Żony nazistów. Kobiety kochające zbrodniarzy

Autor przemieszcza się chronologicznie od lat dwudziestych śledząc losy kilku kobiet i ich partnerów, pierwszych nazwisk III Rzeszy: Ilse Hess, z domu Pröhl, Carin Göring (Fock) & Emmy Göring (Sonnemann),Margarety Himmler (Boden),Magdy Goebbels (Ritschel),Liny Heydrich (von Osten) i Gerdy Bormann (Buch). Pojawiały się też na chwilę inne robiące zamieszanie, jak Geli Raubal, Eva Braun, Lída Baarová, Unity Mitford, Hedwig Potthast, każda cwaniara warta osobnej biografii.

Intrygujące jest przeplatanie się sadyzmu panów z ich dziwacznością, nerwicą, skłonnością do nałogów i rozwolnienia. Np. Hess nigdy mnie nie interesował, nie wiedziałam więc wcześniej, że był jeszcze większym hipochondrykiem niż Hitler. Kolejna myśl to niebezpieczeństwo na jakie społeczeństwo jest narażone z powodu niespełnionych ambicji artystycznych przeciętniaków (Hitler, Goebbels, Heydrich; aktualne źródło takiego zagrożenia w Polsce też rośnie w siłę, jego nazwisko przez przypadek ukazało się w poprzednim paragrafie). Patrząc na panie, powtórzę truizm o banalności, powszechności zła: akuratne córki, ofiary przemocy domowej, zdradzane i zdradzające, wieloródki heroiczne; wojna i rzeź mijały je najpierw obok, co długo umożliwiało im korzystanie z wygód dostępnych “prawdziwym” “Aryjczykom” (nie wiadomo, co bardziej jest w cudzysłowie). I tak sobie kobitki dłubały codzienność, a to latając po sklepach modowych w podbitych przez Niemców stolicach, a to chlipiąc do poduszki, a to podgryzając aorty koleżanek-nazistek, zamykając przy tym oczy na rzeczywistość poza własną bańką; bywały zajadłymi antysemitkami, bo mogły, bo taki był klimat, wychowały swoje wrażliwe dzieci na antysemitów, obrońców pamięci i dorobku ojców, a potem jako przyjemne babuleńki, dziergające i pielące ogródki, które doprawdy niczego złego nie pamiętają, dożywały sędziwego wieku. Tfu.

Autor przemieszcza się chronologicznie od lat dwudziestych śledząc losy kilku kobiet i ich partnerów, pierwszych nazwisk III Rzeszy: Ilse Hess, z domu Pröhl, Carin Göring (Fock) & Emmy Göring (Sonnemann),Margarety Himmler (Boden),Magdy Goebbels (Ritschel),Liny Heydrich (von Osten) i Gerdy Bormann (Buch). Pojawiały się też na chwilę inne robiące zamieszanie, jak Geli...

Ciekawa pozycja. Autor przedstawia żony, kobiety związane z nazistowskimi potworami, jako zwykłych ludzi, mających swoje problemy.

Ciekawa pozycja. Autor przedstawia żony, kobiety związane z nazistowskimi potworami, jako zwykłych ludzi, mających swoje problemy.

Pozycja jak dla mnie miejscami ciekawa lecz ogółem taka, która niemal od pierwszych stron wywołuje u czytelnika chaos. Autor książki skacze pomiędzy wątkami, nie oddzielając przy tym poszczególnych aspektów. Raz pisze o żonie Himmlera, kilka zdań później o ukochanej Hessa, żeby przy kolejnym akapicie znów cofnąć się do małżonki Himmlera. Operuje przy tym imionami, a nie nazwiskami, co wprowadza jeszcze większe zamieszanie.

Pozycja jak dla mnie miejscami ciekawa lecz ogółem taka, która niemal od pierwszych stron wywołuje u czytelnika chaos. Autor książki skacze pomiędzy wątkami, nie oddzielając przy tym poszczególnych aspektów. Raz pisze o żonie Himmlera, kilka zdań później o ukochanej Hessa, żeby przy kolejnym akapicie znów cofnąć się do małżonki Himmlera. Operuje przy tym imionami, a nie...

Bardzo dobra książka ukazująca życie żon i partnerek nazistowskich dygnitarzy. Sporo ciekawostek i inna perspektywa pozwalająca spojrzeć na prywatne życie zbrodniarzy wojennych w co umiejętnie autor wplótł wątki historyczne. Bardzo dobra książka.

Bardzo dobra książka ukazująca życie żon i partnerek nazistowskich dygnitarzy. Sporo ciekawostek i inna perspektywa pozwalająca spojrzeć na prywatne życie zbrodniarzy wojennych w co umiejętnie autor wplótł wątki historyczne. Bardzo dobra książka.

Książkę dobrze mi się czytało. Jest dość krótka i nie jest to szczegółowo zgłębiony temat. Temat żon można było przedstawić szerzej. Wydobyć więcej faktów. Odniosłam jednak wrażenie, że autor celowo tego nie zrobił. W listach owych żon dużo było dysonansów i rozbieżności, bo żyły w swojej bańce. Jedne wiedziały, że to co robią to zło i nadal to robiły, inne uważały, że to niewinna gra, jeszcze inne faktycznie nie wiedziały albo się bały przeciwstawić. Mimo to polecam, bo mało jest książek o kobietach nazistów.

Książkę dobrze mi się czytało. Jest dość krótka i nie jest to szczegółowo zgłębiony temat. Temat żon można było przedstawić szerzej. Wydobyć więcej faktów. Odniosłam jednak wrażenie, że autor celowo tego nie zrobił. W listach owych żon dużo było dysonansów i rozbieżności, bo żyły w swojej bańce. Jedne wiedziały, że to co robią to zło i nadal to robiły, inne uważały, że to...

Tematyka książki była dla mnie niezwykle interesująca, jednak sama lektura okazała się rozczarowująco nudna. Oczekiwałam reportażu jeszcze bardziej piorunującego niż film "Strefa interesów". Tymczasem bohaterki były przedstawione jako płytkie i mało wyraziste.

Odbiór książki znacząco utrudniało przeskakiwanie z postaci na postać. Musiałam nieustannie wyszukiwać w internecie kolejne imiona i nazwiska, aby zorientować się, o kim jest mowa. Szczerze mówiąc, zapamiętam z tej lektury tylko Magdę Goebbels. Reszta postaci zlała się w jednolitą masę, być może dlatego, że ostatecznie niczym się od siebie nie różniły.

Brakowało mi cytatów bohaterek na tematy polityczne. Poza ogólnym "zgadzały się i aktywnie popierały", autor nie oddał im głosu. Zabrakło również opisów codzienne, wystroju wnętrz oraz historii ze służbą w tle. Być może, gdyby książkę napisała kobieta, znalazłoby się w niej więcej smaczków dotyczących pań, a mniej faktów o ich mężach.

Momentami książka podnosiła mi ciśnienie. Czasami też wywoływała śmiech, na przykład kiedy panie twierdziły, że wojna jest bez sensu, ale dopiero wtedy, gdy bomby zaczęły przelatywać nad ich głowami.

Tematyka książki była dla mnie niezwykle interesująca, jednak sama lektura okazała się rozczarowująco nudna. Oczekiwałam reportażu jeszcze bardziej piorunującego niż film "Strefa interesów". Tymczasem bohaterki były przedstawione jako płytkie i mało wyraziste.

Odbiór książki znacząco utrudniało przeskakiwanie z postaci na postać. Musiałam nieustannie wyszukiwać w...

Niesamowite historie najbliższych współpracowników Hitlera i ich rodzin ukazujących ich podczas rodzinnego życia. Kobiety, które sypiały z nazistami, rodziły im dzieci, prowadziły domy, urządzały przyjęcia, wspierały swoich mężów, tolerowały ich zdrady. Pomimo tego, że ich mężowie byli największymi zbrodniarzami w historii one lojalnie stały przy ich boku. Można powiedzieć, że były takimi samymi kobietami jak inne - kochały, troszczyły się o swoich bliskich, cierpiały, śmiały się, miały przyjaciół - ale czy można im wybaczyć, że tak wiernie stały u boku swoich mężów ? Czy były w stanie wywrzeć wpływ na nich wpływ? Zmienić ich sposób myślenia, postępowania ? Czy same były lepsze od swoich mężów?

Niesamowite historie najbliższych współpracowników Hitlera i ich rodzin ukazujących ich podczas rodzinnego życia. Kobiety, które sypiały z nazistami, rodziły im dzieci, prowadziły domy, urządzały przyjęcia, wspierały swoich mężów, tolerowały ich zdrady. Pomimo tego, że ich mężowie byli największymi zbrodniarzami w historii one lojalnie stały przy ich boku. Można powiedzieć,...

Książka bardzo wciąga, szczególnie miłośników drugiej wojny światowej, jakim niewątpliwie jestem. Opowiada o żonach największych zbrodniarzy nazistowskich. Są tutaj opisane losy przedwojenne, wojenne jak i powojenne. I tak szczerze trzeba stwierdzić, że kobiety prawie równe były swoim mężom. W końcu " z kim się zadajesz, to sam się taki stajesz", ale chyba nie do końca...

Książka bardzo wciąga, szczególnie miłośników drugiej wojny światowej, jakim niewątpliwie jestem. Opowiada o żonach największych zbrodniarzy nazistowskich. Są tutaj opisane losy przedwojenne, wojenne jak i powojenne. I tak szczerze trzeba stwierdzić, że kobiety prawie równe były swoim mężom. W końcu " z kim się zadajesz, to sam się taki stajesz", ale chyba nie do...

Na pewno plusem jest sama tematyka, nie spotkałam jeszcze publikacji opisującej partnerki czołowych polityków III Rzeszy. Poza Evą Braun i Magdą Goebbels były mi zupełnie nieznane (po prawdzie, to nie uznałam ich nigdy za na tyle interesujące, by się czegoś o nich dowiadywać). Kolejna zaleta to przystępna forma i "giętki język", to bardzo sprawnie napisana książka. Przeskakiwanie od jednej kobiety do drugiej, krytykowane przez wielu innych czytelników, nie przeszkadzało mi. Szybko zapamiętałam "kto z kim", a częsta zmiana optyki dodała "Żonom nazistów" w moich oczach dynamiki. Ale faktycznie, żony i kochanki nazistów - choć tak różne - zlewają w jedną stłamszoną i skrytą w cieniu, bezwolną aryjską Hausfrau klasy deluxe. Naturalnie świetnie sobie zdającą sprawę czym zajmuje się mąż i co się dzieje poza bezpiecznymi czterema ścianami złotej klatki, w której żyje.
Bohaterki "Żon nazistów" poznajemy wtedy, kiedy one same po raz pierwszy zetknęły się ze swoimi partnerami, a rozstajmy się z nimi (tymi, które przeżyły) długo po wojnie. Nota bene, jeśli ktoś miałby złudzenia, że poniosły jakąś (współ)odpowiedzialność za czytanie do snu przy lampkach z abażurami uszytymi z ludzkiej skóry i zajadanie się dorodnymi warzywami wyrosłymi na ziemi użyźnionej prochami więźniów obozów koncentracyjnych, to srodze się rozczaruje. Jak większość Niemców tamtego pokolenia dożyły spokojnie swoich dni bez cienia refleksji czy wyrzutów sumienia. Do końca wybielały i usprawiedliwialy swoich partnerów. Dopiero dzieci i wnuki (niektóre!) pokusiły się o uczciwe podejście do ojców i dziadków-zbrodniarzy wojennych.

Wyllie opisuje żony hitlerowców w trochę dla czytelnika niebezpieczny sposób - jako normalne dziewczyny/kobiety zakochane w swoich partnerach, stojące za nimi murem, troskliwe matki, cierpiące zdradzane żony. Nie potwory, a ludzi z krwi i kości, którym czasem prawie współczujemy. Zło rzadko bywa rozpoznawalne na pierwszy rzut oka, a te kobiety były pozornie zupełnie zwyczajne. Autor nie demonizuje ich, opisuje z dystansem, stara się być obiektywny. Trzeba wziąć pod uwagę, że zadanie miał wcale nie łatwe: niektóre z żon dygnitarzy Hitlera żyły w cieniu i na uboczu, inne - niczym współcześni instagramowi influencerzy - prezentowały społeczeństwu zakłamany obraz siebie i swoich małżeństw (np. notorycznie zdradzana Goebbelsowa, która była o krok od rozwodu).

James Wyllie nie zna niemieckiego (rzeczowniki pisze uparcie małą literą, przekręca wyrazy),więc korzystał li tylko ze źródeł anglojęzycznych. Przy pisaniu książki o Niemczech! Odbiera  to naturalnie "Żonom nazistów" szansę na bycie rzetelną publikacją historyczną. Przydałoby się więcej zdjęć, przy tylu bohaterkach jest ich zaledwie około 20, a na pewno zachowały się setki. Z czasem książka staje się nieco nużąca,  wydaje mi się, że osoby średnio zainteresowane tematem może to zniechęcić.

Spodziewałam się kolejnego powierzchownego pleple i żerowania na chodliwym temacie, czegoś w rodzaju niesławnych książek z podtytulem "...z Auschwitz". "Żony nazistow" to mimo niedociągnięć zupełnie inna liga.

6.5/10

Na pewno plusem jest sama tematyka, nie spotkałam jeszcze publikacji opisującej partnerki czołowych polityków III Rzeszy. Poza Evą Braun i Magdą Goebbels były mi zupełnie nieznane (po prawdzie, to nie uznałam ich nigdy za na tyle interesujące, by się czegoś o nich dowiadywać). Kolejna zaleta to przystępna forma i "giętki język", to bardzo sprawnie napisana książka....

W zasadzie spodziewałam się czegoś innego ale ta książka też daje radę. Oczekiwałam trochę bardziej dogłębnej analizy ról poszczególnych pań w życiu ich mężów oraz opisu ich codziennego życia.
Pomijając jednak moje oczekiwania mogę stwierdzić że jest to dość sprawnie napisana książka z której wielu rzeczy się dowiedziałam.

W zasadzie spodziewałam się czegoś innego ale ta książka też daje radę. Oczekiwałam trochę bardziej dogłębnej analizy ról poszczególnych pań w życiu ich mężów oraz opisu ich codziennego życia.
Pomijając jednak moje oczekiwania mogę stwierdzić że jest to dość sprawnie napisana książka z której wielu rzeczy się dowiedziałam.