Historyk i literaturoznawca. Studiował na Wydziale Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, historię oraz specjalność niemcoznawczą, założył i prowadził sekcję niemcoznawczą, organizował obozy polsko-niemieckie, podczas których porządkowane i odnawiane były niemieckie nekropolie na Dolnym Śląsku. Napisał pracę magisterską Niemcy w Lesznie i na ziemi leszczyńskiej pod kierunkiem profesora Lecha Trzeciakowskiego. W latach dziewięćdziesiątych założył i kierował Fundacją „Kadry dla Europy”, która realizowała projekty związane z przygotowywaniem społeczeństwa polskiego do akcesji Polski do Unii Europejskiej. W ramach tych działań organizował konferencje, szkolenia, a także wydawał publikacje książkowe. Odbył studia doktoranckie w studium doktoranckim przy Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. W 2012 obronił rozprawę doktorską, napisaną pod kierunkiem profesora Zbigniewa Klocha p.t. Opowiadanie historii a literackie narracje o przeszłości. W 2015 założył Fundację Kochania Poznania. W wolnym czasie pisze opowiadania grozy, których akcja rozgrywa się w Poznaniu.
Jak dla mnie na uwagę zasługują jedynie opowiadania: "Modernista", "W malinowym chruśniaku" i "Mulo". "Między innymi lenistwo" ciekawe, ale moim zdaniem lekko niedopracowane, "Tańczące nimfy" ładne i lekkostrawne, ale zbyt szybkim zakończeniem. Pozostałe teksty mnie wynudziły.
Myślę, że nikomu kto interesuje się grozą nie muszę mówić jak wielka to gratka móc sięgnąć po te 16 opowiadań.
Będziecie mieli okazję eksplorować morderstwa, doświadczać ekstatycznych wrażeń z demonicznymi, przerażającymi i obrazoburczymi na czele. Czeka Was poczucie osamotnienia, cierpienie, smutek i niezrozumienie dla otaczającego świata, traktujące o śmierci, boleściach dusz,pełne makabry. Nie brak i momentów psychodelicznych przypominających mi o ukochanym filmie "Requiem for a dream". Antologia jest nierówna. Zawiera jednak w zdecydowanej większości pozycje które wczepiają się w serce osiadając tam na długo. Traficie tu na opowiadania także dla wymagającego czytelnika za jakiego się uważam. Takie które zawierają drugie dno, są niedopowiedzeniem, kontrolowanym i wrzuconym tu specjalnie chaosem. Pisząc to, mam na myśli teksty autorów : Fajt, Płuska, Zdanowicz, Zawadzki. Im poświęciłam najwięcej czasu. Przyznaję jednak, iż najlepszym opowiadaniem jest dla mnie napisane przez Pana Zawadzkiego, ponieważ pozwala samemu napisać zakończenie, jest nieprzewidywalne. Drugim w kolejce zaś jest masakra podarowana mi w tekście którego autorem jest Pan Borowiec. Do zdecydowanej większości z nich będę wracać. Okazuje się, że można ofiarować czytelnikom lekturę którą ciągle chce się eksplorować. Tak jest i tutaj. Oczywiście wiele z dóbr z tego zbioru możecie przeczytać w antologiach poszczególnych autorów, jednakże zebranie najlepszych w jedną książkę jest udanym pomysłem.