Sierpień w mieście niczym listopadowa słota. Tytuł wypełniony po brzegi nostalgią. Okładka się nie myli i podejrzewam, że ciężko o lepszą, która oddawałaby nastrój książki. Tym razem Paweł Sołtys porzucił opowiadania na rzecz snucia erudycyjnych historii, wnikania w szczegóły, we wszelkie zakamarki pamięci, by odtwarzać z namaszczeniem to co dawne.
Momentami słowna szarża przypominała mi gęstość prozy Prousta, lecz zabrakło mi bogatszych opisów psychologicznych pojawiających się postaci wraz z zawiązywaniem akcji.
Główny bohater mości się na pożółkłych stronach, przemierza nierówne płyty chodnikowe, podróżuje zjełczałą komunikacją miejską i pokonuje warszawskie ulice, które są dla niego niczym artefakty. I jak zazwyczaj u autora poezja naciska na prozę, przypiera do ściany, przez co pozostają ścinki prozy, lecz nawet w nich czytelnicy mogą znaleźć ukojenie.

Sierpień w mieście niczym listopadowa słota. Tytuł wypełniony po brzegi nostalgią. Okładka się nie myli i podejrzewam, że ciężko o lepszą, która oddawałaby nastrój książki. Tym razem Paweł Sołtys porzucił opowiadania na rzecz snucia erudycyjnych historii, wnikania w szczegóły, we wszelkie zakamarki pamięci, by odtwarzać z namaszczeniem to co dawne.
Momentami słowna szarża...

Na książkę natknąłem się przypadkiem, w czasie przeglądania profilu Pawła Sołtysa. I jak się okazało, jego opowiadanie wybija się wśród pozostałych. Najlepiej uchwycił koci język, przemówił rozbudowanymi zdaniami, aż wynurzały się z nich wibrysy.
Pewną dozę kocich ruchów na kartkach zachowała Małgorzata Rejmer. Równie interesującą historię przedstawił Piotr Siemion o kotach mających przysłużyć się nauce w realiach, gdy ludzkość zaczęła podbijać kosmos.
Zdecydowanie na minus wypadło pierwsze opowiadanie S. Chwina, niczym rozprawka pisana przy pomocy Wikipedii i z wieloma błędami logicznymi, nawet jeśli wziąć pod uwagę przyjętą konwencję.
Piotr Paziński - niebywała chałtura, pisanie o niczym, byle tylko liczba znaków się zgadzała, nie odnotowałem żadnych śladów kocich łap.

Na książkę natknąłem się przypadkiem, w czasie przeglądania profilu Pawła Sołtysa. I jak się okazało, jego opowiadanie wybija się wśród pozostałych. Najlepiej uchwycił koci język, przemówił rozbudowanymi zdaniami, aż wynurzały się z nich wibrysy.
Pewną dozę kocich ruchów na kartkach zachowała Małgorzata Rejmer. Równie interesującą historię przedstawił Piotr Siemion o...

Bezpieczna to lektura, nie atakuje czytelnika samurajskimi mieczami, by zacząć się obawiać groźnych rewolucji myślowych. Autor nie meandrował, nie używał szpadla, byśmy byli przeładowani nadmierną wiedzą. Kilka ciekawostek z Kraju Kwitnącej Wiśni, parę pozycji kulturalnych i ledwie liźnięcie poruszanego tematu, by było miło i przyjemnie. Byśmy odczuli mniejsze zmęczenie i mogli lepiej zrozumieć na czym polega Ikigai już w trakcie czytania.
Poradnik kierowany dla ludzi, którzy nie czytają w rozumieniu nałogowym, tylko dla chcących zabłysnąć w towarzystwie.

Bezpieczna to lektura, nie atakuje czytelnika samurajskimi mieczami, by zacząć się obawiać groźnych rewolucji myślowych. Autor nie meandrował, nie używał szpadla, byśmy byli przeładowani nadmierną wiedzą. Kilka ciekawostek z Kraju Kwitnącej Wiśni, parę pozycji kulturalnych i ledwie liźnięcie poruszanego tematu, by było miło i przyjemnie. Byśmy odczuli mniejsze zmęczenie i...