Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Justyna Wydra 
https://grafomanya.wordpress.com
Kocham słowo pisane. Najbardziej w formie tradycyjnej, drukowanej książki. Temat - obojętny. Forma - obojętna. Autor - obojętny, byle było pięknie. Lubię, gdy tekst snuje się lekko, poetycko, nawet gdy jest smutno i wzniośle, albo wręcz przeciwnie - dobitnie oraz dowcipnie. Nie czytam właściwie tylko harlequinów ;)
38 lat, kobieta, Gliwice, status: Czytelniczka, dodała: 4 książki i 1 cytat, ostatnio widziana 1 dzień temu
Teraz czytam
  • Chiny bez makijażu
    Chiny bez makijażu
    Autor:
    Czy Chiny to archaiczna dyktatura gnębiąca swoich obywateli, czy może nowa potęga ekonomiczna? Lider innowacji czy moloch o zapadłych wioskach i tysiącach robotników pracujących w pocie czoła w fabryk...
    czytelników: 455 | opinie: 27 | ocena: 7,46 (136 głosów)
  • Przekrój nr 5 (3560) grudzień 2017-marzec 2018
    Przekrój nr 5 (3560) grudzień 2017-marzec 2018
    Autor:
    Lodowaty numer, a w nim relacja z antarktycznej wyprawy i rozważania o przyszłości Oceanu Arktycznego, opowiadanie Lovecrafta "Zimno", wstęp do sztuki morsowania i curlingu, a także osta...
    czytelników: 37 | opinie: 1 | ocena: 7,36 (14 głosów)
  • Rymy życia i śmierci
    Rymy życia i śmierci
    Autor:
    Rymy życia i śmierci to fascynująca "opowieść o snuciu opowieści". Każdy, kto kiedykolwiek zastanawiał się, jak pisarz kreśli postaci, i chciał zgłębić tajniki jego pracy, będzie miał okazj...
    czytelników: 219 | opinie: 8 | ocena: 5,92 (107 głosów)
  • Wszystkie nieba
    Wszystkie nieba
    Autor:
    Poetycka i filozoficzna zarazem opowieść o inności i wykluczeniu. Bohaterem powieści jest Hans – kaleki wychowanek sierocińca, który w odosobnionym ośrodku szkoli się do roli pilota. Choć wokół toczy...
    czytelników: 5 | opinie: 0 | ocena: 0 (0 głosów)
  • Zagubione bagaże
    Zagubione bagaże
    Autor:
    Opowieść o zawiłych losach niezwykle oryginalnej rodziny. Christof mieszka we Frankfurcie, Christophe w Paryżu, Christopher w Londynie, a Cristòfol w Barcelonie. Nie znają się, a nawet nie wiedzą o sw...
    czytelników: 121 | opinie: 2 | ocena: 5,71 (14 głosów)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-04-16 08:11:35
Dodała książkę na półkę: Przeczytane
 
2018-04-13 09:04:53
Dodała książkę na półkę: Przeczytane
Seria: Proza

Niesamowita powieść, choć absolutnie nie dla dwudziestolatka. Trzeba wiele przeżyć, by ją prawdziwie odczytać. Trzeba dojść do momentu, w którym zaczyna się myśleć o starości, śmierci, utracie bliskich... Z pozoru niewiele się tu dzieje - ot wspomnienia, wspomnienia i jeszcze raz wspomnienia, a i one pozbawione są dynamiki, a tak naprawdę, pod cienką skórą bezruchu, jest falowanie. Nieustanny... Niesamowita powieść, choć absolutnie nie dla dwudziestolatka. Trzeba wiele przeżyć, by ją prawdziwie odczytać. Trzeba dojść do momentu, w którym zaczyna się myśleć o starości, śmierci, utracie bliskich... Z pozoru niewiele się tu dzieje - ot wspomnienia, wspomnienia i jeszcze raz wspomnienia, a i one pozbawione są dynamiki, a tak naprawdę, pod cienką skórą bezruchu, jest falowanie. Nieustanny ruch morza, myśli, odczuć. Opowieść współczesna przeplata się z tą, która wydarzyła się kilkadziesiąt lat wcześniej, a na nich obu kładzie się cień zmarłej żony bohatera i pytania - czy byliśmy dla siebie dobrzy, kim tak naprawdę byliśmy, czy życie po jest w ogóle możliwe? Żałoba ukryta w poetyce, w niezwykle plastycznych opisach przyrody, architektury nadmorskiej miejscowości, portretach napotykanych ludzi... I życie. Życie, które toczy się dalej, bo ono tak ma. Pozostaje nieczułe na śmierć. Jakby go co najmniej nie dotyczyła!

pokaż więcej

 
2018-04-03 14:43:44
Dodała książkę na półkę: Przeczytane
Autor:

https://grafomanya.wordpress.com/2018/04/03/piekno-wszechswiata-recenzja/

Czy o skomplikowanych kwestiach naukowych można pisać przystępnym językiem? O ile kwestia pozwoli, a i autor da radę – owszem. Na przykład o naszej rzeczywistości, którą w makroskali rządzi szczególna oraz ogólna teoria względności Einsteina, zaś w skali mikro dzieją się w niej rzeczy, o jakich śnią jedynie fizycy...
https://grafomanya.wordpress.com/2018/04/03/piekno-wszechswiata-recenzja/

Czy o skomplikowanych kwestiach naukowych można pisać przystępnym językiem? O ile kwestia pozwoli, a i autor da radę – owszem. Na przykład o naszej rzeczywistości, którą w makroskali rządzi szczególna oraz ogólna teoria względności Einsteina, zaś w skali mikro dzieją się w niej rzeczy, o jakich śnią jedynie fizycy kwantowi… Obie zdają się być prawdziwe, ba – obie zostały potwierdzone doświadczalnie. I obie się wykluczają.

Paradoks.

Problem, który trzeba rozwiązać. Kłopot, z którym od dobrych kilku dziesięcioleci zmagają się fizycy teoretyczni, nieustający w poszukiwaniu teorii ostatecznej. Takiej, która pogodzi Alberta Einsteina z Niehlsem Bohrem (to ten, co rozpracował atom i położył podwaliny pod fizykę kwantową). Która wykluczy z matematycznych wyliczeń absurdy nieskończonych mas i energii, pomoże zrozumieć, co działo się ze światem tuż po, w trakcie, a nawet przed Wielkim Wybuchem. Która będzie czysta, piękna, elegancka i odpowie na każde nasze pytanie.

Takiej teorii póki co nie sformułowano i możliwe, że to nigdy nie nastąpi, chociaż… Teoria strun i jej kolejne modyfikacje wydaje się pierwszą kandydatką do tytułu teorii ostatecznej. Jej podstawę stanowi założenie, że najmniejszymi cząstkami budulcowymi Wszechświata są jednowymiarowe, drgające struny. O tym, czy dana struna da początek cząstce materii (np. kwarkowi), czy też nośnikowi siły (np. fotonowi) decyduje ruch, jaki struna wykonuje – częstotliwość i amplituda drgań. Z tego założenia płyną kolejne, coraz bardziej sensacyjne wnioski, jak np. ten, że makroskopowe czarne dziury i mikroskopowe cząstki elementarne są w gruncie rzeczy tożsame, czy też teoria wieloświatów (wg. której obok naszego Wszechświata istnieje nieskończenie wiele alternatywnych wszechświatów, a czarne dziury są bramami do światów równoległych).

Cóż, wiem, to trudne. Dla mnie także, szczególnie, że nie jestem fizykiem…

… Ale fizyka, szczególnie ta Einsteinowska i kwantowa interesuje mnie od zawsze. Chętnie sięgam po popularnonaukową literaturę dotyczącą tego tematu. Książkę pt. „Piękno Wszechświata. Superstruny, ukryte wymiary i poszukiwanie teorii ostatecznej” autorstwa Briana Greene miałam w rękach kilkanaście lat temu. Wtedy wydał ją Prószyński i S-ka. Dziś otrzymujemy wznowienie od wydawnictwa Zysk i S-ka. Co mnie niezwykle ucieszyło.

Kilkanaście lat temu byłam jeszcze studentką. Ponad pięćsetstronicowe dzieło Greena, fizyka i matematyka z Uniwersytetu Columbia czytałam z wypiekami na twarzy. Czytałam, łamałam sobie nad nim głowę i… niewiele zrozumiałam. Tę cześć książki, która poświecona została odkryciom Alberta Einsteina – odrobinę. Ciąg dalszy, gdzie mowa o strunach… cóż, szczerze mówiąc niemal wcale. Dziś, po kilkunastu latach czytam ponownie i oczom oraz głowie nie wierzę – rozumiem! Nie wszystko, nawet nie większość wywodu, ale całkiem sporo. Jestem laikiem, a jednak język autora do mnie przemawia. Skutecznie tłumaczy mi to, co od zawsze pragnę pojąć.

Ta książka jest prawdziwie pasjonującą podróżą. Wyruszenie w nią polecam każdemu, kogo – jak mnie – fascynuje w nauce to, co jeszcze nieodkryte.

pokaż więcej

 
2018-03-29 09:07:59
Dodała książkę na półkę: Przeczytane
Seria: Reportaż

Zapis procesu wysoko postawionego stalinowskiego "śledczego" Adama Humera wraz z tłem historycznym. Dobry reportaż, ale przede wszystkim przyczynek do dyskusji - jak i czy w ogóle kraj demokratyczny jest w stanie rozliczyć się ze swoją niedemokratyczną historią. Czy jesteśmy zdolni wydać i wykonać sprawiedliwe wyroki na zbrodniarzach sprzed wielu dziesięcioleci? Czego oczekiwałyby ofiary, a co... Zapis procesu wysoko postawionego stalinowskiego "śledczego" Adama Humera wraz z tłem historycznym. Dobry reportaż, ale przede wszystkim przyczynek do dyskusji - jak i czy w ogóle kraj demokratyczny jest w stanie rozliczyć się ze swoją niedemokratyczną historią. Czy jesteśmy zdolni wydać i wykonać sprawiedliwe wyroki na zbrodniarzach sprzed wielu dziesięcioleci? Czego oczekiwałyby ofiary, a co w zamian "oferuje" im wymiar sprawiedliwości?

Czy - boję się tego pytania, ale trudno - zbrodnia popłaca???

Dla mnie ta książka to także dowód na to, że tzw. "żydokomuna" w odniesieniu do stalinizmu to zwykłe nadużycie semantyczne. Tzw. "etniczni Polacy" (kolejne określenie, którego nie znoszę) mieli swój bardzo znaczny, wręcz przeważający udział we wprowadzaniu w Polsce ustroju totalitarnego po wojnie. Stąd tylko krok do niebezpiecznych rozważań - a co, gdyby hitlerowcy mniej pogardzali naszymi rodakami i dajmy na to - zaproponowaliby nam marionetkową autonomię, jak np. rządowi Vichy we Francji? Czy na pewno nie znaleźliby się chętni do gorliwej współpracy? Mam co do tego wielkie obawy.

pokaż więcej

 
2018-03-27 08:25:02
Dodała książkę na półkę: Przeczytane
Autor:
 
2018-03-21 12:55:50
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam, Ulubione

Badania nad mózgiem trwają. W samym ich sercu znajduje się Eagleman, amerykański neurobiolog, wykładowca Stanford University i popularyzator nauki. Jego najnowsza książka ukazała się właśnie po polsku nakładem Wydawnictwa Zysk i S-ka. Pięknie ilustrowana, napisana niezwykle przystępnym językiem „Mózg. Opowieść o nas” zabiera czytelnika w fascynującą podróż do wnętrza jego własnej głowy. Snuje... Badania nad mózgiem trwają. W samym ich sercu znajduje się Eagleman, amerykański neurobiolog, wykładowca Stanford University i popularyzator nauki. Jego najnowsza książka ukazała się właśnie po polsku nakładem Wydawnictwa Zysk i S-ka. Pięknie ilustrowana, napisana niezwykle przystępnym językiem „Mózg. Opowieść o nas” zabiera czytelnika w fascynującą podróż do wnętrza jego własnej głowy. Snuje historię o tym, czym jest ludzki umysł, jak się uczy, jak wielkie ma możliwości oraz w jakiej relacji pozostaje z innymi umysłami. Próbuje także zajrzeć w przyszłość, zadając pytania o naturę świadomości i szanse na przeniesienie jej do maszyny.

Lektura obowiązkowa dla każdego, kto jest świadom istoty sprawy 😉

Całość recenzji: https://grafomanya.wordpress.com/2018/03/21/mozg-opowiesc-o-nas-recenzja/

pokaż więcej

 
2018-03-16 13:56:50
Dodała książkę na półkę: Przeczytane
 
2018-03-16 13:56:14
Ma nowego znajomego: Nemezis
 
2018-03-15 08:51:16
Dodała książkę na półkę: Przeczytane

Na tę książkę trafiłam całkiem przypadkiem, w bibliotece. O tym, że napisała ją noblistka dowiedziałam się dopiero po zakończeniu lektury... I dobrze, bo może jeszcze przed przeczytaniem miałabym Bóg wie jakie oczekiwania wobec "Pieśni Salomonowej", albo w ogóle - miałabym jakieś oczekiwania. A tak nic - tabula rasa. Jakie to wspaniałe uczucie, kiedy niespodzianie powieść wciąga cię do swego... Na tę książkę trafiłam całkiem przypadkiem, w bibliotece. O tym, że napisała ją noblistka dowiedziałam się dopiero po zakończeniu lektury... I dobrze, bo może jeszcze przed przeczytaniem miałabym Bóg wie jakie oczekiwania wobec "Pieśni Salomonowej", albo w ogóle - miałabym jakieś oczekiwania. A tak nic - tabula rasa. Jakie to wspaniałe uczucie, kiedy niespodzianie powieść wciąga cię do swego świata od pierwszych zdań, a potem a do ostatniej strony nie chce z niego wypuścić. Zostawia z odczuciem niedosytu. Cała jest poezją... choć pisaną prozą.

Oto mamy historię zamożnej czarnoskórej rodziny z Północy Stanów Zjednoczonych. Oto jest ojciec, który własna praca i dobrym wżenieniem się zdobył majątek. Oto mamy jego niezbyt szczęśliwą relację z żoną. Oto jest z nami duch ojca owej żony. Oto są dzieci małżeństwa, siostra ojca, jej dzikie i wolne córka i wnuczka. Oto jest tajemnica, którą może uda nam się rozwikłać, a może nie? Oto Afryka w środku USA. Oto jest wreszcie rasizm i nienawiść, która jątrzy sie jak niezagojona rana...

Oniryczna, napisana pięknym językiem, niesztampowa. "Pieśń Salomonowa" zdecydowanie warta jest poświecenia jej czytelniczej uwagi!

pokaż więcej

 
2018-03-15 08:42:23
Ma nowego znajomego: Jacek Jarosz
 
2018-03-07 08:05:34
Dodała książkę na półkę: Przeczytane
 
2018-02-26 10:01:34
Dodała książkę na półkę: Przeczytane

Przeczytana w ramach śląskiego autodokształcania. Wydana po raz pierwszy w roku 1962, w moje ręce trafiła w edycji z 1984 roku. Nakład - 30 000 egzemplarzy. Pozazdrościć! Dzisiaj normy wydawnicze są dziesięć razy mniejsze... Ale to tak - na marginesie dyskusji o upadku czytelnictwa.

"Siedem krów tłustych" jest fabularną opowieścią o Franzu Winklerze, self-made-manie, który stworzył Katowice....
Przeczytana w ramach śląskiego autodokształcania. Wydana po raz pierwszy w roku 1962, w moje ręce trafiła w edycji z 1984 roku. Nakład - 30 000 egzemplarzy. Pozazdrościć! Dzisiaj normy wydawnicze są dziesięć razy mniejsze... Ale to tak - na marginesie dyskusji o upadku czytelnictwa.

"Siedem krów tłustych" jest fabularną opowieścią o Franzu Winklerze, self-made-manie, który stworzył Katowice. Rzecz dzieje się oczywiście na Górnym Śląsku, w pierwszej połowie XIX stulecia. Odsłania przed Czytelnikiem nie tylko losy samego Winklera, lecz także osób z jego otoczenia. Obu żon, pracodawcy, przyjaciół i... wrogów, na czele z tajemniczym Karolem Godulą. Bogaczem, który podobnie jak Winkler, sam doszedł do swej potęgi. Jednak inaczej, niż przybyły na Śląsk z innej części Prus "Pan Katowic", Godula jest stąd - to Ślązak urodzony w podgliwickich Przyszowicach. Jako taki nie zasługuje na uznanie pruskiego króla, ani jego bogatych oraz arystokratycznych poddanych.

Za to Winkler owszem, skoro z rąk swego władcy otrzymuje nawet tytuł szlachecki. W dowód zasług rzecz jasna. Czy za pieniądze? Tego nie wiem.

Powieść Błahutowej czyta się nieźle, o ile uda się uwolnić o nieznośnego moralizowania na styku polskości z niemieckością. W moim odczuciu nieco zbyt wiele tu narodowościowej pogardy, jaką napływowi, nie-śląscy bohaterowie okazują miejscowym, prostym, brudnym i biednym śląskim robotnikom, których za marne grosze zaganiają do pracy w swych hutach, kopalniach i fabrykach. Wydaje mi się, że główną rolę grała tu raczej niechęć międzyklasowa, nie zaś narodowa, ale... może...

pokaż więcej

 
2018-02-21 08:19:53
Dodała książkę na półkę: Przeczytane
Autor:

Nieczęsto sięgam po książki, których głównym bohaterem jest dzika przyroda. Nie z powodu braku zainteresowania tematem. Przeciwnie, jako dyplomowany zoolog jestem jak najbardziej zainteresowana życiem mniejszych braci. Tylko... Zawsze mi jakoś smutno, gdy czytam o wilkach, rysiach, niedźwiedziach, czy gorylach. Żal, bo choć książka niby reportażowa, albo popularnonaukowa, to przecież jakby... Nieczęsto sięgam po książki, których głównym bohaterem jest dzika przyroda. Nie z powodu braku zainteresowania tematem. Przeciwnie, jako dyplomowany zoolog jestem jak najbardziej zainteresowana życiem mniejszych braci. Tylko... Zawsze mi jakoś smutno, gdy czytam o wilkach, rysiach, niedźwiedziach, czy gorylach. Żal, bo choć książka niby reportażowa, albo popularnonaukowa, to przecież jakby była opowieścią o (nomen omen) Żelaznym Wilku. Świat dzikiej przyrody, wilków, rysi, niedźwiedzi i goryli niby jeszcze jest. Jeszcze istnieje, ale przestrzeń, jaką zajmuje, stała się tak niewielka, że pewnie wkrótce całkowicie zniknie. Dlatego smutno. Dlatego nieczęsto sięgam po takie książki, jak "Wilki" Wajraka. Rzetelną, dobrze napisaną i... smutną opowieść o tych pięknych drapieżnikach.

pokaż więcej

 
2018-02-19 08:01:08
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam
 
2018-02-19 08:00:36
Dodała książkę na półkę: Przeczytane

Czytadełko... Może nie wszystkie teksty popełnione przez noblistę należy od razu wydawać. Opowiadania są przyjemne w czytaniu i to tyle. Najlepsze jest chyba pierwsze w zbiorku, potem nużyć zaczyna powtarzalność motywów.

 
Moja biblioteczka
255 183 2854
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (73)

Ulubieni autorzy (11)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (2)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd