Historia Ramseyów i ich ośmiorga dzieci, w tym 6-letniego beniaminka wychowywanego przez 50-letnią matkę na małego sobka, to w gruncie rzeczy psychologiczny portret rodziny Woolfów z czasów młodości pisarki, portret taki, jaki pisarka miała ochotę nam przedstawić. Modernistyczny eksperyment polegający na umieszczeniu historii w dwóch planach czasowych oddzielonych od siebie dekadą wojenną, oraz na niespiesznym strumieniu obserwacji poczynionych przez różne postacie, czyni tę opowieść jesienną w klimacie, niepokojącą, melancholijną. Opowieść o nieuchronności przemijania, niemożności porozumienia się. Nie jest to lektura na poprawienie nastroju, to z pewnością.

Historia Ramseyów i ich ośmiorga dzieci, w tym 6-letniego beniaminka wychowywanego przez 50-letnią matkę na małego sobka, to w gruncie rzeczy psychologiczny portret rodziny Woolfów z czasów młodości pisarki, portret taki, jaki pisarka miała ochotę nam przedstawić. Modernistyczny eksperyment polegający na umieszczeniu historii w dwóch planach czasowych oddzielonych od siebie...

Pierwszy tom z serii "marplowej" był taki jak się spodziewałam. Styl autorki w tym czasie już się wyrobił, wyszlachetniał: nie tylko zagadki kryminalne są ciekawe, ale najzwyczajniej dobrze się to czyta.

Pierwszy tom z serii "marplowej" był taki jak się spodziewałam. Styl autorki w tym czasie już się wyrobił, wyszlachetniał: nie tylko zagadki kryminalne są ciekawe, ale najzwyczajniej dobrze się to czyta.

Akcja w Kornwalii, ktoś dybie na życie ładnej, nieco lekkomyślnej dziewczyny, która bardzo kocha swój stary dom. Kryminalna klasyka z roku 1932, miła odskocznia na dobrym poziomie; mały Belg oczywiście świetnie daje sobie radę wydłubując spośród wielu postaci zupełnie niespodziewanego złoczyńcę.

Akcja w Kornwalii, ktoś dybie na życie ładnej, nieco lekkomyślnej dziewczyny, która bardzo kocha swój stary dom. Kryminalna klasyka z roku 1932, miła odskocznia na dobrym poziomie; mały Belg oczywiście świetnie daje sobie radę wydłubując spośród wielu postaci zupełnie niespodziewanego złoczyńcę.

Ciekawa historia wychodzenia z nałogu, oraz pozycja zaskakująca z perspektywy wcześniej obejrzanego filmu, ponieważ ekranizacja znacząco różni się od literackiego oryginału. Obydwie wersje tej opowieści uznaję jednak za dobre i cenne, każdą na swój sposób. Film z Saoirsą Ronan jest bardziej o ucieczce od alkoholu, zaś książka bardziej o poszukiwaniu nowych zainteresowań, wypełnianiu czasu, który teraz cały należy do autorki.

Ciekawa historia wychodzenia z nałogu, oraz pozycja zaskakująca z perspektywy wcześniej obejrzanego filmu, ponieważ ekranizacja znacząco różni się od literackiego oryginału. Obydwie wersje tej opowieści uznaję jednak za dobre i cenne, każdą na swój sposób. Film z Saoirsą Ronan jest bardziej o ucieczce od alkoholu, zaś książka bardziej o poszukiwaniu nowych zainteresowań,...

Międzypokoleniowa opowieść o środowisku londyńskich imigrantów, swego czasu mocny debiut 25-latki, długi, bogaty w meandry fabularne oraz kontrowersje – na jego podstawie krytyk literacki, James Wood, ukuł koncepcję realizmu histerycznego: powieści o zawiłej konstrukcji, bogactwie wątków i postaci uwikłanych w mocno nieprawdopodobne zdarzenia, opisywane z detalami sugerującymi realizm, w sumie jednak teatralne, zbytnio skupione na „kto, gdzie, kiedy” oderwane od człowieka prawdziwego. Cuś w tym jest. Na tym etapie mojego czytelnictwa jestem książką Smith przyjemnie zaskoczona, imponuje mi u autorki swoboda posługiwania się dowcipem, umiejętność wplatania do fabuły Historii ... jednocześnie rozumiem, co miał na myśli Woods – to wszystko nie jest naprawdę, nie jest o ludziach, którzy realnie istnieją. Pomimo tego, że tempo akcji nieco siada, gdy dorośleją bliźniacy (zresztą są oni dla mnie najsłabszym punktem opowieści), ogólnie książkę dobrze się czyta, dowcip nieco rozjaśnia ciemne strony multikulti. Poza tym, jak zawsze, jestem po stronie myszy.

Międzypokoleniowa opowieść o środowisku londyńskich imigrantów, swego czasu mocny debiut 25-latki, długi, bogaty w meandry fabularne oraz kontrowersje – na jego podstawie krytyk literacki, James Wood, ukuł koncepcję realizmu histerycznego: powieści o zawiłej konstrukcji, bogactwie wątków i postaci uwikłanych w mocno nieprawdopodobne zdarzenia, opisywane z detalami...