rozwińzwiń

Neron

Okładka książki Neron Aleksander Krawczuk
Okładka książki Neron
Aleksander Krawczuk Wydawnictwo: Czytelnik historia
376 str. 6 godz. 16 min.
Kategoria:
historia
Wydawnictwo:
Czytelnik
Data wydania:
2019-02-15
Data 1. wyd. pol.:
1969-01-01
Liczba stron:
376
Czas czytania
6 godz. 16 min.
Język:
polski
ISBN:
9788307034409
Tagi:
historia Neron starożytny Rzym cesarstwo cesarz
Średnia ocen

7,2 7,2 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Ładowanie Szukamy ofert...

Patronaty LC

Książki autora

Mogą Cię zainteresować

Oceny

Średnia ocen
7,2 / 10
266 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
282
91

Na półkach:

Klasyczna biografia Nerona napisana z ogromną erudycją i pięknym językiem pełnym humoru.

Klasyczna biografia Nerona napisana z ogromną erudycją i pięknym językiem pełnym humoru.

Pokaż mimo to

avatar
31
28

Na półkach:

Książka dosyć trudna, bardzo wiele postaci, faktów i wydarzeń. Zawiłości intryg czasem przytłaczają ale głównie przez ilość aktorów. Natomiast da się iść do przodu, nie jest tak że przez to książka odpycha. Bardzo przypomina po prostu dobrą powieść i przy okazji wiele można się dowiedzieć. Arcydziełem to nie jest ale solidne 7 się należy.

Książka dosyć trudna, bardzo wiele postaci, faktów i wydarzeń. Zawiłości intryg czasem przytłaczają ale głównie przez ilość aktorów. Natomiast da się iść do przodu, nie jest tak że przez to książka odpycha. Bardzo przypomina po prostu dobrą powieść i przy okazji wiele można się dowiedzieć. Arcydziełem to nie jest ale solidne 7 się należy.

Pokaż mimo to

avatar
102
10

Na półkach:

Dzieło mistrza.

Dzieło mistrza.

Pokaż mimo to

avatar
1784
288

Na półkach:

Poprzez ten utwór profesor Krawczuk swoim nudziarstwem skutecznie zniechęcił mnie do Starożytnego Rzymu. Wielokrotnie zaczynałem tę książkę czytać i zawsze mnie nużyło i odrzucało. Tak było przez wiele lat, aż wreszcie zawziąłem się, że muszę - i się udało, ale jakim kosztem! Od tej pory nienawidzę nie tylko Nerona, ale i twórczości pana profesora Krawczuka.

Poprzez ten utwór profesor Krawczuk swoim nudziarstwem skutecznie zniechęcił mnie do Starożytnego Rzymu. Wielokrotnie zaczynałem tę książkę czytać i zawsze mnie nużyło i odrzucało. Tak było przez wiele lat, aż wreszcie zawziąłem się, że muszę - i się udało, ale jakim kosztem! Od tej pory nienawidzę nie tylko Nerona, ale i twórczości pana profesora Krawczuka.

Pokaż mimo to

avatar
116
97

Na półkach:

Sięgnąłem po tę książkę chcąc zgłębić tematykę starożytnego Rzymu po niedawnym odwiedzeniu tego kraju. I faktycznie poznałem z niej dużo faktów, ciekawych opisów różnych uroczystości, tradycji, wydarzeń, podbojów, prawa i zachodzących w nim zmian, no i wszechobecnych intryg i spisków. Można powiedzieć, że historia samego Nerona jest tylko tłem. Wartość historyczna książki jest niewątpliwie wysoka, należy tez docenić obiektywne spojrzenie na Nerona, tj. opisywanie zarówno wad, jak i jego osiągnięć.

Jednakże poza niewieloma rozdziałami większości nie czyta się sprawnie, a to ze względu na przytłoczenie zbyt dużą liczbą coraz to nowych postaci (zastanawiam się ile ich było, 100, 150? A kto wie czy nie wiecej),trudno się było w tym odnaleźć. Sprawy nie ułatwiało opisywanie jedno po drugim wydarzeń bardzo często ze sobą niezwiązanych. Summa summarum przez książkę przebijałem się ok. 2 miesiące, każdorazowo czytając z reguły po 20-30 stron.

Stąd zastanawiałem się nad oceną 6 lub 7, ale dałem 7 ze względu na ogrom przekazanych informacji i niewątpliwy talent autora, który powodował, że w niektórych rozdziałach czułem się niemalże uczestnikiem tych burzliwych wydarzeń.

Sięgnąłem po tę książkę chcąc zgłębić tematykę starożytnego Rzymu po niedawnym odwiedzeniu tego kraju. I faktycznie poznałem z niej dużo faktów, ciekawych opisów różnych uroczystości, tradycji, wydarzeń, podbojów, prawa i zachodzących w nim zmian, no i wszechobecnych intryg i spisków. Można powiedzieć, że historia samego Nerona jest tylko tłem. Wartość historyczna książki...

więcej Pokaż mimo to

avatar
4
3

Na półkach:

Cóż książka jest świetna z resztą jak każda tego autora

Cóż książka jest świetna z resztą jak każda tego autora

Pokaż mimo to

avatar
122
16

Na półkach: ,

Bardzo lubię powieści, których akcja toczy się w czasach antycznych, a w szczególności w starożytnym Rzymie. Akcja tej konkretnej powieści - jak nie trudno się domyślić, biorąc pod uwagę jej tytuł - ma miejsce za czasów panowania cesarza Nerona.

Autor w ciekawy i oryginalny sposób przedstawia dojście Nerona do cesarskiej purpury oraz okres jego rządów (np. cytując fragmenty dzieł starożytnych historyków takich jak Tacyt).

Po przeczytaniu książki profesora A. Krawczuka widać "gołym okiem", że obraz cesarza Nerona i jego rządów różni się od tego powszechnie funkcjonującego w kulturze.

Bardzo lubię powieści, których akcja toczy się w czasach antycznych, a w szczególności w starożytnym Rzymie. Akcja tej konkretnej powieści - jak nie trudno się domyślić, biorąc pod uwagę jej tytuł - ma miejsce za czasów panowania cesarza Nerona.

Autor w ciekawy i oryginalny sposób przedstawia dojście Nerona do cesarskiej purpury oraz okres jego rządów (np. cytując...

więcej Pokaż mimo to

avatar
461
245

Na półkach: ,

Neron. Bodaj najbardziej znany cesarz Imperium Romanum. Czy zasłużył na złą sławę ciągnącą się za nim od wieków?

Żywot Nerona spisany przez Krawczuka zapewnia nie tylko odpowiedź na to pytanie. Biografię ostatniego cesarza z dynastii julijsko-klaudyjskiej czyta się jak przednią powieść. Upadek Messaliny, intrygi Agrypiny, wyniesienie na tron pasierba w miejsce syna, morderstwo przybranego brata, konformizm Seneki, matkobójstwo, procesy za obrazę majestatu, służalczość senatu, cesarz grajek, zamordowanie żony, ślub z eunuchem. Pożar Rzymu i prześladowanie chrześcijan to jedynie ułamek szaleństwa Nerona. I tylko aż się wierzyć nie chce, że to wszystko prawda.

Warto przeczytać dla uzmysłowienia sobie, co niesie za sobą oddanie totalnej władzy w ręce błazna. Co więcej całość opisana jest wyjątkowo zgrabnie i ze smakiem.

Polecam.

Neron. Bodaj najbardziej znany cesarz Imperium Romanum. Czy zasłużył na złą sławę ciągnącą się za nim od wieków?

Żywot Nerona spisany przez Krawczuka zapewnia nie tylko odpowiedź na to pytanie. Biografię ostatniego cesarza z dynastii julijsko-klaudyjskiej czyta się jak przednią powieść. Upadek Messaliny, intrygi Agrypiny, wyniesienie na tron pasierba w miejsce syna,...

więcej Pokaż mimo to

avatar
513
490

Na półkach: , , ,

„Pradawna opowieść mówiła, że kiedy zakładano Rzym, Romulus zabił swego brata Remusa. Ta legenda symbolizowała w rozumieniu Rzymian twardą prawdę: gdzie chodzi o jedność i dobro państwa, muszą ustąpić na bok wszelkie uczucia rodzinne i zwykłe zasady moralne.”[Aleksander Krawczuk „Neron”str. 149]
Opowieść o Neronie i jego poprzednikach, szalonym cezarze Kaliguli i jego następcy, niemalże marionetkowym cezarze Klaudiuszu zdaje się w pełni potwierdzać ten pogląd.
„Neron” pióra Aleksandra Krawczuka to pasjonująca opowieść o historii Rzymu w okresie panowania cezara Tyberiusza, Kaliguli, Klaudiusza, a następnie jego przysposobionego syna Nerona, aż do jego samobójczej śmierci w roku 68 n.e.
Wydaje Wam się, że George RR Martin w Grze o Tron uśmierca bohaterów na prawo i na lewo, to co powiedzie na prawdziwą grę o tron w wykonaniu Cezarów i dostojników Rzymu?
Juliusz Cezar został zasztyletowany m.in. przez swojego najlepszego przyjaciela Brutusa. Na życie jego następcy Oktawiana Augusta zorganizowano cztery zamachy, z których wychodził obronną ręką (ale zamachowcy niekoniecznie). Następca Oktawiana Augusta, Tyberiusz wyciągnął wnioski z dziejów poprzedników, doprowadzając do powszechnego donosicielstwa. Nie ustrzegło go to przed śmiercią z rąk pretorianów. Początki panowania Kaliguli zapowiadały pozytywne zmiany w Cesarstwie, kazał umorzyć wszystkie procesy polityczne, odwołał osoby zesłane z przyczyn politycznych, spalił publicznie akta procesu matki i braci oraz rozkazał opublikować dzieła dawnych historyków opozycyjnych. Niestety były to krótki okres względnego spokoju. Ciężka choroba zmieniła styl jego panowania, znacząc je rozlewem krwi konkurentów (prawdziwych i urojonych),hucznymi zabawami i igrzyskami finansowanymi z majątków obieranych przeciwnikom politycznym. Był niezwykle „kochliwym” władcą, niedyskryminującym żadnej z płci, a legenda głosi, że kochał swoje siostry nie tylko bratnią miłością. Z każdym dniem jego szaleństwo się pogłębiało, co wzmacniało tylko determinację spiskowców przeciwko niemu, został zabity przez swych pretorianów, wraz z żoną i córką. Następcą szalonego Kaliguli został, zdawałoby się poczciwy Klaudiusz, z powodu ułomności fizycznej trzymający się z dala od życia publicznego, poświęcając się studiom, zwłaszcza historycznym. Klaudiusz został Cezarem, niejako przypadkiem, legenda głosi, iż po śmierci Kaliguli ukrył się za kotarą, za którą został odnaleziony przez pretorianów, wbrew swej woli zaniesiony do ich obozu i tam obwołany imperatorem. Lata jego panowania to wzrastająca władza wyzwoleńców, uprawiających swoją własną politykę. Klaudiusz pozostawał pod wpływem nie tylko zgrabnej polityki uprawianej przez wyzwoleńców, ale i swoich żon. Za cudzołóstwo skazał na śmierć swoją żonę Messalinę (która jeśli wierzyć przekazom historycznym był nimfomankom, rozkazującą mordować byłych kochanków). Na swoją zgubę ożenił się z Agrypiną, kobietą niezwykle ambitną. Agrypina dążyła do przejęcia władzy, najpierw działając zakulisowo, a następnie coraz śmielej. Za jej namową Klaudiusz przysposobił jej syna z poprzedniego małżeństwa — Luciusa Domitiusa Ahenobarbusa, który po objęciu władzy cesarskiej otrzymał tytularne imię Nero Claudius Caesar Drusus Germanicus. Agrypina sprytnie kierowała nie tylko swoim mężem, ale i karierą Narona. Neron od najmłodszych lat był faworyzowany przez matkę i przybranego ojca, nawet nad prawowitym następcą tronu — Brytannikiem, synem Klaudiusza i Messaliny. Po zapewnieniu władzy Neronowi Agrypina usunęła z drogi ostatnią przeszkodę do władzy — swojego męża Klaudiusza. Jak głosi plotka, został przez nią otruty, a informacja o jego śmierci była utrzymywana w tajemnicy, aby Neron mógł objąć władzę. Neron, bojąc się, że dorastający przyrodni brata Brytannik, mógłby rościć sobie prawa do tronu, zlecił jego zabójstwo. Brytannik podzielił los swojego ojca — został otruty w czasie uczty. Przez pewien czas Neron niemalże współrządził ze swoją matką, z czasem jednak jej ambicje zaczęły mu przeszkadzać i również na Agrypinę został wydany wyrok śmierci. Neron wydał również wyrok śmierci na swoją pierwszą żonę Oktawię (córkę cezara Klaudiusza),potem drugą żonę Poppeę. Jeśli jeszcze Wam mało krwi, to pomyślcie o chrześcijanach, oskarżonych przez Nerona o spowodowanie pożaru, który strawił sporą część Rzymu.
A to tylko część dotycząca rozlewu krwi, smaczku historii dodają wewnętrzne starcia stronnictw, wystawne uczty, miłości i zdrady.
W tej historycznej powieści każdy czytelnik znajdzie coś dla siebie: intrygi, zbrodnie, romanse, a najbardziej wymagający nawet fragmenty dzieł starożytnych filozofów.
Pióro autora jest lekkie, pozwalające z łatwością przenieść się w czasy kolejnych władców Rzymu i poznać epokę „od środka”. Wewnątrz wydania znajdziemy również fotografie popiersi poszczególnych cezarów, dzięki czemu łatwiej jest ich sobie wyobrazić.
„Neron” Aleksandra Krawczuka to lektura obowiązkowa dla miłośników historii, ale nie tylko dla nich.

„Pradawna opowieść mówiła, że kiedy zakładano Rzym, Romulus zabił swego brata Remusa. Ta legenda symbolizowała w rozumieniu Rzymian twardą prawdę: gdzie chodzi o jedność i dobro państwa, muszą ustąpić na bok wszelkie uczucia rodzinne i zwykłe zasady moralne.”[Aleksander Krawczuk „Neron”str. 149]
Opowieść o Neronie i jego poprzednikach, szalonym cezarze Kaliguli i jego...

więcej Pokaż mimo to

avatar
558
148

Na półkach: ,

Lekkie pióro i tona informacji, idealnie!

Lekkie pióro i tona informacji, idealnie!

Pokaż mimo to

Książka na półkach

  • Przeczytane
    384
  • Chcę przeczytać
    225
  • Posiadam
    147
  • Historia
    16
  • Ulubione
    15
  • Biografie
    10
  • Historyczne
    9
  • Teraz czytam
    8
  • Starożytność
    8
  • historia
    5

Cytaty

Więcej
Aleksander Krawczuk Neron Zobacz więcej
Aleksander Krawczuk Neron Zobacz więcej
Aleksander Krawczuk Neron Zobacz więcej
Więcej

Podobne książki

Przeczytaj także

Ciekawostki historyczne