Kamila Czul

Książka od pierwszej do ostatniej strony przesiąknięta emocjami. Jest to opowieść młodej polskiej kobiety, która zdecydowała się na emigrację zarobkową na Wyspy Brytyjskie. Szukając lepszego życia, zobaczyła Anglię taką, jaka jest naprawdę – bez pudrowania i lukrowania, nie z przewodników turystycznych ani katalogów, lecz Anglię z krwi i kości, pełną różnorodności, gdzie marzenia tysięcy imigrantów rozbijają się o codzienną prozaiczność. Autorka mieszkała w Leeds, spotykała osoby z różnych stron świata, najczęściej zmęczone i zniechęcone życiem. Każda strona, każdy rozdział tej książki aż kipi od trudnych, ale prawdziwych emocji. Podziwiam jej samozaparcie oraz to, że mimo licznych codziennych trudności nie poddawała się i chciała nieść wsparcie dzieciakom z ubogich imigranckich rodzin. W drugiej części książki dzieli się doświadczeniami życia spotkanych w Anglii Polaków, którzy również musieli mierzyć się z trudnym imigranckim losem. Moim zdaniem książka jest niedoceniona i mało popularna, choć w najlepszy sposób opowiada, na czym polega życie na obczyźnie. W przeszłości, kiedy kończyłem studia, również planowałem wyjechać na Wyspy, ale po tej lekturze tylko utwierdzam się w przekonaniu, że podjąłem bardzo dobrą decyzję, zostając w kraju.