Émilie du Châtelet i Voltaire

Przedstawiał się jako architekt pani du Châtelet albo jej ogrodnik.

Voltaire / francuski filozof epoki Oświecenia, historyk, poeta, publicysta i dramaturg obdarzony talentem pamflecisty potrafiącego wykpić wszystko i każdego / czuł się rzemieślnikiem słowa i dumny był ze swego stylu, przyjaciele twierdzili, że „ma swadę Cycerona, delikatność Pliniusza i mądrość Agrypa; w jednym słowie umie połączyć cnoty i talenty trzech największych mężów starożytności.”

Inteligentna, wykształcona i bezpruderyjna markiza du Châtelet, żywiła wielką pasję do nauk ścisłych / matematyki, fizyki, geometrii, astronomii / oraz flirtu ; ) mąż / przypisany do rubryki „powinności” / zajmował w życiu Émilie niewiele miejsca, przyjaźń z Voltaire’em była uczuciem towarzysko akceptowanym, w odróżnieniu od miłości - w XVIII wieku niemal zawsze pozamałżeńskiej.

Łączyło ich braterstwo duchowe i partnerstwo w myśleniu.

Poważnie traktowali sprawy ducha i intelektu, dyskutowali na tematy dotyczące Biblii, definicji człowieka, istnienia Boga, jednocześnie krytykowali „zbyt wielkie przywileje kleru, łatwe utożsamianie religii z dobrostanem księży, fanatyzm niektórych i zabobon niemal wszystkich”, uważali, że religia nie czyni ludzi lepszymi, wierzyli w „życzliwość wobec bliźnich […] nie potrzebującą ostentacji i kadzideł.”

Literatura biograficzna.

Traktat o zagadnieniach z zakresu nauk ścisłych.

Przedstawiał się jako architekt pani du Châtelet albo jej ogrodnik.

Voltaire / francuski filozof epoki Oświecenia, historyk, poeta, publicysta i dramaturg obdarzony talentem pamflecisty potrafiącego wykpić wszystko i każdego / czuł się rzemieślnikiem słowa i dumny był ze swego stylu, przyjaciele twierdzili, że „ma swadę Cycerona, delikatność Pliniusza i mądrość Agrypa; w...

Moje pierwsze spotkanie z Jerzym Kierulem. Na pewno nie ostatnie. Szczerze mówiąc przed przystąpieniem do lektury nie wiedziałem czego się spodziewać po autorze będącym "ścisłowcem". Już pierwsze strony książki wytrąciły mnie z ignorancji i pokazały z jakiej miary piórem mamy tu do czynienia. Jestem pod wielkim wrażeniem tego dzieła. Jako pasjonat "wieku świateł" odnalazłem w tej pracy wiele niezmiernie ciekawych wątków, podanych w fascynującym stylu. Język Jerzego Kierula, jego sposób przedstawienia faktów, spajający humanistykę z odrobiną wiedzy ścisłej, budzi moje najwyższe uznanie. Powinowactwo intelektualne z wyboru, jakie łączyło Woltera z Emilie du Chatelet zostało opisane żywo, miejscami dowcipnie, a w całości bardzo umiejętnie. Szerokie wykorzystanie źródeł, szczególnie epistolografii, stanowi duży plus książki. Szerzej nieznana markiza du Chatelet była kobietą niezmiernie uczoną, przodowała w swych czasach w rewolucyjnej jeszcze wtedy wiedzy o osiągnięciach Newtona. Poznajemy ją zarówno jako przyjaciółkę wielkiego Woltera, jak i osobę, która własnymi osiągnięciami naukowymi przyćmiła nie jednego uczonego swoich czasów.
Książkę, mimo że traktuje o zagadnieniach z zakresu nauk ścisłych, czyta się świetnie. Autor badający powinowactwo z wyboru osób będących czołowymi przedstawicielami humanistyki oraz nauk ścisłych XVIII wieku, sam skupia w sobie talent wynikający z syntezy tychże.

Moje pierwsze spotkanie z Jerzym Kierulem. Na pewno nie ostatnie. Szczerze mówiąc przed przystąpieniem do lektury nie wiedziałem czego się spodziewać po autorze będącym "ścisłowcem". Już pierwsze strony książki wytrąciły mnie z ignorancji i pokazały z jakiej miary piórem mamy tu do czynienia. Jestem pod wielkim wrażeniem tego dzieła. Jako pasjonat "wieku świateł"...

Gabrielle Emilie poznala Voltaire'a kiedy byla jeszcze o 12 lat mlodszym od niego dzieckiem. Ponownie spotkali sie w 1733 roku zaraz po urodzeniu przez nia drugiego syna. Jej maz markiz du Chatelet sluzyl wtedy w armii. Zetknely sie ze soba dwa swiatle i bardzo kochliwe umysly. Francois Marie Arouet
(Voltaire) zajmowal sie filozofia, historia, nauka i wielbil teatr. Markiza poswiecala czas przede wszystkim fizyce i astronomii. Uzalezniona byla od hazardu i cale dosc krotkie zycie borykala sie z dlugami. Zamieszkali razem. Zona, rzadko bywajacy w domu i slepy na wszystko maz oraz kontrowersyjny mysliciel. Dzielili wspolne namietnosci przez kilkanascie lat. Z czasem relacje ich ochlodzily sie, a z trojkata powstal czworokat, ktory zakonczyl sie pozna ciaza i smiercia slynnej fizyczki i matematyczki.
Dr Jerzy Kierul wyklada historie fizyki i astronomii na Uniwersytecie Lodzkim. Jego kolejna ksiazka to napisana z pasja historia szalonej milosci i wielkiego poswiecenia nauce.
Z taka sama lekkoscia omawia trudne fizyczne i matematyczne zagadnienia jak i dworskie intrygi. To wszystko na naukowo - kulturalnym tle epoki ze szczegolnym uwzglednieniem osoby Newtona.
Bardzo ciekawa i przystepna lektura.

Gabrielle Emilie poznala Voltaire'a kiedy byla jeszcze o 12 lat mlodszym od niego dzieckiem. Ponownie spotkali sie w 1733 roku zaraz po urodzeniu przez nia drugiego syna. Jej maz markiz du Chatelet sluzyl wtedy w armii. Zetknely sie ze soba dwa swiatle i bardzo kochliwe umysly. Francois Marie Arouet
(Voltaire) zajmowal sie filozofia, historia, nauka i wielbil teatr. Markiza...