Szukamy ofert...Simona Kossak miała być chłopcem. Utalentowanym, będącym powodem do dumy, tak jak jej przodkowie i członkowie najbliższej rodziny. Los bywa przewrotny i choć nie napisała wiekopomnych wierszy, nie parała się malarstwem, stała się sławna z zupełnie innego powodu. Odrzuciła rodzinne dziedzictwo i zaszyła się w leśnej głuszy, by rozmawiać ze zwierzętami, bronić Puszczy Białowieskiej i pracować na rzecz ratowania przyrody. Współczesna wojowniczka, której bronią była pasja i wiara w przekonania, których zaciekle broniła.
Simona nikogo nie pozostawiała obojętnym, wobec nie można było żywić letnich uczuć: albo się ja uwielbiało, albo nienawidziło. Fascynująca, odważna, jednocześnie silna i wrażliwa, delikatna i broniąca do upadłego swoich racji. I żyjąca z pasją, której można tylko pozazdrościć. Kamińska maluje portret kobiety nieugiętej, która poświęca się całą siebie nauce i przyrodzie, na przekór naciskom rodziny i tradycji po to, by od początku do końca żyć tak, jak to sobie założyła. Zapłaciła za to wysoką cenę, jaką jest odrzucenie. Akceptację znalazła u tych, których tak bardzo broniła i szanowała: u braci mniejszych.
Anna Kamińska pisze o Simonie obiektywnie i z ogromnym taktem, nie goniąc za sensacją. Nie chciałam „malować” Pani nago - tworzyć Pani aktu, chciałam sportretować Pani siłę - pisała autorka w liście do Simony i zamiar swój zrealizowała. Jej miłość do świata przyrody jest widoczna na każdej niemal stronie książki, prawdy o związku Simony z Lechem Wilczkiem czytelnik może się tylko domyślać. W taki sposób udało się stworzyć intymny portret kobiety niezwykłej i wyjątkowej.
Bezkompromisowa, gdy chodziło o dobro przyrody, potrafiła walczyć ze wszystkimi, narażając się na ostracyzm. Bo Simona, kiedy w coś się angażowała, robiła to całym sercem. I nie uznawała kompromisów. Była jak Rejtan gotowa rzucić się w obronie Puszczy i jej mieszkańców. Leśniczówka Dziedzinka była jej domem i przyjaciół: kruka, dzika i całej masy zwierząt, z którymi potrafiła rozmawiać. Ot, czarownica, dość ekscentryczna nawet dla osób jej pokroju.
Opowieść o Kossakównie uzupełniają liczne fotografie, które doskonale ilustrują i dopowiadają tekst. Codzienność w leśniczówce, praca zawodowa, oswajanie mieszkańców lasu, szukanie bliskości, sławne rody, szara rzeczywistość peerelu – tych portretów udało się Kamieńskiej stworzyć wiele, wzbogacić o anegdoty, rozmowy, wspomnienia bliższych i dalszych znajomych. Z tych rozmów wyłania się obraz wojowniczki, której życie determinowała walka o ważne sprawy.
Anna Kamińska napisała książkę, od której trudno się oderwać. Zaprasza czytelników do świata Simony, gdzie pachnie las, dzik wypoczywa na kanapie, kruk wymierza sprawiedliwość wedle własnego kodeksu honorowego, ale też proza życia potrafi skomplikować najprostsze czynności. Widać ogromną pracę, jaką autorka włożyła w szukanie i porządkowanie informacji o bratanicy Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Magdaleny Samozwaniec. Możemy się od niej uczyć pokory wobec przyrody i odwagi, by nie marnować życia na cudze pomysły.
Myślę, że nawet po bardzo uważnej lekturze książki trudno znaleźć odpowiedź, jaka naprawdę była Simona. Niejednoznaczna, wymyka się szufladkowaniu i prostym klasyfikacjom. Kroczyć własną drogą, bez względu na cenę, jaką przyjdzie zapłacić – to była jej dewiza. „Gdybym posłuchała rad osób, które uważałam za mądrzejsze od siebie, to dzisiaj byłabym zwykłym mieszczuchem krakowskim, zgorzkniałym w całym tym światku jaki tam był i miałabym niespełnione marzenie, że mogłam mieć zupełnie inne życie”. I miała to życie niezwyczajne, pełne pasji i z pewnością spełnione.
Anna Kamińska doskonale ukazała to, co Simona całe życie starała się uświadomić: człowiek jest związany ze światem przyrody bardziej, niż mu się wydaje. Nie jest odrębnym bytem, ale częścią natury. Gdyby ludzie znali mowę zwierząt, nauczyli się czytać i rozumieć ich zachowanie, zapewne wiele pytań na temat kondycji ludzkiej znalazłoby wyjaśnienie. A pokora wobec zwierząt i szacunek sprawiają, że człowiek staje się lepszy, o czym współcześni często zapominają. Warto iść za głosem serca i realizować pasje, bo tylko wtedy żyje się pięknie i w zgodzie ze sobą.
Magdalena Świtała
Przez książkę się płynie - mimo że jest to biografia a nie powieść. Niezwykłe życie bohaterki, jej bagaż życiowy, a także dążenie do życia w zgodzie z własnymi wartościami budzą podziw. Słynne nazwisko, dziedzictwo rodu przeznaczone dla męskiego potomka spoczywa na barkach kobiety, którą rodzina uważa za największe rozczarowanie. Jednak sama Simona uparcie podąża wybraną ścieżką, nawet gdy jest ona mocno wyboista. Jej bunt - niezrozumiały dla najbliższych - sprawia, że żyje po swojemu i odnajduje szczęście.
1169 
866 
Nominacja w Plebiscycie 2015 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Simona. Opowieść o niezwyczajnym życiu Simony Kossak
Piękna opowieść o intrygującej kobiecie, która po trudnym dzieciństwie odnalazła swoje miejsce w Puszczy Białowieskiej, tu mieszkała i poświęciła się walce o dobro puszczy i jej mieszkańców -zwierząt.
Piękna opowieść o intrygującej kobiecie, która po trudnym dzieciństwie odnalazła swoje miejsce w Puszczy Białowieskiej, tu mieszkała i poświęciła się walce o dobro puszczy i jej mieszkańców -zwierząt.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzeczytałam po lekturze innej książki tej autorki. Mialam w pamięci dobijająco słaby film o Simonie Kossak, przeczytałam gdzieś, że powstał w oparciu o książkę. Książka świetna, film dno. Anna Kamińska pisze cudownie, poetycko, na pewno sięgnę po inne jej książki. Polecam rozmowy z Joanną Kossak dostępne na YouTube.
Przeczytałam po lekturze innej książki tej autorki. Mialam w pamięci dobijająco słaby film o Simonie Kossak, przeczytałam gdzieś, że powstał w oparciu o książkę. Książka świetna, film dno. Anna Kamińska pisze cudownie, poetycko, na pewno sięgnę po inne jej książki. Polecam rozmowy z Joanną Kossak dostępne na YouTube.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPo obejrzanym filmie o Simonie poczułem niedosyt informacji o tej jakże ciekawej osobistości. W ogóle po przeczytaniu biografii autorstwa Anny Kamińskiej stwierdzam, że film był wręcz beznadziejny i pozmieniał z pozoru niezbyt ważne szczegóły, które jednak zmieniły odbiór postaci. Na przykład wybicie przejścia pomiędzy mieszkaniami w Dziedzince - zrobił to Wilczek, a nie Simona, jak to zasugerowano w filmie.
Lekturze towarzyszył mi pewien zgrzyt. Na pewno ciekawe było to, że na rozwój człowieka ogromny wpływ ma otoczenie, w którym się wychowywał. Simona miała urodzić się chłopcem, kolejnym Kossakiem-malarzem. A ona nie tylko okazała się córką, to i jeszcze nie miała talentu artystycznego. Od narodzin była zawodem dla swoich rodziców, co przez całe swoje życie starała się zmienić. Odnalazła swoją drogę i stała się wielką osobą w wybranej przez siebie dziedzinie. Jednocześnie przez podejście rodziców, stała się osobą bardzo zamkniętą w sobie. Stąd ten wspomniany zgrzyt - Simona pewne rzeczy zachowywała dla siebie, a przez autorkę biografii dziesiątki tysięcy osób, jeśli nie więcej, mogło ją poznać.
To trochę jak z czytaniem prywatnej korespondencji pomiędzy różnymi osobistościami. Mimo że okropecznie ciekawi mnie wymiana listów na linii Lem-Le Guin, to z szacunku do nich nie chciałbym ich czytać. Ani korespondencji żadnej innej osoby.
Jednocześnie Simona, przynajmniej z opowieści, była niesamowitą osobą i nie będę ukrywał, że uporczywe dążenie do osiągnięcia tego, na co się zdecydowała, zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Z drugiej strony kto normalny chciałby zamieszkać w środku lasu bez dostępu do bieżącej wody i elektryczności? Jest to bardzo kusząca wizja, jednakże miło byłoby zachować pewne udogodnienia cywilizacyjne. ; )
Po obejrzanym filmie o Simonie poczułem niedosyt informacji o tej jakże ciekawej osobistości. W ogóle po przeczytaniu biografii autorstwa Anny Kamińskiej stwierdzam, że film był wręcz beznadziejny i pozmieniał z pozoru niezbyt ważne szczegóły, które jednak zmieniły odbiór postaci. Na przykład wybicie przejścia pomiędzy mieszkaniami w Dziedzince - zrobił to Wilczek, a nie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDo przeczytania zainspirował mnie film. Ciekawa i nietuzinkowa osoba, niezwykłe życie, ale sama książka niezbyt przypadła mi do gustu. Zamiast opowiedzieć jedną historię od początku do końca, autorka odhacza poszczególne punkty z listy. Przez co historia nie płynie, ale rotuje.
Do przeczytania zainspirował mnie film. Ciekawa i nietuzinkowa osoba, niezwykłe życie, ale sama książka niezbyt przypadła mi do gustu. Zamiast opowiedzieć jedną historię od początku do końca, autorka odhacza poszczególne punkty z listy. Przez co historia nie płynie, ale rotuje.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOgromnym atutem książki jest plastyczny język i reporterska dokładność. Czytelnik niemal czuje zapach lasu i chłód drewnianej leśniczówki. Historia wciąga, a życie Simony okazuje się bardziej niezwykłe niż niejeden scenariusz filmowy.
Ogromnym atutem książki jest plastyczny język i reporterska dokładność. Czytelnik niemal czuje zapach lasu i chłód drewnianej leśniczówki. Historia wciąga, a życie Simony okazuje się bardziej niezwykłe niż niejeden scenariusz filmowy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiezwykła osobowość Simony Kossak to zdecydowanie materiał na książkę i film. Tak inna w swej epoce, tak niezależna, zaciekle walcząca o zwierzęta, kochająca je bardziej niż ludzi. Historia jej życia w środku lasu w prawdziwej zgodzie z naturą, w zażyłości z dzikimi zwierzętami to naprawdę interesująca i niezwykła opowieść. Mimo wielu różnych opinii o jej osobowości o charakterze, nie da się podważyć jednego - że natura i zwierzęta były dla niej najważniejsze przez całe życie.
Niezwykła osobowość Simony Kossak to zdecydowanie materiał na książkę i film. Tak inna w swej epoce, tak niezależna, zaciekle walcząca o zwierzęta, kochająca je bardziej niż ludzi. Historia jej życia w środku lasu w prawdziwej zgodzie z naturą, w zażyłości z dzikimi zwierzętami to naprawdę interesująca i niezwykła opowieść. Mimo wielu różnych opinii o jej osobowości o...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW życiu nie spodziewałam się, że rodzina Kossaków była tak trudną i toksyczną rodziną. Simona naprawdę nie miała z nim łatwego życia, cały czas wisiało nad nią poczucie, że jest niechcianym dzieckiem - ze względu na swoją płeć i brak talentu artystycznego. Postacią Simony zainteresowałam się po wizycie w muzeum UJ i bardzo cieszę się, że ta książka pozwoliła mi bliżej ją poznać. Była wspaniałą osobą. Urzekło mnie również posłowie autorki i historia o tym, skąd wziął się pomysł i poniekąd przyzwolenie na napisanie tej lektury.
W życiu nie spodziewałam się, że rodzina Kossaków była tak trudną i toksyczną rodziną. Simona naprawdę nie miała z nim łatwego życia, cały czas wisiało nad nią poczucie, że jest niechcianym dzieckiem - ze względu na swoją płeć i brak talentu artystycznego. Postacią Simony zainteresowałam się po wizycie w muzeum UJ i bardzo cieszę się, że ta książka pozwoliła mi bliżej ją...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to“Gdybym posłuchała rad osób, które uważałam za mądrzejsze od siebie, to dzisiaj byłabym zwykłym krakowskim mieszczuchem, zgorzkniałym w tym całym światku, jaki tam był, i miałabym niespełnione marzenia, że mogłam mieć zupełnie inne życie.“
“Simona. Opowieść o niezwyczajnym życiu Simony Kossak” Anny Kamińskiej to nie jest historia o dziewczynie wywodzącej się z artystycznej krakowskiej elity, która, buntując się, zrywa z rodzinnymi tradycjami. To opowieść o kobiecie, która, choć nie do końca spełniała pokładane w niej oczekiwania, nie starała się udawać, kogoś, kim nie jest i szła przez życie swoją drogą.
“Simona, która od dziecka słyszała, że miała być chłopcem i czwartym Kossakiem, wychowywała się z psami – dogami arlekinami. Z żółwiem, kosem, drozdem, wróblem, gołębiem czy gawronem, których zawsze pełno było w Kossakówce, zawrze w dzieciństwie pakt o nieagresji na całe życie.“
Juliusz, Wojciech i Jerzy Kossakowie (pradziadek, dziadek i ojciec Simony) to tuzy naszego malarstwa, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Magdalena Samozwaniec, Zofia Kossak-Szczucka (jej ciotki) również zapisały się złotymi literami w historii naszej literatury. Kim była Simona? Osobą kochająca przyrodę i dbającą o jej dobrostan, profesorką leśnictwa i prekursorką dzisiejszych organizacji proekologicznych.
“Uważam, że radość jest uczuciem większym i cenniejszym, gdyż radość możemy ze wszystkimi dzielić, a miłość jest zaborcza, bardzo często egoistyczna i bardzo często nieszczęśliwa.“
Simona nie była biolożką na etacie. Żyjąc w położonej w środku Puszczy Białowieskiej leśniczówce, zwanej Dziedzinką, chroniła wszystko to, co sprawiało jej radość w życiu; zwierzęta i rośliny. Swoją pasję dzieliła z człowiekiem, któremu nigdy nie powiedziała, że go kocha, z Lechem Wilczkiem, artystom fotografikiem, który, też nigdy nie wyznał Simonie miłości, choć oboje czerpali radość z bycia ze sobą.
Anna Kamińska, pisząc biografię Simony, nie przyprawiła jej, jak i członkom rodziny Kossaków “gombrowiczowskiej gęby”. To nie jest opowieść o “wielkich Kossakach”, a o ludziach z krwi i kości, którzy byli pełni pasji, ale też mieli liczne przywary.
Zachęcam Was do sięgnięcia po tę pozycję, a jeśli twierdzicie, że biografie nie są dla Was, dodam, że tę książkę, czyta się, jak pełną przygód powieść obyczajową.
“Gdybym posłuchała rad osób, które uważałam za mądrzejsze od siebie, to dzisiaj byłabym zwykłym krakowskim mieszczuchem, zgorzkniałym w tym całym światku, jaki tam był, i miałabym niespełnione marzenia, że mogłam mieć zupełnie inne życie.“
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to“Simona. Opowieść o niezwyczajnym życiu Simony Kossak” Anny Kamińskiej to nie jest historia o dziewczynie wywodzącej się z artystycznej...
Niezwykle wciągająca opowieść o Simonie Kossak - intrygującej kobiecie, pragnącej zrozumieć zwierzęta, walczącej o ich i przyrody dobro. Autorka subtelnie i wzruszająco ukazuje świat wewnętrzny Simony. Fantastyczna!
Niezwykle wciągająca opowieść o Simonie Kossak - intrygującej kobiecie, pragnącej zrozumieć zwierzęta, walczącej o ich i przyrody dobro. Autorka subtelnie i wzruszająco ukazuje świat wewnętrzny Simony. Fantastyczna!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo towciagajaca ale tez troche przytłaczajaca. paskudna rodzina
wciagajaca ale tez troche przytłaczajaca. paskudna rodzina
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to