Ordynat Michorowski

Okładka książki Ordynat Michorowski
Helena Mniszkówna Wydawnictwo: Edipresse Cykl: Literatura polskiego romansu: Helena Mniszkówna (tom 3) literatura obyczajowa, romans
237 str. 3 godz. 57 min.
Kategoria:
literatura obyczajowa, romans
Cykl:
Literatura polskiego romansu: Helena Mniszkówna (tom 3)
Wydawnictwo:
Edipresse
Data wydania:
2013-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1989-01-01
Liczba stron:
237
Czas czytania
3 godz. 57 min.
Język:
polski
ISBN:
9788377698396
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Tania Książka
bestsellery TaniaKsiazka.pl

Oceny

Średnia ocen
5,8 / 10
289 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
337
291

Na półkach:

Elokwencja autorki, umiejętność opisywania, panowanie nad emocjami czytelnika - to jest talent. Bohaterowie prawdziwie bohaterscy, uczucia głębokie jak oceany. Warto przenieść się w inne czasy, w inne miejsca, w inną rzeczywistość. Polecam.

Elokwencja autorki, umiejętność opisywania, panowanie nad emocjami czytelnika - to jest talent. Bohaterowie prawdziwie bohaterscy, uczucia głębokie jak oceany. Warto przenieść się w inne czasy, w inne miejsca, w inną rzeczywistość. Polecam.

Pokaż mimo to

avatar
274
274

Na półkach:

W ciągu kilku minionych dni przeczytałam książkę autorstwa Heleny Mniszkówny pod tytułem ”Ordynat Michorowski”. Akcja powieści rozgrywa się kilka lat po śmierci narzeczonej Waldemara Michorowskiego ordynata na Głębowicach- Stefani Rudeckiej. Waldemar po tym co się stało z panną Rudecką wycofał się z życia towarzyskiego. Jednakże po kilku latach gdy po ciężkim zapaleniu płuc został zmuszony przez lekarzy i swoją kuzynkę- Lucię Elzonowską do wyjazdu za granicę w celu rekonwalescencji. Pod czas jednej ze swoich podróży spotkał w Nicei swojego dalekiego kuzyna- Bohdana Michorowskiego, który był uzależniony od hazardu. I Waldemar postanowił, że pomoże młodemu człowiekowi i zabrał go do Głębowicz. Pod wpływem działań ordynata Bodzio się zmienił. I to bardzo. Nawet matka Bohdana przyjechała do Waldemara, że jej syn nie nadaje się do ciężkiej pracy. Jednakże Waldy nie zmienił swojego postanowienia, że z młodego Michorowskiego zrobi porządnego człowieka. W między czasie z zagranicznych wojaży wróciła Lucia Elzonowska. Dziewczyna była święcie przekonana, że kocha ordynata. Jednakże Waldemar nie odwzajemniał jej uczuć. W szale zemsty postanowiła przyjąć oświadczyny Jerzego Brochwicza. Jednak Lucia nie spodziewała się, że Bodzio gdy się dowiedział o ślubie kuzynki postanowił odwieść ją od tego zamiaru. I udało mu się to. Gdy tylko wrócili z Paryża do Głębowicz poinformowali o swoich planach zarówno pana Macieja jak i również Waldemara. Jednakże panna Elzonowska i Bodzio nie spodziewali się, że ordynat Michorowski wyznaczył jako swojego następcę właśnie Bohdana.
Zaczynając czytać „Ordynata Michorowskiego” byłam święcie przekonana, że książka jest kontynuacją „Trędowatej”. Jednakże do końca tak nie jest. Owszem występują te same postacie. Ale autorka nie skupia się na tym co stało się po śmierci Stefci lecz koncentruje się by opowiedzieć nową historię. Podsumowując książkę bardzo mi się przyjemnie czytało i nawet podobała mi się. Warto ją przeczytać by choć trochę poznać dalsze losy bohaterów.

W ciągu kilku minionych dni przeczytałam książkę autorstwa Heleny Mniszkówny pod tytułem ”Ordynat Michorowski”. Akcja powieści rozgrywa się kilka lat po śmierci narzeczonej Waldemara Michorowskiego ordynata na Głębowicach- Stefani Rudeckiej. Waldemar po tym co się stało z panną Rudecką wycofał się z życia towarzyskiego. Jednakże po kilku latach gdy po ciężkim zapaleniu płuc...

więcej Pokaż mimo to

avatar
122
56

Na półkach:

Powieść jest kontynuacją „Trędowatej” a wydarzenia dzieją się kilka lat później. Bohaterami głównymi tym razem są Waldemar, Lucia i Bohdan oraz inny starający się o rękę Lucii kandydat. A uczucia wyglądają następująco: Lucia skrycie kocha się w Waldemarze, ten nie może zapomnieć o Stefci, również hrabia Brochwicz stara się o względy Luci Elzonowskiej. Protagonizm Waldemara wygląda jednak zgoła inaczej, niż to miało miejsce w „Trędowatej” Tutaj to posunięty ciut w latach wuj, który staje się oparciem dla młodego birbanta robiącego wszystko, aby stracić majątek. Również postać Luci jest odmienna -wydoroślała i zakochała się bez pamięci w swym wuju.

Polska i Europa znajduje się w okresie niepokojów rewolucyjnych. Wspomnienia o utraconej miłości nie dają o sobie zapomnieć i nie przynoszą upragnionej ulgi, której tak pragnie po śmierci narzeczonej.
Polska arystokracja straciła jakby status, szacunek i nie jest już tą sferą, która w pierwszej części powieści była na szczycie hierarchicznym i cieszyła się większym uznaniem ludzi z niższych warstw społecznych. Tutaj ci drudzy manifestują wrecz swoje żądania, a bunt jest tego rezultatem. Interwencja ordynata w sprawie rebelii chłopów kończy się dla niego marnie i podupada na zdrowiu, w związku z czym później w ramach odreagowania i przyjścia do lepszego zdrowia wyjeżdża z kraju. W Szwajcarii napotyka swego kuzyna. Człowiek ten prowadzi hulaszczy tryb życia, a wyprowadzenie go z niego staje się celem ordynata. Wkrótce niepohamowany w swym popędliwych działaniach młody utracjusz przechodzi pod czujną pieczą Waldemara niezwykła metamorfozę i w rezultacie staje się porządnym człowiekiem i pracownikiem.

Ta część przygód Waldemara, między innymi, to opowieść z akcją na pełnych obrotach. Trędowata była bardziej melancholijna (w pozytywnym tego słowa znaczeniu), powolna, dokładna, bardziej liryczna. Ordynat z kolei to „krótka piłka” - szybka akcja, konkretnie naszkicowane problemy, surowe konsekwencje nieodpowiednich poczynań, mniej poetyczności, malowniczych opisów, mniej romantyczności. Może to i dobrze, bo pierwsza miała tych zabiegów aż nadto-nie żeby mi to nie odpowiadało, przeciwnie, tym się zachwyciłam, ale tutaj mamy bardziej wyważoną emocjonalnie sytuację, gdzie jednak nadal miłosnych perypetii nie zabraknie.

Polecam przeczytać, bo choć fabuła tak stricte ściśle z wydarzeniami części poprzedniej powiązana nie jest, to jest ten jeden wątek łączący te dwa tytuły -śmierć Stefani. Dzięki tej lekturze utwierdzimy się w przekonaniu (choć mało prawdopodobne, że ktoś nie został utwierdzony), że Rudecka była największą, jedyną miłością mężczyzny. Kilka nostalgicznym wątków da temu wyraz.

https://www.granice.pl/recenzja/ordynat-michorowski/32821

Powieść jest kontynuacją „Trędowatej” a wydarzenia dzieją się kilka lat później. Bohaterami głównymi tym razem są Waldemar, Lucia i Bohdan oraz inny starający się o rękę Lucii kandydat. A uczucia wyglądają następująco: Lucia skrycie kocha się w Waldemarze, ten nie może zapomnieć o Stefci, również hrabia Brochwicz stara się o względy Luci Elzonowskiej. Protagonizm Waldemara...

więcej Pokaż mimo to

Reklama
avatar
403
155

Na półkach: , , ,

nie dziwi mnie fakt, że książka po jej napisaniu nie przyjęła sie tak dobrze. dla mnie również błędem autorki było stworzenie kontynuacji losów ordynata michorowskiego. Zapadająca w sercu i pamięci trędowata, pokazała ból i cierpienie tej postaci i dozgonną miłość do grobowej deski.
Dalsze losy Michorowskiego choć nadal przepełnione bólem po stracie swoje życiowej miłości, dają jednak odczuć, że Trędowata nie była aż tak wielką miłością w jego życiu jak można było sie tego spodziewać...

nie dziwi mnie fakt, że książka po jej napisaniu nie przyjęła sie tak dobrze. dla mnie również błędem autorki było stworzenie kontynuacji losów ordynata michorowskiego. Zapadająca w sercu i pamięci trędowata, pokazała ból i cierpienie tej postaci i dozgonną miłość do grobowej deski.
Dalsze losy Michorowskiego choć nadal przepełnione bólem po stracie swoje życiowej miłości,...

więcej Pokaż mimo to

avatar
319
114

Na półkach: ,

Stara klasyczna klaska, kontynuacja Trędowatej, akcja tej książki przenosi nas na Wołyń do arystokratycznych kół ziemiaństwa. Książką miom dobrym zdaniem nie jest jakoś szczególnie fascynująca, żadna z postaci mnie nie przykuła, historia taka sobie, książkę przeciętnie, bo nie jest ani dobra ani zła, oraz nie spodobała mi się za bardzo. Moim przekonaniu książka jest przeciętnym czytaczem. Plus jednak za to że przedstawia świat z ziemiańskiego i arystokratycznego punktu widzenia.

Stara klasyczna klaska, kontynuacja Trędowatej, akcja tej książki przenosi nas na Wołyń do arystokratycznych kół ziemiaństwa. Książką miom dobrym zdaniem nie jest jakoś szczególnie fascynująca, żadna z postaci mnie nie przykuła, historia taka sobie, książkę przeciętnie, bo nie jest ani dobra ani zła, oraz nie spodobała mi się za bardzo. Moim przekonaniu książka jest...

więcej Pokaż mimo to

avatar
2028
1100

Na półkach: , , , , , ,

Po śmierci ukochanej Waldemar rezygnuje z założenia rodziny i zrzeka się ordynacji na rzecz krewnego, który poślubia jego kuzynkę Lucynę.

Po śmierci ukochanej Waldemar rezygnuje z założenia rodziny i zrzeka się ordynacji na rzecz krewnego, który poślubia jego kuzynkę Lucynę.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
595
20

Na półkach:

Kontynuacja ,,Trędowatej" to już odmienny styl, bardziej powszechny i prosty.
Daje nam tutaj wspaniałe przemyślenia, mimo wyblakłej fabuły. Ukazuje minione lata polskich arystokratów, ale przy tym nie dorównuje swej poprzedniczce. Ot taka kontynuacja dla uciechy tłumów. Lekka, szybka i przyjemna.
Warto dodać do swojej biblioteczki :)

Kontynuacja ,,Trędowatej" to już odmienny styl, bardziej powszechny i prosty.
Daje nam tutaj wspaniałe przemyślenia, mimo wyblakłej fabuły. Ukazuje minione lata polskich arystokratów, ale przy tym nie dorównuje swej poprzedniczce. Ot taka kontynuacja dla uciechy tłumów. Lekka, szybka i przyjemna.
Warto dodać do swojej biblioteczki :)

Pokaż mimo to

avatar
1964
897

Na półkach: , ,

Nie tak świeża i porywająca historia, ale ciekawie pokazująca ludzkie postawy i charaktery. I dawną Polskę...

Nie tak świeża i porywająca historia, ale ciekawie pokazująca ludzkie postawy i charaktery. I dawną Polskę...

Pokaż mimo to

avatar
661
425

Na półkach: , , , ,

Pamiętam, że Trędowata była bardzo ckliwa, tu tak nie jest. Krótko, konkretnie, w ładnym stylu, nawet trochę zaskakująco. Solidna robota, nic niezwykłego jak na twórczość Mniszkówny, ale bardzo przyjemna lektura.

Pamiętam, że Trędowata była bardzo ckliwa, tu tak nie jest. Krótko, konkretnie, w ładnym stylu, nawet trochę zaskakująco. Solidna robota, nic niezwykłego jak na twórczość Mniszkówny, ale bardzo przyjemna lektura.

Pokaż mimo to

avatar
117
85

Na półkach:

Jak to z kontynuacjami bywa - słabsza od "Trędowatej". Właściwie mam wrażenie, że akcja zaczyna się na samym końcu książki.

Jak to z kontynuacjami bywa - słabsza od "Trędowatej". Właściwie mam wrażenie, że akcja zaczyna się na samym końcu książki.

Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Helena Mniszkówna Ordynat Michorowski Zobacz więcej
Helena Mniszkówna Ordynat Michorowski Zobacz więcej
Helena Mniszkówna Ordynat Michorowski Zobacz więcej
Więcej
zgłoś błąd