W cieniu Pałacu Zimowego

Okładka książki W cieniu Pałacu Zimowego
John Boyne Wydawnictwo: Świat Książki powieść historyczna
400 str. 6 godz. 40 min.
Kategoria:
powieść historyczna
Tytuł oryginału:
The House of Special Purpose
Wydawnictwo:
Świat Książki
Data wydania:
2011-06-08
Data 1. wyd. pol.:
2011-06-08
Liczba stron:
400
Czas czytania
6 godz. 40 min.
Język:
polski
ISBN:
978-83-247-2017-0
Tłumacz:
Joanna Puchalska
Tagi:
sensacja
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Oceny

Średnia ocen
7,3 / 10
828 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
347
267

Na półkach: , ,

Cudna! Wciągnęła mnie już od pierwszych stron, a im dalej, tym ciekawiej się robiło. Już dawno żadna powieść obyczajowa mnie tak nie urzekła. Nie nudziłam się ani przez chwilę. Bardzo podobał mi się układ fabuły: zaczynamy od czasów najbardziej współczesnych i powoli cofamy się coraz dalej w przeszłość, stopniowo poznając tajemnice Georgija i Zoji, a całość jest przeplatana wspomnieniami z życia na dworze carskim. Nie będę oceniać wiarygodności historycznej tej powieści, bo nie znam historii na tyle dobrze, żeby móc się na ten temat wypowiedzieć. Potraktowałam tę powieść jako opartą na faktach fikcję literacką, która zainspirowała mnie do bliższego zainteresowania się tym wątkiem historii Rosji. Skończyłam książkę wczoraj i do tej pory ciągle o niej myślę. Z wielką chęcią sięgnę po inne powieści tego autora.

Cudna! Wciągnęła mnie już od pierwszych stron, a im dalej, tym ciekawiej się robiło. Już dawno żadna powieść obyczajowa mnie tak nie urzekła. Nie nudziłam się ani przez chwilę. Bardzo podobał mi się układ fabuły: zaczynamy od czasów najbardziej współczesnych i powoli cofamy się coraz dalej w przeszłość, stopniowo poznając tajemnice Georgija i Zoji, a całość jest przeplatana...

więcej Pokaż mimo to

avatar
175
130

Na półkach:

Niektórym nie podoba się, że Autor nie trzyma się prawdy historycznej. No nie trzyma się, to fakt. Natomiast nie jest to książka historyczna. To fikcja literacka. Powieść, którą czyta się dość przyjemnie. Opowiada historię człowieka, który wiele w życiu doświadczył i nie zawsze zachował się właściwie. Historia uczucia między osobami, których dzieliło tak wiele i gdyby nie tragiczne wydarzenia, to nie mieliby szans na wspólną przyszłość. Mnie się podobała.

Niektórym nie podoba się, że Autor nie trzyma się prawdy historycznej. No nie trzyma się, to fakt. Natomiast nie jest to książka historyczna. To fikcja literacka. Powieść, którą czyta się dość przyjemnie. Opowiada historię człowieka, który wiele w życiu doświadczył i nie zawsze zachował się właściwie. Historia uczucia między osobami, których dzieliło tak wiele i gdyby nie...

więcej Pokaż mimo to

avatar
150
147

Na półkach:

Sympatyczna historia, ale nawiązanie do postaci historycznych raczej bez sensu.

Sympatyczna historia, ale nawiązanie do postaci historycznych raczej bez sensu.

Pokaż mimo to

Reklama
avatar
821
752

Na półkach:

63/52/2021

63/52/2021

Pokaż mimo to

avatar
396
366

Na półkach:

Po opisie miałam nadzieję na fajną lekturę, ale szybko doszłam do wniosku jaki będzie finał, mimo to dalej czytałam licząc, że jednak autor zaskoczy. Nie zaskoczył. Po oczach biła nierealność życia na dworze ostatniego Romanowa, późniejsze prace zarobkowe głównych bohaterów. Strata czasu.

Po opisie miałam nadzieję na fajną lekturę, ale szybko doszłam do wniosku jaki będzie finał, mimo to dalej czytałam licząc, że jednak autor zaskoczy. Nie zaskoczył. Po oczach biła nierealność życia na dworze ostatniego Romanowa, późniejsze prace zarobkowe głównych bohaterów. Strata czasu.

Pokaż mimo to

avatar
934
389

Na półkach: , , , ,

John Boyne dał się mi już poznać, jako autor doskonałych jak dla mnie powieści poruszających w dość delikatny sposób problem holokaustu - "Chłopca w pasiastej piżamie" oraz "Chłopca na szczycie góry". Z czystej ciekawości sięgnęłam po "W cieniu Pałacu Zimowego", aby zobaczyć jak poradzi sobie z inną tematyką. Jak zwykle nie zawiodłam się, a lektura należała do prawdziwej przyjemności. Tym bardziej, że dzieje dynastii Romanowów należą do szerokiego kręgu moich zainteresowań.
Akcja powieści rozpoczyna się na początku lat 80 XX wieku. Ponad 80 letni Georgij Jachmieniew, z pochodzenia Rosjanin, mieszka wraz z żoną, Zoją, w Londynie. Zoja jest w ostatnim stadium choroby nowotworowej, toteż mężczyzna spędza bardzo wiele czasu w szpitalu. Pociechą dla pary staruszków jest syn przedwcześnie zmarłej córki Ariny, Michael, który spędza z nimi wiele czasu.
Chociaż małżeństwo sprawia wrażenie w miarę przeciętnych ludzi, skrywa w sobie pewną tajemnicę. Georgij doskonale pamięta dzień sprzed około 75 lat, kiedy przez jego rodzinną wieś przejeżdżał krewny cara Mikołaja II - Mikołaj Mikołajewicz. Ratując go od śmierci z rak swojego przyjaciela Kolika udowodnił swoją ogromną odwagę. W ten sposób trafił do słynnego Pałacu Zimowego w Petersburgu, zasilając tym samym carską służbę. Zostaje opiekunem chorego na hemofilię carewicza. Poznaje również tajemniczego mnicha Rasputina, traktowanego przez carycę niczym bóg. Jest też mimowolnym świadkiem upadku rosyjskiej dynastii, co powoduje jego rozpacz. A także zakochuje się w pięknej córce cara - Anastazji. Wspomnienia z życia w legendarnym Pałacu przeplatają się z tymi dotyczącymi życia po wyemigrowaniu z Rosji wraz z tajemniczą Zoją. O ile jednak wspomnienia z życia przed emigracją ułożone są według wydarzeń, o tyle te po niej opowiedziane są od najświeższych do najdawniejszych. Poznajemy z nich jak wyglądało jego życie na wygnaniu oraz małżeństwo z samą Zoją.
Boyne jak zwykle stanął na wysokości zadania przekazując stworzonym przez siebie postaciom wspaniałe, barwne życiorysy. Najbardziej podobała mi się w książce postać Georgija - skromnego wiejskiego chłopaka, który nie dość, że awansował społecznie, to jeszcze odnalazł się w nowej roli. Postać Zoji też została ciekawie zakreślona. Z ciekawością czytałam o życiu w samym Pałacu Zimowym. A już najbardziej wzruszyła mnie jedna z końcowych scen, podczas których Georgij i Zoja spotykają w Sankt Petersburgu swoich "starych znajomych", spotkana kobieta zaś prosi staruszkę o to samo, o co poprosiła przed laty...

John Boyne dał się mi już poznać, jako autor doskonałych jak dla mnie powieści poruszających w dość delikatny sposób problem holokaustu - "Chłopca w pasiastej piżamie" oraz "Chłopca na szczycie góry". Z czystej ciekawości sięgnęłam po "W cieniu Pałacu Zimowego", aby zobaczyć jak poradzi sobie z inną tematyką. Jak zwykle nie zawiodłam się, a lektura należała do prawdziwej...

więcej Pokaż mimo to

avatar
107
63

Na półkach:

Nie skończyłam, szkoda czasu na taką grafomanię. Nic w książkach nie irytuje mnie tak jak przekłamywanie historii, a niewątpliwie wikłanie postaci historycznych w sytuacje, które nie miały miejsca, można zaliczyć do delikatnej konfabulacji. Początek niezły, dalej coraz gorzej. Ta 5 to bardzo na wyrost.

Nie skończyłam, szkoda czasu na taką grafomanię. Nic w książkach nie irytuje mnie tak jak przekłamywanie historii, a niewątpliwie wikłanie postaci historycznych w sytuacje, które nie miały miejsca, można zaliczyć do delikatnej konfabulacji. Początek niezły, dalej coraz gorzej. Ta 5 to bardzo na wyrost.

Pokaż mimo to

avatar
925
301

Na półkach: , ,

Ta książka to był spory zawód i rozczarowanie. Już dawno jej nie mam, i nie bez powodu bez bólu się z nią rozstałam. Autor napisał ją chyba pod wpływem kreskówki o Anastazji, tak wiele popełnił w niej błędów z imionami, patronimikami (powymyślał jakieś własne niestworzone), opisem realiów, znajomość dziejów rodziny Romanowów też powierzchowna. "Rosyjska" część tej powieści jest żenująca. Mowa o początkach XX wieku, a u Boyne'a ta Rosja wygląda jak za czasów Iwana Groźnego.
Dodatkowym minusem powieści jest fakt, że główny bohater - niesympatyczny egoista - w ogóle nie wzbudza żadnych silniejszych uczuć, może prócz niechęci. Co gorsza, NIKT tam nie wzbudza żadnych uczuć, nawet Aleksy jest bubkowaty i nadęty.
Nie wiem, po co Boyne w ogóle brał się za ten temat, skoro go kompletnie nie udźwignął. Powstała kolejna, schematyczna do bólu historia o cudownie ocalałych.Ughh!

Ta książka to był spory zawód i rozczarowanie. Już dawno jej nie mam, i nie bez powodu bez bólu się z nią rozstałam. Autor napisał ją chyba pod wpływem kreskówki o Anastazji, tak wiele popełnił w niej błędów z imionami, patronimikami (powymyślał jakieś własne niestworzone), opisem realiów, znajomość dziejów rodziny Romanowów też powierzchowna. "Rosyjska" część tej...

więcej Pokaż mimo to

avatar
608
212

Na półkach: ,

Piękny romans historyczny,z licznymi spekulacjami na temat rodziny cara Mikołaja Romanowa. Fabuła skacze od początku XX wieku do lat 70. Ja dałam się uwieść i nie żałuję. Nie chciałam by się skończyła, a to, przy tym zalewie byle jakich książek, jakie ostatnio obserwujemy, już rzadkość.

Piękny romans historyczny,z licznymi spekulacjami na temat rodziny cara Mikołaja Romanowa. Fabuła skacze od początku XX wieku do lat 70. Ja dałam się uwieść i nie żałuję. Nie chciałam by się skończyła, a to, przy tym zalewie byle jakich książek, jakie ostatnio obserwujemy, już rzadkość.

Pokaż mimo to

avatar
23
16

Na półkach:

Piękna opowieść, ciekawie napisana, aż ciężko się oderwać. Nie interesowałam się nigdy historią Rosji, więc nie irytuje mnie fakt niezgodności prawdy historycznej, mam świadomość jak to może obrzydzic książkę (Dziewczyna lotnika tak mi właśnie obrzydla, absurd gonił absurd), natomiast ja traktuje ta opowieść jako całkowicie fikcyjna historie.

Piękna opowieść, ciekawie napisana, aż ciężko się oderwać. Nie interesowałam się nigdy historią Rosji, więc nie irytuje mnie fakt niezgodności prawdy historycznej, mam świadomość jak to może obrzydzic książkę (Dziewczyna lotnika tak mi właśnie obrzydla, absurd gonił absurd), natomiast ja traktuje ta opowieść jako całkowicie fikcyjna historie.

Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
John Boyne W cieniu Pałacu Zimowego Zobacz więcej
John Boyne W cieniu Pałacu Zimowego Zobacz więcej
John Boyne W cieniu Pałacu Zimowego Zobacz więcej
Więcej
zgłoś błąd