Trudno znaleźć kogoś kto nie lubiłby przesympatycznego Morgiego. A ta wspaniała powieść, tylko ten obraz jego osoby potwierdza. Zdecydowanie nie jest to książka tylko dla kibiców skoków narciarskich. Przeżycia Morgiego, są wspaniałą lekcją życia dla każdego z nas. Upaść, zaryzykować i wstać, wrócić do walki, zaakceptować swoje blizny i przemóc się, bądź podjąć najlepszą z możliwych decyzji. Jest to pozycja do której można wracać latami by odnaleźć w niej siłę. Zdecydowanie jest to raczej piekielna dobra powieść, niż zwykła, mdła autobiografia, jakich pełno. Z ręką na sercu można polecić tę pozycję każdemu.

Trudno znaleźć kogoś kto nie lubiłby przesympatycznego Morgiego. A ta wspaniała powieść, tylko ten obraz jego osoby potwierdza. Zdecydowanie nie jest to książka tylko dla kibiców skoków narciarskich. Przeżycia Morgiego, są wspaniałą lekcją życia dla każdego z nas. Upaść, zaryzykować i wstać, wrócić do walki, zaakceptować swoje blizny i przemóc się, bądź podjąć najlepszą z...

Jestem zachwycona tą książką. Dziesięć gwiazdek i miano arcydzieła to i tak zbyt mało, żeby właściwie określić tę książkę.
Gdyby nie seria Harry Potter, która zajmuje w moim sercu specjalne miejsce, ta książka zostałaby moim numerem jeden. Ale i tak jest w niej większa połowa mojego serca i mnie samej.
Brak słów zachwytu, coś więcej niż arcydzieło i geniusz.

Jestem zachwycona tą książką. Dziesięć gwiazdek i miano arcydzieła to i tak zbyt mało, żeby właściwie określić tę książkę.
Gdyby nie seria Harry Potter, która zajmuje w moim sercu specjalne miejsce, ta książka zostałaby moim numerem jeden. Ale i tak jest w niej większa połowa mojego serca i mnie samej.
Brak słów zachwytu, coś więcej niż arcydzieło i geniusz.

Wspaniała, pełna ciepła książka, typowa dla tematu małych społeczności. Czyta się ją z ogromną przyjemnością, samemu chcąc wejść w karty powieści.
Spodziewałam się nudnej książki, a tymczasem otrzymałam naprawdę wspaniałą, książkę, która jest chyba najlepszą książką, przypominającą kultową Czekoladę J. Harris.

Wspaniała, pełna ciepła książka, typowa dla tematu małych społeczności. Czyta się ją z ogromną przyjemnością, samemu chcąc wejść w karty powieści.
Spodziewałam się nudnej książki, a tymczasem otrzymałam naprawdę wspaniałą, książkę, która jest chyba najlepszą książką, przypominającą kultową Czekoladę J. Harris.

Głęboko poruszająca i wstrząsająca powieść. Pozwala naprawdę zajrzeć w głąb umysł schizofrenika. Czym dalej zagłębiałam się w kolejne karty powieści tym bardziej byłam przerażona. Do tego stopnia, że musiałam na chwile odłożyć tę książkę, ale zaraz z powrotem mnie do siebie przyciągała.
Pisana w naprawdę przyjemny, ciekawy i przeróżny sposób, który sprawia, że książkę czyta się jeszcze szybciej.
Jedyne do czego mogę się przyczepić to czcionka z maszynopisu, która jest obecna w połowie książki, a strasznie bolały mnie od niej oczy.
Pozycja naprawdę godna polecenia.

Głęboko poruszająca i wstrząsająca powieść. Pozwala naprawdę zajrzeć w głąb umysł schizofrenika. Czym dalej zagłębiałam się w kolejne karty powieści tym bardziej byłam przerażona. Do tego stopnia, że musiałam na chwile odłożyć tę książkę, ale zaraz z powrotem mnie do siebie przyciągała.
Pisana w naprawdę przyjemny, ciekawy i przeróżny sposób, który sprawia, że książkę...

Szczerze mówiąc, sama nie wiem co mam myśleć o tej książce.
Zdecydowanie spodziewałam się czegoś bardziej kontrowersyjnego i dosadnego, w tematyce homo seksualności, sądząc po ostrych i niepochlebnych recenzji tej książki. Na które to natykałam się prawie wszędzie.
A dostałam normalną i ciepłą opowieść o homoseksualistach. Rozdziały Greena jak zwykle mnie zachwyciły, po prostu coś genialnego! (jak zawsze, zresztą). Natomiast rozdziały D. Levithana.. były dla mnie istną męczarnią. Już wcześniej spotkałam się z jego książką i nie dałam rady jej przeczytać. pomimo naprawdę fajnego pomysłu. Styl pisania (i nawet nie chodzi mi już o te małe litery) Leviathana, jest tragiczny. Męczy mnie on okropnie. Chociaż pomysł na postać, był naprawdę ciekawy.
Na szczęście Green i jego jak zwykle genialnie wykreowane postacie (Kruchy Cooper, to jak dla mnie jedna z lepszych postaci jaką stworzył), uratowały tę książkę!
(Zapewne, gdyby sam Green pisał tę książkę oceniłabym ją na co najmniej wybitną, a tak zostaję przy rewelacyjnej).

Szczerze mówiąc, sama nie wiem co mam myśleć o tej książce.
Zdecydowanie spodziewałam się czegoś bardziej kontrowersyjnego i dosadnego, w tematyce homo seksualności, sądząc po ostrych i niepochlebnych recenzji tej książki. Na które to natykałam się prawie wszędzie.
A dostałam normalną i ciepłą opowieść o homoseksualistach. Rozdziały Greena jak zwykle mnie zachwyciły, po...