Wszechświat w twojej dłoni

Jeżeli chcesz zacząć kosmiczną podróż do granic wszechświata ta książka jest dla Ciebie. Jest to pozycja idealna dla osób które nie miały wcześniej do czynienia z astrofizyką i kosmologią. Autor w przystępny sposób przedstawia zagadnienia od mechaniki kwantowej przez czarne dziury aż do chwil wielkiego wybuchu. Jedna z lepszych książek o tej tematyce.

Jeżeli chcesz zacząć kosmiczną podróż do granic wszechświata ta książka jest dla Ciebie. Jest to pozycja idealna dla osób które nie miały wcześniej do czynienia z astrofizyką i kosmologią. Autor w przystępny sposób przedstawia zagadnienia od mechaniki kwantowej przez czarne dziury aż do chwil wielkiego wybuchu. Jedna z lepszych książek o tej tematyce.

„Poruszanie się szybciej od światła jest niemożliwe, a już na pewno niepożądane – bo zwiewa czapkę” – mawiał Woody Allen. No i faktycznie: po lekturze Wszechświat w twojej dłoni Christopha Galfarda czapkę zwiewa. Ale nie z powodu przeciągu, tylko dlatego, że nagle orientujesz się, iż Twoja głowa stała się otwarta – szerzej niż kiedykolwiek. A bez tego nie ma szans, żeby połapać się w tym wykładzie o Wszechświecie.

Galfard, uczeń samego Stephena Hawkinga, prowadzi nas przez kosmiczny krajobraz tak, jakbyśmy byli pasażerami na gapę w wehikule czasu. I choć chwilami czujemy się jak maturzysta na wykładzie z fizyki kwantowej (z tą różnicą, że tu naprawdę chce się słuchać),to nagroda jest spora: możemy zajrzeć 400 lat w przyszłość, spojrzeć na słońca, które zamieniły się w diamenty wielkości naszego Księżyca, zajrzeć do czarnej dziury (która paruje!),przyjrzeć się strunom, zobaczyć co oprócz kota Schrödingera było razem z nim w pudełku, a nawet dotknąć „ściany” – powierzchni ostatniego rozproszenia, za którą światło nie ma już prawa bytu.

Brzmi groźnie? Bez obaw. Ta granica leży 13,8 miliarda lat świetlnych stąd. A więc spokojnie – zdążysz jeszcze wypić kawę, odebrać paczkę z paczkomatu i zapłacić rachunki.

Największa zaleta tej książki? Galfard nie zasypuje nas równaniami, tylko obrazami, które zostają w głowie jak najlepsze kadry z kina science-fiction. Tyle że tutaj to nie fikcja, tylko fakty. A czytając, człowiek naprawdę czuje, że Wszechświat mieści się… w jego dłoni. I że warto trzymać go mocno, żeby z wrażenia nie wypuścić.

„Poruszanie się szybciej od światła jest niemożliwe, a już na pewno niepożądane – bo zwiewa czapkę” – mawiał Woody Allen. No i faktycznie: po lekturze Wszechświat w twojej dłoni Christopha Galfarda czapkę zwiewa. Ale nie z powodu przeciągu, tylko dlatego, że nagle orientujesz się, iż Twoja głowa stała się otwarta – szerzej niż kiedykolwiek. A bez tego nie ma szans, żeby...

Ciekawie opowiedziana i poprowadzona narracja nt. Fizyki teoretycznej i zagadnień z zakresu kosmologii. Autor skupia się na współczesnej wiedzy, osiągnięciach uczonych wieku XX - aż do 2016 roku. Przeprowadza czytelnika za pomocą 'eksperymentów myślowych' i wyobraźni przez struktury makro kosmosu i świata w skali atomowej. Przedstawia kierunki rozwoju wyobrażenia o strukturze wszechświata i jego początkach. Wszystko podane w przystępnej formie popularnonaukowej. Książka podobna do "Świat Zofii" dla dziedziny filozofii - tyle że tutaj dla zagadnień fizyki i kosmologii. Minus za nazwanie Marii Skłodowskiej-Curie "francuską badaczką urodzoną w Polsce". Maria Skłodowska-Curie była taką samą "francuzką" jak Chopin.

Ciekawie opowiedziana i poprowadzona narracja nt. Fizyki teoretycznej i zagadnień z zakresu kosmologii. Autor skupia się na współczesnej wiedzy, osiągnięciach uczonych wieku XX - aż do 2016 roku. Przeprowadza czytelnika za pomocą 'eksperymentów myślowych' i wyobraźni przez struktury makro kosmosu i świata w skali atomowej. Przedstawia kierunki rozwoju wyobrażenia o...

Trudno jest oceniać książkę popularnonaukową, która napisana jest trochę jak powieść, trochę jak wykład dla uczniów liceum i trochę jak faktyczna pozycja popularnonaukowa. Olbrzymim plusem dla większości "człowieków" będzie to, że jest w niej tylko jeden (!!!) wzór. Wzór, który zna każdy z nas, więc nie ma problemu. Ale. Jak dla mnie momentami było zbyt chaotycznie (najbardziej chyba przy teorii kwantowej grawitacji i pól kwantowych) i mały robot w kształcie maszyny do wyrzucania tenisowych piłek, który wypluwał przez rurę cząstki to było dla mnie za dużo.
Szkoda, że teorii strun poświęcono tylko jeden, w sumie krótki rozdział. Dla mnie to jest własnie ta część, która w fizyce teoretycznej jest najciekawsza. Ale nie można mieć wszystkiego.
To bardzo fajna, potrzebna i przystępnie napisana książka, która powinna ucieszyć każdego amatora fizyki teoretycznej niekoniecznie lubującego się we WZORACH ;)

Trudno jest oceniać książkę popularnonaukową, która napisana jest trochę jak powieść, trochę jak wykład dla uczniów liceum i trochę jak faktyczna pozycja popularnonaukowa. Olbrzymim plusem dla większości "człowieków" będzie to, że jest w niej tylko jeden (!!!) wzór. Wzór, który zna każdy z nas, więc nie ma problemu. Ale. Jak dla mnie momentami było zbyt chaotycznie...

Lekko głupkowata ale trochę się z niej dowiedziałem

Lekko głupkowata ale trochę się z niej dowiedziałem

Zapewne za wiedzę 7, przyjazność czytelnikowi w wykładaniu trudnego tematu 6, 4 za strukturę i fabularyzacyjne wstawki jak dla dzieci. Zawartość i pozycja nie jest z gatunku dziecięcej mnóstwo tu trudnych i niezrozumiałych fizycznych, kwantowych treści, a mamy jakieś pierdoły o ciotce przyjeżdżającej z kilkunastoma paskudnymi dzbanami, przyjaciółmi serwującymi drinki itd. itc. Mnóstwo razy mamy kwestię "ale tego dowiesz się później", a potem całe strony poświęcone są na tą sztuczną narrację a to gdzie nastąpiło dalsze wyjaśnienie nie wiadomo (jeśli było).

Zapewne za wiedzę 7, przyjazność czytelnikowi w wykładaniu trudnego tematu 6, 4 za strukturę i fabularyzacyjne wstawki jak dla dzieci. Zawartość i pozycja nie jest z gatunku dziecięcej mnóstwo tu trudnych i niezrozumiałych fizycznych, kwantowych treści, a mamy jakieś pierdoły o ciotce przyjeżdżającej z kilkunastoma paskudnymi dzbanami, przyjaciółmi serwującymi drinki itd....

„Wszechświat w twojej dłoni” Christophe’a Galfarda to fascynująca książka popularnonaukowa, która wciąga już od pierwszych stron. Autor zabiera czytelnika w intelektualną podróż przez czas i przestrzeń, od cząstek elementarnych po granice znanego wszechświata. Mimo że porusza trudne tematy z zakresu fizyki teoretycznej i kosmologii, robi to w sposób przystępny i niezwykle obrazowy. Szczególnie zapadło mi w pamięć stwierdzenie, że ludzki umysł potrafi „złamać” prędkość światła – wyobraźnią docieramy tam, gdzie fizycznie nie mamy dostępu. Galfard pisze tak, że nawet skomplikowane zagadnienia stają się bardziej zrozumiałe. Podobało mi się, jak konsekwentnie prowadzi czytelnika przez kolejne poziomy złożoności wszechświata, nie tracąc przy tym lekkości narracji. Książka wymaga skupienia, ale oferuje ogromną satysfakcję z lektury. To nie tylko popularyzacja nauki, ale także zachęta do myślenia na wielką skalę. Dla każdego, kto interesuje się fizyką, czasoprzestrzenią i miejscem człowieka w kosmosie – pozycja zdecydowanie godna polecenia.

„Wszechświat w twojej dłoni” Christophe’a Galfarda to fascynująca książka popularnonaukowa, która wciąga już od pierwszych stron. Autor zabiera czytelnika w intelektualną podróż przez czas i przestrzeń, od cząstek elementarnych po granice znanego wszechświata. Mimo że porusza trudne tematy z zakresu fizyki teoretycznej i kosmologii, robi to w sposób przystępny i niezwykle...

Momentami nie było łatwo ale było warto przeczytać.

Momentami nie było łatwo ale było warto przeczytać.

Dla kogoś nieobeznanego w fizyce teoretycznej lub znającego tylko podstawy (czyli mnie) będzie to świetna lektura. Przejrzyście napisane rozdziały, zgrabnie podzielone na zazębiające się tematy. Mamy wrażenie, że kolejne ukazywane nam wiadomości wywodzą się z poprzednich. Świetnie ukazane poznawanie fizyki w czasie (sami jesteśmy uczestnikami tego procesu).
Jest jednak parę minusów - czasami nieco infantylna narracja, brak ilustracji oraz wdrożenia do podstaw matematyki fizycznej.

Dla kogoś nieobeznanego w fizyce teoretycznej lub znającego tylko podstawy (czyli mnie) będzie to świetna lektura. Przejrzyście napisane rozdziały, zgrabnie podzielone na zazębiające się tematy. Mamy wrażenie, że kolejne ukazywane nam wiadomości wywodzą się z poprzednich. Świetnie ukazane poznawanie fizyki w czasie (sami jesteśmy uczestnikami tego procesu).
Jest jednak parę...

Rewelacja!
Choć raczej dla osób, które znają już pewne podstawy.

Rewelacja!
Choć raczej dla osób, które znają już pewne podstawy.