Zdecydowanie książka z kategorii "nie trafiła na swój czas", musiałam przedłużyć wypożyczenie ebooku, kontynuowałam, ale prawdziwa satysfakcja z lektury ledwie się zatliła. Debiut pisarski stworzony ciekawym językiem, tylko, że mnie najzwyczajniej brak kontekstu, żeby w pełni docenić to, co być może kryje się w tej historii (jeśli coś się kryje). Grace/Grainne, Dublinka pracująca nad głupawym programem telewizyjnym The Love Quiz, oraz jej anioł o imieniu Stephen. Ale też w życiu głównej bohaterki dzieją się rzeczy, praca, utarczki z kolegami, kontakt z rodzicami, podskórna irlandzka trauma. Skończyłam zaskoczona, że to już koniec, przekonana, że coś w tym jest, ale nie wiem co ...

Zdecydowanie książka z kategorii "nie trafiła na swój czas", musiałam przedłużyć wypożyczenie ebooku, kontynuowałam, ale prawdziwa satysfakcja z lektury ledwie się zatliła. Debiut pisarski stworzony ciekawym językiem, tylko, że mnie najzwyczajniej brak kontekstu, żeby w pełni docenić to, co być może kryje się w tej historii (jeśli coś się kryje). Grace/Grainne, Dublinka...

Tokarczuk analizuje dzieło Prusa, a ponieważ lubię “Lalkę” niezmiernie, znam dwie ekranizacje oraz jaram się dwoma kolejnymi nadciągającymi z siłą huraganu, czytałam z zainteresowaniem (psychoanaliza plus filozofia — nie ze wszystkim się zgadzam, bo jednak psychoanaliza mi skrzypi, ale ogólnie interpretacja klasyki, nawiązanie do “Hymnu o Perle” w tłum. Miłosza, bardzo ciekawe).

Tokarczuk analizuje dzieło Prusa, a ponieważ lubię “Lalkę” niezmiernie, znam dwie ekranizacje oraz jaram się dwoma kolejnymi nadciągającymi z siłą huraganu, czytałam z zainteresowaniem (psychoanaliza plus filozofia — nie ze wszystkim się zgadzam, bo jednak psychoanaliza mi skrzypi, ale ogólnie interpretacja klasyki, nawiązanie do “Hymnu o Perle” w tłum. Miłosza, bardzo...

Pewien Jatgeir, który tak naprawdę nazywa się Geir, nazwał swoją drewnianą łódź Eline, na cześć pewnej interesującej dla niego Eline, która tak naprawdę miała na imię Josefine. Eline wyszła za mąż za Franka, który był Olavem. Znowu jesteśmy w Bjørgvin, jednym z miejsc akcji "Septologii". Znowu niewiele zostaje czytelnikowi wyjaśnione :) Trzy rozdziały. Najpierw opowiada sam Jatgeir, potem jego jedyny przyjaciel, Elias, potem Frank. Czy męska historia może zaczynać się od poszukiwania czarnej nitki i igły? U Fossego jak najbardziej.

Pewien Jatgeir, który tak naprawdę nazywa się Geir, nazwał swoją drewnianą łódź Eline, na cześć pewnej interesującej dla niego Eline, która tak naprawdę miała na imię Josefine. Eline wyszła za mąż za Franka, który był Olavem. Znowu jesteśmy w Bjørgvin, jednym z miejsc akcji "Septologii". Znowu niewiele zostaje czytelnikowi wyjaśnione :) Trzy rozdziały. Najpierw opowiada sam...

Historia Ramseyów i ich ośmiorga dzieci, w tym 6-letniego beniaminka wychowywanego przez 50-letnią matkę na małego sobka, to w gruncie rzeczy psychologiczny portret rodziny Woolfów z czasów młodości pisarki, portret taki, jaki pisarka miała ochotę nam przedstawić. Modernistyczny eksperyment polegający na umieszczeniu historii w dwóch planach czasowych oddzielonych od siebie dekadą wojenną, oraz na niespiesznym strumieniu obserwacji poczynionych przez różne postacie, czyni tę opowieść jesienną w klimacie, niepokojącą, melancholijną. Opowieść o nieuchronności przemijania, niemożności porozumienia się. Nie jest to lektura na poprawienie nastroju, to z pewnością.

Historia Ramseyów i ich ośmiorga dzieci, w tym 6-letniego beniaminka wychowywanego przez 50-letnią matkę na małego sobka, to w gruncie rzeczy psychologiczny portret rodziny Woolfów z czasów młodości pisarki, portret taki, jaki pisarka miała ochotę nam przedstawić. Modernistyczny eksperyment polegający na umieszczeniu historii w dwóch planach czasowych oddzielonych od siebie...

Autor przemieszcza się chronologicznie od lat dwudziestych śledząc losy kilku kobiet i ich partnerów, pierwszych nazwisk III Rzeszy: Ilse Hess, z domu Pröhl, Carin Göring (Fock) & Emmy Göring (Sonnemann), Margarety Himmler (Boden), Magdy Goebbels (Ritschel), Liny Heydrich (von Osten) i Gerdy Bormann (Buch). Pojawiały się też na chwilę inne robiące zamieszanie, jak Geli Raubal, Eva Braun, Lída Baarová, Unity Mitford, Hedwig Potthast, każda cwaniara warta osobnej biografii.

Intrygujące jest przeplatanie się sadyzmu panów z ich dziwacznością, nerwicą, skłonnością do nałogów i rozwolnienia. Np. Hess nigdy mnie nie interesował, nie wiedziałam więc wcześniej, że był jeszcze większym hipochondrykiem niż Hitler. Kolejna myśl to niebezpieczeństwo na jakie społeczeństwo jest narażone z powodu niespełnionych ambicji artystycznych przeciętniaków (Hitler, Goebbels, Heydrich; aktualne źródło takiego zagrożenia w Polsce też rośnie w siłę, jego nazwisko przez przypadek ukazało się w poprzednim paragrafie). Patrząc na panie, powtórzę truizm o banalności, powszechności zła: akuratne córki, ofiary przemocy domowej, zdradzane i zdradzające, wieloródki heroiczne; wojna i rzeź mijały je najpierw obok, co długo umożliwiało im korzystanie z wygód dostępnych “prawdziwym” “Aryjczykom” (nie wiadomo, co bardziej jest w cudzysłowie). I tak sobie kobitki dłubały codzienność, a to latając po sklepach modowych w podbitych przez Niemców stolicach, a to chlipiąc do poduszki, a to podgryzając aorty koleżanek-nazistek, zamykając przy tym oczy na rzeczywistość poza własną bańką; bywały zajadłymi antysemitkami, bo mogły, bo taki był klimat, wychowały swoje wrażliwe dzieci na antysemitów, obrońców pamięci i dorobku ojców, a potem jako przyjemne babuleńki, dziergające i pielące ogródki, które doprawdy niczego złego nie pamiętają, dożywały sędziwego wieku. Tfu.

Autor przemieszcza się chronologicznie od lat dwudziestych śledząc losy kilku kobiet i ich partnerów, pierwszych nazwisk III Rzeszy: Ilse Hess, z domu Pröhl, Carin Göring (Fock) & Emmy Göring (Sonnemann), Margarety Himmler (Boden), Magdy Goebbels (Ritschel), Liny Heydrich (von Osten) i Gerdy Bormann (Buch). Pojawiały się też na chwilę inne robiące zamieszanie, jak Geli...

Duża przyjemność. Zbiór opowiadań przynajmniej dobrych, najbardziej przemówiły do mnie: "Szkocki miesiąc", "Wieczór autorski", "Che Guevara", Profesor Andrews w Warszawie", "Życzenie Sabiny", "Próba generalna".

Duża przyjemność. Zbiór opowiadań przynajmniej dobrych, najbardziej przemówiły do mnie: "Szkocki miesiąc", "Wieczór autorski", "Che Guevara", Profesor Andrews w Warszawie", "Życzenie Sabiny", "Próba generalna".

Paradna książka, biografia z wnętrza PRL. Jeśli brawszy ją do ręki zastanawiałam się, co spowodowało, że na przełomie lat 50. i 60. pozycja została przetłumaczona z francuskiego, odpowiedź dostałam prawie od razu: autorka już na stronie dziesiątej cytuje "Dzieła" Lenina i nie jest to jednostkowy przypadek, ale stały punkt odniesienia. W zasadzie cała ta biografia jest jednym, długim tłumaczeniem, dlaczego Czechow unikając jednoznaczności, jest jednak "prawy" czyli "lewy", "nasz" czyli "ich". Ani na chwilę Triolet nie zdradziła się z myślą, że literatura jednoznaczna, tak kochana przez fanatyków, jest literaturą kiepską, a Lenin chciał, aby Czechow był "jego", bo Czechow był wybitny. Mimo wszystko, króciutka biografia wciągnęła mnie swoją łatwością i urokiem ramoty.

Paradna książka, biografia z wnętrza PRL. Jeśli brawszy ją do ręki zastanawiałam się, co spowodowało, że na przełomie lat 50. i 60. pozycja została przetłumaczona z francuskiego, odpowiedź dostałam prawie od razu: autorka już na stronie dziesiątej cytuje "Dzieła" Lenina i nie jest to jednostkowy przypadek, ale stały punkt odniesienia. W zasadzie cała ta biografia jest...

Powieść historyczna + kryminał + science fiction? Chyba przyzwyczaiłam się do słabego lektorowania, ale i tak miałam problem - książka oparta została na średnim pomyśle: proroctwo Arby jest po prostu nielogiczne. Przy okazji lektury mogłam odświeżyć sobie pewne wątki historyczne, jest ich naprawdę dużo i widać, że autor jest pasjonatem, co doceniam. Niestety, moja ogólna percepcja długiej i przeskakującej przez epoki opowieści była słaba, w drugiej części zdawszy sobie sprawę, że idziemy na manowce, z trudem utrzymywałam uwagę. Epilog potwierdził moje przeczucia.

Plusy przede wszystkim za warstwę historyczną.

Powieść historyczna + kryminał + science fiction? Chyba przyzwyczaiłam się do słabego lektorowania, ale i tak miałam problem - książka oparta została na średnim pomyśle: proroctwo Arby jest po prostu nielogiczne. Przy okazji lektury mogłam odświeżyć sobie pewne wątki historyczne, jest ich naprawdę dużo i widać, że autor jest pasjonatem, co doceniam. Niestety, moja ogólna...

Trwa wojna, Tove zaczyna być sławna, są mężowie, są dzieci (mężów sztuk cztery w przeciągu około dziesięciu lat, dzieci sztuk trzy). Moje przekonanie, że jest to opowieść z głębi pustki oderwanej od normalnej ludzkiej egzystencji tylko się utrwaliło. Tove jest tu osobą odłączoną od rzeczywistości, postacią odpychającą, z którą nie sposób nawiązać relacji na inny sposób niż podążanie za jej ideami fix i jej potrzebami. Już wiem, że trylogię kupię w polskim tłumaczeniu, bo tak należy. Uśmiechnęło mnie parabajkowe zakończenie. A więc jednak ...

Trwa wojna, Tove zaczyna być sławna, są mężowie, są dzieci (mężów sztuk cztery w przeciągu około dziesięciu lat, dzieci sztuk trzy). Moje przekonanie, że jest to opowieść z głębi pustki oderwanej od normalnej ludzkiej egzystencji tylko się utrwaliło. Tove jest tu osobą odłączoną od rzeczywistości, postacią odpychającą, z którą nie sposób nawiązać relacji na inny sposób niż...