Lisi Harrison jest twórczynią serii Elita, której kolejne tomy są w USA przebojami numer 1. W 2008 roku seria została sfilmowana. Powieścią Alfy. Każda z nas ma talent Lisi Harrison rozpoczęła nowy cykl, który trafił na amerykańskie listy bestsellerów.http://www.lisiharrison.net
''O wilku mowa'' Lisi Harrison to 3 tom serii o Monster High. Jest opowiadana z perspektywy Melody, Frankie i Clawdeen. Przez zamieszanie związane z emisją filmu ''Upiór z sąsiedstwa'' RAD-owcy muszą się ukrywać. Cała rodzina Wolf-ów musi od teraz ukrywać się w lesie.
Ta część była na razie najnudniejsza. Miałam wobec niej duże oczekiwania, ale w połowie miałam już dosyć czytania o miłosnych rozterkach bohaterek. Na szczęście zakończenie zrekompensowało mi to.
Najlepsza jest perspektywa Clawdeen. Pokazuje realia RAD-owców. Podoba mi się rozwój postaci Melody. Ciekawie się czytało to jak odkrywa swoją moc (chodź w paru momentach dawała mi vibe pick me, a raz nawet wydała się samolubna). Frankie jedynie myślała o swoich rozterkach miłosnych przez co było to okrutnie męczące.
Tak jak wspomniałam rozterki Frankie są już nurzące. Jeden ją zostawił to od razu musi szukać sobie pocieszenia.. Melody nie zmienił, dla mnie może być. Liczyłam na więcej romansu między Lalą a Clawdem, a było go tylko trochę przez to jestem zawiedziona.
Okładka jest ładna. Podoba mi się to, że tył to futro.
Podsumowując książka była nawet w porządku. Fabuła dobra, postacie i wątki romantyczne trochę gorsze a okładka ładna. Daje 8/10
''Po moim trupie'' Lisi Harrison to ostatni tom przygód o Monster High. Jest opowiadana z perspektywy Frankie, Melody i Lali. RAD-owcy w końcu mogą wyjść z podziemia. Lala zgłasza Merston High do konkursu związanego z modą. Musi go wygrać, bo inaczej przegra zakład zwarty z jej ojcem- Panem D.
Ta część podobała mi się najmniej. Była strasznie pospieszona i w niektórych momentach nudna. Za to zakończenie podratowało ocenę.
Typowo bardziej przypadła mi do gustu perspektywa bohaterki o, której jest książka, czyli w tym przypadku Lali. Podoba mi się pokazanie jej ''relacji'' z ojcem. Frankie irytowała mnie strasznie. Melody na szczęście miała jakiś rozwój postaci i bardziej ją polubiłam. A i przy okazji powiem, że szkoda, że Blue nie dostała swojej książki.
Jedyny wątek romantyczny, który został dalej rozwinięty to ten z Melody. W tej części podobał mi się on najbardziej.
Okładka wygląda ślicznie. Podoba mi się, że wygląda to jak naszywka na jakimś materiale.
Podsumowując ta część podobała mi się najmniej, a jako zakończenie jest w porządku. Fabuła może być, postacie i wątek romantyczny dobry a okładka śliczna. Daje 8/10