Przeczytane ponownie: 26.07.2025

Bawi dokładnie tak samo, jak bawiło za dzieciaka. Bardzo lubię ten styl i humor.

Przeczytane ponownie: 26.07.2025

Bawi dokładnie tak samo, jak bawiło za dzieciaka. Bardzo lubię ten styl i humor.

“Dziwne obrazki” to książka dziwna, ale jednak taka, którą ciężko odłożyć i pochłania się ją w kilka godzin. Fragmenty układanki co trochę wpadają na swoje miejsce, a historie początkowo bez związku łączą się w spójną całość.
Niestety mordercy dało się domyśleć dość szybko, ale człowiek i tak chciał zrozumieć po co, jakie w tym wszystkim były motywy i metody.
Czy to książka rewolucyjna? Zdecydowanie nie, ale jeśli ktoś lubi japońskie kryminały to polecam.

“Dziwne obrazki” to książka dziwna, ale jednak taka, którą ciężko odłożyć i pochłania się ją w kilka godzin. Fragmenty układanki co trochę wpadają na swoje miejsce, a historie początkowo bez związku łączą się w spójną całość.
Niestety mordercy dało się domyśleć dość szybko, ale człowiek i tak chciał zrozumieć po co, jakie w tym wszystkim były motywy i metody.
Czy to...

Jak na Cartera to było słabo. Sprawa mało ciekawa, dialogi drętwe, morderca i jego motywacje i sposób rozwiązania sprawy dość nudny, oklepany i mało zaskakujący. Patrząc na poprzednie książki - ta była zdecydowanie najsłabsza.

Jak na Cartera to było słabo. Sprawa mało ciekawa, dialogi drętwe, morderca i jego motywacje i sposób rozwiązania sprawy dość nudny, oklepany i mało zaskakujący. Patrząc na poprzednie książki - ta była zdecydowanie najsłabsza.

—-06.07.2024

Chmielewską kocham miłością dziedziczną. Moja mama zarywała przy niej noce, moja babcia również, a teraz robię to ja. Lekkość pióra, świetny humor i niespodziewane zwroty akcji to największe plusy książek tej autorki. Tak jest również przy tej pozycji. Z pozoru spokojny urlop zamienia się w krwawą, bardzo czerwoną jadkę. Może niezbyt udaną, chwilami chaotyczną ale jadkę. Trup sieje się gęsto, podejrzanych na pęczki i list. No właśnie gdzie podział się ten cholerny list i co w nim było takiego ważnego? I dlaczego na Boga Alicja musi być taka zapominalska i wszystko gubić?
Książka bawi od pierwszej do ostatniej strony. Czyta się szybko i niesamowicie przyjemnie, ale jednocześnie nie odnosi się wrażenia, że to chłam. Co do osoby mordercy miałam dokładnie takie same wątpliwości jak bohaterowie - i to jest najpiękniejsze - książkę i zawarte w niej wydarzenia przeżywa się razem z postaciami.
Chmielewska to absolutna królowa i mistrzyni w swoim fachu. I tylko tak smutno, że już jej z nami nie ma.

—-06.07.2024

Chmielewską kocham miłością dziedziczną. Moja mama zarywała przy niej noce, moja babcia również, a teraz robię to ja. Lekkość pióra, świetny humor i niespodziewane zwroty akcji to największe plusy książek tej autorki. Tak jest również przy tej pozycji. Z pozoru spokojny urlop zamienia się w krwawą, bardzo czerwoną jadkę. Może niezbyt udaną, chwilami chaotyczną...

Fanfiction Polski.

Fanfiction Polski.