Księgarnia Napojów Księżyca

Nieco chaotyczna, ale pełna magii i uroku.
Końcówka mnie zaskoczyła dlatego wyżej niż 6. Polecam, kopalnia cytatów. Jak na krótką książkę spędziłam z nią dość dużo czasu, ale było warto.

Nieco chaotyczna, ale pełna magii i uroku.
Końcówka mnie zaskoczyła dlatego wyżej niż 6. Polecam, kopalnia cytatów. Jak na krótką książkę spędziłam z nią dość dużo czasu, ale było warto.

Nie wiem jak udało mi się ostatecznie skonczyc te książkę...
Byla naprawdę... dziwna. Tak jakby próbowała zachować klimat popularnych azjatyckixh książek, ale jej nie wychodziło.
Tak naprawdę podobał mi się tylko ostatni rozdział, no może dwa. To już coś, ale ogólnie i tak za mało.

Nie wiem jak udało mi się ostatecznie skonczyc te książkę...
Byla naprawdę... dziwna. Tak jakby próbowała zachować klimat popularnych azjatyckixh książek, ale jej nie wychodziło.
Tak naprawdę podobał mi się tylko ostatni rozdział, no może dwa. To już coś, ale ogólnie i tak za mało.

Książka zapowiadała się bardzo klimatycznie, ale niestety kompletnie nie trafiła w mój gust. Historia jest dziwna, momentami chaotyczna i przez większość czasu czułam się tak, jakby sens ciągle mi uciekał. Pomysł na księgarnie i magiczne napoje był ciekawy, ale wykonanie mnie zmęczyło. Bohaterowie pojawiają się i znikają, a ja nie potrafiłam się z nimi związać. Krótko mówiąc nie na to liczyłam.

Książka zapowiadała się bardzo klimatycznie, ale niestety kompletnie nie trafiła w mój gust. Historia jest dziwna, momentami chaotyczna i przez większość czasu czułam się tak, jakby sens ciągle mi uciekał. Pomysł na księgarnie i magiczne napoje był ciekawy, ale wykonanie mnie zmęczyło. Bohaterowie pojawiają się i znikają, a ja nie potrafiłam się z nimi związać. Krótko...

Ciekawy pomysł na wykorzystanie książek i drinków w jednym miejscu. Wprowadza w melancholijny nastrój i choć nie podrzuca nam wielkich i wzniosłych przekazów to w prosty sposób zwraca uwagę na rzeczy ważne a jednocześnie zwyczajne. Baśniowe opowieści pomieszane z życiowymi sprawami. Wróżka, która zjada klejnoty to mój ulubiony epizod. Trafia

Ciekawy pomysł na wykorzystanie książek i drinków w jednym miejscu. Wprowadza w melancholijny nastrój i choć nie podrzuca nam wielkich i wzniosłych przekazów to w prosty sposób zwraca uwagę na rzeczy ważne a jednocześnie zwyczajne. Baśniowe opowieści pomieszane z życiowymi sprawami. Wróżka, która zjada klejnoty to mój ulubiony epizod. Trafia

Nie jest to książka przewidywalna. Wiele historii połączonych w jednym miejscu. Czytało mi się bardzo przyjemnie i szybko. Polecam! Egzemplarz który czytałam był bardzo ładnie wydany co uprzyjemniało lekturę 😁

Nie jest to książka przewidywalna. Wiele historii połączonych w jednym miejscu. Czytało mi się bardzo przyjemnie i szybko. Polecam! Egzemplarz który czytałam był bardzo ładnie wydany co uprzyjemniało lekturę 😁

Spodziewałam się czegoś innego i na pewno nie elementów baśniowych, fantastycznych. Tym razem oszczędny, azjatycki styl pisania nie przysłużył się powieści. Mimo że były ciekawa i nietuzinkowa, zabrakło mi głębi...

Spodziewałam się czegoś innego i na pewno nie elementów baśniowych, fantastycznych. Tym razem oszczędny, azjatycki styl pisania nie przysłużył się powieści. Mimo że były ciekawa i nietuzinkowa, zabrakło mi głębi...

To chyba pierwsza z tego typu azjatyckich książek, która nie bardzo mi się spodobała. Ciekawe było połączenie baśniowego świata i postaci z naszą, często szarą, rzeczywistością, ale prowadzenie narracji było tak chaotyczne, że chwilami ciężko było połapać się w fabule.

To chyba pierwsza z tego typu azjatyckich książek, która nie bardzo mi się spodobała. Ciekawe było połączenie baśniowego świata i postaci z naszą, często szarą, rzeczywistością, ale prowadzenie narracji było tak chaotyczne, że chwilami ciężko było połapać się w fabule.

Wciągająca baśniowa opowieść. Mnie się bardzo podobała.

Wciągająca baśniowa opowieść. Mnie się bardzo podobała.

Czytałam już azjatyckich pisarzy, ale to moje pierwsze spotkanie z Koreańskim autorem.
Dawno nie poznałam dziwniejszej opowieści ni to zwyczajna, ni to baśniowa historia o barze, jego klientach i personelu.

Czytałam już azjatyckich pisarzy, ale to moje pierwsze spotkanie z Koreańskim autorem.
Dawno nie poznałam dziwniejszej opowieści ni to zwyczajna, ni to baśniowa historia o barze, jego klientach i personelu.

„Księgarnia Napojów Księżyca” Seo Dongwona to literacka podróż na pograniczu mitu, baśni i współczesnej fantazji. Autor czerpie inspiracje z koreańskiej mitologii, w której księżyc od wieków zajmuje miejsce szczególne – jako symbol odnowy, światła w ciemności i przestrzeni, gdzie według podań mieszka króliczka ucierająca ryż na ciasto tteok. Postać Księżycowej Króliczki w powieści nawiązuje właśnie do tego mitu, nadając książce lekko magiczny, a jednocześnie zakorzeniony w tradycji rys.

Centralną postacią jest Mun – niebieskowłosy strażnik drzwi prowadzących do alternatywnych wymiarów i przeszłości, jego imię będące grą słów między koreańskim „drzwi” a angielskim „moon”. To przewodnik po świecie, w którym przypadek przeradza się w przeznaczenie. Goście Księgarni – podobnie jak bohaterowie przypowieści – otrzymują możliwość konfrontacji z własnym życiem i podjęcia próby zmiany.

Na uwagę zasługuje język utworu: z jednej strony bajkowy, pełen obrazów i metafor, z drugiej – chwilami niespieszny i wieloznaczny, co może sprawiać wrażenie narracyjnego chaosu. Tekst wymaga skupienia. Dongwon nie prowadzi czytelnika prostą drogą, lecz zaprasza go do smakowania opowieści niczym tytułowych napojów – o zaskakujących nutach, czasem gorzkich, czasem słodkich.

To książka, która spodoba się miłośnikom literatury azjatyckiej, ale także tym, którzy w powieściach szukają nie tyle akcji, co refleksji nad żalem, marzeniami i możliwością rozpoczęcia wszystkiego od nowa. „Księgarnia Napojów Księżyca” jest niczym sen – urzekający, ulotny, ale pozostawiający czytelnika z pytaniem: a gdyby istniały drzwi, które mogłyby zmienić twoje życie, czy odważyłbyś się przez nie przejść?

„Księgarnia Napojów Księżyca” Seo Dongwona to literacka podróż na pograniczu mitu, baśni i współczesnej fantazji. Autor czerpie inspiracje z koreańskiej mitologii, w której księżyc od wieków zajmuje miejsce szczególne – jako symbol odnowy, światła w ciemności i przestrzeni, gdzie według podań mieszka króliczka ucierająca ryż na ciasto tteok. Postać Księżycowej Króliczki w...