Tupac Shakur. Sam przeciwko światu

Trochę zbyt dużo wprowadzenia nie o osobie, która jest w tytule. Reszta pomijając osobę z tytułu dobrze opisana.

Trochę zbyt dużo wprowadzenia nie o osobie, która jest w tytule. Reszta pomijając osobę z tytułu dobrze opisana.

Tupac Shakur- najbardziej wpływowy artysta lat 90-tych. Raper i aktor, a dla niektórych MESJASZ.
Kim tak naprawdę był ten młody, czarnoskóry człowiek, który zrobił taki chaos w świecie rapu? Dowiecie się tego z nowej książki napisanej przez Łukasza Skibińskiego.
Książka ma zaledwie 300 stron, a jest w niej wszystko czego bym oczekiwała. Sięgnęłam po ten tytuł, bowiem czytam sporo biografii o muzykach, aktorach, itd. Ale mimo faktu, iż urodziłam się w latach 90-tych, na temat Tupaca wiedziałam dość mało. Wiele osób tak ma, że o raperze dowiedziała się dopiero po jego śmierci. Mówi się, że więcej wydał muzyki po śmierci niż za życia.

Książka wstępem wprowadza nas do początków rasizmu w Ameryce. Musimy zrozumieć postać rasizmu w USA, jak on się zaczął, by poniekąd zrozumieć później postawę Shakura i jego korzenie. Dla Tupaca bardzo ważna była walka z rasizmem i pokazywanie dumy z tego, iż urodził się jako czarny. Od zawsze miał poczucie, że urodził się z pewną misją.

W książce mamy idealnie krok po kroku rozpisane życie rapera, od urodzin, dorastanie w tak zwanym „czarnym getcie”, po pierwsze kroki w biznesie muzycznym, późniejsze poznawanie siebie, aż do jego śmierci. Łukasz Skibiński fantastycznie rozłożył na części pierwsze charakter Tupaca oraz jego twórczość. Autor w genialny sposób nam przybliża co Shakur miał na myśli w swoich tekstach, co było dla niego ważne, a co za tym idzie rozjaśnił nam symbolikę ukrytą w teledyskach i tekstach. Łukasz krok po kroku analizuje każdy z albumów, odnosząc się w jakim momencie życia dany album został stworzony i co to konkretnie znaczyło dla Tupaca. Jak wspominałam, książka nie jest gruba, ale jest idealna dla osób, które jak ja miały/mają mały poziom wiedzy na temat tego artysty. Po przeczytaniu książki zupełnie inaczej spostrzegam zjawisko rasizmu oraz postać Shakura. To też idealna propozycja dla fanów rapu. Można się dowiedzieć z książki, jakie zamieszanie wywołały kontrowersyjne utwory Shakura i jaki miały wpływ na ludzi.

Tupac Shakur- najbardziej wpływowy artysta lat 90-tych. Raper i aktor, a dla niektórych MESJASZ.
Kim tak naprawdę był ten młody, czarnoskóry człowiek, który zrobił taki chaos w świecie rapu? Dowiecie się tego z nowej książki napisanej przez Łukasza Skibińskiego.
Książka ma zaledwie 300 stron, a jest w niej wszystko czego bym oczekiwała. Sięgnęłam po ten tytuł, bowiem...

O bohaterze dzisiejszej książki słyszał chyba każdy. Tupac Amaru Shakur (16. 06. 1971 - 13. 09. 1996),znany również pod pseudonimami 2Pac i Makaveli, był amerykańskim raperem i autorem tekstów, zagrał również w kilku filmach. Nosił miano poety, który stał się raperem...
Shakur urodził się w Nowym Jorku, a jego rodzice byli działaczami politycznymi, jak i członkami Partii Czarnych Panter. Ze względu na działalność polityczną i społeczną rodziców, Tupac często zmieniał adres i szkołę, niejednokrotnie doświadczył biedy i dyskryminacji rasowej, co w późniejszym czasie było główną inspiracją dla jego twórczości. Swą debiutancką płytę "2 Pacalypse Now" wydał w 1991 roku, zyskując wielkie uznanie za szczerość.
Do dziś uważany jest za jednego z najbardziej wpływowych i odnoszących sukcesy raperów wszech czasów i jednego z najbardziej wpływowych artystów muzycznych XX wieku...

Jednak książka Łukasza Skibińskiego to nie tylko sucha biografia jednego człowieka. Jest to wielowątkowa opowieść o Ameryce lat dziewięćdziesiątych minionego wieku. Wyłania się z niej obraz kraju mierzącego się z olbrzymią falą rasizmu, która nieuchronnie rozlewała się po kraju, segregacją społeczną i wielokulturowością. Nawiązuje do historii i pokazuje, że Ameryka nigdy z tym problemem sobie nie poradziła. Autor doskonale rysuje tło historyczne i polityczne, dokładnie opisuje świat, w którym przyszło żyć i walczyć młodemu człowiekowi, który swe niepowiedzenia, zwycięstwa zawarł w swych tekstach, stając się "swoistym" przewodnikiem dla milionów ludi takich jak on.
W książce znajdziemy wiele analiz poszczególnych tekstów piosenek, wyłania się z nich obraz człowieka niepokornego, ale niezwykle wrażliwego na krzywdę drugiego człowieka, ambitnego, ale i momentami mocno pogubionego. Człowieka który, mimo trudności, kochał swoje życie...

Książkę czyta się bardzo szybko, wciąga ona i naprawdę intryguje. Wywołuje emocje, porusza głęboko ukryte struny, momentami autentycznie porusza. Napisana jest w niezwykle barwny, a zarazem rzetelny i przystępny sposób.
W moim odczuciu będzie to fantastyczna lektura dla każdego. Zarówno dla tego kto zna i ceni sobie twórczość artysty, jak i dla kogoś, kto dopiero chciałby "poznać" jego życie i zaczerpnąć podstawowej wiedzy o jego twórczości. Z pomocą na pewno przyjdzie zamieszczona na końcu bibliografia, ale co ważniejsze cała dyskografia i filmografia.
Ja jestem zachwycona tą książką i zaintrygowana z pewnością sięgnę po inne książki przybliżające postać tego niejednoznacznego artysty.

Czy polecam?
Zdecydowanie tak. To doskonałe studium życia i twórczości człowieka, który zrobił dużo dobrego dla czarnoskórej społeczności Ameryki i spowodował, że dla wielu stał się niemal Mesjaszem.

O bohaterze dzisiejszej książki słyszał chyba każdy. Tupac Amaru Shakur (16. 06. 1971 - 13. 09. 1996),znany również pod pseudonimami 2Pac i Makaveli, był amerykańskim raperem i autorem tekstów, zagrał również w kilku filmach. Nosił miano poety, który stał się raperem...
Shakur urodził się w Nowym Jorku, a jego rodzice byli działaczami politycznymi, jak i członkami Partii...

Tupac należy do najbardziej wpływowych artystów naszych czasów i jest ikoną rapu. Jest to o tyle ciekawy przypadek, że kariera artysty trwała zaledwie kilka i większość ludzi usłyszało o nim dopiero po śmierci. Wokół rapera krążyły legendy choćby ze względu na to, że po śmierci Tupac wydał więcej płyt niż za życia, a jego kawałki mówiły o tym jak zginał. Dzięki temu muzyk stał się prorokiem, legendą i kimś ponadczasowym. To zaledwie wierzchołek góry lodowej tyczącej się wybitnego muzyka i niezwykle kontrowersyjnej postaci.

Problemem w przypadku biografii Tupaca jest to, że nie da się napisać nic nowego ani poruszyć czegoś oryginalnego. To człowiek o którym powiedziano już dosłownie wszystko i każdy kto go znał udzielał wywiadów na jego temat. Życie artysty nie skrywa więc wielu sekretów.

Sprawia to, że Tupac Shakur. Sam przeciwko światu to kolekcja informacji powielanych po wielokroć przez inne osoby i w innych materiałach. Nie robi ona wielkiego wrażenia na tych, którzy siedzą w temacie. Osoby nieobeznane z Tupaciem zrobią znacznie lepiej sięgając po nominowany do Oscara film Tupac: Ressurection z 2003 roku. Tam mamy biografie artysty w formie fragmentów wywiadów z nim, która jest idealnym wprowadzeniem do tematu i może zachęci do sięgnięcia po inne filmy dokumentalne czy biografie, których jest na pęczki.

Tupac należy do najbardziej wpływowych artystów naszych czasów i jest ikoną rapu. Jest to o tyle ciekawy przypadek, że kariera artysty trwała zaledwie kilka i większość ludzi usłyszało o nim dopiero po śmierci. Wokół rapera krążyły legendy choćby ze względu na to, że po śmierci Tupac wydał więcej płyt niż za życia, a jego kawałki mówiły o tym jak zginał. Dzięki temu muzyk...

Włączam sobie Changes i zagłębiam się w lekturę. Tak było, gdy zaczynałem czytać pierwsze strony biografii Tupaca Amaru Shakura, spisaną przez Łukasza Skibińskiego. To pozwoliło przypomnieć sobie stare czasy lat dziewięćdziesiątych, wczuć się w klimat czasu, w którym żył i tworzył znany na cały świat, raper, ale też aktor oraz aktywista społeczny.

Kilka słów o autorze tej, jakże pasjonującej biografii. Pan Łukasz ukończył teologię na Uniwersytecie Stefana Wyszyńskiego w Warszawie i filmoznawstwo w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk również w naszej stolicy. Nie jest to pierwsza książka napisana przez Skibińskiego. Debiutował powieścią psychologiczno-obyczajową pt. Trzy czwarte. Napisał także książkę pt. W Kościele zatrutej myśli. W Internecie można go spotkać na jego dwóch blogach: pisarskim i dotyczącym filmów. Jest pasjonatem muzyki, co idealnie pokazał na przykładzie niniejszej pozycji.

Na okładce nie mogło zabraknąć Tupaca. Jego twarz jest chyba rozpoznawalna przez każdego, nie tylko przez fanów tego muzycznego stylu. Każdy na pewno słyszał wspomniany przeze mnie utwór Changes. Muzyk patrzy na nas przez swoją rękę. Przenika nas wzrokiem.

Nie będę Wam streszczać życia Tupaca. Wiele dowiecie się, sięgając po ten tytuł. Warto zwrócić jednak uwagę na czas, w jakim znalazł się młody muzyk i o co walczył w swoim krótkim życiu. To czas, gdy czarnoskórzy mieszkańcy Stanów Zjednoczonych byli taktowani zupełnie inaczej niż biali. Muzyk w swoich tekstach, w swoich wypowiedziach napiętnował władzę, policję za to. Nie były to pochlebne wypowiedzi. Tupac wyrażał dosadnie, co myśli o niesprawiedliwości, krzywdzeniu "czarnych", traktowaniu ich jak gorszy gatunek.

Dlaczego biografia mi się podobała i otrzymała ode mnie tak wysoką ocenę? Autor w znakomity sposób zanalizował teksty amerykańskiego gwiazdora, rozłożył na czynniki pierwsze wiele tekstów Tupaca, tak, byśmy mogli zrozumieć, to, co miał na myśli, o co walczył, jakie miał pragnienia i cele. Mimo krótkiej kariery piosenkarza śmiało, można rzec, że jego muzyka dała czarnoskórym mieszkańcom Ameryki nadzieję na lepsze jutro.

"Tupac Shakur. Sam przeciwko światu" to książka, która na długo zapadnie mi w pamięci... i nadal nucę pod nosem:

Come on come on I see no changes. Wake up in the morning and I ask myself, "Is life worth living? Should I blast myself?" I'm tired of bein' poor and even worse I'm black. My stomach hurts, so I'm lookin' for a purse to snatch. Cops give a damn about a negro? Pull the trigger, kill a nigga, he's a hero.

Tekst pochodzi z https://www.tekstowo.pl/piosenka,2pac,changes.html

Dlaczego też nie postawiłem przysłowiowej dychy? Za "wielbłąd na okładce i w tekście: WSZECHCZASÓW...

Włączam sobie Changes i zagłębiam się w lekturę. Tak było, gdy zaczynałem czytać pierwsze strony biografii Tupaca Amaru Shakura, spisaną przez Łukasza Skibińskiego. To pozwoliło przypomnieć sobie stare czasy lat dziewięćdziesiątych, wczuć się w klimat czasu, w którym żył i tworzył znany na cały świat, raper, ale też aktor oraz aktywista społeczny.

Kilka słów o autorze tej,...

Słuchaliście lub słuchacie Tupaca ? Znana jest Wam jego postać czy czytacie pierwszy raz o nim ? Kim zatem był Tupac ?

Tupac Shakur, znany również jako 2Pac, był amerykańskim raperem, aktorem, poetą i aktywistą społecznym. Urodził się 16 czerwca 1971 roku w Nowym Jorku, a zmarł 13 września 1996 roku w Las Vegas, w wieku 25 lat. Tak w wielkim skrócie możemy o tej osobie przeczytać w wielu notach biograficznych.

Nie słuchałem Tupaca jak był u szczytu popularności. W latach 90 kiedy tworzył miałem kilka lat, a gdy zmarł zaledwie 5. Oczywiście kojarzę takie utwory jak: Ghetto Gospel, Changes, California Love, Dear Mama. Jednak, gdy w latach szkolnych słuchałem częściej hip-hopu to zazwyczaj była to twórczość raperów, którzy w danym czasie byli na topie. Natomiast lubię czytać od czasu do czasu o życiu sławnych osobowości, a amerykański rap nie jest mi obcy. Dlatego też sięgnąłem po niedawno wydaną biografię ,,Tupac Shakur. Sam przeciwko światu", której autorem jest Łukasz Skibiński.

Biografia ,,Tupac Shakur. Sam przeciwko światu" zawiera wszystkie najistotniejsze informacje oraz wydarzenia z 25-letniego życia Tupaca. Śledzimy kolejne etapy osobistego i artystycznego rozwoju artysty. Nie da się poznać Tupaca bez przesłuchania jego utworów. Niektóre podczas czytania biografii słuchałem po kilka razy. Przede wszystkim poruszają i skłaniają do refleksji. Myślę zapewne tak jak wielu, że gdyby nie twórczość oraz sama postać Tupaca to wielu raperów nie rozpoczęłoby swojej działalności muzycznej. Jego twórczość jest ponadczasowa oraz nadal inspiruje i porusza ludzi na całym świecie.

Raper, muzyk, poeta, aktor, aktywista społeczny, wizjoner, rewolucjonista, mesjasz, ,,Czarny Jezus", takie określenia przychodzą mi na myśl o Tupacu po lekturze biografii.

Tupac Shakur w swojej twórczości poruszał takie tematy jak przemoc, rasizm, ubóstwo, dyskryminacja, nierówność społeczna. Tupac nie stronił od wyrażania swoich poglądów politycznych zarówno w muzyce jak i podczas wystąpień publicznych, protestów, wywiadów, kampanii na rzecz zmian społecznych. Stał się jednym z najbardziej wpływowych artystów hip-hopu. Czy z tych powodów zginął ?

Niedawno we wrześniu minęła kolejna rocznica śmierci Tupaca, która do dziś pozostaje nierozwiązana i jest to jedna z najgłośniejszych niewyjaśnionych zbrodni w historii Stanów Zjednoczonych.

Jednak autor nie skupia się tylko na samej biografii Tupaca, ale również na sytuacji Afroamerykanów w Stanach Zjednoczonych. Pojawiają się chociażby takie postaci jak Martin Luther King, Malcolm X, organizacja Czarne Pantery. Są to ważne elementy historii, które również miały wpływ na życie i twórczość Tupaca. Wydarzenia, które doprowadziły do zmian w postrzeganiu oraz przyznaniu realnych praw dla Afroamerykanów.

Polecam biografię ,,Tupac Shakur. Sam przeciwko światu" nie tylko osobom, które interesują się hip-hopem, a postać Tupaca nie jest im obca czy też tym, którzy lubią czytać książki biograficzne, ale wszystkim osobom, którym tematyka poruszana w twórczości Tupaca Shakura nie jest obojętna.

Słuchaliście lub słuchacie Tupaca ? Znana jest Wam jego postać czy czytacie pierwszy raz o nim ? Kim zatem był Tupac ?

Tupac Shakur, znany również jako 2Pac, był amerykańskim raperem, aktorem, poetą i aktywistą społecznym. Urodził się 16 czerwca 1971 roku w Nowym Jorku, a zmarł 13 września 1996 roku w Las Vegas, w wieku 25 lat. Tak w wielkim skrócie możemy o tej osobie...

Prorok-męczennik czy bandyta?


Sięganiu po książki wydawnictwa Novae Res towarzyszy niemały stres. To ono w końcu odpowiada za moje najbardziej spektakularne czytelnicze rozczarowania. Dlatego do lektury biografii Tupaca Shakura zabierałem się jak pies do jeża. Wciąż obawiałem się, że zdzieli mnie po twarzy, ale spotkało mnie niezwykle miłe zaskoczenie – książka jest napisana naprawdę dobrze, pozbawiona błędów edytorskich, a narracja wciąga już od pierwszych stron.

Trzeba tu oddać Łukaszowi Skibińskiemu, że chwyta naszą uwagę pierwszym rozdziałem i utrzymuje ją aż do końca, nawet jeśli (siłą rzeczy) nie wszystkie rozdziały są dla nas równie interesujące. To biografia, która została napisana z konkretnym pomysłem. Autor potrafi posługiwać się językiem polskim (co niestety nie jest regułą wśród wydawniczych nowości) na tyle swobodnie, by przemycać do książki drobne żarciki i co jakiś czas puszczać do nas oko. Jest to jednak również biografia z tezą, z którą osobiście się nie zgadzam, bo choć nie odmawiam nikomu prawa, aby stawiać pomnik Tupacowi, to jednak Łukasz Skibiński nieco przesadził z jego rozmiarem i szlachetnością materiału z jakiego postanowił go stworzyć.





NIEŁATWA HISTORIA

Tupac Shakur znany jest pokoleniu, które w latach 90-tych oglądało MTV. Pytanie jednak co o nim faktycznie wiemy? Rozpoznałbym go na zdjęciach i byłbym w stanie stwierdzić, że to raper, który został zastrzelony. Tutaj moja wiedza się kończyła, dlatego zdecydowałem się przeczytać biografię autorstwa Łukasza Skibińskiego. Na czym polegał fenomen Tupaca? Przecież w latach 90-tych zastrzelono na świecie znacznie więcej ludzi, których nie jestem w stanie rozpoznać na zdjęciach. Coś jednak musiało Tupaca Shakura na tyle wyróżniać, że zapisał się w społecznej świadomości (nawet jeśli tylko dość powierzchownie).

Łukasz Skibiński podchodzi do tematu bardzo rzetelnie. Kreśli nam w pierwszej części swojej książki cały kontekst w jakim funkcjonował Tupac Shakur. I nie chodzi jedynie o ten kontekst najbliższy, rodzinny. Chodzi o kontekst społeczny Stanów Zjednoczonych, które chyba do dziś nie do końca uporały się z kwestią rasizmu.

Choć nie ma w tej biografii przestrzeni na gruntowne przedstawienie całej historii, to jednak w telegraficznym skrócie autor opisuje nam walkę czarnoskórych o równe traktowanie. Sporo miejsca poświęca przede wszystkim dwóm postaciom z sztandarów, o odmiennym podejściu do niewątpliwego problemu z jakim mierzyła się Ameryka. Zanim poznamy Tupaca Shakura, mamy możliwość dowiedzieć się więcej o Malcolmie X, który wzywał do otwartej walki z rasizmem (z akcentem na słowo walka). Łukasz Skibiński odwołuje się też do osoby Martina Luthera Kinga, który chciał osiągnąć ten sam cel (równość),ale zmierzał tam inną, pokojową drogą.

Dlaczego tyle miejsca w biografii Tupaca Shakura autor poświęca Malcolmowi X i Martinowi Luther Kingowi? To staje się jasne w dalszej części książki. Łukasz Skibiński stawia ich wszystkich w jednej linii. Uważa, że Tupac Shakur był niemniej zasłużony (o ile nie więcej) na polu walki z rasizmem, niż tych dwóch, powszechnie znanych liderów.




CZARNY JEZUS?

To bardzo odważna teza. Autor oczywiście ma do niej pełne prawo, tak jak czytelnik ma prawo uśmiechnąć się pod nosem i pokręcić z niedowierzaniem głową. Mówi się, że im głębiej w las, tym więcej drzew. W przypadku omawianej biografii, im więcej stron za nami, tym odważniejsze są stwierdzenia Łukasza Skibińskiego:

„Jego znajomi i sąsiedzi ginęli od kul z dużo bardziej błahych powodów. Tupac zaś stał w jednej ławie z takimi osobistościami jak Malcolm x i Martin Luther King, choć wydaje się to dla wielu przesadą. Nie umiało więc inaczej o sobie i swojej przyszłości myśleć, jak tylko w kategoriach zagrożenia. Twierdził, że nie dożyje trzydziestki. Była to tylko kwestia czasu.”

„Bez względu na to czy Tupac robił to umyślnie, czy też nie, wpisał się w pewien ewangeliczny model: postępowaniem przysporzył sobie wrogów, został opuszczony przez najbliższych i osądzony przez media oraz społeczeństwo, a osoby pragnące jego odejścia skazały go na śmierć. Tupac, tak jak Jezus, kroczy ku swojej Golgocie z krzyżem symbolicznie wytatuowanym na plecach oraz w koronie z bandany. Czy komuś się to podoba, czy nie – był, jest i będzie rewolucjonistą na wzór buntownika z Nazaretu, który był równie niewygodny dla współczesnych mu ludzi.”




Zestawianie Tupaca z Chrystusem jest dla mnie naprawdę dużą przesadą. Łukasz Skibiński robi to jednak konsekwentnie, rozpisując się na temat tego, że czarnoskóra społeczność poszukiwała i potrzebowała czarnego Jezusa. Rzekomo odnajduje go w osobie Tupaca. Czy rzeczywiście?

Już pojawiające się w pierwszej części książki porównywanie Tupaca do starotestamentowego Jeremiasza, płaczącego proroka, jest w moim odczuciu sporym nadużyciem. Mógłbym jednak znaleźć pewne punkty styczne – pełne emocji obnażanie bezprawia, które toczy Stany Zjednoczone, tak jak niegdyś działo się to w pokoleniu Judy. Jednak tym, którzy próbują określać Tupaca mianem oczekiwanego przez uciśnionych posłańca Bożego, mogę tylko zacytować słowa prawdziwego Mesjasza, Jezusa Chrystusa:

„Strzeżcie się fałszywych proroków. Przychodzą oni do was w owczej skórze, wewnątrz jednak są drapieżnymi wilkami. Rozpoznacie ich po ich owocach. Bo czy zbiera się winogrona z cierni albo figi z ostu? Podobnie każde dobre drzewo wydaje dorodne owoce, a drzewo zepsute — owoc bez wartości. Dobre drzewo nie może wydawać marnych owoców, a drzewo zepsute dorodnych”
(Mateusza 7:15-18).




OWOC ŻYCIA TUPACA SHAKURA

Należy sobie zatem zadać pytanie o to jakie były nie tylko słowa Tupaca, ale jakie było jego życie. Co do warstwy artystycznej, dość gruntownej analizy kolejnych płyt dokonał Łukasz Skibiński w następujących po sobie rozdziałach. Wsłuchiwał się nawet w to co znajduje się w tle poszczególnych nagrań i wyciąga z tego ciekawe wnioski, porównując Tupaca do proroka albo psalmisty.

Niewątpliwie jest to artysta, który wywarł spory wpływ na otoczenie. Jednak czy na tyle trwały, by stawiać mu taki pomnik i oddawać niemalże boską cześć?

„Po śmierci Tupaca zaczęto malować obrazy, na których on sam przybiera postać Chrystusa. Czuł się namaszczony, by przyjąć na siebie brzemię misji, którą nie każdy raper mógłby udźwignąć. Świadczy o tym muzyka i jej wpływ na kolejne pokolenia. Głos Tupaca nie milknie, mimo że fizycznie został unicestwiony. Jak w przypadku Malcolma X i wielu innych afroamerykańskich aktywistów, tak i tutaj wyrok był kwestią czasu. Jego nieustępliwość, młodzieńcza pasja i świadomość społeczna wyhodowana na gruncie spuścizny Czarnych Panter zwiastowała smutne konsekwencje dla czarnego obywatela białej Ameryki. Do dziś nie wiemy, kto konkretnie podjął decyzję o usunięciu Tupaca ze sceny polityczno-muzycznej. Śledztwo w tej sprawie zostało umorzone i nikt nie wie, czy kiedykolwiek prawda wyjdzie na jaw. Jedno jest pewne – stoi za tym konkretny człowiek. Człowiek więc jest sprawcą wszelkiego zła na świecie. Człowiek i zdolność do kłamstwa, który to urosło do rangi kultu: prawda w oczach ludzi fałszywych będzie zawsze brana za bluźnierstwo. Tupac stał się kozłem ofiarnym, wypełniając jedynie to, czego nauczyła go matka – bycie prawdomównym i wyrażanie swojego zdania. Miał prawo czuć się zwierzyną łowną lub nawet męczennikiem, wystawionym na pożarcie lwom, ponieważ to samo uczyniono także z Jezusem. Nie został ukrzyżowany przez obcym mu naród czy nową religię– wyrok zapadł dzięki zaangażowaniu swoich.”

Autor biografii uparcie wraca do zestawiania Tupaca z Jezusem. Jednak Chrystus nie cierpiał za swoje grzechy. Tupac natomiast trafił do więzienia (oraz zginął) nie za winy innych, ale za to jak prowadził swoje życie. Zarzut gwałtu, narkotyki, nawoływanie do nienawiści, gangsterskie porachunki. Choć sam wyrwał się z biedy, to jednak trudno uznać go za filantropa. Kule dwukrotnie go dosięgały nie dlatego, że wzywał świat do miłości i wzajemnego szacunku. Nawet jeśli gdzieś w środku tego pragnął, nie to było bezpośrednią przyczyną jego śmierci. Stało się to na ulicy w Las Vegas, miasta grzechu, niewiele po tym jak kamery zarejestrowały jego udział w bójce. Zatem „rozpoznacie ich po ich owocach”. Niech każdy samodzielnie odpowie sobie na pytanie kim był Tupac Shakur: prorokiem-męczennikiem czy artystą-bandytą?

Biografię polecam, bo czyta się ją dobrze. Nie ogranicza się jedynie do przybliżenia osoby Tupaca Shakura. Choć koniec końców nie mogę zgodzić się z wnioskami autora, to jednak jego książka dała mi sporo do myślenia… a za to przecież książki tak cenimy.




Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

Prorok-męczennik czy bandyta?


Sięganiu po książki wydawnictwa Novae Res towarzyszy niemały stres. To ono w końcu odpowiada za moje najbardziej spektakularne czytelnicze rozczarowania. Dlatego do lektury biografii Tupaca Shakura zabierałem się jak pies do jeża. Wciąż obawiałem się, że zdzieli mnie po twarzy, ale spotkało mnie niezwykle miłe zaskoczenie – książka jest...

Tupac Amar Shakur to jedna z najbardziej wpływowych i kontrowersyjnych postaci sceny hip – hopowej. Urodził się 16 czerwca 1971 roku, był synem członka Czarnej Partii i aktywistki Black Liberation Army. Ze względu na działania rodziców, Tupac często zmieniał miejsce zamieszkania i szkoły, doświadczał biedy i dyskryminacji rasowej, co w późniejszym czasie było główną inspiracją dla jego twórczości. Swoją debiutancką płytą, wydaną w 1991 roku „2 Pacalypse Now” zyskał wielkie uznanie za szczerość.

„Tupac Skahur. Sam przeciwko światu” to pierwsza wydana w Polsce biografia Tupaca. Autor w bardzo szczegółowo przedstawia nam kolejne etapy życia i kariery rapera. Z ogromną empatią kreśli nie tylko historię życia Tupaca, ale w bardzo obrazowy sposób przedstawia nam kraj, który od lat boryka się z rasizmem.

Kariera Tupaca nie trwała długo. Raper został zastrzelony w 1996 roku, mając zaledwie 25 lat. Stał się jednak wielkim symbolem buntu i walki o sprawiedliwość społeczną. Był niezwykle wpływowym artystą, jego głos był głosem całej społeczności. Tak naprawdę po dziś dzień nie wiadomo, kto i dlaczego pozbawił życia młodego artystę, i to pytanie z pewnością pozostanie już bez odpowiedzi.

Książkę czytało mi się bardzo dobrze. Autor wykonał kawał dobrej pracy, biografia jest bardzo treściwa i naprawdę warta przeczytania. Jeżeli twórczość Tupaca nie jest Wam obca i chcielibyście poznać bliżej życie i kolejne kroki jego kariery, to zachęcam Was do sięgnięcia po biografię autorstwa Łukasza Skibińskiego.

Tupac Amar Shakur to jedna z najbardziej wpływowych i kontrowersyjnych postaci sceny hip – hopowej. Urodził się 16 czerwca 1971 roku, był synem członka Czarnej Partii i aktywistki Black Liberation Army. Ze względu na działania rodziców, Tupac często zmieniał miejsce zamieszkania i szkoły, doświadczał biedy i dyskryminacji rasowej, co w późniejszym czasie było główną...