Carmen

Okładka książki Carmen
Prosper Mérimée Wydawnictwo: Hachette Polska klasyka
Kategoria:
klasyka
Tytuł oryginału:
Carmen, Les âmes du purgatoire, Tamango
Wydawnictwo:
Hachette Polska
Data wydania:
2006-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1980-01-01
Język:
polski
ISBN:
8374480955
Tłumacz:
Tadeusz Boy-Żeleński
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Okładka książki Opowieści niesamowite. Literatura francuska Guillaume Apollinaire, Honoré de Balzac, Jacques Cazotte, Anatole France, Théophile Gautier, Prosper Mérimée, Charles Nodier, Jules Barbey d'Aurevilly, Guy de Maupassant, Gérard de Nerval, Auguste de Villiers de L'Isle-Adam
Ocena 6,9
Opowieści nies... Guillaume Apollinai...
Okładka książki Bezprawna fantastyka. Antologia fantastycznych opowiadań klasyków literatury Guillaume Apollinaire, Anton Czechow, Arthur Conan Doyle, Anatole France, John Galsworthy, Jerome K. Jerome, Mór Jókai, Rudyard Kipling, Ignacy Krasicki, Jack London, Prosper Mérimée, Gustav Meyrink, Adam Mickiewicz, Bolesław Prus, Władysław Stanisław Reymont, Joseph Henri Rosny, Henryk Sienkiewicz, Lew Tołstoj, Mark Twain, Oscar Wilde, Konrad Zieliński
Ocena 7,0
Bezprawna fant... Guillaume Apollinai...

Podobne książki

Reklama
Tania Książka
bestsellery TaniaKsiazka.pl

Oceny

Średnia ocen
6,3 / 10
213 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
1289
25

Na półkach: , ,

Niewielka książeczka autorstwa Prospera Mérimée - wydana w serii Koliber - zawiera trzy wciągające i świetnie napisane opowieści: Carmen, Czyśćcowe dusze i Tamango. Tłem akcji dwóch pierwszych jest kolorowa, ekspresyjna, zróżnicowana kulturowo i językowo Hiszpania.

Tytułowe opowiadanie stało się kanwą libretta opery G. Bizeta o tym samym tytule. Ukazuje dzieje żołnierza - don Josego Navarro - szaleńczo zakochanego w pięknej, impulsywnej i namiętnej Cygance Carmen. Jose, za sprawą pochłaniającej go fascynacji i obsesyjnego uczucia, z czasem staje się wyjętym spod prawa złodziejem, przemytnikiem i mordercą.

„Czyśćcowe dusze” to opowieść o don Juanie de Marana - hulace, awanturniku i rozpustniku, który zasłynął z urody, uroku osobistego, a także z przedmiotowego traktowania kobiet i egoizmu. Początko ambitny student trafia do towarzystwa utracjuszy i bon vivantów, i zamiast zdobywać wiedzę, z każdym dniem bardziej pogrąża się w życiu pełnym nic niewartych miłosnych przygód, intryg i pojedynków. Kiedy jego poczucie przyzwoitości i moralność sięgają dna, a kolejnym wyzwaniem staje się rozkochanie w sobie zakonnicy, ma wizję, niemal objawienie, które diametralnie zmienia jego życie.

Trzecia, najkrótsza opowieść „Tamango”, to historia handlarza niewolników i afrykańskiego wojownika. Tamango, w przypływie gniewu i wskutek chciwości, sprzedaje białemu kupcowi swoją młodą żonę. Chcąc ją odzyskać, sam staje się niewolnikiem. Dumny wojownik, nie mogąc pogodzić się z sytuacją, w której się znalazł, wywołuje bunt niewolników, co prowadzi do rzezi załogi. Ot i gotowy przepis na dramat i nieszczęście, bo jak łatwo się domyślić, nikt z ocalałych nie potrafi sterować pływającym olbrzymem.

Niewielka książeczka autorstwa Prospera Mérimée - wydana w serii Koliber - zawiera trzy wciągające i świetnie napisane opowieści: Carmen, Czyśćcowe dusze i Tamango. Tłem akcji dwóch pierwszych jest kolorowa, ekspresyjna, zróżnicowana kulturowo i językowo Hiszpania.

Tytułowe opowiadanie stało się kanwą libretta opery G. Bizeta o tym samym tytule. Ukazuje dzieje żołnierza -...

więcej Pokaż mimo to

avatar
0
0

Na półkach: , , , , , ,

6,5/10
Fabuła opowiadania "Carmen" Mérimée'go posłużyła za wzór dla słynnej opery Georgesa Bizeta, dzięki czemu francuski nowelista na stale zapisał się tym jednym utworem w historii literatury. Samo opowiadanie nie jest szczególne. Jest to historia żołnierza, który wstępuję na drogę występku za sprawą pięknej i przebiegłej Cyganki Carmen, w której się zakochuje bez większej wzajemności. Fabularnie i literacko jest tylko dobrze, brakuje większej spektakularności upadku moralnego don José. Klimatem pikarejsko-romansowym opowiadanie przypomina trochę niektóre opowieści z "Rękopisu", ale daleko mu do większości z nich.

Prosper Mérimée, jak stwierdza w zakończeniu utworu, spędził sporo czasu na studiowaniu obyczajów i języka Cyganów, zwłaszcza hiszpańskich. W wypowiedzi Carmen wplata wiele słów i wyrażeń z ich języka, a nawet specyficznych przysłów, co jest największą wartością tego opowiadania.

W następnym opowiadaniu "Czyśćcowe dusze" Mérimée już w drugim akapicie dystansuje się od postaci Moliera, opowiadając historię innego don Juana, a raczej jednego z jego wielu pierwowzorów. Schemat fabularny opowiadania bardzo podobny do później napisanej "Carmen" - prawy człowiek wstępuje na drogę występku, w tym wypadku pod wpływem złego towarzystwa. I tutaj są obecne silne elementy pikarejskie przywodzące mi na myśl "Rękopis znaleziony w Saragossie". Jest nieźle, jednakże wyraźnie brakuje czegoś, jakiegoś większego polotu i bardziej zawrotnych przygód. Molier miał lepsze zakończenie.

Natomiast w "Tamango" czarnoskórego handlarza niewolników, który przez własną nieuwagę dostaje się do niewoli na statek Francuzów, którym właśnie sprzedał "heban". Jak w wypadku pozostałych nowel Mérimée'go, nie jest to nic specjalnego, poza staroświeckim klimatem literatury przygodowej i zaskakującą brutalnością opisów "Tamango" nie ma wiele do zaoferowania. Ale przeczytać można, bo nowela jest krótka i nie nudzi.

6,5/10
Fabuła opowiadania "Carmen" Mérimée'go posłużyła za wzór dla słynnej opery Georgesa Bizeta, dzięki czemu francuski nowelista na stale zapisał się tym jednym utworem w historii literatury. Samo opowiadanie nie jest szczególne. Jest to historia żołnierza, który wstępuję na drogę występku za sprawą pięknej i przebiegłej Cyganki Carmen, w której się zakochuje bez...

więcej Pokaż mimo to

avatar
793
793

Na półkach: ,

Dość dawno temu, za górami i lasami, a głównie w Hiszpanii, Afryce oraz na Oceanie Atlantyckim rozgrywają się wydarzenia zawarte, opisane w książce. W książce, na którą składają się trzy znakomite opowiadania pisarza francuskiego. Ich tytuły to: "Carmen", "Czyśćcowe dusze" oraz "Tamango".
W pierwszych dwóch autor przenosi nas głównie do Hiszpanii, trzecie opowiadanie to opowieść afrykańsko-oceaniczna. W każdym mamy świetnie wykreowanych głównych bohaterów: w pierwszym to don Jose i Carmen, w drugim don Juan, w trzecim tytułowy Tamango. Bohaterowie z krwi i kości, rewelacyjnie ukazani oraz wplątani w niezwykle burzliwe życiowe zdarzenia o rozmaitym charakterze. Zawirowania (dramatyczne i tragiczne w dużej mierze) w ich żywotach czyta się bardzo dobrze, autor zdecydowanie poradził sobie z tym zadaniem i napisał trzy interesujące, wciągające od pierwszych zdań, ciekawe pod każdym względem nowele.
Moja ocena ogólna to 8/10. Książka nie jest wybitna, ale z całą pewnością mogę stwierdzić, że jest więcej niż bardzo dobra. Gorąco (niczym lipcowe hiszpańskie lub afrykańskie słońce) polecam tę udaną i super książkę ze znanej serii "Koliber".

Dość dawno temu, za górami i lasami, a głównie w Hiszpanii, Afryce oraz na Oceanie Atlantyckim rozgrywają się wydarzenia zawarte, opisane w książce. W książce, na którą składają się trzy znakomite opowiadania pisarza francuskiego. Ich tytuły to: "Carmen", "Czyśćcowe dusze" oraz "Tamango".
W pierwszych dwóch autor przenosi nas głównie do Hiszpanii, trzecie opowiadanie to...

więcej Pokaż mimo to

Reklama
avatar
91
20

Na półkach:

Seksownie porywacza Cyganka uwodzi żołnierza. José staje się przez i dla Carmen przemytnikiem, później złodziejem i mordercą. Ich relacja jest ogromnie namiętna, porywcza i toksyczna, a mimo to nie potrafią bez siebie żyć.
Ciężko powiedzieć coś konkretnego o historii. Podoba mi się zamysł, ale nie forma. Wg mnie brakowało tu poloru i porządnego zakończenia.

Seksownie porywacza Cyganka uwodzi żołnierza. José staje się przez i dla Carmen przemytnikiem, później złodziejem i mordercą. Ich relacja jest ogromnie namiętna, porywcza i toksyczna, a mimo to nie potrafią bez siebie żyć.
Ciężko powiedzieć coś konkretnego o historii. Podoba mi się zamysł, ale nie forma. Wg mnie brakowało tu poloru i porządnego zakończenia.

Pokaż mimo to

avatar
146
145

Na półkach: ,

Powieść francuskiego dramaturga Prospera Mérimée została napisana w 1845 roku. Zasłyneła na całym świecie głównie dzięki operze Georges'a Bizet'a o tej samej nazwie. Namiętną historię miłosną dumnego baskijczyka Don José Navarro i kochającej wolność hiszpańskiej cyganki Carmen ujawnia czytelnikowi autor-narrator.

Będąc z wykształcenia archeologiem, podróżował przez Hiszpanię, aby znaleźć lokalizację starożytnego miasta Munda, znanego od czasów Juliusza Cezara.

Powieść składa się z czterech części. Poprzedza ją cytat zmarłego greckiego poety Palladasa z Aleksandrii, który wyjaśnia złą esencję kobiety, która staje się lepsza tylko w dwóch sytuacjach życiowych - miłości i śmierci. Carmen, jako najbardziej żywa przedstawicielka kobiecej płci, potwierdza tę literacką mądrość wyrażoną wiele wieków temu: wścibska oszustka i nierządnica, która podżega swoich kochanków i mężów do popełniania przestępstw, zachowuje się szlachetnie w miłości i trzyma się swoich poglądów nawet pod presją śmierci. Cyganka może bezinteresownie opiekować się rannymi, gdy potrzebuje pomocy, i łatwo z nich zrezygnować, gdy poczuje jakiekolwiek ograniczenia wolności.

Główny dramat Carmen polega na jej wysokiej zmysłowości. Jako przedstawicielka koczowniczego plemienia,jest pozbawiona korzeni, uczuć, a nawet wiary, Cyganka podąża za chwilowymi uniesieniami swoich uczuć: jeśli kocha, to kocha teraz; jeśli czegoś nie chce, to nigdy nie będzie. Każdy, kto próbuje dostosować swoje życie do ściśle określonych ram, staje się jej wrogiem. Śmierć dziewczynki jest tragiczna, ale Carmen wydaje się naturalna: posłusznie poddaje się woli męża, który ma prawo ją zabić, ale nie zgadza się postępować wbrew swoim wewnętrznym przekonaniom.

Tragiczna historia miłosna oparta jest na zwykłej narracji o zwykłej podróży eksploracyjnej przez Hiszpanię. Podczas podróży narrator najpierw poznaje przemytnika i zbójcę Don Jose (pierwszy rozdział), potem piękną Cygankę Carmen, a dopiero potem odkrył, jak los połączył tych bohaterów i jaki był koniec. Ostatnia czwarta część powieści jest odniesieniem kulturowym i etnograficznym na temat pochodzenia, osobliwości charakteru i życia Cyganów hiszpańskich, ich społeczności językowej oraz odróżnienia od ludów koczowniczych innych krajów europejskich.

Choć „Carmen” odnosi się do powieści psychologicznych, pozbawiona jest szczegółowych opisów emocji lub długich dialogów bohaterów. Autor przekazuje wewnętrzne uczucia bohaterów poprzez zewnętrzną ekspresję (wygląd, ubranie, gesty i zachowanie) oraz działania, które mówią same za siebie: atak Carmen na pracownika fabryki cygar w Sewilli, liczne romanse mające na celu okradanie bogatych, zabójstwo porucznika przez Don José i jego bójki z kawalerią, „pojedynek” pomiędzy Donem Jose i mężem Carmen Garcia el Tuerto, zabójstwo Carmen przez Don Jose.

Artystyczny wizerunek Carmen opiera się na zasadzie kontrastu: dziewczyna jest atrakcyjna ze względu na dziwną zbieżność piękna i brzydoty. Będąc bardzo biedną, zawsze nosi jasne, krzykliwe ubrania; jej postać łączy w sobie zarówno niegodziwe, jak i piękne cechy. W przeciwieństwie do stałego obrazu Carmen, który został w pełni ukształtowany na długo przed rozpoczęciem narracji, obraz Don José jest przedstawiony dynamicznie. Na początku czytelnik słyszy o uczciwym życiu bohatera, a następnie zapoznaje się z procesem jego stopniowego upadku moralnego spowodowanego namiętną miłością do Cyganów. Zewnętrzne obrzydliwe zachowanie przemytnika łączy się z jego wewnętrzną szlachetnością: Don José może być wdzięczny za pomoc (narratorowi), jest gotowy pomóc rannemu towarzyszowi.

Upadek społeczny Don José nie zmienia jego natury. Wynika to z niezwyciężonych okoliczności życiowych, takich jak pragnienie przebywania w pobliżu ukochanej kobiety i niemożność kontynuowania poprzedniego sposobu życia. Rozgniewana natura, która zachęciła bohatera do morderstwa w celu zemsty, nie pozostawiła mu wyboru, jak zostać przemytnikiem. Jednocześnie, do samego końca, Don José wierzył i miał nadzieję, że nadal można wszystko naprawić. Kilka razy namawiał Carmen, aby porzuciła wszystko i udała się do Nowego Świata, aby prowadzić tam szczere życie, ale jego nadzieje nigdy się nie spełniły. Dorastając wśród bandytów, Cyganka nie wyobraża sobie innego życia niż to, które prowadziła w Hiszpanii, i nie chciała oddawać się niekochanej osobie.

Realistyczny początek powieści uwypukla jej skupienie społeczne, co tłumaczy pojawienie się przemytników, rabusiów i morderców w Hiszpanii. Mérimée ujawnia społeczne zróżnicowanie społeczeństwa bez określania jego przyczyn. Biorąc jednak pod uwagę, że najwyższe pozycje wojskowe zajmują bogaci ludzie, nie trzeba mówić o tym ostatnim. Sam czytelnik może wszystko zrozumieć bez wyjaśnienia. Z tego samego powodu autor unika osądów nawet w najbardziej dramatycznych kwestiach powieści, takich jak zabójstwo Carmen. Celowo kończy swoją pracę opowieścią o Cyganach. Czytelnik powinien sam poczuć losy konkretnego Cyganka zgodnie z jego osobistym wglądem w wydarzenia. Wystarczy, że w noweli morderca prosi o odprawienie mszy za duszę i duszę zabitej kobiety.

Powieść Mérimée pozbawiona jest malowniczych opisów przyrody i codziennych szczegółów. Akcja rozgrywa się w dwóch aspektach czasowych: teraźniejszości (spotkanie narratora z Donem José i Carmen) i przeszłości (historia Don Jose o jego życiu i wydarzeniach po pierwszym spotkaniu z narratorem). Główne miejsce pracy to Kordowa, dodatkowe miejsce to Gibraltar. Jedyną ponadczasową historią są cyganie.

Powieść francuskiego dramaturga Prospera Mérimée została napisana w 1845 roku. Zasłyneła na całym świecie głównie dzięki operze Georges'a Bizet'a o tej samej nazwie. Namiętną historię miłosną dumnego baskijczyka Don José Navarro i kochającej wolność hiszpańskiej cyganki Carmen ujawnia czytelnikowi autor-narrator.

Będąc z wykształcenia archeologiem, podróżował przez...

więcej Pokaż mimo to

avatar
743
527

Na półkach:

Trzy nowele, w tym słynna "Carmen". Mają pewien urok, ale jest to jednak urok ramotki.

Trzy nowele, w tym słynna "Carmen". Mają pewien urok, ale jest to jednak urok ramotki.

Pokaż mimo to

avatar
146
145

Na półkach: ,

Powieść francuskiego dramaturga Prospera Mérimée została napisana w 1845 roku. Zasłyneła na całym świecie głównie dzięki operze Georges'a Bizet'a o tej samej nazwie. Namiętną historię miłosną dumnego baskijczyka Don José Navarro i kochającej wolność hiszpańskiej cyganki Carmen ujawnia czytelnikowi autor-narrator.

Będąc z wykształcenia archeologiem, podróżował przez Hiszpanię, aby znaleźć lokalizację starożytnego miasta Munda, znanego od czasów Juliusza Cezara.

Powieść składa się z czterech części. Poprzedza ją cytat zmarłego greckiego poety Palladasa z Aleksandrii, który wyjaśnia złą esencję kobiety, która staje się lepsza tylko w dwóch sytuacjach życiowych - miłości i śmierci. Carmen, jako najbardziej żywa przedstawicielka kobiecej płci, potwierdza tę literacką mądrość wyrażoną wiele wieków temu: wścibska oszustka i nierządnica, która podżega swoich kochanków i mężów do popełniania przestępstw, zachowuje się szlachetnie w miłości i trzyma się swoich poglądów nawet pod presją śmierci. Cyganka może bezinteresownie opiekować się rannymi, gdy potrzebuje pomocy, i łatwo z nich zrezygnować, gdy poczuje jakiekolwiek ograniczenia wolności.

Główny dramat Carmen polega na jej wysokiej zmysłowości. Jako przedstawicielka koczowniczego plemienia,jest pozbawiona korzeni, uczuć, a nawet wiary, Cyganka podąża za chwilowymi uniesieniami swoich uczuć: jeśli kocha, to kocha teraz; jeśli czegoś nie chce, to nigdy nie będzie. Każdy, kto próbuje dostosować swoje życie do ściśle określonych ram, staje się jej wrogiem. Śmierć dziewczynki jest tragiczna, ale Carmen wydaje się naturalna: posłusznie poddaje się woli męża, który ma prawo ją zabić, ale nie zgadza się postępować wbrew swoim wewnętrznym przekonaniom.

Tragiczna historia miłosna oparta jest na zwykłej narracji o zwykłej podróży eksploracyjnej przez Hiszpanię. Podczas podróży narrator najpierw poznaje przemytnika i zbójcę Don Jose (pierwszy rozdział), potem piękną Cygankę Carmen, a dopiero potem odkrył, jak los połączył tych bohaterów i jaki był koniec. Ostatnia czwarta część powieści jest odniesieniem kulturowym i etnograficznym na temat pochodzenia, osobliwości charakteru i życia Cyganów hiszpańskich, ich społeczności językowej oraz odróżnienia od ludów koczowniczych innych krajów europejskich.

Choć „Carmen” odnosi się do powieści psychologicznych, pozbawiona jest szczegółowych opisów emocji lub długich dialogów bohaterów. Autor przekazuje wewnętrzne uczucia bohaterów poprzez zewnętrzną ekspresję (wygląd, ubranie, gesty i zachowanie) oraz działania, które mówią same za siebie: atak Carmen na pracownika fabryki cygar w Sewilli, liczne romanse mające na celu okradanie bogatych, zabójstwo porucznika przez Don José i jego bójki z kawalerią, „pojedynek” pomiędzy Donem Jose i mężem Carmen Garcia el Tuerto, zabójstwo Carmen przez Don Jose.

Artystyczny wizerunek Carmen opiera się na zasadzie kontrastu: dziewczyna jest atrakcyjna ze względu na dziwną zbieżność piękna i brzydoty. Będąc bardzo biedną, zawsze nosi jasne, krzykliwe ubrania; jej postać łączy w sobie zarówno niegodziwe, jak i piękne cechy. W przeciwieństwie do stałego obrazu Carmen, który został w pełni ukształtowany na długo przed rozpoczęciem narracji, obraz Don José jest przedstawiony dynamicznie. Na początku czytelnik słyszy o uczciwym życiu bohatera, a następnie zapoznaje się z procesem jego stopniowego upadku moralnego spowodowanego namiętną miłością do Cyganów. Zewnętrzne obrzydliwe zachowanie przemytnika łączy się z jego wewnętrzną szlachetnością: Don José może być wdzięczny za pomoc (narratorowi), jest gotowy pomóc rannemu towarzyszowi.

Upadek społeczny Don José nie zmienia jego natury. Wynika to z niezwyciężonych okoliczności życiowych, takich jak pragnienie przebywania w pobliżu ukochanej kobiety i niemożność kontynuowania poprzedniego sposobu życia. Rozgniewana natura, która zachęciła bohatera do morderstwa w celu zemsty, nie pozostawiła mu wyboru, jak zostać przemytnikiem. Jednocześnie, do samego końca, Don José wierzył i miał nadzieję, że nadal można wszystko naprawić. Kilka razy namawiał Carmen, aby porzuciła wszystko i udała się do Nowego Świata, aby prowadzić tam szczere życie, ale jego nadzieje nigdy się nie spełniły. Dorastając wśród bandytów, Cyganka nie wyobraża sobie innego życia niż to, które prowadziła w Hiszpanii, i nie chciała oddawać się niekochanej osobie.

Realistyczny początek powieści uwypukla jej skupienie społeczne, co tłumaczy pojawienie się przemytników, rabusiów i morderców w Hiszpanii. Mérimée ujawnia społeczne zróżnicowanie społeczeństwa bez określania jego przyczyn. Biorąc jednak pod uwagę, że najwyższe pozycje wojskowe zajmują bogaci ludzie, nie trzeba mówić o tym ostatnim. Sam czytelnik może wszystko zrozumieć bez wyjaśnienia. Z tego samego powodu autor unika osądów nawet w najbardziej dramatycznych kwestiach powieści, takich jak zabójstwo Carmen. Celowo kończy swoją pracę opowieścią o Cyganach. Czytelnik powinien sam poczuć losy konkretnego Cyganka zgodnie z jego osobistym wglądem w wydarzenia. Wystarczy, że w noweli morderca prosi o odprawienie mszy za duszę i duszę zabitej kobiety.

Powieść Mérimée pozbawiona jest malowniczych opisów przyrody i codziennych szczegółów. Akcja rozgrywa się w dwóch aspektach czasowych: teraźniejszości (spotkanie narratora z Donem José i Carmen) i przeszłości (historia Don Jose o jego życiu i wydarzeniach po pierwszym spotkaniu z narratorem). Główne miejsce pracy to Kordowa, dodatkowe miejsce to Gibraltar. Jedyną ponadczasową historią są cyganie.

Powieść francuskiego dramaturga Prospera Mérimée została napisana w 1845 roku. Zasłyneła na całym świecie głównie dzięki operze Georges'a Bizet'a o tej samej nazwie. Namiętną historię miłosną dumnego baskijczyka Don José Navarro i kochającej wolność hiszpańskiej cyganki Carmen ujawnia czytelnikowi autor-narrator.

Będąc z wykształcenia archeologiem, podróżował przez...

więcej Pokaż mimo to

avatar
81
19

Na półkach:

Książka opisująca losy bohaterów znanych z opery powstałej na jej podstawie. Przeczytanie tej pozycji da polskiemu czytelnikowi charakterystykę postaci, uzasadnienie pewnych, z pozoru niezrozumiałych poczynań, co może umknąć w trakcie przedstawienia scenicznego.

Książka opisująca losy bohaterów znanych z opery powstałej na jej podstawie. Przeczytanie tej pozycji da polskiemu czytelnikowi charakterystykę postaci, uzasadnienie pewnych, z pozoru niezrozumiałych poczynań, co może umknąć w trakcie przedstawienia scenicznego.

Pokaż mimo to

avatar
1775
724

Na półkach: , , ,

Widać, że to stary przekład, mocno nawiązujący do języka z dziewiętnastego wieku. Miejscami musiałam się zastanowić, co autor (lub tłumacz) miał na myśli, pisząc dane zdanie.
Ale to kwestia braku styczności z tak starą polszczyzną w moim wykonaniu.
Gorąco polecam - wszystkie trzy historie wciągają, mi najbardziej przypadła do gustu ta o don Juanie. "Carmen" jest w porządku, natomiast nie zachwyca (ale to tylko moje zdanie). Jestem za to bardzo, bardzo ciekawa opery i może w końcu się na nią wybiorę, znając już jej literacki pierwowzór.

Widać, że to stary przekład, mocno nawiązujący do języka z dziewiętnastego wieku. Miejscami musiałam się zastanowić, co autor (lub tłumacz) miał na myśli, pisząc dane zdanie.
Ale to kwestia braku styczności z tak starą polszczyzną w moim wykonaniu.
Gorąco polecam - wszystkie trzy historie wciągają, mi najbardziej przypadła do gustu ta o don Juanie. "Carmen" jest w...

więcej Pokaż mimo to

avatar
572
348

Na półkach:

Klasyka literatury, znana w wersji scenicznej, operowej.

Klasyka literatury, znana w wersji scenicznej, operowej.

Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Prosper Mérimée Carmen Zobacz więcej
Reklama
Więcej
Reklama
zgłoś błąd