James Wyllie

Tematyka książki była dla mnie niezwykle interesująca, jednak sama lektura okazała się rozczarowująco nudna. Oczekiwałam reportażu jeszcze bardziej piorunującego niż film "Strefa interesów". Tymczasem bohaterki były przedstawione jako płytkie i mało wyraziste. Odbiór książki znacząco utrudniało przeskakiwanie z postaci na postać. Musiałam nieustannie wyszukiwać w internecie kolejne imiona i nazwiska, aby zorientować się, o kim jest mowa. Szczerze mówiąc, zapamiętam z tej lektury tylko Magdę Goebbels. Reszta postaci zlała się w jednolitą masę, być może dlatego, że ostatecznie niczym się od siebie nie różniły. Brakowało mi cytatów bohaterek na tematy polityczne. Poza ogólnym "zgadzały się i aktywnie popierały", autor nie oddał im głosu. Zabrakło również opisów codzienne, wystroju wnętrz oraz historii ze służbą w tle. Być może, gdyby książkę napisała kobieta, znalazłoby się w niej więcej smaczków dotyczących pań, a mniej faktów o ich mężach. Momentami książka podnosiła mi ciśnienie. Czasami też wywoływała śmiech, na przykład kiedy panie twierdziły, że wojna jest bez sensu, ale dopiero wtedy, gdy bomby zaczęły przelatywać nad ich głowami.