Trudno znaleźć kogoś kto nie lubiłby przesympatycznego Morgiego. A ta wspaniała powieść, tylko ten obraz jego osoby potwierdza. Zdecydowanie nie jest to książka tylko dla kibiców skoków narciarskich. Przeżycia Morgiego, są wspaniałą lekcją życia dla każdego z nas. Upaść, zaryzykować i wstać, wrócić do walki, zaakceptować swoje blizny i przemóc się, bądź podjąć najlepszą z możliwych decyzji. Jest to pozycja do której można wracać latami by odnaleźć w niej siłę. Zdecydowanie jest to raczej piekielna dobra powieść, niż zwykła, mdła autobiografia, jakich pełno. Z ręką na sercu można polecić tę pozycję każdemu.

Trudno znaleźć kogoś kto nie lubiłby przesympatycznego Morgiego. A ta wspaniała powieść, tylko ten obraz jego osoby potwierdza. Zdecydowanie nie jest to książka tylko dla kibiców skoków narciarskich. Przeżycia Morgiego, są wspaniałą lekcją życia dla każdego z nas. Upaść, zaryzykować i wstać, wrócić do walki, zaakceptować swoje blizny i przemóc się, bądź podjąć najlepszą z...

Klimat książki ''Świat w ziarnku piasku'' jest niesamowity. Czytając tą książkę,niemal czułam zapach morza i piasku..Razem z kolejnymi kartami książki,przenosiłam się na wyspę. Autorka ta,po raz kolejny udowadnia,że ma ogromny talent. Takie książki to coś pięknego,polecam każdemu.
Jedyny minus tej książki,to to,że momentami przypominała mi ona Czekoladę,a główna bohaterka-Mado,kultową Vianne Rocher z Czekolady.
Niemniej książka jest genialna i polecam ją każdemu. W sam raz,na wolne dni,kiedy możemy pozwolić sobie na oczarowanie się wspaniałemu klimatowi wyspy.

Klimat książki ''Świat w ziarnku piasku'' jest niesamowity. Czytając tą książkę,niemal czułam zapach morza i piasku..Razem z kolejnymi kartami książki,przenosiłam się na wyspę. Autorka ta,po raz kolejny udowadnia,że ma ogromny talent. Takie książki to coś pięknego,polecam każdemu.
Jedyny minus tej książki,to to,że momentami przypominała mi ona Czekoladę,a główna...

Kolejna genialna książka Harris. Po czwartej genialnej książce od niej,stała się jedną z moich ulubionych pisarek. Książka jest na pograniczy kryminału/książki psychologicznej.I to daje jej tą wyjątkowość. Poza tym jak każda książka Harris,ma w sobie ten niepowtarzalny klimat. Moim zdaniem,książka jest bardzo mądra. Święta Oswald,jest obraz ówczesnego świata,który nas otacza i pokazuje,że nie jest on wcale tak piękny i przyjazny. Coś genialnego. Jestem zachwycona jej kolejną książką.

Kolejna genialna książka Harris. Po czwartej genialnej książce od niej,stała się jedną z moich ulubionych pisarek. Książka jest na pograniczy kryminału/książki psychologicznej.I to daje jej tą wyjątkowość. Poza tym jak każda książka Harris,ma w sobie ten niepowtarzalny klimat. Moim zdaniem,książka jest bardzo mądra. Święta Oswald,jest obraz ówczesnego świata,który nas...

Kolejna książka od Joanne Harris,po Czekoladzie i Rubinowych czółenkach,jaką przeczytałam. I muszę przyznać,że znowu jestem oczarowana. Historia jest może trochę kontrowersyjna,ale właśnie to nadaje jej smaku,a dodatkowa koronna obecność potraw,czyni to znakiem rozpoznawczym Harris. Jedna z nielicznych książek,gdzie akcja rozgrywa się podczas wojny i mi się podoba, Zwykle odrzuca mnie od takich książek,ale ta jest jedną z moich ulubionych. Polecam każdemu,bo chyba każdy znajdzie w niej coś dla siebie.

Kolejna książka od Joanne Harris,po Czekoladzie i Rubinowych czółenkach,jaką przeczytałam. I muszę przyznać,że znowu jestem oczarowana. Historia jest może trochę kontrowersyjna,ale właśnie to nadaje jej smaku,a dodatkowa koronna obecność potraw,czyni to znakiem rozpoznawczym Harris. Jedna z nielicznych książek,gdzie akcja rozgrywa się podczas wojny i mi się podoba, Zwykle...

Rubinowe Czółenka,to druga część Czekolady. I..porwała mnie i uwiodła tak samo jak pierwsza część. Anou jest już starsza,pojawia się też Rosette,wszystko jest bardziej skomplikowane,z pozoru książka ta,jest już mniej magiczna,ale według mnie,jest to tylko bardzo mylący pozór. Po raz kolejny jestem zachwycona tą genialną książką. A styl pisania Joanne Harris,sprawia,że stała się ona jedną z moich ulubionych pisarek. A Vienne Rocher,jedną z ulubionych postaci książkowych.
Czekolada i Rubinowe Czółenka,to jedne z tych książek,po których przez dłuższy czas nie jestem w stanie się otrząsnąć i wyrzucić ich z głowy.
Coś genialnego,już dawno nie czytałam,aż tak dobrych książek.
Trzymam kciuki i błagam los,żeby w mojej bibliotece była 3 część tych genialnych przygód Vienne Rocher pt. ''Brzoskwinie dla księdza proboszcza''.

Rubinowe Czółenka,to druga część Czekolady. I..porwała mnie i uwiodła tak samo jak pierwsza część. Anou jest już starsza,pojawia się też Rosette,wszystko jest bardziej skomplikowane,z pozoru książka ta,jest już mniej magiczna,ale według mnie,jest to tylko bardzo mylący pozór. Po raz kolejny jestem zachwycona tą genialną książką. A styl pisania Joanne Harris,sprawia,że stała...

Jestem zachwycona,a raczej oczarowana tą książką. Już dawno nie czytałam czegoś tak dobrego. Książka mówi niby o prostej,zwyczajnej historii kobiety i jej córki,oraz społeczności w jakiej się znajdują,ale..
Ale wszystko jest niesamowicie przesiąknięte tym niewytłumaczalnym ''czymś'',magicznym czymś,nierealnym..I to kreuje piękno i wyjątkowość tej książki. A opisy w formie,porównań do cynamonu,słodkości,pysznych potraw. Coś innego,odmiennego. Dodaje to tylko magii i uroku,do tej i tak wspaniałej książki. Połknęłam ją w jeden dzień,a teraz sięgam już po kolejną część ''Rubinowe czółenka''.

Jestem zachwycona,a raczej oczarowana tą książką. Już dawno nie czytałam czegoś tak dobrego. Książka mówi niby o prostej,zwyczajnej historii kobiety i jej córki,oraz społeczności w jakiej się znajdują,ale..
Ale wszystko jest niesamowicie przesiąknięte tym niewytłumaczalnym ''czymś'',magicznym czymś,nierealnym..I to kreuje piękno i wyjątkowość tej książki. A opisy w...

Kiedy sięgałam po tę pozycję, naprawdę nie spodziewałam się czegoś tak genialnego, tak diametralnie innego. Oczekiwałam dosyć już nudnego opisu, niesamowitych wyczynów sportowych najlepszej drużyny ostatnich lat, a dostałam wspaniały opis i analizę działań pozaboiskowych! To jest naprawdę książka o Barcelonie, inna od wszystkich. Każdy Cule powinien ją przeczytać. Lektura obowiązkowa.
Jedyny minut to trochę zbyt patetyczny styl pisania, ale z łatwością można to zignorować, biorąc pod uwagę ilość cenny informacji, jakie w sobie zawiera.

Kiedy sięgałam po tę pozycję, naprawdę nie spodziewałam się czegoś tak genialnego, tak diametralnie innego. Oczekiwałam dosyć już nudnego opisu, niesamowitych wyczynów sportowych najlepszej drużyny ostatnich lat, a dostałam wspaniały opis i analizę działań pozaboiskowych! To jest naprawdę książka o Barcelonie, inna od wszystkich. Każdy Cule powinien ją przeczytać. Lektura...

Jestem zachwycona tą książką. Dziesięć gwiazdek i miano arcydzieła to i tak zbyt mało, żeby właściwie określić tę książkę.
Gdyby nie seria Harry Potter, która zajmuje w moim sercu specjalne miejsce, ta książka zostałaby moim numerem jeden. Ale i tak jest w niej większa połowa mojego serca i mnie samej.
Brak słów zachwytu, coś więcej niż arcydzieło i geniusz.

Jestem zachwycona tą książką. Dziesięć gwiazdek i miano arcydzieła to i tak zbyt mało, żeby właściwie określić tę książkę.
Gdyby nie seria Harry Potter, która zajmuje w moim sercu specjalne miejsce, ta książka zostałaby moim numerem jeden. Ale i tak jest w niej większa połowa mojego serca i mnie samej.
Brak słów zachwytu, coś więcej niż arcydzieło i geniusz.

Szczerze mówiąc, sama nie wiem co mam myśleć o tej książce.
Zdecydowanie spodziewałam się czegoś bardziej kontrowersyjnego i dosadnego, w tematyce homo seksualności, sądząc po ostrych i niepochlebnych recenzji tej książki. Na które to natykałam się prawie wszędzie.
A dostałam normalną i ciepłą opowieść o homoseksualistach. Rozdziały Greena jak zwykle mnie zachwyciły, po prostu coś genialnego! (jak zawsze, zresztą). Natomiast rozdziały D. Levithana.. były dla mnie istną męczarnią. Już wcześniej spotkałam się z jego książką i nie dałam rady jej przeczytać. pomimo naprawdę fajnego pomysłu. Styl pisania (i nawet nie chodzi mi już o te małe litery) Leviathana, jest tragiczny. Męczy mnie on okropnie. Chociaż pomysł na postać, był naprawdę ciekawy.
Na szczęście Green i jego jak zwykle genialnie wykreowane postacie (Kruchy Cooper, to jak dla mnie jedna z lepszych postaci jaką stworzył), uratowały tę książkę!
(Zapewne, gdyby sam Green pisał tę książkę oceniłabym ją na co najmniej wybitną, a tak zostaję przy rewelacyjnej).

Szczerze mówiąc, sama nie wiem co mam myśleć o tej książce.
Zdecydowanie spodziewałam się czegoś bardziej kontrowersyjnego i dosadnego, w tematyce homo seksualności, sądząc po ostrych i niepochlebnych recenzji tej książki. Na które to natykałam się prawie wszędzie.
A dostałam normalną i ciepłą opowieść o homoseksualistach. Rozdziały Greena jak zwykle mnie zachwyciły, po...

Natknęłam się na tę książkę w bibliotece i kiedy po nią sięgałam sądziłam, że będzie to kolejna typowa biografia. Jak bardzo się zawiodłam.. TA KSIĄŻKĄ JEST GENIALNA. Dla mnie jako wieloletniego kibica siatkówki opis meczów, był wręcz powalający. Jednak wbrew pozorom nie jest to pozycja jedynie dla kibiców siatkówki. Książka przedstawia też niesamowicie realny, obraz czasów PRL-u. Całkowicie odmienna rzeczywistość, inne priorytety, inny klimat. Jest też przepełniona naprawdę mądrymi lekcjami życia. Pełna motywacji.
Czy jesteś kibicem, czy nie- naprawdę warto przeczytać!

Natknęłam się na tę książkę w bibliotece i kiedy po nią sięgałam sądziłam, że będzie to kolejna typowa biografia. Jak bardzo się zawiodłam.. TA KSIĄŻKĄ JEST GENIALNA. Dla mnie jako wieloletniego kibica siatkówki opis meczów, był wręcz powalający. Jednak wbrew pozorom nie jest to pozycja jedynie dla kibiców siatkówki. Książka przedstawia też niesamowicie realny, obraz czasów...

Jeśli tak wygląda debiut pisarza, to koniecznie muszę zapoznać się z jego dalszą twórczością. O tyle, o ile nie przepadam za powieściami z wątkami psychologicznymi, tak tą pochłonęłam w kilka dni. I to przy nawale obowiązków, jakimi obarcza mnie szkoła.
Cała akcja książki rozgrywa się między wspomnieniami z frontu wojny z 2004 roku w Al Tafarze, a 2009 roku, kiedy to główny bohater wraca już do domu. Wydarzenia te oddziela od siebie śmierć, przyjaciela Johna, Murphego.
Przed wyjazdem na wojnę John, składa irracjonalną obietnicę matce Murphego, że przywiezie go do domu całego i zdrowego. Jak to zwykle w życiu, a zwłaszcza na wojnie, bywa Murphy ginie, zamordowany w bestialski sposób przez żołnierzy dżihadu. Opis jego zmasakrowanego ciała, przyprawił mnie o mdłości. Pogruchotane kości, wydłubane oczy, odcięte uszy i nos! To naprawdę straszny obraz. Cała książka zawiera dużo opisów zmasakrowanych ciał przez wojnę. Nie giną tylko żołnierze, ale też zwykli cywile.
Cała książka jest pełna pstrego, wulgarnego języka. Autor nie bawi się w uprzejme formy. Zresztą, kto na wojnie wyraża się jak w salonie? I to ten wulgarny język nadaje w dużej mierze smaczku temu wojennemu, psychologicznemu arcydziełu, jak niektórzy określają tą powieść. Jest ona z pewnością bardzo intensywna i na pewno, długo pozostanie mi w pamięci. Naprawdę warto po nią sięgnąć, żeby zobaczyć jak wygląda to z drugiej strony. Tym bardziej, że nie są to tylko czcze wymysły pisarza, przez całe życie siedzącego w ciepłym fotelu i z piórem w ręku. Ponieważ, z noty o autorze dowiadujemy się, że Kevin Powers w 2004 i 2005 r. sam służył jako strzelec karabinu maszynowego w armii amerykańskiej w Iraku. Z czystym sumieniem polecam.
Całość na: miichaelka.blogspot.com

Jeśli tak wygląda debiut pisarza, to koniecznie muszę zapoznać się z jego dalszą twórczością. O tyle, o ile nie przepadam za powieściami z wątkami psychologicznymi, tak tą pochłonęłam w kilka dni. I to przy nawale obowiązków, jakimi obarcza mnie szkoła.
Cała akcja książki rozgrywa się między wspomnieniami z frontu wojny z 2004 roku w Al Tafarze, a 2009 roku, kiedy to główny...