności zła w świecie, istotne jest zachowanianie postawy czynnej i szukanie w sobie odrobiny prawdziwych uczuć, poetyki, a przede wszystkim - człowieczeństwa.

Realia opisywane przez Grudzińskiego to istny koszmar, z czym nikt nie powinien się kłócić. Uważam, że w przypadku tej książki warto zwrócić uwagę na jej znaczący aspekt - istnienie człowieczeństwa. Doceniam wysiłek autora, by w potwornych czasach skupić się na ludziach, którzy pragnęli uciec od stania się człowiekiem zlagrowanym. Co warto zaznaczyć, autor nie ocenia...

Cudowna pozycja. Błyskotliwa i ponadczasowa, bazując na absurdzie, ukazuje tendencje współczesnego świata, który opiera się na bierności, zagubieniu i zanikaniu wartości.

Cudowna pozycja. Błyskotliwa i ponadczasowa, bazując na absurdzie, ukazuje tendencje współczesnego świata, który opiera się na bierności, zagubieniu i zanikaniu wartości.

Na początku warto uświadomić sobie pewną rzecz - do tej książki najlepiej jest podejść z dziecinną naiwnością oraz dać się jej porwać. Podjerzewam, że najwierniejsi fani Harry'ego Pottera są już dużo starsi, co wiąże się z tym, że odbiór może być zupełnie inny niż w przypadku oryginalnej serii.

Książka naprawdę mnie urzekła. Muszę zaznaczyć, że traktowałam ją jako pewne uzupełnienie, a nie kolejną część. Wyzbyłam się skłonności do wylicznia każdego nielogicznego elementu świata czarodziejów. Owe błędy pojawiają się w tej książce zaskakująco często, jednak myślę, że wychwycą je głównie te osoby, które o świecie HP wiedzą wszystko.

Poza tym, historia jest naprawdę wciągająca. Mimo innej formy, szybko tocząca się akcja potrafi zaciekawić. Co prawda, dotyczy ona wydarzeń, które zostały opisane w sadze w bardziej rozległy sposób, jednak mało jest przewidywalnych elementów.

Dużym plusem jest z pewnością skupienie się na dzieciach bohaterów, których problemy są o wiele bardziej ludzkie. Bardzo urzekło mnie opisanie relacji między nimi i rodzicami - wskazuje na to, że bohaterowie, którzy zmagali się z wieloma, nieadekwatnymi do ich wieku, problemami, mają trudności, by poradzić sobie jako rodzice. Naprawdę warto zobaczyć ich w nowej odsłonie.

Biorąc to wszystko pod uwagę, uważam, że książka jest w stanie dostarczyć wiele emocji i pozwala odczuć dreszczyk podekscytowania, który z pewnością znany jest fanom Harry'ego. Ja, jako jedna z nich, polecam przeczytać tę książkę przy zachowaniu dystansu. Aby odczuć sentyment, najlepiej będzie cofnąć się do sagi, a tę książkę potraktować jako wisienkę na torcie.

Na początku warto uświadomić sobie pewną rzecz - do tej książki najlepiej jest podejść z dziecinną naiwnością oraz dać się jej porwać. Podjerzewam, że najwierniejsi fani Harry'ego Pottera są już dużo starsi, co wiąże się z tym, że odbiór może być zupełnie inny niż w przypadku oryginalnej serii.

Książka naprawdę mnie urzekła. Muszę zaznaczyć, że traktowałam ją jako pewne...

Zdecydowanie jest to książka, która odbiega od innych biografii Michaela. Wydaje się mi być najbardziej szczera, choć - z uwagi na tak bliską relację - lekko stronnicza. Aczkolwiek nie uważam tego za wadę. Frank Cascio nie ukazał swojego przyjaciela wyłącznie z tej strony, która (dopiero) od kilku lat jest rozpowszechniana, ponieważ daje wgląd w wady, które Michael bez wątpienia miał, takie, które miały znaczący wpływ na nawiązywanie z nim relacji. Uważam, że książka jest skierowana głównie do osób, które nie są zachłyśnięte wszechstronnością i talentem Michaela, a chcą dostrzec w nim nie Boga, a człowieka. Człowieka, którego problemy mocno odbiegały od zwykłego życia, ale nie były błahe. Poznając je, jeszcze bardziej doceniam to, jak bardzo Michael był wytrzymały psychicznie oraz w jak dużym stopniu zmagania z problemami wpłynęły na jego proces twórczy. Myślę, że warto się w tę książkę zagłębić, by zobaczyć, jak dążenie do ideału może stać się zarówno przyczyną ogromnego sukcesu, jak i trucizną.

Zdecydowanie jest to książka, która odbiega od innych biografii Michaela. Wydaje się mi być najbardziej szczera, choć - z uwagi na tak bliską relację - lekko stronnicza. Aczkolwiek nie uważam tego za wadę. Frank Cascio nie ukazał swojego przyjaciela wyłącznie z tej strony, która (dopiero) od kilku lat jest rozpowszechniana, ponieważ daje wgląd w wady, które Michael bez...