Jak system równomiernie temperowany popsuł harmonię (i dlaczego powinno cię to obchodzić)

Tłumaczenie: Tomasz Wierzbowski
Seria: 3/2: Krótka historia kwinty
Wydawnictwo: Instytut im. Jerzego Grotowskiego
8 (1 ocen i 0 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
1
7
0
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
How Equal Temperament Ruined Harmony (and Why You Should Care)
data wydania
ISBN
9788361835158
liczba stron
200
słowa kluczowe
historia muzyki, harmonia
kategoria
muzyka
język
polski
dodał
tsantsara

Książka Jak system równomiernie temperowany popsuł harmonię to popularyzatorski, wielostronny i bardzo pożyteczny wykład prowadzący czytelnika (przede wszystkim muzyka, lecz i muzykologa – historyka muzyki, akustyka, czy stroiciela, a także czytelnika-humanistę) przez złożone zagadnienia natury dźwięku, harmonii, matematycznych i fizycznych podstaw określania ich wysokości, stosunków między...

Książka Jak system równomiernie temperowany popsuł harmonię to popularyzatorski, wielostronny i bardzo pożyteczny wykład prowadzący czytelnika (przede wszystkim muzyka, lecz i muzykologa – historyka muzyki, akustyka, czy stroiciela, a także czytelnika-humanistę) przez złożone zagadnienia natury dźwięku, harmonii, matematycznych i fizycznych podstaw określania ich wysokości, stosunków między nimi.
Fragment Wstępu Macieja Kazińskiego

Książka ukazuje się jako pierwszy tytuł w serii „3/2: Krótka historia kwinty” redagowanej przez Tomasza Wierzbowskiego z Teatru ZAR.

Za ojca teorii dźwięków muzycznych uważany jest Pitagoras, który zauważył, że niektóre pary dźwięków zagrane jednocześnie brzmią zgodnie, a inne nie. Za pomocą monochordu ustalił, że wzajemne stosunki wysokości dźwięków tworzących konsonans wyrażają się w prostych liczbach. Interwał kwinty, wyróżniający się spośród innych najstabilniejszym współbrzmieniem, tworzyły w jego systemie dźwięki o wzajemnym stosunku częstotliwości 3:2. Ten „mocny” interwał musiał stać się podstawą każdego systemu muzycznego. Jednak jego akustycznie czysta forma, jaką zalecał Pitagoras, nie znalazła miejsca w muzyce europejskiej, dążącej do kompleksowości i kochającej doskonałą symetrię klawiatury fortepianu. Został więc odarty z części swego brzmienia i posłużył do stworzenia skali dźwiękowej w takim kształcie, jaki dziś znamy. Seria 3/2 prezentuje wszystko to, na co – podobnie jak w przypadku prawdziwie czystej kwinty – nie ma miejsca w naszym codziennym sposobie myślenia o muzyce i sztuce: co zostało zapomniane, wymazane bądź wyparte.

Wstęp: Maciej Kaziński
Przekład i redakcja: Tomasz Wierzbowski

 

źródło opisu: http://ksiegarnia.grotowski-institute.art.pl/

źródło okładki: http://ksiegarnia.grotowski-institute.art.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (5)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 179
anteksława | 2018-01-10
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 17 stycznia 2018
książek: 200
Karo | 2017-07-31
Na półkach: Teraz czytam
książek: 192
myalman | 2016-12-24
Na półkach: Chcę przeczytać
książek: 2362
Emszi | 2016-09-26
książek: 9601
tsantsara | 2016-08-12
Na półkach: Chcę przeczytać, Muzyka
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd