Konkursy LubimyCzytać.pl
Oficjalna grupa serwisu LubimyCzytać.pl. W grupie tej przeprowadzamy rozmaite książkowe konkursy z bardzo ciekawymi nagrodami. Aby uczestniczyć w konkursach LubimyCzytać.pl trzeba być zapisanym do tej grupy.
926730 czytelników
2166 dyskusji
131907 wypowiedziPokaż ostatnią
[Zakończony] Pierwsze kroki w dorosłym życiu – wygraj książkę „Horyzont”.

Pierwsze kroki w dorosłym życiu – wygraj książkę „Horyzont”.

Czasami prawda rozciąga się daleko za horyzont. Jałowe lata bez wschodów i zachodów słońca. Wspomnienia jak burza piaskowa, jak skrzypienie desek w starym domu. Smugi przeszłości płytko pod skórą. Gry komputerowe i bułgarski rap. Maniek i Zuza mieszkają po sąsiedzku na warszawskim Mokotowie. On, były saper, próbuje spisać wspomnienia z misji w Afganistanie, mając nadzieję wreszcie stamtąd wrócić. Ona, dziecko pokolenia Y, uczy się żyć na własny rachunek i mimowolnie zatraca się w rodzinnej tajemnicy. Choć z pozoru nic ich nie łączy, ciążą ku sobie, niezdolni i niechętni do pielęgnowania więzi z otoczeniem. Nowa książka Jakuba Małeckiego to zaskakująca opowieść o tęsknocie, przyjaźni i odwadze. O konfrontacji z zadrą – własną i cudzą. O próbach znalezienia właściwej wersji siebie.

Bohaterka powieści „Horyzont” stawia pierwsze kroki w dorosłym życiu i próbuje żyć na własny rachunek. A jak wyglądało to w waszym przypadku? Macie jakieś zabawne anegdotki, czy rzeczywistości udało się was znokautować?

Czekamy na teksty o długości nieprzekraczającej 1500 znaków ze spacjami.

Nagrody

Autorzy pięciu najciekawszych tekstów otrzymają egzemplarz książki.

Horyzont - Jacek Skowroński

Horyzont

Autor: Jakub Małecki

Czasami prawda rozciąga się daleko za horyzont. Jałowe lata bez wschodów i zachodów słońca. Wspomnienia jak burza piaskowa, jak skrzypienie desek w starym domu. Smugi przeszłości płytko pod skórą. Gry komputerowe i bułgarski rap. Maniek i Zuza mieszkają po sąsiedzku na warszawskim Mokotowie. On, były saper, próbuje spisać wspomnienia z misji w Afganistanie, mając nadzieję wreszcie stamtąd wrócić. Ona, dziecko pokolenia Y, uczy się żyć na własny rachunek i mimowolnie zatraca się w rodzinnej tajemnicy. Choć z pozoru nic ich nie łączy, ciążą ku sobie, niezdolni i niechętni do pielęgnowania więzi z otoczeniem. Nowa książka Jakuba Małeckiego to zaskakująca opowieść o tęsknocie, przyjaźni i odwadze. O konfrontacji z zadrą – własną i cudzą. O próbach znalezienia właściwej wersji siebie.

Regulamin
  • Konkurs trwa 1 - 7 paźdzniernika włącznie. W konkursie mogą wziąć udział jedynie osoby posiadające adres korespondencyjny w Polsce i posiadające konto na portalu lubimyczytać.pl.
  • Prace zamieszczane na serwerze portalu powinny spełniać następujące wymagania: Maksymalna waga ilustracji - 100 KB. Maksymalna szerokość - 300 px. Format pliku graficznego: .jpeg. Wymagania nie dotyczą grafik pochodzących z serwerów zewnętrznych
  • Odpowiedzi muszą być napisane samodzielnie. Kopiowanie części lub fragmentów tekstów, recenzji innych osób jest zabronione. Teksty nie mogą przekraczać 1500 znaków ze spacjami.
  • Każdy użytkownik może zgłosić tylko jedną pracę.
  • Zwycięzców wybiera administracja serwisu lubimyczytać.pl. Decyzja jest nieodwołalna.
  • Dane osobowe uczestnika (imię, nazwisko, adres korespondencyjny i numer telefonu) przetwarzane będą przez administratora serwisu lubimyczytać.pl w celu przeprowadzania konkursu, wysyłki nagród oraz analizy i statystyki . Dane osobowe zwycięzcy mogą zostać przekazane w celu wysyłki nagrody partnerowi konkursu - Wydawnictwu Sine Qua Non. Więcej informacji o przetwarzaniu Twoich danych osobowych znajdziesz w naszej Polityce prywatności.
  • Adres i numer telefonu zwycięzcy powinien zostać nadesłany do dwóch tygodniu od daty ogłoszenia wyników konkursu. Po tym terminie administracja lubimyczytać.pl dopuszcza wybór kolejnego laureata lub nieprzyznanie nagrody.
liczba postów na stronie: 
książek: 193
Filiżanka
07-10-2019 22:25
Dorosłość oznacza, że mogłam sobie kupić "Kaczora Donalda" za własne pieniądze, narzucić tytuł oglądanej wspólnie z bratanicą bajki (a choć się jej znudziła po 5 minutach, powiedzieć: ciocia wybrała, musimy zobaczyć do końca) i będąc wychowawcą zmusić dzieci na kolonii do grania w dwa ognie, bo zawsze brakowało mi ich w mojej podstawówce.
A i jeszcze można zacząć mówić "jak dorośniesz, to zrozumiesz" i "jak byłam w twoim wieku..." (czyli jakieś pięć lat temu).
A tak w ogóle to jestem całkiem miłą osobą, nie kłamię ;)
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 479
Cantata
07-10-2019 22:35
Mając dziewiętnaście lat postanowiłam wyprowadzić się z domu. Szybko znalazłam pracę, więc wynajęcie kawalerki, stało się dla mnie możliwe. Jak tylko pomalowałam ściany, poustawiałam meble i wyszorowałam wszystkie kąty na wysoki połysk (tak jak "u mamy" oczywiście) , postanowiłam zaprosić rodziców by zobaczyli, że dobrze sobie radę (czytaj : nie umarłam z głodu i nie zarosłam grzybem). Ponieważ moja rodzicielka jest znakomitą kucharką, a to co jej najlepiej wychodzi to ciasta, postanowiłam zrobić jej niespodziankę i upiec uwielbiany przez całą rodzinę miodownik. Tyle razy obserwowałam mamę przy pracy więc doszłam do wniosku iż dam sobie radę. Pierwsze schody zaczęły się już przy wyrabianiu ciasta. Po wbiciu wszystkich składników do miski, masa zamiast robić się plastyczna, powoli zmieniała się w cement. Ponieważ miałam obie ręce unieruchomione "betonowym" ciastem, nie miałam jak dodać wody. Próbowałam odkręcić kran nosem, jednak bez większego powodzenia. Potem było jeszcze gorzej. W pewnym momencie ciasto zrobiło się tak twarde, że nie mogłam uwolnić palców. By je "odzyskać" musiałam pomóc sobie nogą. Kiedy włożyłam stopę do niski, jednocześnie wyrywając obie dłonie, okazało się, że klapek który miałam na sobie , przyczepił się do stworzonego przeze mnie gluta. Całe szczęście, moja noga nadal pozostała wolna. Jak tylko uwolniłam się od miski, "miodownika" i straconego buta, wywaliłam wszystko do kosza i poszłam do cukierni. Moje pierwsze zderzenie z rzeczywistością zakończyło się tym, iż do tej pory mamy traumę związaną z wypiekami. Jedyne do czego dałam się przekonać to sernik na zimno, który stał się moją specjalnością .
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 69
Hekate
07-10-2019 23:18
Gdy wyprowadziłam się z domu, myślałam, że to wszystko będzie takie proste. Mama ostrzegała mnie. Wypłynęłam na głęboką wodę. Stosy papierów zalały mnie. Opłacić rachunki - łatwo powiedzieć. Dla młodej osoby to kosmos. Cały miesiąc na zupkach chińskich i bułkach też mnie nie uradował. Sama sobie to zgotowałam, więc teraz musiałam z tego wybrnąć. Oczywiście przed rodziną udawałam, że świetnie sobie radzę, ba, że nawet odkładam pieniądze na konto oszczędnościowe. Bo kto się przyzna do porażki w tak młodym wieku? Z jednej strony cieszę się, że wyfrunęłam z rodzinnego gniazda tak szybko. To mnie usamodzielniło. A z drugiej strony, kto by nie chciał posiedzieć sobie w domu, mieć smaczny obiad i wszystko podane przez rodziców pod nos? :)
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 59
Oliwka11
07-10-2019 23:30
Pamiętam jak dziś, gdy snułam z przyjaciółką marzenia o studiach w Krakowie, o japonistyce i arabistyce. Już słuchałyśmy hejnału do codziennej kawy, już nasze pierwsze obcasy stukały o bruk krakowskiej starówki, już wracałyśmy do mazurskiego domu 2 razy do roku na święta. Ale... rodzice nie pozwolili! :D ;p
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 2432
LubimyCzytać
07-10-2019 23:59
Konkurs zakończony.
Dziękujemy za wszystkie odpowiedzi.
Zwycięzców wyłonimy niebawem.
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 2432
LubimyCzytać
08-10-2019 15:57
Konkurs został zakończony. Za wszystkie odpowiedzi dziękujemy!
Wybraliśmy zwycięskie prace:

Klops
Tina
Setsuko
Agacja
Paulina Mieszczak

Serdecznie gratulujemy! Z laureatami skontaktujemy się bezpośrednio.
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 308
Paulina
09-10-2019 11:10
Bardzo dziękuję! Gratulacje dla pozostałych :)
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 1021
lotosu_kwiat
11-10-2019 15:01
Na początku zaliczyłam same upadki, które bardzo szybko postawiły mnie do pionu by jako 21 latka ogarniać pracę studia zaoczne i dość dobrze prosperujący stały związek. Gdy koleżanki szalały na imprezach ja byłam poważna niczym conajmniej 30 latka. Później wszystko się rozsypało i musiałam zbierać swoje życie drugi raz, a przed 30ką nie było to już takie proste. Moje doświadczenie pokazało mi że nigdy nie jest łatwo, a doświadczenia życiowe zdobywamy przez wszystkie lata, nie tylko jako młodzi czujemy się nie doświadczeni, gdyż każda nowa sytuacja zmusza nas do zmierzenia się z tym co trudne bez względu na wiek. Dziś bardzo chciałabym cofnąć czas, wrócić do młodości, le wcale nie miałabym gwarancji ze wszystko zrobię lepiej. Napewno chciałabym spróbować, lecz skoro to niemożliwe wiernie kibicuję młodym ludziom w swoim otoczeniu, lub przezywam młodość drugi raz we wspomnieniach i książkach.
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
Aby napisać wypowiedź musisz być zalogowany. Logowanie
Moderatorzy
Książki w tej dyskusji
zgłoś błąd zgłoś błąd