Zawód. Opowieści o pracy w Polsce. To o nas

Pozwolę sobie się odnieść do recenzji Senor_Peligro - bo o mnie jest ten rozdział o biurowcu w krzakach. Rozumiem, że możesz żyć w bańce, ale takie biurowce wciąż istnieją, np na obrzeżach Poznania przy zakładach fabrycznych. Opisana historia jest prawdziwa i nie ma nic wspólnego z niezaradnością, wprost przeciwnie - mi nie miał kto pomóc, bo nie mam rodziny. Wiem jak trudno jest uwierzyć w okrucieństwo ludzi, ale ta kobieta nawiedza mnie w koszmarach do dzisiaj :)
Bardzo polecam książkę Kamila, polecam czytać z głową bardziej niż otwartą. Łatwo jest oceniać otaczających nas ludzi wychodząc z założenia, że każdy ma taki sam start. Niby oczywiste... a wciąż pokutuje.

Pozwolę sobie się odnieść do recenzji Senor_Peligro - bo o mnie jest ten rozdział o biurowcu w krzakach. Rozumiem, że możesz żyć w bańce, ale takie biurowce wciąż istnieją, np na obrzeżach Poznania przy zakładach fabrycznych. Opisana historia jest prawdziwa i nie ma nic wspólnego z niezaradnością, wprost przeciwnie - mi nie miał kto pomóc, bo nie mam rodziny. Wiem jak...

Mam upodobanie do literatury faktu, która eksploruje przeróżne obszary niedomagania i patologii Polski i Polaków. Czy to transportowego, zawodowego, penitencjarnego, przemysłowego czy wszelakiego innego. Tutaj jak łatwo się domyślić wzięto na warsztat rynek pracy.

No i wiadomo, nie są to historie wesołe, trudno żeby były, bo po pierwsze by się słabiej sprzedało, a po drugie faktycznie wesoło nie jest. Albo raczej nie było, bo to jednak pisane ładnych kilka lat temu, więc pozostaje mi tylko mieć nadzieję, że krzynkę się jednak poprawiło.

No i mam małe ale, zastrzeżenie drobne. O ile, o większości branż nie będę się wypowiadał, bo ich nie znam, więc przyjmuję opowieści jako prawdy objawione, o tyle o korpo-pracy coś niecoś wiem. I mam wrażenie, że przedstawiona w książce historia to ekstremum negatywnej ekstremy, począwszy od demoniczności przełożonych, poprzez głodowe wynagrodzania, a skończywszy na otoczonym chaszczami biurowcu. No tak to jednak zwykle nie wyglądało na rynku, nawet w tych okolicach 2015 roku, bardziej pewnie pod koniec lat 90tych, jeśli już. Więc mam wrażenie, że dano głos tutaj osobie wyjątkowo pechowej i niezaradnej, co tworzy bardzo demoniczny obraz całej branży.

Zrobiłem też coś, czego zwykle tu nie robię, i zerknąłem w kilka nisko punktujących recenzji innych czytelników. I widzę dość podobne obserwacje. Stąd też mam brzydkie podejrzenie, że książka pisana pod tezę, a niekoniecznie usiłująca pokazać realia.

Mam upodobanie do literatury faktu, która eksploruje przeróżne obszary niedomagania i patologii Polski i Polaków. Czy to transportowego, zawodowego, penitencjarnego, przemysłowego czy wszelakiego innego. Tutaj jak łatwo się domyślić wzięto na warsztat rynek pracy.

No i wiadomo, nie są to historie wesołe, trudno żeby były, bo po pierwsze by się słabiej sprzedało, a po...

Niby sporo prawdy i naprawdę dobry język, ale ta książka to takie po prostu narzekanie - po to, aby na ostatnich kilku stronach stwierdzić, że w Polsce to nic tylko zostać prostytutką. Zajęcie to zostało przestawione jako wspaniałe pod wieloma względami i pozbawione wad, i był to w zasadzie jedyny "pozytywny" głos w tej książce. To pozostawiło u mnie niesmak.

Niby sporo prawdy i naprawdę dobry język, ale ta książka to takie po prostu narzekanie - po to, aby na ostatnich kilku stronach stwierdzić, że w Polsce to nic tylko zostać prostytutką. Zajęcie to zostało przestawione jako wspaniałe pod wieloma względami i pozbawione wad, i był to w zasadzie jedyny "pozytywny" głos w tej książce. To pozostawiło u mnie niesmak.

Zaczynało się bardzo dobrze. A potem już równia pochyła - w dół. Szkoda.

Zaczynało się bardzo dobrze. A potem już równia pochyła - w dół. Szkoda.

Myślałam, że reportaż będzie dotyczył systemowych problemów konkretnych grup zawodowych w Polsce, a tymczasem mamy tu 10 wywiadów z losowymi ludźmi, którym w życiu nie do końca wyszło. Moi znajomi z podobnym wykształceniem i na podobnych stanowiskach do opisanych bohaterów wcale nie zarabiają głodowych pensji, ale na początku lektury pomyślałam, że może po prostu mieszkam w bańce, a życie i kariera większości ludzi wygląda zupełnie inaczej niż tych z mojego otoczenia. Ale im dalej czytałam, tym bardziej utwierdzałam się w przekonaniu, że bohaterowie absolutnie nie są grupą reprezentatywną żadnego wykształcenia ani zawodu.

Marek z pierwszego rozdziału skończył anglistykę, niestety z powodu braku pracy w zawodzie musiał wyjechać i pracuje fizycznie za granicą. Ale przecież Janek z rozdziału ósmego skończył dokładnie ten sam kierunek i on problemów z pracą nie ma! To samo Katja z rozdziału dziewiątego – zarabia w IT grosze, bo ma zespół Aspergera. Ale jej mąż, również w IT, również mając Aspergera, zarabia już „całkiem niezłe pieniądze”...

Właściwie jedyną osobą w reportażu, na podstawie świadectwa której faktycznie można wywnioskować coś o problemach systemowych, jest Tomek – ratownik medyczny. Cała reszta to zwyczajnie zbieranina przypadkowych historii przypadkowych ludzi. Duży zawód.

Myślałam, że reportaż będzie dotyczył systemowych problemów konkretnych grup zawodowych w Polsce, a tymczasem mamy tu 10 wywiadów z losowymi ludźmi, którym w życiu nie do końca wyszło. Moi znajomi z podobnym wykształceniem i na podobnych stanowiskach do opisanych bohaterów wcale nie zarabiają głodowych pensji, ale na początku lektury pomyślałam, że może po prostu mieszkam w...

Ta książka nie wniosła nic do mojego życia. A temat przecież ważny i dotykający większości. Zawód.

Ta książka nie wniosła nic do mojego życia. A temat przecież ważny i dotykający większości. Zawód.

Ta książka to zapis rozmów z osobami około trzydziestego roku życia, których zarobki zbliżone są do mediany lub niższe od niej (na 2014 rok było to 2350 zł netto). Nie jest to narracja o wyjątkach, ale o osobach reprezentujących przecież połowę społeczeństwa, o ludziach, którym, mimo wykształcenia i zdolności, znajomości języków, jednak nie wyszło i ciągle nie są w stanie poprawić swojej sytuacji, nie mają żadnych oszczędności. Jak się okazuje, co dla niektórych osób publicznych jest zaskoczeniem 😅, praca przez szesnaście godzin na dobę też nie jest magicznym środkiem do celu. Autor i jego rozmówcy rozprawiają się z mitami typu od pucybuta do milionera, czy - każdy jest kowalem własnego losu. Po trosze tak, jednak znaczenie ma też to z jakiego punktu startujemy, a, jak wiadomo, nie jest on ten sam dla wszystkich. Nic wesołego, za to sporo prawdy. Polecam.

Ta książka to zapis rozmów z osobami około trzydziestego roku życia, których zarobki zbliżone są do mediany lub niższe od niej (na 2014 rok było to 2350 zł netto). Nie jest to narracja o wyjątkach, ale o osobach reprezentujących przecież połowę społeczeństwa, o ludziach, którym, mimo wykształcenia i zdolności, znajomości języków, jednak nie wyszło i ciągle nie są w stanie...

Już od dawno żadna książka nie doczekała się tylu podkreśleń i zaznaczonych fragmentów co ta. Bardzo wciągająca, napisana przystępnym językiem. Obraz smutnej rzeczywistości polskiego rynku pracy i jego pracowników - od gastronomii, przez korporacje, do ratownictwa medycznego.

Już od dawno żadna książka nie doczekała się tylu podkreśleń i zaznaczonych fragmentów co ta. Bardzo wciągająca, napisana przystępnym językiem. Obraz smutnej rzeczywistości polskiego rynku pracy i jego pracowników - od gastronomii, przez korporacje, do ratownictwa medycznego.

Lektura wciągająca o treści przerażającej. Aż chce się mieć nadzieję, że wraz z upływem czasu na korzyść pracowników zmieniła się sytuacja w niektórych branżach. Niestety- niektórych.

Lektura wciągająca o treści przerażającej. Aż chce się mieć nadzieję, że wraz z upływem czasu na korzyść pracowników zmieniła się sytuacja w niektórych branżach. Niestety- niektórych.

Cała prawda o manowcach wolnego rynku. Pokoleniowe doświadczenia ludzi, którzy wchodzili na rynek pracy w pierwszych dwóch dekadach XXI wieku. Bezrobocie, śmieciówki, niskie płace i wysokie koszty życia. Feudalne stosunki pracy. Studia po których nie ma roboty. Zderzenie ambicji i marzeń z surową rzeczywistością. Wszystko wciąż bardzo aktualne.

Cała prawda o manowcach wolnego rynku. Pokoleniowe doświadczenia ludzi, którzy wchodzili na rynek pracy w pierwszych dwóch dekadach XXI wieku. Bezrobocie, śmieciówki, niskie płace i wysokie koszty życia. Feudalne stosunki pracy. Studia po których nie ma roboty. Zderzenie ambicji i marzeń z surową rzeczywistością. Wszystko wciąż bardzo aktualne.