Wspaniała antologia ze świetnymi merytorycznie wstępami do rozdziałów Martina Robinsona i uzupełniającymi przypisami tłumaczek, które odwaliły kawał dobrej roboty, tłumacząc teksty zarówno średniowieczne, jak i współczesne. Gorąco polecam!!!

Wspaniała antologia ze świetnymi merytorycznie wstępami do rozdziałów Martina Robinsona i uzupełniającymi przypisami tłumaczek, które odwaliły kawał dobrej roboty, tłumacząc teksty zarówno średniowieczne, jak i współczesne. Gorąco polecam!!!

Lektura obowiązkowa dla WSZYSTKICH, nie tylko dla naukowców i politologów.

Lektura obowiązkowa dla WSZYSTKICH, nie tylko dla naukowców i politologów.

Książka ma już swoje lata, ale powinna znajdować się w biblioteczce etnologów, politologów, socjologów i religioznawców, a nawet teologów.

Książka ma już swoje lata, ale powinna znajdować się w biblioteczce etnologów, politologów, socjologów i religioznawców, a nawet teologów.

Etnologiczna książka w sposób rzetelny prezentująca obraz religijności polskiej pod koniec XX wieku na przykładzie relacji do postaci św. Wojciecha. I do tego w powiązaniu z teorią kultury Josepha Campbella. Lektura obowiązkowa dla etnologów, historyków, religioznawców, socjologów i teologów - wszystkich tych, którzy zajmują się polską religijnością, polskich społeczeństwem i zagadnieniami z antropologii religii.

Etnologiczna książka w sposób rzetelny prezentująca obraz religijności polskiej pod koniec XX wieku na przykładzie relacji do postaci św. Wojciecha. I do tego w powiązaniu z teorią kultury Josepha Campbella. Lektura obowiązkowa dla etnologów, historyków, religioznawców, socjologów i teologów - wszystkich tych, którzy zajmują się polską religijnością, polskich społeczeństwem...

Świetnie skonstruowana powieść.

Świetnie skonstruowana powieść.

Magiczna :)

Magiczna :)

Świetna książka, którą polecam wszystkim mamom. Amy Chua przesadzała, ale odrobina tej jej determinacji przydałaby się w kindersztubie niejednemu dzieciakowi. Nauka w polskich szkołach muzycznych plasuje się gdzieś pomiędzy chorobliwą perfekcją chińskiej matki z wyższym wykształceniem, a amerykańskim dolnym stanem średnim.

Świetna książka, którą polecam wszystkim mamom. Amy Chua przesadzała, ale odrobina tej jej determinacji przydałaby się w kindersztubie niejednemu dzieciakowi. Nauka w polskich szkołach muzycznych plasuje się gdzieś pomiędzy chorobliwą perfekcją chińskiej matki z wyższym wykształceniem, a amerykańskim dolnym stanem średnim.

Książka wybitna, choć tłumaczenie bądź redakcja tekstu wiele dają do życzenia (błędy merytoryczne). Przeczytałam ją jednym tchem w 2008 roku, akurat będąc w Stanach. Po jej lekturze zupełnie innym okiem spojrzałam na amerykańskie społeczeństwo. Lektura obowiązkowa!

Książka wybitna, choć tłumaczenie bądź redakcja tekstu wiele dają do życzenia (błędy merytoryczne). Przeczytałam ją jednym tchem w 2008 roku, akurat będąc w Stanach. Po jej lekturze zupełnie innym okiem spojrzałam na amerykańskie społeczeństwo. Lektura obowiązkowa!

Rewelacyjna książka, którą przeczytałam ponad dekadę temu. Chyba własnie od tej książki zaczęła się moja fascynacja współczesną literaturą chińską, szczególnie pisaną przez kobiety. Można by się przyczepić do tłumaczenia w niektórych miejscach, ale to pierdoła. Inne "chińszczyzny" są gorzej przetłumaczone. Chyba każdy, kto choć troszkę próbuje zrozumieć Chiny, powinien przeczytać książki autorstwa prof. Jung Chang.POLECAM!!!!

Rewelacyjna książka, którą przeczytałam ponad dekadę temu. Chyba własnie od tej książki zaczęła się moja fascynacja współczesną literaturą chińską, szczególnie pisaną przez kobiety. Można by się przyczepić do tłumaczenia w niektórych miejscach, ale to pierdoła. Inne "chińszczyzny" są gorzej przetłumaczone. Chyba każdy, kto choć troszkę próbuje zrozumieć Chiny, powinien...

Warta przeczytania!

Warta przeczytania!

Śledziłam sprawę Kroloppa w mediach na bieżąco w 2003 roku z kilku powodów: bo jestem poznanianką, spędziłam w chórach prawie 20 lat, a jako nauczycielka strasznie przeżywałam tragedię dzieci. I dlatego, że we wrześniu 2003 roku zadzwoniono do mnie, bym pomogła w szkole Kurczewskiego jako nauczyciel "z interwencji", by odsunąć od kontaktów z dziećmi tych, którzy tam pracowali od lat, milczeli i nie reagowali. Pracowałam tylko do listopada, ale do dziś nie zapomnę rozmów z tymi poranionymi dziećmi - nie z kilkoma osobami - z całymi klasami...Przyjaciółka dała mi książkę. Pomyślałam, że pewnie nic już mnie nie zaskoczy, a jednak. Niby człowiek wie, że pedofile oplatają swoje ofiary, tworzą sieć zależności, manipulują ludźmi, że się wzajemnie wspierają, lecz przeczytanie książki sprawiło, że wiedza uderzyła we mnie ponownie. Znów mam obraz uczniów z 2003 roku przed oczami. Ilu z nich udało się na tyle otrząsnąć, by poukładać sobie życie? Ilu z nich wciąż się z tym boryka? 40 lat molestowania, po kilkoro z każdej klasy. To daje około 200 uczniów, a przecież krzywdzili także inni dorośli śpiewający w chórze, zagraniczni impresaria. Pozostali uczniowie to wszystko obserwowali. Żyli w tej atmosferze... Jestem przerażona skalą. I dobijająca moje sumienie konkluzja Autora tego znakomitego reportażu - nasze poznańskie wychowanie... Zawsze byłam z niego dumna, a teraz uświadomiono mi to w twarz, że to nie tylko etos pracy, ale też i ciemna strona, na którą nikt dotychczas nie zwracał uwagi. Książka Marcina Kąckiego powinna obudzić nasze poznańskie sumienia i naszą rodzicielską czujność. Czy jestem w stanie rozpoznać wśród znajomych, sąsiadów, nauczycieli potencjalnego krzywdziciela dzieci? Pewnie nie, ale jestem w stanie dużo rozmawiać z dziećmi, uwrażliwiać ich i wpajać takie wartości, które pomogą im radzić sobie w życiu z wyzwaniami nieraz bardzo ciężkiego kalibru.

Śledziłam sprawę Kroloppa w mediach na bieżąco w 2003 roku z kilku powodów: bo jestem poznanianką, spędziłam w chórach prawie 20 lat, a jako nauczycielka strasznie przeżywałam tragedię dzieci. I dlatego, że we wrześniu 2003 roku zadzwoniono do mnie, bym pomogła w szkole Kurczewskiego jako nauczyciel "z interwencji", by odsunąć od kontaktów z dziećmi tych, którzy tam...