Profil użytkownika: Czytek

Konstrukt nie tak odbiegający od teraźniejszości, nieco przeseksualizowany, zostawiający uczucie pustki. Nie dla każdego. Houellebecqowskie obserwacje są pozbawione złudzeń, ale niepozbawione prawdy.
6.5/10

Konstrukt nie tak odbiegający od teraźniejszości, nieco przeseksualizowany, zostawiający uczucie pustki. Nie dla każdego. Houellebecqowskie obserwacje są pozbawione złudzeń, ale niepozbawione prawdy.
6.5/10

Któż z nas nie słuchał baśni jak był dzieckiem? Księżniczki, rycerze oraz czarne charaktery zna chyba każdy. Ale gdzie się szkolą?

W PRASTAREJ PUSZCZY TRWA
AKADEMIA DOBRA I ZŁA.
BLIŹNIACZE WIEŻE JAK DWIE GŁOWY,
JEDNA DLA SZLACHETNYCH,
DRUGA DLA PODŁYCH.
UCIECZKA Z NIEJ NIEMOŻLIWA.
JEDYNA DROGA WYJŚCIA
W BAŚNI SIĘ UKRYWA.

Głównymi bohaterkami powieści są Sofia i Agata. Mieszkają w Gawalonie i są przyjaciółkami. Obie bohaterki poznajemy przed dniem porwania. Mieszkańcy nazywają tak dzień, w którym dyrektor akademii porywa 2 dzieci – najgorszego łotra do akademii zła i najbardziej miłą osobę do akademii dobra. Większość dzieci nie chce opuścić domu i rodziny, ale Sofia chce. Starała się przez cały rok być dobra, grzeczna i uprzejma, ubiera się na rózowo, aby dostać się do akademii dobra – miejsca jej marzeń. Agata natomiast ubiera się na czarno, mieszka na odludziu, więc wszyscy sądzą, że powinna dostać się do akademii zła.

1. Zło atakuje. Dobro się broni
2. Zło karze. Dobro wybacza.
3. Zło rani. Dobro pomaga.
4. Zło bierze. Dobro daje.
5. Zło nienawidzi. Dobro kocha.

Kiedy jednak dziewczynki zostają porwane Agata trafia do akademii dobra, a Sofia do akademii zła. Obie są przerażone i próbują udowodnić, że to pomyłka. Przecież Sofia w ogóle nie pasuje do szkaradnych typów uczących się rzucać uroki i złowrogie zaklęcia. To samo jest z Agatą. Sukienki i uroda to zupełnie nie w jej stylu.

„Tylko jeśli zniszczymy to, kim się nam wydaje, że jesteśmy, będziemy mogli docenić to, kim jesteśmy naprawdę.”

W książce bardzo podobał mi się motyw jakim została napisana. Choć jest to fantastyka, to ma w sobie wiele z baśni. Podobają mi się też ilustracje – są bardzo ładnie wykonane. Po za tym książka niesie ze sobą wiele wartości, co nie zdarza się często. Ja osobiście ją polecam.

I jeszcze jedno: Do zobaczenia na Cyrku Talentów!

Któż z nas nie słuchał baśni jak był dzieckiem? Księżniczki, rycerze oraz czarne charaktery zna chyba każdy. Ale gdzie się szkolą?

W PRASTAREJ PUSZCZY TRWA
AKADEMIA DOBRA I ZŁA.
BLIŹNIACZE WIEŻE JAK DWIE GŁOWY,
JEDNA DLA SZLACHETNYCH,
DRUGA DLA PODŁYCH.
UCIECZKA Z NIEJ NIEMOŻLIWA.
JEDYNA DROGA WYJŚCIA
W BAŚNI SIĘ UKRYWA.

Głównymi bohaterkami powieści są Sofia i Agata....

Opowieści o Pilocie Pirxie to moja druga przeczytana książka Lema. Przeczytałem ja ponieważ była lekturą.

Stanisław Lem jest najczęściej tłumaczonym polskim pisarzem, a w pewnym okresie był najbardziej poczytnym nieanglojęzycznym pisarzem SF. Jego książki zostały przetłumaczone na 41 języków i osiągnęły łączny nakład ponad 30 mln egzemplarzy.

Opowiada ona o kadecie Pirxie, który uczęszcza do szkoły pilotów rakietowych. Jest inny, niż jego rówieśnicy, ponieważ zawsze próbuje znaleźć inne wyjaśnienie, jest marzycielem i uwielbia wszystko sam odkrywać. Z każdym rozdziałem nasz bohater dojrzewa, a na koniec książki jest już Komandorem.

Uważam, że książka jest to, że dobra. Dobra – nic więcej. Nie podobało mi się w niej była napisana naukowym językiem. Te wszystkie frachtowce, reaktory itp. utrudniały odbiór u czytelnika. Tym bardziej, że jest to lektura dla klasy 6, co uważam za kompletne nieporozumienie.

Ze swojej strony polecam, ale tylko dla osób, które czytają s-f, ponieważ inne osoby ta książka mogłaby zniechęcić do tego gatunku.

Czytek

Opowieści o Pilocie Pirxie to moja druga przeczytana książka Lema. Przeczytałem ja ponieważ była lekturą.

Stanisław Lem jest najczęściej tłumaczonym polskim pisarzem, a w pewnym okresie był najbardziej poczytnym nieanglojęzycznym pisarzem SF. Jego książki zostały przetłumaczone na 41 języków i osiągnęły łączny nakład ponad 30 mln egzemplarzy.

Opowiada ona o kadecie...