Marek Zaleski

Książka - mimo "przygody" w tytule - może być niestrawna dla miłośników literatury z żwawą akcją, bo przygoda to nietypowa i czytać ją można bez plecaka, czy innej podróżnego sakwojaża. Zresztą książka jest wybitnie refleksyjna i skłania do zastanowienia. Ja na przykład zastanawiałem się ponad 20 lat... czy sens jest ją czytać. I przeczytałem. Prawie przeczytałem, ale istotę przygody raczej zdołałem uchwycić. Dosłownie kilka zdań. Co to jest ta druga awangarda? Jest to pojęcie wielozakresowe, czyli taki worek w składnicy worków, a mówiąc prościej, są to właściwie wszyscy znaczący poeci, którzy swoją poetycką posługę realizowali w opozycji wobec w, wszechwładnych w tamtych czasach poetów Skamandra, którzy dla młodych poetów drugiej awangardy byli zanadto piernikowaci. No i byli z Warszawy, ci ze Skamandra. Z dwoma miastami związani była druga awangarda, jedno to Wilno, a tam przede wszystkim Żagary z Miłoszem na czele, i Lublin. Tutaj środowisko cementowała osoba Czechowicza. Do kogo kierowali swoją poezję? Zdawali sobie sprawę, że ich poezja jest hermetyczna i czytelnika w wiejskich chałupach nie zdobędą, ale "górne dziesięć tysięcy" jak najbardziej, czyli grupy, które kojarzą co to filozofia, socjologia. Mają rozeznanie co dzieje się w świecie idei, odnajdują się na gruncie historii politycznej, czyli rzeczywiście nuda. Na szczęście jedną z moich ulubionych książek jest "Pochwała nudy" i dlatego lekturę tej nudnej książki skończyłem na 173 stronie, ale zobowiązałem się uroczyście w ciągu najbliższych 20 lat przeczytać 123 pozostałe. Czyli, ogólnie książka dobra, ale szkoda, że nie wydana w dwutomowej wersji.