Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Barbara Otwinowska

Pseudonimy: „Witek Błękitny”, „Baśka”. Urodziła się 11 czerwca 1924 r. w Toruniu, w rodzinie o tradycjach ziemiańskich i patriotycznych – Stefana i Zofii z Górskich. Do 1939 r. uczęszczała do Gimnazj... Pseudonimy: „Witek Błękitny”, „Baśka”.
Urodziła się 11 czerwca 1924 r. w Toruniu, w rodzinie o tradycjach ziemiańskich i patriotycznych – Stefana i Zofii z Górskich. Do 1939 r. uczęszczała do Gimnazjum ss. Urszulanek we Lwowie. Po dwu latach przerwy uczyła się na tajnych kompletach u ss. Nazaretek w Warszawie, gdzie w maju 1944 r. zdała maturę. Od stycznia 1943 r. działała w szeregach AK, używając pseudonimu „Witek Błękitny”. Brała udział w Powstaniu Warszawskim jako łączniczka, sanitariuszka i wartowniczka w Kompanii Sztabowej 100 (WSOP). Po upadku powstania została wywieziona na roboty do Niemiec (Zagłębie Ruhry).

Wiosną 1945 r. powróciła do kraju i podjęła pracę zarobkową, a we wrześniu 1945 r. rozpoczęła studia polonistyczne i romanistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Od kwietnia do maja 1947 r. utrzymywała w Warszawie kontakt ze swoim kuzynem Stanisławem Kuczyńskim ps. „August”, kurierem II Korpusu do rtm. Witolda Pileckiego, przybyłym nielegalnie do Polski w celu organizowania przerzutu rodzin oficerów II Korpusu do Berlina. Udzielała mu pomocy, przechowywała w swoim mieszkaniu przywiezione przez niego instrukcje oraz umożliwiła mu nawiązanie kontaktów organizacyjnych. Przed aresztowaniem mieszkała w Otwocku.

28 maja 1947 r. została zatrzymana przez UB w związku ze śledztwem i procesem rtm. Witolda Pileckiego i jego współpracowników pod zarzutem udzielania pomocy Stanisławowi Kuczyńskiemu. Prokuratura Wojskowa wydała nakaz jej aresztowania 7 czerwca 1947 r. Przeszła śledztwo w MBP i na X oddz. przy ul. Rakowieckiej. Wyrokiem WSR w Warszawie z dnia 30 września 1947 r. oraz z dnia 21 października 1948 r. została skazana z art. 5 i 6 MKK na 3 lata więzienia. Od maja 1949 r. była więziona w ZK w Fordonie, skąd po odbyciu kary została zwolniona 7 czerwca 1950 roku.

Po zwolnieniu mieszkała w Warszawie. Powróciła na przerwane studia polonistyczne i w 1952 r. uzyskała magisterium na UW. Pracowała w Instytucie Badań Literackich PAN w Warszawie, gdzie w 1967 r. uzyskała doktorat, a w 1975 r. habilitowała się, zaś w 1986 r. otrzymała profesurę filologii polskiej. Jest badaczem literatury staropolskiej.

Niezależnie od prac naukowych, zgodnych z wykształceniem i stanowiskiem naukowym, z wielkim poświeceniem i pasją zajmuje się historią działań niepodległościowych kobiet, ze szczególnym uwzględnieniem więźniarek Fordonu. Współredaguje miesięcznik „Nike” Środowiska Fordoniarek Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego. W 1992 r. wydała Wiersze więzienne Ireny Tomalakowej. Zebrała, opracowała oraz poprzedziła wstępem zbiór wierszy autorstwa więźniów politycznych Przeciwko złu. Wiersze i piosenki więzienne 1944–1956 (Warszawa 1995), oraz wydała tom I Zawołać po imieniu. Księga kobiet – więźniów politycznych 1944–1958 (Nadarzyn 1999).

Działa w Społecznej Fundacji Pamięci Narodu Polskiego, w której pełni funkcję Kanclerza Orderu „Polonia Mater Nostra Est”. Orderem tym, nadawanym od 1995 r. w kolejne rocznice uchwalenia Konstytucji 3 Maja 1791 r., odznaczane są i otrzymują tytuł Kawalera tegoż Orderu, osoby najbardziej zasłużone dla Narodu Polskiego. Mieszka z rodziną w Warszawie. Posiada odznaczenia: Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami – za udział w Powstaniu Warszawskim, Krzyż AK, dwukrotnie Medal Wojska oraz Warszawski Krzyż Powstańczy. Ubeckie materiały dotyczące jej osoby znajdują się w archiwum po Wydziale II Biura „C” MSW Nr 1566/III oraz 5749/III t. II.
pokaż więcej
Wszystkie Poza moją biblioteczką W mojej biblioteczce Pokaż książki znajdujące się:
Przechodniu, pochyl czoło... Pomnik męczenników terroru komunistycznego w Polsce 1944-1956
Przechodniu, pochyl czoło... Pomnik męczenników terroru komunistycznego w Polsce 1944-1956
Marek Nowakowski, Barbara Otwinowska

0 (0 ocen i 0 opinii)
Przechodniu, pochyl czoło... Pomnik męczenników terroru komunistycznego w Polsce 1944-1956
"Przechodniu Pochyl Czoło Wstrzymaj Krok Na Chwile. Tu Każda Grudka Ziemi Krwią Nasiąkłą Broczy. To jest Służewiec To Nasze Termopile. Tu Leżą Ci Co Chcieli Bój Do Końca Toczyć. Nie Odprowadzał Nas Tu...
czytelników: 0 | opinie: 0 | ocena: 0 (0 głosów)
Zawołać po imieniu, tom 1
Zawołać po imieniu, tom 1
Barbara Otwinowska

0 (0 ocen i 0 opinii)
Zawołać po imieniu, tom 1
Tom niniejszy oprócz dziejów wojennych, wprowadza dalszy bieg życia i służby uczestniczek antyniemieckiego podziemia, tych, których zaangażowanie w drugiej konspiracji, antysowieckiej i antyko...
czytelników: 11 | opinie: 0 | ocena: 0 (0 głosów)
Zawołać po imieniu, tom 2
Zawołać po imieniu, tom 2
Barbara Otwinowska

0 (0 ocen i 0 opinii)
Zawołać po imieniu, tom 2
Drugi tom ma analogiczna do poprzedniego konstrukcję: najpierw wspomnienia, potem tzw. sylwetki czyli po prostu szersze i mniej oficjalne biogramy, a następnie noty biograficzne. Na zakończenie Lista...
czytelników: 5 | opinie: 0 | ocena: 0 (0 głosów)

Wywiad z autorem

Chciałbyś zadać pytanie swojemu ulubionemu autorowi?
Dołącz do grupy „Rozmowy z autorami” i zaproponuj pytania, my zorganizujemy wywiad.

Dyskusje o autorze

3
0
16
Tylu naszych czytelników chce przeczytać książki tego autora.
Tyle osób przeczytało książkę tego autora.
Tyle książek tego autora znajduje się w naszej bazie.

Fani autora (0)

Lista jest pusta
Czytelnicy (0)

Lista jest pusta

zgłoś błąd zgłoś błąd