Niewielu we współczesnej polskiej fantastyce tak wspaniale operujących słowem jak Andrzej Sapkowski.

Czego tu nie chwalić? Wszystko zostało podporządkowane pięknie rozpisanemu planowi. Sapkowski zawsze podkreślał, że historia ta w żadnym razie nie żyła własnym życiem, całość zaplanowana została od pierwszych stron. Łatwo zresztą to zauważyć. Z rozmachem wykreowany świat, pomysły i konsekwencja, a wisienką postmodernistyczny paradoks: kanonowa powieść fantasy wyśmiewająca kanon.

W kanonie zaś mitologiczne stwory i miejsca, czarodziejki i magia, złowróżbna przepowiednia, wartka akcja oraz tworzenie się mitu. I naturalnie bohaterowie o skomplikowanych charakterach; żywi, autentyczni, targani namiętnościami.

A wszystko to zaserwowane językiem, którego próżno szukać gdziekolwiek indziej. Trochę wstyd byłoby nie znać.

Niewielu we współczesnej polskiej fantastyce tak wspaniale operujących słowem jak Andrzej Sapkowski.

Czego tu nie chwalić? Wszystko zostało podporządkowane pięknie rozpisanemu planowi. Sapkowski zawsze podkreślał, że historia ta w żadnym razie nie żyła własnym życiem, całość zaplanowana została od pierwszych stron. Łatwo zresztą to zauważyć. Z rozmachem wykreowany świat,...