Sama nie wiem jak to się stało, że ją kupiłam. Jako fanka Harrego Pottera chciałam poznać "wersję Harrego dla starszych". To, jak Czarodzieje opierają się na Narnii czasem wręcz razi, bo połowa książki to tak naprawdę jej nieco zmieniona wersja. Prawie całą przeczytałam, nie za bardzo wiedząc do czego dąży fabuła. Nie miałam pojęcia czego oczekiwać. Jest magiczna szkoła, według mnie nieco za ubogo opisana, z chęcią dowiedziałabym się o niej nieco więcej, są ciekawe momenty na których rozwiązanie czeka się z niecierpliwością, ale kiedy już ono nadejdzie nawet się tego nie zauważa... Jest świat prawdziwy, świat magii i świat Fillory. Quentin na wszystko patrzy dość pesymistycznie, ewentualnie nic go nie obchodzi. Ten świat czarodziejów rzeczywiście jest dla dorosłych. Nieco beznadziejny, bez ciągłych happy endów, wydaje się w prawdziwszy sposób pokazywać rzeczywistość.
Były momenty kiedy książka była zwyczajnie nudna. Nieco się ciągnęła, przeskakiwała między światami i nie wiadomo było jaki jest w tym wszystkim cel. A potem, na ostatnich wszystkich stronach wszystko tak jakby się wyjaśniło. Zakończenie jest dużo lepsze od reszty lektury. Nagle zauważa się mnóstwo wyjaśnień na które wcześniej się nie zwróciło uwagi...
Z niecierpliwością czekałam na kolejną część :)

Czarodzieje dają nadzieję fanom Harrego Pottera, że otrzymają list do szkoły magii chociaż już dawno nie mają 11 lat :). Bo w tej książce czarodziejem zostaje się dopiero po szkole średniej.

Sama nie wiem jak to się stało, że ją kupiłam. Jako fanka Harrego Pottera chciałam poznać "wersję Harrego dla starszych". To, jak Czarodzieje opierają się na Narnii czasem wręcz razi, bo połowa książki to tak naprawdę jej nieco zmieniona wersja. Prawie całą przeczytałam, nie za bardzo wiedząc do czego dąży fabuła. Nie miałam pojęcia czego oczekiwać. Jest magiczna szkoła,...