7,37 (10481 ocen i 314 opinii) Zobacz oceny
10
1 201
9
1 576
8
1 808
7
3 236
6
1 387
5
835
4
195
3
187
2
24
1
32
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Tragedy of Hamlet
data wydania
ISBN
838674040X
liczba stron
168
język
polski
dodał
giela23

„Hamlet” należy do najwybitniejszych sztuk Shakespeare`a. Utarło się - chyba słusznie - że rola tytułowa w tym dramacie jest marzeniem każdego aktora, a sam tekst stanowi poważne (i niebezpieczne) wyzwanie nawet dla najbardziej wprawnych reżyserów. Przedstawia on historię duńskiego księcia, który postanawia pomścić skrytobójczo zamordowanego ojca. Zadanie to tym trudniejsze, że zabójcą jest...

„Hamlet” należy do najwybitniejszych sztuk Shakespeare`a. Utarło się - chyba słusznie - że rola tytułowa w tym dramacie jest marzeniem każdego aktora, a sam tekst stanowi poważne (i niebezpieczne) wyzwanie nawet dla najbardziej wprawnych reżyserów. Przedstawia on historię duńskiego księcia, który postanawia pomścić skrytobójczo zamordowanego ojca. Zadanie to tym trudniejsze, że zabójcą jest aktualnie panujący król. Hamlet zmuszony zostaje zatem do realizacji swojego skrytego planu - ale nie w historii tej zemsty kryje się ponadczasowość dramatu. Decydują o niej przede wszystkim filozoficzne, uniwersalne treści i wznosząca się na wyżyny poezja.

 

źródło opisu: http://www.zielonasowa.pl/

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1553
Caroline Anne | 2018-04-01
Przeczytana: 31 marca 2018

„Być uczciwym w dziejach tego świata na jedno wychodzi, co być wybranym między tysiącami.”

"Hamlet" to pierwsze przeczytane przeze mnie dzieło spod pióra Szekspira. Unikałam dotąd jego twórczości, gdyż byłam przekonana, że nie spodoba mi się ona przez formę, w jakiej została napisana.
Co zatem skłoniło mnie do zmiany zdania?
Czytałam jakiś czas temu książkę Amy Harmon pt. „Making faces” i w owej książce autorka zawarła kilka cytatów z Szekspira, które wydały mi się wyjątkowo intrygujące. Postanowiłam zatem dać szansę „Hamletowi”, z którego w głównej mierze pochodziły te cytaty.
I za to, Pani Harmon, dozgonnie dziękuję!

„W rzeczy samej, nic nie jest złem ani dobrem samo przez się, tylko myśl nasza czyni to i owo takim.”

Historia zaczyna się, gdy tytułowy Hamlet - książę Danii - zrozpaczony po śmierci ojca, powraca z Wittenbergi do Elsynoru. Tam dowiaduje się od swojego przyjaciela Horacego, że nocą na terenie zamku kilkakrotnie widziany był Duch jego zmarłego ojca.
Hamlet, otrzymawszy tę informację, postanawia spotkać się z Duchem. Ten wyznaje mu, że za jego śmiercią stoi jego brat Klaudiusz - obecny król.
Duch żąda także pomszczenia go, co Hamlet poprzysięga zrobić.
Książę nie jest jednak pewny, czy Duch mówił prawdę, dlatego przed dokonaniem zemsty - postanawia znaleźć dowód zbrodni.

„Muszę to sobie zapisać, że można
Nosić na ustach uśmiech i być łotrem”

W mojej ocenie, jedną z największych zalet tego utworu jest to, że nie można go czytać bezmyślnie „od lewej do prawej”. Wymaga on od nas czytania w skupieniu, czasem powtarzania niektórych linijek kilkakrotnie, aby w pełni zrozumieć ich sens. To miła odskocznia od książek pisanych w dzisiejszych czasach.

„Nie idź jednak, bracie,
Za śladem owych fałszywych doradców,
Którzy nam stromą i ciernistą ścieżkę
Cnoty wskazują, a sami tymczasem
Kroczą kwiecistym szlakiem błędów, własnych
Rad niepamiętni.”

Jako kolejną zaletę trzeba nadmienić, że „Hamlet” to pierwszorzędne źródło dyskusji.
Podczas czytania, wielokrotnie wypisywałam sobie ulubione fragmenty, które potem – ciekawa spojrzenia innej osoby – omawiałam z mamą. To nas z kolei doprowadziło do pomysłu, żebyśmy do naszej domowej biblioteczki zakupiły inne – tego typu – pozycje, które potem będziemy mogły wspólnie czytać i omawiać.
I za to, Panie Szekspirze, dozgonnie dziękuję!

„Przyjaciół, których doświadczysz, a których
Wybór okaże się być Ciebie godnym,
Przykuj do siebie żelaznymi klamry;
Ale nie plugaw sobie rąk uściskiem
Dłoni pierwszego lepszego socjusza.”

„Hamlet” jest również lekturą mającą charakter kształcący. Przyznaję, że podczas czytania często musiałam korzystać z internetowego słownika języka polskiego, żeby zrozumieć co czytam, co z kolei umożliwiło mi poznanie wielu nowych-starych słów.

„Prawdziwie wielkim być to nie wojować
O byle głupstwo bez wielkiej przyczyny
Lecz wielomyślnie o źdźbło nawet walczyć,
Gdzie honor każe.”

Utwór ten z pewnością skłania do wielu refleksji. Ukazuje nam również, że nie ma na świecie ludzi tylko złych i tylko dobrych, a każdy kto wierzy, że jest inaczej, musi prędzej czy później zderzyć się z bolesną rzeczywistością.
Historia Hamleta z niesamowitą dokładnością ukazuje również to, że postępowanie rodzica ma ogromny wpływ na jego dziecko, nawet gdy to jest już dorosłe. Rodzic to w końcu zawód na całe życie i zawsze powinien dawać swojemu dziecku dobry przykład. Tutaj tak się niestety nie stało, co poskutkowało tym, że Hamlet odrzucił miłość (która przez postępowanie matki najzwyczajniej mu zbrzydła), a ponownie docenił ją dopiero, gdy zdarzyła się tragedia i gdy ją bezpowrotnie utracił. To zdarzenie odzwierciedla też prawdę o ludzkiej naturze, bo niestety najczęściej doceniamy coś, dopiero wtedy gdy to stracimy.

„Miłość uszlachetnia,
Naturę ludzką, gdy zaś ta szlachetna,
Wtedy zamyka najlepszą swą cząstkę
W grobie tych, których kochała.”

Prawdę powiedziawszy - jestem bardzo pozytywnie zaskoczona. Podeszłam do czytania „Hamleta” bez większych oczekiwań, a nawet z obawą, że przez formę ciężko mi będzie doczytać do końca. Na szczęście jednak, udało mi się to bez trudu, a sama lektura sprawiała mi przyjemność, wzbudzała moją ciekawość, jak również zachwyt nad pięknem słowa pisanego, nad trafnością wielu spostrzeżeń i nad ogromną mądrością zawartą w tak krótkim utworze. Gdybym miała wypisać wszystkie moje ulubione cytaty, ta opinia nie miałaby końca, dlatego ograniczyłam się do tych najbardziej zapadających w pamięć.

„Słowem, rzetelnym bądź sam względem siebie,
A jako po dniu noc z porządku idzie,
Tak za tym pójdzie, że i względem drugich
Będziesz rzetelnym.”

Nie da się ukryć, że motywem przewodnim „Hamleta” jest zemsta, jednak utwór ten opowiada również o wielu innych, ważnych rzeczach. O wspomnianej już wcześniej miłości, o ogromnej wartości przyjaźni, o zdradzie i o tym jak wielkie niesie ze sobą cierpienie, o stwarzaniu pozorów, o sensie życia i w końcu o śmierci, która ostatecznie będzie udziałem każdego z nas.

„Tak to my, grzesznicy,
Rzekomo świętą miną, uczynkami
Budującymi pocukrzamy nieraz
Samego diabła.”

Osobiście bardzo polecam tę lekturę. Dla mnie jedynym jej minusem było to, że forma niestety nie pozwalała mi na odczuwanie większych emocji. W powieści czyjaś śmierć prawdopodobnie przyprawiłaby mnie o łzy, a tutaj niestety tego nie uświadczyłam.
Parę razy jednak pojawił się na mojej twarzy uśmiech, a moja romantyczna dusza została zaspokojona chyba najpiękniejszym wyznaniem miłosnym, jakie kiedykolwiek słyszałam, mianowicie:

„Wątp, czy gwiazdy lśnią na niebie;
Wątp o tym, czy słońce wschodzi;
Wątp, czy prawdy blask nie zawodzi;
Lecz nie wątp, że kocham Ciebie.”

Na zakończenie, słowem jednym podsumowując: ARCYDZIEŁO.

Arcydzieło, dzięki któremu nabrałam ochoty na więcej, dlatego na pewno zapoznam się innymi dziełami Szekspira.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dni pośród nocy

MNIEJ ZNANE OBLICZE GAIMANA Najsłynniejszym dziełem Gaimana, chyba nie tylko na polu opowieści graficznych, bez dwóch zdań jest „Sandman” – przełomow...

zgłoś błąd zgłoś błąd