Aż strach przewrócić stronę – najbardziej przerażające książki
Są książki, których nie czyta się przed snem, bo potem jakoś tak trochę strach zgasić nocną lampkę lub wystawić stopę spod kołdry. Takie, które czytane nawet w słoneczny dzień wywołują ciarki na plecach. Opowiadają o potworach, duchach, końcu świata… lub o innych ludziach, którzy mogą przerazić nie mniej niż najgroźniejsza bestia. Oto kilka tytułów idealnych dla czytelników, którzy kochają się bać.
„Dracula” Brama Stokera trąci według was myszką? „Frankenstein” Mary Shelley zamiast przerażać wywołuje raczej znużenie, proza Lovecrafta nie wydaje się już taka straszna, a twórczość Edgara Allana Poego, choć doskonała, nie przynosi nocnych koszmarów? W dodatku takie klasyki jak „Dziecko Rosemary” Iry Levina, „Egzorcysta” Williama Blatty’ego i „Nawiedzony dom na wzgórzu” Shirley Jackson znacie na pamięć? Może z pomocą przyjdzie wam poniższa lista książek, które wielu czytelnikom nie pozwoliły zasnąć, sprawiły, że do piwnicy trudno było wejść bez eskorty, samotne wycieczki przestały tak ekscytować, a nowy sąsiad od razu trafił na listę podejrzanych.
Król horrorów
Nie sposób zacząć podobnej listy bez umieszczenia na niej Stephena Kinga. Zdania, która z jego powieści wygrywa jako ta najbardziej przerażająca, są podzielone – w zależności od tego, co kogo przeraża. Jedni wymienią „Bastion” (postapokaliptyczny świat i bezwzględna walka o przetrwanie), inni „Misery” (psychopatyczna fanka więzi ulubionego pisarza), wampiryczne „Miasteczko Salem” czy „Smętarz dla zwierzaków”, ale chyba najwięcej zarwanych przez czytelników nocy ma na koncie „To” (Wydawnictwo Albatros). King w swoim głośnym dziele przedstawia historię grupy przyjaciół, którzy wracają do rodzinnej miejscowości, by stawić czoła dawnym lękom i traumom materializującym się pod postacią przerażającego klauna. Równocześnie poznajemy ich przeszłość, obserwujemy, jak wydarzenia z młodości wpłynęły na ich dalsze losy i podejmowane decyzje. Książka przerażająca i bardzo przejmująca, bo też w warstwie psychologicznej niezwykle prawdziwa.
Postrach króla horrorów
Kogo bał się Stephen King? Prawdopodobnie swojego kolegi po fachu, którego nazwał „najbardziej przerażającym facetem w Ameryce”. Mowa o Jacku Ketchumie, zmarłym w 2018 roku pisarzu grozy – prywatnie czarującym i empatycznym mężczyźnie, zawodowo zaś autorze tworzącym książki, po których lekturze świat stawał się znacznie bardziej ponurym miejscem. Typowo horrorowy cykl „Dead River” („Poza sezonem”, „Potomstwo”, „Kobieta”) opowiada o grupie znajomych, którzy muszą stawić czoła klanowi dzikich kanibali zamieszkujących odludne tereny stanu Maine. Jest krwawo, ekstremalnie, a autor nie idzie na żadne kompromisy. Dla czytelników o mocnych nerwach – i żołądkach.
Najbardziej przejmujący jest jednak Ketchum, gdy zagłębia się w zakamarki ludzkiej psychiki, pokazuje zło czające się tuż obok, bezsilność człowieka próbującego walczyć o sprawiedliwość czy przetrwanie. Potworem może się bowiem okazać każdy – przystojny Ray ze „Straconych”, którego cieszy zadawanie bólu i odbieranie życia niewinnym, Arthur znęcający się nad żoną i synem w „Jedynym dziecku” czy młodzi ludzie zabijający starszemu człowiekowi ukochanego psa w „Rudym”… Na wyżyny wspiął się jednak Ketchum w „Dziewczynie z sąsiedztwa” (Papierowy Księżyc), książce zainspirowanej prawdziwą historią Sylvii Likens, która była brutalnie torturowana przez swoją opiekunkę, jej dzieci oraz nastoletnich sąsiadów.
Zemdleć z obrzydzenia
Chuck Palahniuk uważany jest za pisarza kontrowersyjnego, szokującego (według niektórych – często na siłę) i tworzącego literaturę, delikatnie mówiąc, specyficzną. „Opętani” (Niebieska Studnia) to, jak pisze sam autor, „nowy rodzaj horroru – oparty na rzeczywistym świecie”, książka prowadząca do mrocznych miejsc, taka, której nie chce się trzymać na nocnym stoliku. Jest makabrycznie i groteskowo, historie wstrząsają i wywołują odrazę. Doskonałym podsumowaniem tej pozycji może być informacja, stanowiąca też nietypową reklamę ze strony wydawcy, że kiedy Palahniuk czytał na spotkaniach autorskich jedno z opowiadań („Flaki”), kilkadziesiąt osób „zemdlało z obrzydzenia”.
Słowacki Trójkąt Bermudzki
Atmosfera niepokoju pojawiająca się już od pierwszych stron, nieprzyjemne napięcie towarzyszące lekturze – a równocześnie niemożność odłożenia książki na bok, dopóki nie odkryje się mrocznej tajemnicy. „Szczelina” (Stara Szkoła) słowackiego pisarza Jozefa Kariki zachwyciła jego rodaków i przyniosła mu nagrodę Anasoft Litera. Fabuła kręci się wokół pasma górskiego Trybecz, w którym od dawna giną ludzie – niektórzy zostają znalezieni ciężko ranni lub martwi, o innych ginie słuch. Główny bohater, Igor, odnajduje nagrania człowieka, który błąkał się po tych owianych złą sławą górach, i postanawia odkryć, co tak naprawdę się tam wydarzyło.
Świat bez nadziei
I znów okazuje się, że najbardziej przerażające są nie duchy czy potwory, ale ludzie. Niemal w każdej książce udowadnia to Cormac McCarthy – i chociaż jego powieści nie są horrorami, pozostawiają po sobie wściekłość, strach i niezbyt pozytywne myśli o ludzkiej kondycji społecznej. „Krwawy południk” (Wydawnictwo Literackie) to historia nastoletniego chłopaka, który ucieka z domu i przemierza Południe, obserwując niegodziwość i brutalność napotykanych podczas podróży ludzi. A przede wszystkim krwawą i bezwzględną masakrę Indian dokonywaną w XIX wieku. Powieść brutalna, przytłaczająca, pokazująca świat jako brudne miejsce, w którym życie to nieustanna walka o przetrwanie. Przetrwać próbują również bohaterowie „Drogi”, ojciec i syn, pragnący odnaleźć bezpieczne miejsce w postapokaliptycznym świecie. Niebezpieczeństwa czają się na każdym kroku, a największym z nich są, oczywiście, inni ludzie.
Groza ze szkoły
Na zajęciach na zagranicznych uczelniach „Władca much” Williama Goldinga jest nadal chętnie czytaną pozycją – ale z wielu bibliotek szkolnych książki usunięto ze względu na obrazoburczy język czy wyjątkowo skandalizujące fragmenty. Historia grupy chłopców, których samolot rozbija się na bezludnej wyspie, zostaje w pamięci na długo – autor pokazuje, jak jego bohaterowie podczas nieudolnych prób stworzenia małej społeczności całkowicie zatracają swoje człowieczeństwo i ulegają pierwotnym, okrutnym instynktom.
Przerażający, choć w inny sposób, jest też „Proces” Franza Kafki – wciąż aktualna opowieść o człowieku wrzuconym w bezwzględną machinę absurdu, pozbawionym podstawowych praw i wsparcia, tonącym w atmosferze przytłaczającej samotności i bezradności. Licealiści często kartkują „Proces” ze znudzeniem, starsi czytelnicy czytają ze zgrozą.
Jakie książki przeraziły was najbardziej i sprawiły, że macie za sobą kilka nieprzespanych nocy? A może jeszcze żaden autor nie dał rady was wystraszyć?
Pamiętajcie też, że na każdą z wymienionych książek możecie założyć alert cenowy LC!
Artykuł po raz pierwszy ukazał się w październiku 2022 roku.
komentarze [87]
"Książka" pt. wyciąg z konta bankowego 😂
Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam
