Harry Potter i Czara Ognia

Czara Ognia to tom który od pierwszych stron daje znać że wszystko się zmieniło. Jest znacznie cięższy od poprzednich i po raz pierwszy naprawdę czuć że w świecie dzieją się złe rzeczy. Już w pierwszym rozdziale obserwujemy scenę morderstwa, a słyszymy o kolejnym. Tom zaczyna się z mocnego C, a kolejne rozdziały tylko podnoszą stawkę.
Dumbledore jawi się tu jako jeden z nielicznych którzy naprawdę rozumieją zbliżające się zagrożenie. Ściąga z emerytury swojego dawnego przyjaciela Alastora Moody'ego – i ta postać jak w soczewce pokazuje jak bardzo zmieniło się podejście do wyboru nauczycieli. O ile wcześniej Harry'ego uczyli Quirrell czy zadowolony z siebie Lockhart, tak Moody już samym wyglądem i sposobem bycia pokazuje że jest ulepiony z zupełnie innej gliny.
Rowling zasługuje też na pochwałę za bohaterów. Harry i Ron mają już 14 lat i to naprawdę czuć. Rodzą się pierwsze poważniejsze uczucia, hormony szaleją, relacja między chłopcami staje się bardziej burzliwa. To jeden z momentów gdzie seria najbardziej zbliża się do prawdziwego dorastania.
Ale największą siłą tego tomu nie są wielkie sceny akcji – i to jest właśnie to co go wyróżnia. Gdybym miał wskazać swój ulubiony rozdział, nie wybrałbym tego który fani najczęściej cytują. Wybrałbym "Drogi się rozchodzą" – nie mogę powiedzieć co się w nim dzieje, ale pewna rozmowa między dwiema postaciami spokojnie i bez fanfar ustawia konflikt całego kolejnego tomu. Rowling potrafi budować ciężar nie tylko przez wielkie momenty, ale właśnie przez takie ciche sceny które zmieniają wszystko.
Przy tym Czara Ognia to też tom który najłatwiej zaatakować. Główny plot twist jest dość mało realistyczny jeżeli weźmiemy pod uwagę jak Rowling przez całą serię buduje inteligencję i przenikliwość pewnej kluczowej postaci. Można też łatwo podważyć sytuację zagrażającą życiu Harry'ego – jest on zobligowany do udziału w czymś niebezpiecznym na podstawie magicznego kontraktu, pojęcia które nigdy nie zostało nam wyjaśnione. Szczerze myślę że gdyby jego udział ograniczył się do siedzenia na ławce, kontrakt również zostałby wypełniony.
Czara Ognia to moment w którym seria definitywnie przestaje być bajką. Jej największą siłą nie są wielkie sceny akcji – tylko ciche momenty które zmieniają wszystko.

Czara Ognia to tom który od pierwszych stron daje znać że wszystko się zmieniło. Jest znacznie cięższy od poprzednich i po raz pierwszy naprawdę czuć że w świecie dzieją się złe rzeczy. Już w pierwszym rozdziale obserwujemy scenę morderstwa, a słyszymy o kolejnym. Tom zaczyna się z mocnego C, a kolejne rozdziały tylko podnoszą stawkę.
Dumbledore jawi się tu jako jeden z...

Już wiem dlaczego film na podstawie tej książki jest najniżej oceniany ze wszystkich części - ma z książką mało wspólnego.

Już wiem dlaczego film na podstawie tej książki jest najniżej oceniany ze wszystkich części - ma z książką mało wspólnego.

„Harry Potter i Czara Ognia” to moja ulubiona część, chociaż Cedrika żal do dziś. Turniej Trójmagiczny trzyma w napięciu i daje dreszczyk emocji. Autorka w mistrzowski sposób łączy przyjaźń, ryzyko i magię – czyta się jednym tchem! Nawet jak się to czyni n-ty raz.

„Harry Potter i Czara Ognia” to moja ulubiona część, chociaż Cedrika żal do dziś. Turniej Trójmagiczny trzyma w napięciu i daje dreszczyk emocji. Autorka w mistrzowski sposób łączy przyjaźń, ryzyko i magię – czyta się jednym tchem! Nawet jak się to czyni n-ty raz.

O ile sam film nie jest jakiś wyjątkowo ciekawy i znajduje się w dolnej części mojego rankingu filmów o Harrym Potterze, tak w przypadku książki mam całkowicie inne odczucia - przede wszystkim znajduje się w niej zdecydowanie więcej ważnych szczegółów dla fabuły, zwłaszcza w ostatnich trzech rozdziałach. Źle uczyniono pomijając je w wersji filmowej - zaburza to obraz wszystkiego, co się dzieje w następnej części, jeżeli odbiorca polega wyłącznie na filmach.

O ile sam film nie jest jakiś wyjątkowo ciekawy i znajduje się w dolnej części mojego rankingu filmów o Harrym Potterze, tak w przypadku książki mam całkowicie inne odczucia - przede wszystkim znajduje się w niej zdecydowanie więcej ważnych szczegółów dla fabuły, zwłaszcza w ostatnich trzech rozdziałach. Źle uczyniono pomijając je w wersji filmowej - zaburza to obraz...

Mocna, przełomowa część serii o wyraźnie mroczniejszym tonie. Dynamiczna fabuła, rosnące napięcie i jeden z najbardziej szokujących momentów całej historii, który na długo zostaje w pamięci…

Mocna, przełomowa część serii o wyraźnie mroczniejszym tonie. Dynamiczna fabuła, rosnące napięcie i jeden z najbardziej szokujących momentów całej historii, który na długo zostaje w pamięci…

Dla mnie to najmniej ulubiona książka. Zamiast tego całego "turnieju trójmagicznego" moim zdaniem fajniejsze byłyby i tak zawody quidditcha. Ale to i tak bardzo dobra książka

Dla mnie to najmniej ulubiona książka. Zamiast tego całego "turnieju trójmagicznego" moim zdaniem fajniejsze byłyby i tak zawody quidditcha. Ale to i tak bardzo dobra książka

Czwarty tom, turniej, no nie, przekombinowane, znowu coś co w ogóle nie powinno mieć miejsca w szkole. A z racji tego, że to się zaczyna robić w tym momencie, od tego tomu seria dla młodzieży i dorosłych to takie rzeczy strasznie parzą....
Też mam problem z tym, że lektor zmienia sposób wymowy nazw imion etc, między tomami, jest to irytujące.

Czwarty tom, turniej, no nie, przekombinowane, znowu coś co w ogóle nie powinno mieć miejsca w szkole. A z racji tego, że to się zaczyna robić w tym momencie, od tego tomu seria dla młodzieży i dorosłych to takie rzeczy strasznie parzą....
Też mam problem z tym, że lektor zmienia sposób wymowy nazw imion etc, między tomami, jest to irytujące.

Dla mnie najgorsza część z całej serii.

Dla mnie najgorsza część z całej serii.

„Jesteśmy tak silni, jak bardzo jesteśmy zjednoczeni, i tak słabi, jak bardzo jesteśmy podzieleni.”

„Jesteśmy tak silni, jak bardzo jesteśmy zjednoczeni, i tak słabi, jak bardzo jesteśmy podzieleni.”

Wróciłam do tej serii z dzieciństwa i myślę, że dopiero ta część staje się interesująca dla dorosłego czytelnika. Dzieją się rzeczy trudne, niespodziewane, a fabuła faktycznie jest trudna do przewidzenia. Przy czytaniu ostatnich 100 stron nieraz zakrywałam usta dłonią w zaskoczeniu czy wręcz strachu.

Wróciłam do tej serii z dzieciństwa i myślę, że dopiero ta część staje się interesująca dla dorosłego czytelnika. Dzieją się rzeczy trudne, niespodziewane, a fabuła faktycznie jest trudna do przewidzenia. Przy czytaniu ostatnich 100 stron nieraz zakrywałam usta dłonią w zaskoczeniu czy wręcz strachu.