ANTONI CZECHOW jego życie i twórczość

Paradna książka, biografia z wnętrza PRL. Jeśli brawszy ją do ręki zastanawiałam się, co spowodowało, że na przełomie lat 50. i 60. pozycja została przetłumaczona z francuskiego, odpowiedź dostałam prawie od razu: autorka już na stronie dziesiątej cytuje "Dzieła" Lenina i nie jest to jednostkowy przypadek, ale stały punkt odniesienia. W zasadzie cała ta biografia jest jednym, długim tłumaczeniem, dlaczego Czechow unikając jednoznaczności, jest jednak "prawy" czyli "lewy", "nasz" czyli "ich". Ani na chwilę Triolet nie zdradziła się z myślą, że literatura jednoznaczna, tak kochana przez fanatyków, jest literaturą kiepską, a Lenin chciał, aby Czechow był "jego", bo Czechow był wybitny. Mimo wszystko, króciutka biografia wciągnęła mnie swoją łatwością i urokiem ramoty.

Paradna książka, biografia z wnętrza PRL. Jeśli brawszy ją do ręki zastanawiałam się, co spowodowało, że na przełomie lat 50. i 60. pozycja została przetłumaczona z francuskiego, odpowiedź dostałam prawie od razu: autorka już na stronie dziesiątej cytuje "Dzieła" Lenina i nie jest to jednostkowy przypadek, ale stały punkt odniesienia. W zasadzie cała ta biografia jest...

Debiutował w małych pisemkach humorystycznych, w których podpisywał się: Antosza Chechonte, Człowiek bez żółci, Brat swojego brata.
W dzieciństwie nie miałem dzieciństwa - mówił zagadywany o najdalszą przeszłość. Ojciec, surowy i wymagający właściciel maleńkiego sklepu kolonialnego, upór i bezwzględność odziedziczył po własnym rodzicielu, który był zwykłym chłopem pańszczyźnianym.
Całe dzieciństwo, młode życie, różne koleje losu ukształtowały Czechowa pisarza. Znakomity, pierwszorzędny zmysł obserwacyjny stanowi o wielkości twórcy. U Czechowa wielka kariera zaczęła się po opublikowaniu opowiadania Step. Z jednej strony był to zasłużony sukces i odkrycie nadzwyczajnego talentu, z drugiej zaś ciemna strona sławy: poczucie odpowiedzialności, zazdrość innych literatów, ciągłe obrony własnego zdania, wdawanie się w dyskusje...
Elsa Triolet nawet stara się być bezstronną, obiektywną historiografką Czechowa. Nie zawsze jej to jednak wychodzi. Podaje ona wiele ciekawych faktów z życia pisarza, zarysowuje fabułę co ważniejszych opowiadań, ale z każdego niemal akapitu wyziera szacunek, podziw i sympatia zarówno do dzieł, jak i ich autora. Dzięki Triolet chodzi na jaw szereg związków pomiędzy rzeczywistością zawartą w twórczości, a faktycznym otoczeniem Czechowa. Okazuje się, że w miłości był on skryty, bojaźliwy, w przyjaźni zaś - oddany, wierny. Żywił wielki szacunek do nauki, przez wiele lat oddawał się zresztą wyuczonemu zawodowi - w swym wiejskim domu w Mielichowie stał się domowym lekarzem dla okolicznych mieszkańców.
Był wielkim społecznikiem: wybudował kilka szkół, izbę chorych, wieże strażackie. Fakt ów zdumiewa, gdyż sam był ciężko chory na gruźlicę, ale też depresję.
Nie sposób zawrzeć tu wszystkich ciekawych informacji o Czechowie. Zainteresowanych odsyłam do powyższej biografii. Nie spodziewajcie się jednak wielkich sensacji czy niegodziwych plotek, autorka jest subtelna i delikatna, stonowana i dyskretna. Dobre, rzetelne wspomnienia w starym stylu - bez gonienia za sensacją, z wielkim szacunkiem dla bohatera.
Ta książka była bardzo miłym przyczynkiem do ponownego sięgnięcia po opowiadania i dramaty Czechowa. Dla miłośników autora - istna gratka.


buchbuchbicher.blogspot.com

Debiutował w małych pisemkach humorystycznych, w których podpisywał się: Antosza Chechonte, Człowiek bez żółci, Brat swojego brata.
W dzieciństwie nie miałem dzieciństwa - mówił zagadywany o najdalszą przeszłość. Ojciec, surowy i wymagający właściciel maleńkiego sklepu kolonialnego, upór i bezwzględność odziedziczył po własnym rodzicielu, który był zwykłym chłopem...