Dobrze napisana książka o niczym z absurdalnym zakończeniem.

Dobrze napisana książka o niczym z absurdalnym zakończeniem.

Grafomania

Grafomania

Przeczytałeś jedną książkę Dana Browna, przeczytałeś wszystkie. Infantylne zakończenie.

Przeczytałeś jedną książkę Dana Browna, przeczytałeś wszystkie. Infantylne zakończenie.

Męczarnia. Cała książka to jedno zdanie. No. Może dwa. Jedyne znaki interpunkcyjne to przecinki. Miało być śmiesznie a nie było. Ledwo zmęczyłem.

Męczarnia. Cała książka to jedno zdanie. No. Może dwa. Jedyne znaki interpunkcyjne to przecinki. Miało być śmiesznie a nie było. Ledwo zmęczyłem.

Jak się nad nią zastanowić to fabuła jest mocno niekonsekwentna. Dziury i luki. Poza tym kilka fajnych pomysłów jak np subskrypcja na wszystko i przepływ czasu. Ogólnie wymęczyłem się. Brak jej realizmu. Tak, s-f, tak samo fantastyka, może i powinna być realistyczna w swej niesamowitości. Inaczej powstaje nam taki fabularny dadaizm.

Jak się nad nią zastanowić to fabuła jest mocno niekonsekwentna. Dziury i luki. Poza tym kilka fajnych pomysłów jak np subskrypcja na wszystko i przepływ czasu. Ogólnie wymęczyłem się. Brak jej realizmu. Tak, s-f, tak samo fantastyka, może i powinna być realistyczna w swej niesamowitości. Inaczej powstaje nam taki fabularny dadaizm.

Uważam, że takie publikacje powinny być karalne, zarówno autor jak i wydawnictwo powinni odpowiadać karnie za takie obrzydliwe i złe treści.

Uważam, że takie publikacje powinny być karalne, zarówno autor jak i wydawnictwo powinni odpowiadać karnie za takie obrzydliwe i złe treści.

To, że tę książkę można kupić w księgarni za 6.90 PLN mówi dużo o jej jakości.

To, że tę książkę można kupić w księgarni za 6.90 PLN mówi dużo o jej jakości.

Taka kiepska Incepcja.

Taka kiepska Incepcja.

Drewniane dialogi na poziomie 8 klasy, sztampowe postaci. Niewiarygodna historia o lasce, która nie umiejąc wspinać się, została zaproszona przez guru wspinaczki na wyprawę na Manaslu. Serio?

Drewniane dialogi na poziomie 8 klasy, sztampowe postaci. Niewiarygodna historia o lasce, która nie umiejąc wspinać się, została zaproszona przez guru wspinaczki na wyprawę na Manaslu. Serio?

Za cholerę nie wiem po co to takie długie i o co chodzi z tym otwartym zakończeniem. Wielkie nieporozumienie. Nigdy więcej książek pana Eugeniusza.

Za cholerę nie wiem po co to takie długie i o co chodzi z tym otwartym zakończeniem. Wielkie nieporozumienie. Nigdy więcej książek pana Eugeniusza.

rozczarowujące. Miało być zabawnie a nie było, miało być metafizycznie a było naiwnie. Historia o podróży z punkto A do B a potem do A.

rozczarowujące. Miało być zabawnie a nie było, miało być metafizycznie a było naiwnie. Historia o podróży z punkto A do B a potem do A.

Ciezka, pompatyczna narracja.

Ciezka, pompatyczna narracja.

Język piękny ale dokąd ta książka zmierza? Nie umiem powiedzieć.

Język piękny ale dokąd ta książka zmierza? Nie umiem powiedzieć.

Zgrabnie napisana historia o niczym. Osoby są zarysowane tak wyraźnie, że aż oczy bolą, historia trzyma się kupy tak na ślinę. Takie słodkie pierdoletto. Ani to dobre ani złe, takie ... pomiędzy.

Zgrabnie napisana historia o niczym. Osoby są zarysowane tak wyraźnie, że aż oczy bolą, historia trzyma się kupy tak na ślinę. Takie słodkie pierdoletto. Ani to dobre ani złe, takie ... pomiędzy.

Minusy:
· miała być komedia a tylko kilkukrotnie parsknąłem na początku
· nie cierpię książek z otwartym zakończeniem
· nachalne i prostackie wkładanie w usta bohaterów swoich poglądów (pisarzowi coś takiego nie przystoi), niektóre dialogi to czyste protest-songi
· polityczne wywody, które do niczego nie prowadzą a jedynie wydłużają książkę ( tap - tap na kindlu i lecimy dalej)
· brak podstawowej świadomości autora o ludzkim libido, jego bohaterzy mogą zawsze, wszędzie i kończą z przytupem. Serio? proponuję poczytać Starowicza na początek
· a mówiłem, że nie cierpię książek bez zakończenia? 😉
Plusy:
· świetnie pokazana relacja dwojga ludzi, którzy dochodzą do wniosku, że tylko dlatego, że mogło być inaczej nie znaczy, że byłoby lepiej
· wciągający główny wątek (mimo wszystko); ciekawa koncepcja podróży w czasie - chociaż bez wytłumaczenia jej natury
· krótka 😊

Minusy:
· miała być komedia a tylko kilkukrotnie parsknąłem na początku
· nie cierpię książek z otwartym zakończeniem
· nachalne i prostackie wkładanie w usta bohaterów swoich poglądów (pisarzowi coś takiego nie przystoi), niektóre dialogi to czyste protest-songi
· polityczne wywody, które do niczego nie prowadzą a jedynie wydłużają książkę ( tap - tap na kindlu i lecimy...

Książka z kategorii "żałuję, że kupiłem". Pozycja dla osób, którym nie przeszkadza wulgarny język w prawie każdym zdaniu. Mi przeszkadza zarówno język jak i fabuła, która kręci się wokół prochów, sexu, napadów i to wszystko napisane stylem prostackim wręcz. 1/10
15 złotych jak krew w piach.

Książka z kategorii "żałuję, że kupiłem". Pozycja dla osób, którym nie przeszkadza wulgarny język w prawie każdym zdaniu. Mi przeszkadza zarówno język jak i fabuła, która kręci się wokół prochów, sexu, napadów i to wszystko napisane stylem prostackim wręcz. 1/10
15 złotych jak krew w piach.

Wielkie rozczarowanie. Słaba fabuła i tempo akcji jak z greckiej tragedii. Miejscami tanie romansidło. Nie ma wsobie nic z głębi poprzednich Igrzysk Śmierci. Książka nie tłumaczy i nie daje czytelnikowi poznać czemu Snow został Snowem. Smutek. Hype na książkę był nieprzeciętny i taie rozczarowanie.

Wielkie rozczarowanie. Słaba fabuła i tempo akcji jak z greckiej tragedii. Miejscami tanie romansidło. Nie ma wsobie nic z głębi poprzednich Igrzysk Śmierci. Książka nie tłumaczy i nie daje czytelnikowi poznać czemu Snow został Snowem. Smutek. Hype na książkę był nieprzeciętny i taie rozczarowanie.

Wspaniała książka przygodowa. Warto przeczytać. Na minus: książka jest trochę chaotyczna pod kątem linii czasu. Poza tym same plusy.

Wspaniała książka przygodowa. Warto przeczytać. Na minus: książka jest trochę chaotyczna pod kątem linii czasu. Poza tym same plusy.

Zbiór felietonów, które bardziej niż kulturę japońską opisują odczucia autorki o tejże. Ewentualnie odczucia o tym jak w Polsce jest be a w Japonii cacy. Nie rozumiem, czemu Pani Bator tak niecierpi Polski..... Nachalne gloryfikowanie Japonii i zwyczajów na KAŻDYM KROKU jest męczące. Zero obiektywizmu.

Zbiór felietonów, które bardziej niż kulturę japońską opisują odczucia autorki o tejże. Ewentualnie odczucia o tym jak w Polsce jest be a w Japonii cacy. Nie rozumiem, czemu Pani Bator tak niecierpi Polski..... Nachalne gloryfikowanie Japonii i zwyczajów na KAŻDYM KROKU jest męczące. Zero obiektywizmu.

Słuchowisko genialne. Świetna fabuła

Słuchowisko genialne. Świetna fabuła