Czy dziecko powinno płacić za grzechy rodziców? John Boyne przy pomocy Gretel próbuje odpowiedzieć na to pytanie, prowadząc nas za rękę przed przeciwności losu, jaki czekał dziewczynę po ucieczce z Niemiec. Poczucie winy, zaprzeczenie, kłamstwa i skalana pamięć emanują z każdej strony tej powieści! Autor, wchodząc w skórę Gretel, córki komendanta obozu koncentracyjnego, obnażył nam jej najskrytsze myśli. Każdy jej oddech, całe jestestwo, zostały skażone śmiercią, cierpieniem i żałobą, której nie potrafiła właściwie przepracować. Zepchnięte w otchłań ciszy wspomnienia od lat gryzą, wracają w najmniej odpowiednich momentach, ale dla własnego bezpieczeństwa musi trzymać je w ukryciu za wszelką cenę.
Poznajemy ją jako podlotka, towarzyszymy jej, jako dorosłej kobiecie, jesteśmy przy niej, gdy jest 91-letnią staruszką – całe życie naznaczone tym, co wydarzyło się w „innym miejscu” w latach dzieciństwa. Czy właśnie nadszedł moment, gdy prawda ujrzy światło dzienne? Czy Gretel poświęci samą siebie, by ratować małego, maltretowanego chłopca? Przecież ona nie lubi małych chłopców…
„Córka komendanta” jest nasączona emocjami, tym, co niewypowiedziane, tym, co było, ale nie powinno nigdy wydarzyć. Dwutorowo prowadzona fabuła daje nam szerszy obraz na proces dojrzewania Gretel, a przeszłość spleciona z teraźniejszością uwydatniają wewnętrzną przemianę kobiety z młodej panienki w staruszkę, która już nie chce się bać każdego pukania do drzwi i chce zawalczyć o siebie oraz swoją rodzinę. Nie może biernie stać obok, ale czy wystarczy jej odwagi?
Przepiękna wzruszająca i wywołująca łzy opowieść, którą powinien poznać każdy. Autor naruszył świętość, ale w jakże przejmujący, na wskroś poruszający sposób. Śmiało mogę przyznać, że „Córka komendanta” porusza najczulsze struny w sercu czytelnika, na wzór kultowego już „Chłopca w pasiastej piżamie”. To nie jest książka o ucieczce z Niemiec tuż po wojnie. To książka o przetrwaniu. John Boyne stworzył przepiękny portret kobiety, która próbuje pogodzić się z przeszłością, nie cierpieć. Od nowa nauczyć się żyć… I nie popełnić znowu tego samego błędu.
To istna oda do wolności, do chęci przetrwania mimo wszystko, ucieczka przed demonami, które zatruły jej duszę w dzieciństwie. Nie zdawałam sobie nawet sprawy z tego, że podczas lektury wstrzymywałam oddech. Czytałam, chłonęłam, angażowałam się, a w chwili, gdy zamknęłam książkę, głęboko odetchnęłam. John Boyne w spektakularny sposób powtórzył sukces „Chłopca w pasiastej piżamie” – stworzył dzieło, które kryje w sobie niesamowicie ogromny ładunek emocjonalny. Nie jest to książka łatwa i przyjemna, to szczegółowa analiza ludzkich uczuć, myśli, przepełniona na wskroś smutkiem, nasączona bólem i bezradnością. Z całego serca zachęcam do sięgnięcia po tę powieść.
Patronat 
Szukamy ofert...
907 
585 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Córka komendanta
Recenzja Córka komendanta autorstwa John Boyne to dla mnie zapis dość ambiwalentnego doświadczenia czytelniczego - książki ważnej i intrygującej, ale jednocześnie momentami irytującej.
Nie sposób nie zestawić jej z książką, której jest kontynuacją... Zdecydowanie nie jest to jednak to samo co pierwsza część, czyli "Chłopiec w pasiastej piżamie". Tamta historia była przejmująco prosta, niemal baśniowa w formie, a przez to uderzała z ogromną siłą emocjonalną. „Córka komendanta” idzie w zupełnie inną stronę - to powieść bardziej refleksyjna, psychologiczna, skupiona na długofalowych konsekwencjach wojny i winy. Problem w tym, że ta zmiana tonu nie zawsze działa na korzyść książki.
Tutaj poznajemy losy siostry Bruna - Gretel, która po wojnie była zmuszona się ukrywać (a właściwie zmuszona to chyba złe słowo - bo to był przecież jej wybór...). Bo pomimo ogromnych wyrzutów sumienia i życiowych przypominajek o wydarzeniach, których była niemym świadkiem, wybrała milczenie i ukrywanie się właściwie do końca życia. Gretel nie jest jednoznacznie ofiarą ani sprawczynią. Jest kimś pomiędzy: świadkiem, który milczał. I to milczenie definiuje całe jej życie.
Boyne bardzo konsekwentnie prowadzi jej wewnętrzne rozdarcie. Wyrzuty sumienia, powracające wspomnienia, drobne „pęknięcia” w codzienności - wszystko to buduje obraz osoby, która nigdy tak naprawdę nie uciekła od przeszłości. Książka przepełniona jest rozterkami moralnymi Gretel, a jej perypetie na pewno skłaniają czytelnika do zastanowienia się nad wieloma trudnymi pytaniami, na które nie ma chyba dobrej odpowiedzi: Czy dzieci powinny odpowiadać za zbrodnie swoich rodziców? Czy nieme uczestnictwo w zbrodni zwalnia z odpowiedzialności za nią? Czy rozliczając katów z ich zbrodni, sami się nimi nie stajemy? Gdzie jest prawdziwa granica naszego człowieczeństwa? I to właśnie w tych momentach książka działa najlepiej: gdy zmusza do konfrontacji z pytaniami bez dobrych odpowiedzi.
Jednocześnie jednak trudno pozbyć się wrażenia, że niektóre elementy fabuły są zbyt naciągane. Zbiegi okoliczności, pewne decyzje bohaterów czy konstrukcja niektórych wątków momentami podważają wiarygodność historii. A to szczególnie problematyczne w powieści, która próbuje mierzyć się z tak ciężkim, historycznie zakorzenionym tematem. Te fabularne nieprawdopodobieństwa wybijają z rytmu i - co gorsza - osłabiają emocjonalny wydźwięk całości.
Przez to odbiór książki pozostaje niejednoznaczny. Z jednej strony to powieść ambitna, skłaniająca do refleksji, pełna trudnych moralnych dylematów. Z drugiej - momentami zbyt wykoncypowana, jakby mniej zakorzeniona w realności niż powinna.
„Córka komendanta” zostawia czytelnika z pytaniami, które długo nie dają spokoju - i to jej największa wartość. Szkoda tylko, że nie zawsze potrafi utrzymać wiarygodność, przez co zamiast w pełni poruszyć, chwilami po prostu irytuje.
Recenzja Córka komendanta autorstwa John Boyne to dla mnie zapis dość ambiwalentnego doświadczenia czytelniczego - książki ważnej i intrygującej, ale jednocześnie momentami irytującej.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie sposób nie zestawić jej z książką, której jest kontynuacją... Zdecydowanie nie jest to jednak to samo co pierwsza część, czyli "Chłopiec w pasiastej piżamie". Tamta historia była...
Gretel Fernsby od wielu dekad mieszka w okazałym apartamencie w reprezentacyjnej dzielnicy Londynu. Pomimo przerażającej przeszłości wiedzie spokojne i wygodne życie.
Nie opowiada o ucieczce z nazistowskich Niemiec. Nie opowiada o ponurych latach spędzonych z matką w powojennej Francji. Nie opowiada też o ojcu, komendancie jednego z najbardziej znanych niemieckich obozów zagłady. A przede wszystkim nie wypowiada imienia swojego brata.
Pewnego dnia do mieszkania na parterze wprowadza się młode małżeństwo z dzieckiem. Pomimo wspomnień,które przywołuje kilkuletni Henry, pomiędzy nim a Gretel nawiązuje się nić przyjaźni. Wkrótce potem dochodzi do awantury pomiędzy piękną matką Henry'ego jego despotycznym ojcem.
Gretel staje na podobnym rozdrożu, na jakim znalazła się dawno temu. Wtedy nie zrobiła nic, teraz, decydując się na uratowanie małego chłopca, ma szansę zmierzyć się z poczuciem winy, żalu i z wyrzutami sumienia. By to zrobić, konieczne może okazać się ujawnienie tajemnic, które skrywała przez całe życie....
Gretel Fernsby od wielu dekad mieszka w okazałym apartamencie w reprezentacyjnej dzielnicy Londynu. Pomimo przerażającej przeszłości wiedzie spokojne i wygodne życie.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie opowiada o ucieczce z nazistowskich Niemiec. Nie opowiada o ponurych latach spędzonych z matką w powojennej Francji. Nie opowiada też o ojcu, komendancie jednego z najbardziej znanych niemieckich obozów...
Kontynuacja znanego ahistorycznego gniota. Nie polecam
Kontynuacja znanego ahistorycznego gniota. Nie polecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCoraz częściej ostatnio nachodzi mnie ochota na czytanie książek starszych, które umknęły mi gdzieś po drodze. Pośród nowości bowiem coraz trudniej znaleźć mi lektury ciekawe i wartościowe. Mam wrażenie, że wraz ze wzrostem ilości wydawanych książek ich jakość spada.
"Córka komendanta" to kontynuacja powieści "Chłopiec w pasiastej piżamie". Planowana przez autora od czasu jej ukończenia, opowiada historię Gretel, starszej siostry Bruna. To nie opowieść o poczuciu winy, żalu i wyrzutach sumienia za zbrodnie popełnione w przeszłości, ale głównie o współodpowiedzialności i zaniechaniu. Jak sam autor zauważa "Pisanie o Holokauście jest sprawą delikatną i każdy powieściopisarz, który się do tego zabiera, bierze na siebie ogromny ciężar odpowiedzialności." W mojej ocenie udźwignął go przedstawiając z ogromnym wyczuciem i autentycznością historię osoby obarczonej okrutną przeszłością i żyjącej ze świadomością popełnionego zła. Choć Gretel to bohaterka pełna wad i sprzeczności, zdolna do czynienia dobra, ale i czynów okrutnych, doceniam decyzję autora, że warto było opowiedzieć jej historię. Zgodnie z jego zamierzeniem postać ta na długo pozostanie w moich myślach jako symbol tych, którzy potworami nie byli, ale świadomie odwracali wzrok od tego co potwory robiły. Doskonała lektura, która chyba nikogo nie pozostawi obojętnym.
Coraz częściej ostatnio nachodzi mnie ochota na czytanie książek starszych, które umknęły mi gdzieś po drodze. Pośród nowości bowiem coraz trudniej znaleźć mi lektury ciekawe i wartościowe. Mam wrażenie, że wraz ze wzrostem ilości wydawanych książek ich jakość spada.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Córka komendanta" to kontynuacja powieści "Chłopiec w pasiastej piżamie". Planowana przez autora od czasu...
Chłopiec w pasiastej pidżamie, Bruno, pomagając Szmulowi, trafił do komory gazowej. Jego ojca powieszono. Przeżyła matka i siostra. Siostra, która dożyła sędziwego wieku, ale czy to było spokojne życie? Czy nie rzucał się na nie cień zmarłego brata? Okrutnego ojca? Niedojrzałej matki?
Chłopiec w pasiastej pidżamie, Bruno, pomagając Szmulowi, trafił do komory gazowej. Jego ojca powieszono. Przeżyła matka i siostra. Siostra, która dożyła sędziwego wieku, ale czy to było spokojne życie? Czy nie rzucał się na nie cień zmarłego brata? Okrutnego ojca? Niedojrzałej matki?
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDoskonała w każdym calu. Świetna kontynuacja "Chłopca w pasiastej pidżamie". Nieoczywista, wzbudzająca różne uczucia. Trudno się od niej oderwać. Polecam gorąco.
Doskonała w każdym calu. Świetna kontynuacja "Chłopca w pasiastej pidżamie". Nieoczywista, wzbudzająca różne uczucia. Trudno się od niej oderwać. Polecam gorąco.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna powieść, wciągnęła mnie bez reszty. To niesamowita kreacja głównej bohaterki Gretel - córki oficera SS, którą poznajemy na różnych etapach jej życia. Historia nie raz mnie zaskoczyła, bardzo polecam
Świetna powieść, wciągnęła mnie bez reszty. To niesamowita kreacja głównej bohaterki Gretel - córki oficera SS, którą poznajemy na różnych etapach jej życia. Historia nie raz mnie zaskoczyła, bardzo polecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAutor w tej części skupił się na Gretel, siostry Bruno z pierwszej części który zginął w krematoryjnym piecu obozu koncentracyjnego. Jest to pozycja nacechowana dużym ładunkiem emocjonalnym, podczas czytania będą nami targać sprzeczne uczucia jak gniew, złość, zniechęcenie ale też miłość i nadzieja na lepsze jutro. Mamy tutaj dużo zwrotów akcji które wcisną nas w fotel a samo zakończenie fenomenalne.
Autor w tej części skupił się na Gretel, siostry Bruno z pierwszej części który zginął w krematoryjnym piecu obozu koncentracyjnego. Jest to pozycja nacechowana dużym ładunkiem emocjonalnym, podczas czytania będą nami targać sprzeczne uczucia jak gniew, złość, zniechęcenie ale też miłość i nadzieja na lepsze jutro. Mamy tutaj dużo zwrotów akcji które wcisną nas w fotel a...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDobra, choć początek nudny. Potem jest już tylko ciekawiej.
Dobra, choć początek nudny. Potem jest już tylko ciekawiej.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKontynuacja historii "Chłopca w pasiastej piżamie"
Książka trzyma w napięciu aż do ostatniej strony a zakończenie jest zaskoczeniem
Kontynuacja historii "Chłopca w pasiastej piżamie"
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka trzyma w napięciu aż do ostatniej strony a zakończenie jest zaskoczeniem