Patronat 
Edward Popielski stracił Lwów i całe dotychczasowe życie. Po latach wojennej zawieruchy trafia do Wrocławia, gdzie ukrywa się przed Urzędem Bezpieczeństwa. Wydać go może tylko torturowana w więzieniu Leokadia. W nowym świecie nikt już nie jest bezpieczny. Znane twarze, nazwiska, życiorysy pogrążyły się w rzece zapomnienia. Wszyscy muszą odrodzić się na nowo. Kiedy jednak w roku 1946 znów ginie dziewczynka, powtarza się scenariusz sprzed jedenastu lat, kiedy porwano i zgwałcono młodziutką córkę lwowskiego króla podziemia. Popielski musi dokończyć śledztwo z przeszłości. Zbrodnia z 1933 roku musi zostać wyjaśniona - to jedyna szansa na przeżycie byłego komisarza i jego kuzynki.
Lwów z roku 1933 i Wrocław z 1946 dzielą rzeki Hadesu - cierpienia, zapomnienia i lamentu. Żeby wyjaśnić zbrodnię sprzed lat, Popielski musi znów przejść przez piekło.
Rzeki Hadesu to trzecia po Eryniach i Liczbach Charona część trylogii o Edwardzie Popielskim.
Szukamy ofert...Nowa powieść Marka Krajewskiego jest obrzydliwa. Każda strona zawiera stężone ilości odrażających widoków, obrzydliwie, okrutne indywidua o twarzach naznaczonych piętnem brzydoty, wylewające się z nich potoki smrodliwych słów współgrają z wonią ich ciał, ogarniętych wstydliwymi ułomnościami. Nie przeszkadza im to realizować własnych brudnych interesów, w przerwie oddają się grzechom nieczystości, obżarstwa, pijaństwa, z towarzyszącym im nieodłącznie smrodem życia wraz z jego wydzielinami.
Konstrukcja książki oparta jest na rozległej reminiscencji głównego bohatera Edwarda Popielskiego, znanego z dwóch wcześniejszych części „Trylogii lwowskiej” – powieści „Erynie” i „Liczby Charona”. Akcja spięta ładną klamrą rozgrywa się w dwóch czasoprzestrzeniach – we Lwowie w 1933 roku oraz w powojennym Wrocławiu, w roku 1946. Autor mistrzowsko kontrastuje te dwie przestrzenie – lwowska jawi się w ciepłych barwach, w promieniach słońca i kolorach jesiennych liści, we wszechobecnej woni kwiatów, w której nawet półświatek lwowski wydaje się być bardziej cywilizowany – mieszka z przepychem, kieruje się swoistym kodeksem. Natomiast wrocławska przestrzeń cuchnie zgnilizną, padliną, kanałami i odchodami, a jej smród dopełniają szarości, czernie i mroki podziemi,kościoła i starych, zanieczyszczonych kamienic. Tutaj prawie każdy udaje, że jest kimś innym, a kodeksem wydaje się być tylko chęć przetrwania - obrony życia swojego i najbliższych. W obu przestrzeniach szarpie się jak w klatce Popielski, próbując nie tyle walczyć ze złem i ludzką ohydą, ile wyrwać z ich łap siebie i najbliższych. Mimo usilnych starań wciąż daje się wpędzać w ślepe korytarze lub – niesiony swą samczą pychą – wpada w sidła własnych słabości, a za każdy z jego błędów płacą niewinni i najsłabsi – kobiety i dzieci, również z jego rodziny.
Autor w fascynujący sposób powiązał z akcją powieści wątek mitycznych rzek Hadesu, korzystając (jak zwykle) ze swojego klasycznego wykształcenia oraz wiedzy o historii Wrocławia i nie tylko. Wspomniane wyżej przestrzenie – lwowską (życie, rozkwit) i wrocławską (śmierć, zepsucie) dzielą trzy piekielne rzeki – Flegeton, Kokytos, Lete. Pierwsza jest rzeką ognia – w powieści bohaterowie muszą przejść albo przez ogień cierpienia, albo ohydy własnej słabości. Słabych spala ona na popiół, wartościowych hartuje jak stal. Kolejna, rzeka lamentu lub oskarżenia, ma siłę wciągania na dno – dno rozpaczy lub upodlenia własną winą. Ostatnia z rzek niesie zapomnienie – pomaga w pożegnaniu się z własną przeszłością lub pogrąża w ludzkiej pamięci tych, którzy nie są jej warci.
To nie jest książka dla osób wrażliwych – po jej przeczytaniu nie można uwolnić się od kilku wstrząsających obrazów, a upiorna woń kwiatów w swej intensywności snuje się za czytelnikiem jak odór śmierci, nachalny zapach przypomnienia o kruchości życia. Przed przeczytaniem tej najbardziej wonnej powieści Krajewskiego dobrze jest przygotować sobie antidotum na jej zakończenie – woń śmierci najlepiej zniweluje zapach małego dziecka, a wizje ciemnych piwnic i zaułków oraz mroki ludzkiej natury – bukiety czerwonych róż, symbole życia i miłości.
Jowita Marzec
9176 
455 
182 Wersja papierowa. Miałem ogromny problem z kolejnością chronologiczną tej książki a zasadniczo czy jest to część 4,5 czy 11 i postawiłem na czwartą i jak się okazuje nie uniknąłem spoilera i też bez znaczenia nie był fakt że zacząłem od Popielskiego a nie od Mocka, hmm to by było tyle na temat moich pomyłek😉 A co do samej lektury to była to dla mnie najlepsza z dotychczasowych części, Wow! Wahałem się czy nie dać dziesiątki bo to naprawdę była petarda od Krajewskiego ale stanęło na mocnej 9. Intryga była mega ciekawa i bardzo oryginalna a końcówkę czytałem na jednym wdechu, także oby tak dalej panie Marku! Polecam 👏👏💓💓
1425 1425 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Rzeki Hadesu
Do pewnego momentu czekałem z niecierpliwością co będzie dalej. Jednak pod koniec lektury uznałem, że całość odrobinę rozczarowuje. Nie mniej opisy różnych miejsc akcji, bohaterów działały na wyobraźnię. Książka raczej do polecenia.
Do pewnego momentu czekałem z niecierpliwością co będzie dalej. Jednak pod koniec lektury uznałem, że całość odrobinę rozczarowuje. Nie mniej opisy różnych miejsc akcji, bohaterów działały na wyobraźnię. Książka raczej do polecenia.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKrajewski to mistrz mrocznego kryminału. I tutaj pokazał na co go stać. Doskonała intryga, świetne postaci. Zarówno główny bohater - Popielski, jak i czarny charakter - Hanas.
Warto przeczytać.
Krajewski to mistrz mrocznego kryminału. I tutaj pokazał na co go stać. Doskonała intryga, świetne postaci. Zarówno główny bohater - Popielski, jak i czarny charakter - Hanas.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWarto przeczytać.
Żałosne prostactwo oraz beznadziejnie nielogiczna fabuła. Nic nie wynika w niej logicznie. Absolutny odpad literacki, najniższego sortu.
Żałosne prostactwo oraz beznadziejnie nielogiczna fabuła. Nic nie wynika w niej logicznie. Absolutny odpad literacki, najniższego sortu.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toHistoria kryminalna z Edwardem Popielskim w roli głównej, jako prowadzącym śledztwo.
Historia kryminalna z Edwardem Popielskim w roli głównej, jako prowadzącym śledztwo.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKońcówka podciągnęła notę o gwiazdkę ;-)
Końcówka podciągnęła notę o gwiazdkę ;-)
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toStara zbrodnia wiąże się z aktualną. W efekcie dostajemy olbrzymią retrospekcję, ale chyba jednak za małą jak na powieść szkatułkową. Trochę mnie uwierało to niezdecydowanie.
Stara zbrodnia wiąże się z aktualną. W efekcie dostajemy olbrzymią retrospekcję, ale chyba jednak za małą jak na powieść szkatułkową. Trochę mnie uwierało to niezdecydowanie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCudowny kryminał. Pelen krwi i różnych wydzielin. Przesączony zapachami jedzenia, przyrody i mordercy. Popielski nie do podrobienia, nie do końca obnażony przez autora w swoich czynach i słowach. POLECAM ja się zakochałam:)
Cudowny kryminał. Pelen krwi i różnych wydzielin. Przesączony zapachami jedzenia, przyrody i mordercy. Popielski nie do podrobienia, nie do końca obnażony przez autora w swoich czynach i słowach. POLECAM ja się zakochałam:)
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKolejna solida pozycja z cyklu o komisarzu Popielskim. Akcja jest ciekawa, czytelnik się nie nudzi.
Tym razem "zwiedzamy" z bohaterem dwa miasta i dwie osie czasowe - powojenny Wrocław oraz międzywojenny Lwów. Rozwiązanie porwania z Wrocławia leży w rozwiązaniu podobnej sprawy sprzed lat ze Lwowa właśnie.
Nie ma nudy, nie ma dłużyzn, dobrze się czyta. Jedynie motywacja winowajcy jest jak dla mnie mało przekonująca oraz nie dość wytłumaczona / rozwinięta.
Poza tym jest to solidna książka w stylu, który znamy i lubimy.
Aha, Edward spotyka w tej książce Eberharda, także dla fanów twórczości Marka Krajewskiego jest to dodatkowy smaczek.
Kolejna solida pozycja z cyklu o komisarzu Popielskim. Akcja jest ciekawa, czytelnik się nie nudzi.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTym razem "zwiedzamy" z bohaterem dwa miasta i dwie osie czasowe - powojenny Wrocław oraz międzywojenny Lwów. Rozwiązanie porwania z Wrocławia leży w rozwiązaniu podobnej sprawy sprzed lat ze Lwowa właśnie.
Nie ma nudy, nie ma dłużyzn, dobrze się czyta. Jedynie motywacja...
Wersja papierowa.
Miałem ogromny problem z kolejnością chronologiczną tej książki a zasadniczo czy jest to część 4,5 czy 11 i postawiłem na czwartą i jak się okazuje nie uniknąłem spoilera i też bez znaczenia nie był fakt że zacząłem od Popielskiego a nie od Mocka, hmm to by było tyle na temat moich pomyłek😉 A co do samej lektury to była to dla mnie najlepsza z dotychczasowych części, Wow! Wahałem się czy nie dać dziesiątki bo to naprawdę była petarda od Krajewskiego ale stanęło na mocnej 9.
Intryga była mega ciekawa i bardzo oryginalna a końcówkę czytałem na jednym wdechu, także oby tak dalej panie Marku!
Polecam 👏👏💓💓
Wersja papierowa.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMiałem ogromny problem z kolejnością chronologiczną tej książki a zasadniczo czy jest to część 4,5 czy 11 i postawiłem na czwartą i jak się okazuje nie uniknąłem spoilera i też bez znaczenia nie był fakt że zacząłem od Popielskiego a nie od Mocka, hmm to by było tyle na temat moich pomyłek😉 A co do samej lektury to była to dla mnie najlepsza z...
Nie potrafię chyba wytłumaczyć, dlaczego ta część cyklu z Edwardem Popielskim przypadła mi do gustu tak bardzo. Delektowałam się tą krótką powieścią zamiast raz-dwa ją połknąć. Zawsze, gdy otwieram kolejny tom tej serii, czuję się jak na spotkaniu ze starymi znajomymi, a we Lwowie - jak w domu. Klimat zawsze ten sam, choć zmienia się czas akcji. Tym razem mamy jednocześnie przeskok do Wrocławia w 1946 r., ale i Lwów z 1932 (1933?). Zagadka kryminalna jest nietypowa i wstrząsająca. Wyjaśnienie sprawy lwowskiej sprzed lat jest oczywiście kluczem do rozwiązania powojennego śledztwa. Retrospekcja zajmuje większość książki. Sprawa nie jest oczywista, autor podrzuca sporo zmyłek. Nie może się obyć bez jakiegoś mordobicia i zagrożenia dla Popielskiego i jego rodziny. Praktycznie nie mam się do czego przyczepić.
Nie potrafię chyba wytłumaczyć, dlaczego ta część cyklu z Edwardem Popielskim przypadła mi do gustu tak bardzo. Delektowałam się tą krótką powieścią zamiast raz-dwa ją połknąć. Zawsze, gdy otwieram kolejny tom tej serii, czuję się jak na spotkaniu ze starymi znajomymi, a we Lwowie - jak w domu. Klimat zawsze ten sam, choć zmienia się czas akcji. Tym razem mamy jednocześnie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to