Iwona Banach

Współpraca barterowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska "Są rzeczy, których uniknąć nie można, jak śmierć i podatki oraz ślub Purchawy, bo gdyby coś, to podatki byłyby najmniejszym problemem, a śmierć zdecydowanie pożądaną opcją." Lubicie komedie kryminalne? Alicja w krainie trupów to kolejna odsłona cyklu Geriatryczne Biuro Śledcze. Nadchodzą święta, a wraz z nimi nieoczekiwana wiadomość w postaci zaproszenia na ślub policjantki Purchawy. Szok dla GBŚ to za mało powiedziane. Nikt się nie spodziewał takiego obrotu spraw. Podobnie jak nikt nie znał narzeczonego, i już nie pozna, bo ten został znaleziony martwy zanim odbył się ślub. Co się naprawdę wydarzyło? Purchawa nie jest osobą zbyt lubianą, jednak dla GBŚ trup to podstawa do podjęcia odpowiednich kroków celem wyjaśnienia sprawy i odnalezienia mordercy. Kto zna książki Iwony Banach, ten wie czego może się spodziewać. Czarnego humoru, przejaskrawionych, czasem do granic absurdu sytuacji z życia wziętych, czy też postaci, które przejawiają uwielbienie do wszelkiego rodzaju teorii spiskowych. Także tym razem w Prasławcu znajdziemy odchudzające rondo o magicznych właściwościach, kosmitów, czy stajenkę, z której dobiega "Inwokacja". No i trupa... "Zaczęło się od tego, że ktoś podobno zabił faceta japońskim nożem do sushi. Zabił, ale nie do końca nożem, tyle że prawda w teoriach spiskowych nie ma najmniejszego znaczenia. Ważne jest to, w co się wierzy." GBŚ zabrało się za rozwikłanie zagadki i odnalezienie sprawcy. Tymczasem podejrzani mnożą się jak grzyby po deszczu. Zwłaszcza, gdy trupów przybywa z dnia na dzień. No i trzeba sprawdzić lokalny monitoring... A wiadomo przecież, że od Kościuchowej można się najwięcej dowiedzieć. To, czy informacje są prawdziwe czy zmyślone, to już inna sprawa. Lubię książki pani Iwony i czarny humor w nich zawarty. Trzeba podejść do niego z lekkim przymrużeniem oka i dystansem. Są powieści, które czytamy by się zrelaksować, pośmiać się oraz odpocząć przy nich. Do takich właśnie należą książki autorki. "Schudnąć chciałam! - wyznała. - Złożyłam do ZUS-u prośbę o sanatorium, może mi dadzą? - dodała z rozrzewnieniem malującym się na jej twarzy. - Ta, jasne, za trzy lata może, a i to nie na pewno! - No właśnie i o to chodzi. Postanowiłam wykorzystać ten czas do chudnięcia. Wiecie, jak jest w sanatorium? Pełno wolnego chłopa, pełno dansingów, pobawić się chciałam! Coś złapać... - Chorobę weneryczną? Naprawdę?" Jeśli macie ochotę na historię, która jest nieco zwariowana i pełna absurdu oraz ironii, to Alicja w krainie trupów będzie dobrym wyborem.