-
Artykuły
James Joyce na Bloomsday, czyli 7 faktów na temat pisarza, który odmienił literaturęKonrad Wrzesiński9 -
Artykuły
Śladami autorów, czyli książki o miejscach, które odwiedzali i opisywali twórcyAnna Sierant10 -
Artykuły
Czytamy w weekend. 14 czerwca 2024LubimyCzytać467 -
Artykuły
Znamy laureatki Women’s Prize for Fiction i wręczonej po raz pierwszy Women’s Prize for Non-FictionAnna Sierant15
Biblioteczka
2017-10-14
2017-10-05
Odrywając się od krainy magii, czarodziei i smoków postanowiłam sięgnąć po lekturę lekką, która będzie przyjemną odskocznią od fantastyki. Książka z gatunku New Adult pt. „Rozgrywka” autorki J. Sterling wydawała mi się idealnym wyborem. Kolejną typową miłosną historią. Jednak czy tak było? Zapraszam do przeczytania recenzji.
Kiedy Cassie Andrews przybywając na uniwersytet w Fullton ma tylko jeden cel - rozwijać swoją największą pasję, jaką jest fotografia, i zdobyć perspektywę na dalszą przyszłość. Nie spodziewa się, że spotka na swojej drodze intrygującego baseballistę Jacka Cartera. Wbrew temu co mówi Cassie rozum, dziewczyna nie może się oderwać od szkolnego playboya. Mimo, że wcale nie chce jego obecności, chłopak co chwila przewija się przez jej życie, czasem umyślnie, a czasem nie. Związek tej dwójki oznaczałby chaos. Oboje zmagają się ze swoimi osobistymi problemami. Zarówno Cassie jak i Jack mają problem z zaufaniem i obdarzeniem kogoś głębszym uczuciem. Lecz jak trzymać się od siebie z daleka, kiedy nie można wytrzymać bez obecności drugiej osoby?
Główny motyw powieści szczerze powiedziawszy jest dość oklepany. Mężczyzna zmieniający się pod wpływem tej jedynej, wyjątkowej kobiety, ze szkolnego amanta w kochającego i wspierającego partnera. Dość typowi wydawali się również główni bohaterowie, którzy niestety nie zdobyli mojej sympatii. No bo pomyślmy. Ile mamy już we współczesnej literaturze młodzieżowej ślicznych, niczym niewyróżniających się dziewczyn, które przy bliższym poznaniu okazują się interesujące i uwodzicielskich dupków, którzy pod maską twardziela skrywają swoją czułość i szczerość?
Przy nieco flegmatycznych postaciach pierwszoplanowych nie da się nie zauważyć bardzo dobrze napisanych postaci pobocznych. Każdy podczas czytania tej książki polubi ciekawską i energiczną Melissę, przyjaciółkę Cass, jak i charyzmatycznego Deana. Ci bohaterowie na pewno zasługują na szczególne uznanie.
Przechodząc do superlatywów powieści warto wspomnieć o samym stylu pisania autorki. Według mnie powieść jest po prostu bardzo dobrze napisana. Co najważniejsze: książkę czytało się szybko i na szczęście nie ciągnęła się w nieskończoność. Pomijając aspekty fabularne to nie mam się do czego przyczepić. Czytając tę lekturę naprawdę świetnie się bawiłam, a z ust nie schodził mi uśmiech. Znalazły się w niej również chwilę smutku i to głównie one zmieniły moją ocenę. Tak zadziałały na moją wrażliwość, że nie mogłam nie uronić chociaż jednej łzy.
Podsumowując. Mimo wszelkich wad polecam najnowszą powieść Pani Sterling. Na pewno spodoba się miłośniczkom takiego gatunku. Wbrew świetnemu językowi, jakim napisana jest książka i paru kulminacyjnym momentom, nie da się nie zapomnieć o banalnej fabule. Ja z niecierpliwością czekam na kolejne tomy cyklu The Perfect Game. Mam nadzieję, że wszelkie wady z pierwszego tomu zostaną poprawione a tom drugi okaże się dużo lepszy.
Za możliwość przeczytania książki przed premierą dziękuję serdecznie portalowi Czytampierwszy.pl.
Odrywając się od krainy magii, czarodziei i smoków postanowiłam sięgnąć po lekturę lekką, która będzie przyjemną odskocznią od fantastyki. Książka z gatunku New Adult pt. „Rozgrywka” autorki J. Sterling wydawała mi się idealnym wyborem. Kolejną typową miłosną historią. Jednak czy tak było? Zapraszam do przeczytania recenzji.
Kiedy Cassie Andrews przybywając na uniwersytet...
Na najnowszą powieść Colleeen Hoover czekałam z niecierpliwością, z racji tego, że jest jedną z moich ulubionych autorek książek z gatunku New Adult. Wiedziałam że i tym razem pisarka mnie nie zawiedzie. Nie będę owijała w bawełnę. Miałam bardzo duże oczekiwania co do tej książki. Jednak czy im podołała? Zapraszam do przeczytania recenzji „It Ends With Us”.
Lily Bloom jest dwudziestotrzyletnią kobietą, która próbuje się zmagać z demonami przeszłości. Jej dzieciństwo nie było zbyt kolorowe. Wspomnienia o niebezpiecznym, nerwowym ojcu i pierwszej miłości, zakończonej tragedią nie dają o sobie zapomnieć. Więc kiedy wyjeżdża ze swojego rodzinnego miasta do Bostonu stara się zacząć życie od nowa. Na swojej drodze spotyka jednak Ryle’a. Kogoś kto może odmienić jej życie albo doszczętnie je zniszczyć.
Nie wiem jak mam opisać tą książkę. Nie ma słów, aby opisać uczucia jakie towarzyszyły mi podczas czytania. Colleen po raz kolejny wbiła mnie w fotel i stworzyła arcydzieło. Nie, nie boje się użyć tego słowa. Sądziłam, że po fenomenalnym Too Late już nic niw będzie w stanie mnie zaskoczyć. Że Hoover już nie jest w stanie po prostu napisać nic lepszego. Najwidoczniej się myliłam. Nigdy nie myślałam, że jakaś powieść wywoła u mnie aż tyle uczuć. Śmiech, żal, smutek, gniew, miłość czy nawet strach. Wszystkie to poszczególne emocje prowadzą do jednego celu. Nauki. Zamykając tę książkę czułam, że jakaś jej część we mnie została. Że te dwa dni, które poświęciłam na czytanie, były dla mnie niesamowitym przeżyciem i lekcją. To właśnie jest największy plus tej powieści. Doświadczenie, które zostaje z nami na cale życie.
Na najnowszą powieść Colleeen Hoover czekałam z niecierpliwością, z racji tego, że jest jedną z moich ulubionych autorek książek z gatunku New Adult. Wiedziałam że i tym razem pisarka mnie nie zawiedzie. Nie będę owijała w bawełnę. Miałam bardzo duże oczekiwania co do tej książki. Jednak czy im podołała? Zapraszam do przeczytania recenzji „It Ends With Us”.
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toLily Bloom jest...