Kaczki. Dwa lata na piaskach

Historia ciekawa, ale jak dla mnie dość chaotycznie przedstawiona, miałem problem momentami odnaleźć się w przeskokach sytuacyjnych.

Historia ciekawa, ale jak dla mnie dość chaotycznie przedstawiona, miałem problem momentami odnaleźć się w przeskokach sytuacyjnych.

Tak... to niestety o nas wszystkich.

Tak... to niestety o nas wszystkich.

Komiks świetny, komiks potrzebny, o którym powinno być głośniej.

Komiks świetny, komiks potrzebny, o którym powinno być głośniej.

Graficzny memoir o dwóch latach z życia autorki, które spędziła pracując przy wydobyciu ropy naftowej w Kanadzie. Beaton pokazuje codzienność pracy i życia na piaskach, pozwala zajrzeć za kulisy i zobaczyć jak trudne są tam warunki (fizycznie i psychicznie). Ale też pokazuje zapis pewnego momentu w historii (zaczęła tam pracować w 2005),kiedy o pewnych sprawach jeszcze się nie mówiło lub mówiło się inaczej niż obecnie (kwestie zdrowia psychicznego, wykorzystywania seksualnego, ekologii, rdzennych mieszkańców Kanady).

Jako dwudziestoletnia dziewczyna Kate ląduje w miejscu zdominowanym przez mężczyzn, w czasach i środowisku, w którym było (obstawiam że nadal jest) przyzwolenie na przemoc seksualną wobec kobiet - od obleśnych tekstów na każdym kroku po gwałty (których nikt tak nie definiował). Będąc kobietą tym bardziej ciężko się to czyta. Kiedy narratorka tłumaczy czemu tego typu zachowań nie mogła zgłosić, przypominasz sobie różne rozmowy z koleżankami i myślisz „no k*rwa, niewiele się zmieniło”. Ale boli też to, jak narratorka tłumaczy zachowania swoich kolegów z pracy, w pewnych sytuacjach ich usprawiedliwia, bo po prostu „tak jest i nic się na to nie poradzi”. W posłowiu Beaton tłumaczy, że jest to zapis jej życia prawie 20 lat temu, kiedy poziom świadomości był inny, a nie chciała „wstawiać sobie” myśli, których wówczas nie miała. Totalnie to kumam i kupuję, niemniej w momencie czytania rośnie poziom frustracji.

Graficzny memoir o dwóch latach z życia autorki, które spędziła pracując przy wydobyciu ropy naftowej w Kanadzie. Beaton pokazuje codzienność pracy i życia na piaskach, pozwala zajrzeć za kulisy i zobaczyć jak trudne są tam warunki (fizycznie i psychicznie). Ale też pokazuje zapis pewnego momentu w historii (zaczęła tam pracować w 2005),kiedy o pewnych sprawach jeszcze się...

Wniosek numer 1. To wcale nie jest o kaczkach, żeby nikt nie poczuł się wprowadzony w błąd. Pojawiają się dopiero na trzysta dwudziestej dziewiątej stronie i występują bardzo epizodycznie.
Wniosek numer 2. Teraz już na poważnie: komiks jest świetny, w swobodnym tonie przekazuje głębokie tematy izolacji, pracy kontraktowej, problemów młodych ludzi i przede wszystkim nierównego traktowania ze względu na płeć. Autorka zachowuje przy tym duże zrozumienie dla otaczającego nas świata, a całość doprawia humorem. Ilustracje typowo są proste i przejrzyste,, ale oddające w pełni sytuacje, ale niektóre to również świetne szkice natury lub krajobrazu przemysłowego. Świetna pozycja autobiograficzna o trudach i niesprawiedliwości świata równoważąca to lekką formą i humorem. Polecam każdemu wchodzącemu w dorosłość.

Wniosek numer 1. To wcale nie jest o kaczkach, żeby nikt nie poczuł się wprowadzony w błąd. Pojawiają się dopiero na trzysta dwudziestej dziewiątej stronie i występują bardzo epizodycznie.
Wniosek numer 2. Teraz już na poważnie: komiks jest świetny, w swobodnym tonie przekazuje głębokie tematy izolacji, pracy kontraktowej, problemów młodych ludzi i przede wszystkim...

Prosta forma, codzienne, niewyszukane dialogi, narastające problemy życia w izolacji i rosnące zrozumienie wpływu bezwzględnego przemysłu na ludzi i naturę powodują że wydźwięk całości robi bardzo duże wrażenie. Na szczęście brak tu taniego moralizatorstwa i to we wrażliwości odbiorcy znajduje się klucz nadający wartość opowieści.

Prosta forma, codzienne, niewyszukane dialogi, narastające problemy życia w izolacji i rosnące zrozumienie wpływu bezwzględnego przemysłu na ludzi i naturę powodują że wydźwięk całości robi bardzo duże wrażenie. Na szczęście brak tu taniego moralizatorstwa i to we wrażliwości odbiorcy znajduje się klucz nadający wartość opowieści.

Kristo - krótko.
Niewątpliwie autorka tym grubym autobiograficznym komiksem poruszyła ważne w Kanadzie kwestie odpowiedzialności za środowisko, złych warunków pracy dla kobiet w zdominowanym przez mężczyzn przemyśle a nawet molestowania i gwałtów - za to uznanie.
Nie przekonała mnie jednak grafika, zwłaszcza uproszczony sposób rysowania postaci - kilka kobiet było nie do odróżnienia od siebie i nie pomagały sylwetki z podpisami na początku wielu rozdziałów. Bywają duże kadry, narysowane z większa starannością i to one pomagają zbudować techniczny i brzydki klimat kopalni wydobywającej ropę z piasku - to trochę za mało dla satysfakcji czytelniczej.
Skąd tytułowe "Kaczki"? W zbiorniku retencyjnym z brudna wodą technologiczną ginie kilkaset kaczek. 2x jeden z pracowników zwraca się do bohaterki/autorki "kaczuszko". Pracuje z siostrą, która...
To dobry trop - kobieta w fabryce jak zatruty ptak.

Kristo - krótko.
Niewątpliwie autorka tym grubym autobiograficznym komiksem poruszyła ważne w Kanadzie kwestie odpowiedzialności za środowisko, złych warunków pracy dla kobiet w zdominowanym przez mężczyzn przemyśle a nawet molestowania i gwałtów - za to uznanie.
Nie przekonała mnie jednak grafika, zwłaszcza uproszczony sposób rysowania postaci - kilka kobiet było nie do...

Łagodniejsza( bielsza) wersja Hołdu dla ziemii Sacco i 27 śmierci Toby'ego...

Łagodniejsza( bielsza) wersja Hołdu dla ziemii Sacco i 27 śmierci Toby'ego...

Historia, która na długo zostaje w pamięci. Zwyczajne z pozoru doświadczenie, które miało być szansą na pozbycie się długów, staje się traumą, która wpłynęła na całe życie autorki. Wiedziała, że praca przy roponośnych piaskach, w oddaleniu od rodziny, będzie ciężka i wyczerpująca, nie miała jednak pojęcia o tym jaki wpływ będzie to miało na psychikę wszystkich zatrudnionych tam osób. Życie w obozie, w odosobnieniu i w dość prostych warunkach, bywało wyzwalaczem do najgorszych zachowań. Problemem była też nierównowaga płci - na 50 mężczyzn przypadała jedna kobieta, co niestety prowadziło do przemocy seksualnej. To, co uderza w relacji Kate to to, że nie obwinia ona konkretnych osób, bo zdaje sobie sprawę z tego, że w tak niecodziennych warunkach każdy człowiek zachowuje się inaczej - i pozwala sobie na więcej.
Od razu nasuwa się Hannah Arendt i jej teza o banalności zła, niestety można ją zastosować również i w tej sytuacji.
A ja myślałam jeszcze o tym, że nie da się funkcjonować w każdym środowisku. I jeśli przez całe życie stawia się na rozwój intelektualny, to bardzo ciężko odnaleźć się w środowisku prostych, niewykształconych ludzi. Trudno ich zrozumieć, dojść z nimi do porozumienia - i trudno jest zachować swoje wartości, kiedy nikt ich nie podziela.

Historia, która na długo zostaje w pamięci. Zwyczajne z pozoru doświadczenie, które miało być szansą na pozbycie się długów, staje się traumą, która wpłynęła na całe życie autorki. Wiedziała, że praca przy roponośnych piaskach, w oddaleniu od rodziny, będzie ciężka i wyczerpująca, nie miała jednak pojęcia o tym jaki wpływ będzie to miało na psychikę wszystkich zatrudnionych...

Nie wiem, czy to komplement: jest lepiej niż się spodziewałem. Obawiałem się, że moralizujące przesłanie będzie bardziej łopatologiczne. A tu jest wiele niuansów. Pomimo, że autorka opowiada o osobistych przeżyciach.
-
Dodatkowo, można pomyśleć także o sensowności ( lub nie ) wydobycia ropy naftowej ze złóż alternatywnych. Podobnie jak gazu ze złóż łupkowych, istniejących także w Polsce.

Nie wiem, czy to komplement: jest lepiej niż się spodziewałem. Obawiałem się, że moralizujące przesłanie będzie bardziej łopatologiczne. A tu jest wiele niuansów. Pomimo, że autorka opowiada o osobistych przeżyciach.
-
Dodatkowo, można pomyśleć także o sensowności ( lub nie ) wydobycia ropy naftowej ze złóż alternatywnych. Podobnie jak gazu ze złóż łupkowych, istniejących...