Z mgły zrodzony

Sanderson to dla mnie znak jakości, więc zabierałam się za tę książkę z werwą i nadzieją w sercu. Oj, jak szybko mój entuzjazm skurczył się prawie do zera. Autor bardzo mocno skoncentrował się na kreacji świata i przyznaję, że ta jest bardzo ciekawa. Allomancja to koncept świeży i intrygujący. Rzeczywistość pełna mgieł, nierówności społecznych i majaczącego gdzieś tam Imperatora kusi. Jednak jest w tym wszystkim problem. 3/4 książki służy przedstawieniu tego misternie utkanego świata, często w mało subtelnych ekspozycjach. Nie czyta się tego dobrze.
Bardzo długo narzekałam sobie w myślach na nudną, ślamazarną akcję, na bohaterów, których ni jak nie mogłam polubić. Obiecywałam też sobie, że zmęczę i za kolejny tom się nie zabieram. Pod koniec jednak akcja przyspieszyła, niespodziewanie się wciągnęłam i nawet zaczęłam kibicować, irytującej mnie dotąd, bohaterce. Och, gdyby ta książka była jak jej ostatnie 20%. Ostatnią stronę przełożyłam z myślą, że kto wie, może jednak sięgnę po następny tom. Najpierw jednak muszę sobie zrobić porządną przerwę.

Sanderson to dla mnie znak jakości, więc zabierałam się za tę książkę z werwą i nadzieją w sercu. Oj, jak szybko mój entuzjazm skurczył się prawie do zera. Autor bardzo mocno skoncentrował się na kreacji świata i przyznaję, że ta jest bardzo ciekawa. Allomancja to koncept świeży i intrygujący. Rzeczywistość pełna mgieł, nierówności społecznych i majaczącego gdzieś tam...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Podchodziłem do Mistborn kilka razy. Po wieloletniej przerwie od czytania, spowodowanej wypaleniem, przerzuciłem się na audiobooki i niestety mocno odbiłem się od "Ostatniego Imperium". Dopiero po kolejnej porażce z tym samym narratorem, stwierdziłem, że może właśnie w tym leży problem - polski lektor po prostu mi nie leżał - moim zdaniem, manieryzmy które nakładał na wszystkie postaci zawsze wydawały mi się sarkastyczne i po prostu "nielubialne". Zostawiłem Mistborn i wziąłem się za "Archiwum Burzowego Światła" (gdzie z kolei Wojciech Żołądkowicz zrobił niesamowitą robotę z narracją, najlepszy polski lektor jakiego miałem przyjemność słuchać). Po przejściu przez "Rhythm of War" po prostu musiałem wrócić do wcześniejszych prac Sandersona i w pełni eksplorować Cosmere.

Sięgnąłem po angielski audiobook, którego narratorem (ku mojej uciesze) jest prześwietny Michael Kramer, z którym dopiero co spędziłem 40 godzin przy okazji "Rhythm of War". I różnica jest ogromna. Ale... to opinia o książce, a nie o audiobookach, więc do rzeczy...

Na pierwszy rzut oka widać różnicę w poziomie Sandersona, w porównaniu do jego nowszych dzieł. Sama ilość zwrotów "someone frowned", albo "perked up" sprawiała, że co kilka stron przewracałem oczami. Na prawdę, mamy wiele słów na opisanie reakcji, lub emocji. Na pewno Sanderson jest w stanie wymyślić coś innego niż "zmarszczyć brwi". Bohaterowie "marszczą brwi", kiedy są źli, zakłopotani, zdziwieni i co tam jeszcze akurat Sanderson miał na myśli. Może się czepiam i w polskim przełożeniu nie jest to nawet problemem, ale serio są granice, kiedy nadużycie zwrotów wybija z immersji i Sanderson nie tylko ją przekroczył, ale zrobił kilka kółek z rozpędu.

Nie będzie spoilerem jeśli powiem, że motywem powieści jest "fantasy heist". Jest to połączenie, które zawsze uważam za coś, co powinno mnie fascynować, ale za każdym razem sam wątek włamu trochę mnie nudzi. Na szczęście jest masa innych wątków, które tutaj utrzymały moją uwagę. Po pierwsze - postaci i ich relacje. Sama Vin i jej przemiana jest warta sięgnięcia po "Ostatnie Imperium". Kelsier i jego ekipa, ich relacje. Wszystko to wychodzi na pierwszy plan i świetnie się to czyta. Nawet Elend i wątek miłosny, o którym słyszałem wiele mieszanych opinii. Nie było tak źle jak oczekiwałem. O ile Elend z biegiem książki coraz mniej mnie interesował, to pozytywne wrażenie utrzymał do końca, czego się nie spodziewałem.

Oczywiście ta książka to "tylko" setup do kolejnych tomów. Końcówka nie pozostawia wątpliwości. Na pewno po nie sięgnę, chociaż przyznaję, że brakuje "tego czegoś" co znalazłem w "Drodze Królów". Póki co traktuję "Mistborn' jako substytut dla "Archiwum Burzowego Światła", co nie zmienia faktu, że pomimo początkowych trudności, uważam lekturę za bardzo udaną. Mam nadzieję, że Sanderson sprawi, że zjem swoje słowa o substytucie i "Mistborn" urośnie w moich oczach.

Podchodziłem do Mistborn kilka razy. Po wieloletniej przerwie od czytania, spowodowanej wypaleniem, przerzuciłem się na audiobooki i niestety mocno odbiłem się od "Ostatniego Imperium". Dopiero po kolejnej porażce z tym samym narratorem, stwierdziłem, że może właśnie w tym leży problem - polski lektor po prostu mi nie leżał - moim zdaniem, manieryzmy które nakładał na...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

fajna fantastyka Ale mnie już chyba ten typ książek nie kręci tak jak kiedyś

fajna fantastyka Ale mnie już chyba ten typ książek nie kręci tak jak kiedyś

Pokaż mimo to

Kolejne spotkanie z Sandersonem, jak najbardziej udane.

Tym razem historia opowiada o Ostatnim Imperium władanym przez okrutnego i pozbawionego litości Ostatniego Imperatora. Naród podzielony jest między arystokrację mającą wpływy w całym Luthadelu, jak i posiadającą względy Imperatora, a także na skaa czyli zwykłych robotników, obywateli niżej urodzonych. Ci ostatni okrutnie traktowani i poniewierani przez wyżej postawionych, aby przeżyć, godzą się na swój los i potulnie znoszą wszelakie nakładane na nich kary. Nie wiedzą, że można żyć inaczej.
Zapytacie może, czy nie próbowali w swojej historii buntu? A jakże! Lecz bezskutecznie.
Wkrótce przekonają się jednak, że nie można tracić nadziei.

Na początku opowieści poznajemy również Vin i Kelsiera. Bohaterzy obdarowani niezwykłą odwagą i mocą staną się motorem napędowym całej fabuły.

Nie będę zdradzać nic szczegółowego, bo odkrywanie tajemnic mgły sprawia wiele frajdy i chce zostawić Wam tę wyborną ucztę.

Jeżeli ktoś czyta książki Sandersona, to może spodziewać się pewnego stylu w jakim została ta książka napisana, bo autor oczywiście trzyma poziom. Dla tych, którzy jednak nie wiedzą, Sanderson to mistrz pióra. Znowu wykreował wspaniałych bohaterów, unikatowy system magiczny i zaskakujące zakończenie (które swoją drogą złamało mi serce).

Książka spodobała mi się tak bardzo, że jeszcze tego samego dnia pojechałam na poszukiwanie drugiego tomu (nigdzie niedostępnego), bo nie zniosłabym czekania na czerwcowy dodruk.

Książkę czyta się bardzo dobrze, fabuła rozkręca się powoli, ale pojawiają się zwroty akcji i serce momentami przyspiesza. Znajdą się też dłuższe fragmenty, opisujące poczynania bohaterów i nie obfitujące w akcję, ale pozwalające lepiej poznać świat i plan działania bohaterów. Są one czasami dłużące się, ale niezbędne, żeby zrozumieć historię i odkryć pewne smaczki.

Bardzo polecam i zaraz biorę się za drugi tom, czyli "Studnię wstąpienia" (tak, upolowałam).

Kolejne spotkanie z Sandersonem, jak najbardziej udane.

Tym razem historia opowiada o Ostatnim Imperium władanym przez okrutnego i pozbawionego litości Ostatniego Imperatora. Naród podzielony jest między arystokrację mającą wpływy w całym Luthadelu, jak i posiadającą względy Imperatora, a także na skaa czyli zwykłych robotników, obywateli niżej urodzonych. Ci ostatni...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Z każdą kolejną książka Brandona Sandersona jest pod coraz większym wrażeniem dla geniuszu tego autora. Po pierwszy tom trylogii (jednej z dwóch) sięgnąłem jako ostatni cykl aby poszerzyć znajomość Cosmere i lepiej przygotować się na kolejne powieści w tym uniwersum. Od pierwszych stron zakochałem się w bohaterach. Każda postać była wykreowana w odmienny, unikatowy sposób i charakteryzowała się innymi motywacjami i spojrzeniem na sytuację.
Pierwszy raz w swojej "karierze czytelniczej" miałem do czynienia z heist book w świecie fantasy. To jak autor zbalansował wątki polityczne z czystą akcja może stanowić przykład dla innych twórców.
Jako, że po książkę sięgnąłem już po zapoznaniu się z Archiwum Burzowego Światła, a "Mistborn" zostało napisane wcześniej, miałem nieodparte wrażenie, że główne postacie mają swoje, dość wierne odzwierciedlenia w bohaterach Rosharu.
Z każdą kolejną książką Sandersona mam coraz większą ochotę na reread wszystkich książek autora i wychwyceniu wszystkich smaczków i nawiązań.
Pozycja wybitna dla każdego fana fantastyki i zdecydowanie wchodzi do czołówki moich ulubionych dzieł autora. Cokolwiek teraz czytacie (o ile nie jest to inna pozycja Sandersona), porzućcie to i sięgnijcie po "Z mgły zrodzony". Już teraz mogę Wam powiedzieć – nie ma za co ;)

Z każdą kolejną książka Brandona Sandersona jest pod coraz większym wrażeniem dla geniuszu tego autora. Po pierwszy tom trylogii (jednej z dwóch) sięgnąłem jako ostatni cykl aby poszerzyć znajomość Cosmere i lepiej przygotować się na kolejne powieści w tym uniwersum. Od pierwszych stron zakochałem się w bohaterach. Każda postać była wykreowana w odmienny, unikatowy sposób i...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Zacznę od tego, że cała trylogia jest najlepszym, co przeczytałem w swoim życiu. A przeczytałem wiele i kocham fantasy.

Rozkręca się powoli, jest bardzo obszerna. Ale na prawdę warto. Warto przeczytać całą trylogię. Jak każda ksiazka, ma swoje wady. Można się czepiać szczegółów, można wytykać niedoskonałości, ale prawda jest taka, że to najlepsze fantasy jakie czytalem.

Kiedy pierwszy raz skończyłem grac w Wiedzmina 3, czułem lekka pustkę. Mialem świadomość, że być może zagrałem w najlepsza grę, jaka istnieje i nic juz nie będzie takie samo. Skonczylem grę i od razu chciałem zacząć ja od nowa, poznając swiat dokładniej niż za pierwszym razem.
I tak samo jest z ta trylogia. Czuje z jednej strony satysfakcję, a z drugiej smutek ze to się skończyło.

Chciałbym przeczytać ja jeszcze raz od nowa, wczytać się dokładniej w szczegóły, które mi umknęły. Mam poczucie, że poznałem jedna z najlepszych historii i boje się, że inne książki takie nie będą. Ze bede je porownywal Z Mgly Zrodzonym i będę czul, ze sa gorsze.

Polecam każdemu, kto lubi fantasy oparte o magii i walce mieczem, także z elementami romansu między bohaterami. To nie romansidło, żeby ktoś zle tego nie zrozumial, ale przyjemnie było śledzić historię Vin i Elenda. Czytajcie, bo warto - ja mam nadzieje, ze znajdę jeszcze coś rownie dobrze napisanego.

Zacznę od tego, że cała trylogia jest najlepszym, co przeczytałem w swoim życiu. A przeczytałem wiele i kocham fantasy.

Rozkręca się powoli, jest bardzo obszerna. Ale na prawdę warto. Warto przeczytać całą trylogię. Jak każda ksiazka, ma swoje wady. Można się czepiać szczegółów, można wytykać niedoskonałości, ale prawda jest taka, że to najlepsze fantasy jakie...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Oto świat przykryty popiołem. Oto świat gdzie niebieskie niebo i zielone drzewa, to echo dawno zapomnianych dni. Oto świat gdzie mgła przeraża i paraliżuje. Oto świat, gdzie boską władzę sprawuje Ostatni Imperator i jego stalowi inkwizytorzy. Czy jeden człowiek, może to zmienić? Czy ocalały z czeluści, spełni swoje marzenia i zrealizuje cele? Jak potężni są "Z mgły zrodzeni", i czy wystarczająco, aby obalić tyrana? Czy dziewczyna wychowana przez ulicę może skruszyć fundamenty imperium?.

Przeczytajcie, a nie pożałujecie. Sanderson "umiejętnie włada piórem". Historia jest spójna, bohaterowie dobrze wykreowani, świat interesujący. Mimo, że objętościowo to "cegła", czyta się szybko. Polecam. Nie tylko fanom fantastyki.

Oto świat przykryty popiołem. Oto świat gdzie niebieskie niebo i zielone drzewa, to echo dawno zapomnianych dni. Oto świat gdzie mgła przeraża i paraliżuje. Oto świat, gdzie boską władzę sprawuje Ostatni Imperator i jego stalowi inkwizytorzy. Czy jeden człowiek, może to zmienić? Czy ocalały z czeluści, spełni swoje marzenia i zrealizuje cele? Jak potężni są "Z mgły...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Pokochałam universum Cosmere całym swoim sercem i umysłem.
Tym razem jesteśmy nie tylko na innej planecie, ale autor postanowił sprawić nam przyjemność i książka "Z mgły zrodzony" to pierwszy tom całej serii.
Mogłabym rozwodzić się nad tym jaki wspaniały jest kunszt Sandersona. Mogłabym pisać poematy na jego cześć i chwałę bo niewątpliwie zasługuje na takie docenienie. Choć myślę, że tu wystarczy po prostu pełen rząd gwiazdek jako ocena.
Pokrótce dla tych co nie mieli styczności z autorem a chcą spróbować - warto. Naprawdę warto.
Świat, opisy otoczenia, warstwy społeczne, akcja, myśli bohaterów i ich charaktery, zachowanie postaci i dosłownie wszystko jest doprowadzone narracyjnie do perfekcji.
Jest to moja druga książka autora, więc nadal jestem w szoku i pełna podziwu, zachwycona. Sanderson fascynuje mnie i wkręca w to co tworzy. Jestem niczym gąbka i chcę pochłaniać zawartość jego pióra.
"Polecam" to zbyt lekkie słowo na to co mogłabym napisać do innych. Wręcz Zachęcam i zalecam by czytać jego dzieła!

Pokochałam universum Cosmere całym swoim sercem i umysłem.
Tym razem jesteśmy nie tylko na innej planecie, ale autor postanowił sprawić nam przyjemność i książka "Z mgły zrodzony" to pierwszy tom całej serii.
Mogłabym rozwodzić się nad tym jaki wspaniały jest kunszt Sandersona. Mogłabym pisać poematy na jego cześć i chwałę bo niewątpliwie zasługuje na takie docenienie. Choć...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Książki Brandona Sandersona leżały na moich półkach już od bardzo dawna, jednak wciąż obawiałam się sięgnąć po tego autora. Powstrzymywał mnie głównie dosyć skomplikowany i rozbudowany świat oraz wielowątkowość jego serii. Jakże się myliłam. W tym momencie jedyne czego żałuję to, że nie sięgnęłam po nią wcześniej. Ale od początku.

Powieść "Z mgły zrodzony" osadzona jest w świecie zwanym Ostatnim Imperium rządzonym przez władcę-boga Ostatniego Imperatora. Jego panowanie to tysiącletnie rządy terroru, strachu i nędzy. Wspomagany przez grupę wybranej szlachty, sprowadził życie wielu milionów ludzi, skaa, do rangi niewolników, których można zabijać, gwałcić, krzywdzić i torturować bo i tak nikt się nie upomni o ich los. Do czasu. Bo oto pojawia się Ocalały z Hatshin i jego legenda. Zbiera on wokół siebie wybitnych skaa i planuje wielki skok na wielką kasę i rebelię, która ma obalić tyrana. Czy mu się to uda? Tego już musicie dowiedzieć się sami.

Ta książka posiada wszystkie cechy dobrego, rasowego fantasy: oryginalny i świetnie wykreowany świat, ciekawy system magiczny, bitwy i potyczki, dużo akcji, dworskie intrygi i niesamowitych bohaterów. Zacznijmy od świata. Zostajemy wrzuceni do krainy, w której już dawno wymarła większość roślin a z nieba codziennie spada popiół, który wyrzucają z siebie okoliczne góry. Nocą zaś przychodzą mgły i nikt przy zdrowych zmysłach nie wychodzi wtedy z domu. Jest to świat niezwykle oryginalny, poznajemy jego niewielką część, ale samo jego wykreowanie sprawia, że czytelnik chce o nim wiedzieć więcej. System magiczny jest niezwykle oryginalny. Niewielka część ludzi, Allomantów, potrafi się nią posługiwać poprzez wchłanianie opiłków metali, z których każdy odpowiada za inną zdolność. Większość Allomantów potrafi panować nad jednym z nich (Mgliści), jednak jest grupka wybrańców, którzy potrafią korzystać ze wszystkich naraz. Ci są nazywani zrodzonymi z mgły.

Kolejny aspekt to fabuła. Ileż tu się dzieje rzeczy! Czytelnik wraz z bohaterami uczestniczy w planowaniu skoku, planowaniu rebelii, w krwawych potyczkach, szkoleniu armii, u szlachty bawi się na balach i uczestniczy w dworskich intrygach. Łezka poleciała, usta wykrzywiły się nie raz w uśmiechu, śmiechłam srogo też z kilka razy. Dialogi są super, akcja jest super, bohaterowie są super. A skoro już przy nich jesteśmy to autor fantastycznie ich wykreował. Relacje między nimi, to jak się postacie rozwijają, czego się uczą i jakie popełniają błędy - wszystko to klasa sama w sobie.

Od tej książki nie da się oderwać, mimo, że na początku dostajemy ogrom nowych informacji. Czytelnik początkowo może sie pogubić w ich natłoku, mogą mi się pomylić miejsca, postacie czy zasady magii, ale im dalej w las to tym bardziej wszystko się rozjaśnia i tym lepiej chłoniemy świat. Po prostu idźcie i czytajcie wszyscy Sandersona<3

Książki Brandona Sandersona leżały na moich półkach już od bardzo dawna, jednak wciąż obawiałam się sięgnąć po tego autora. Powstrzymywał mnie głównie dosyć skomplikowany i rozbudowany świat oraz wielowątkowość jego serii. Jakże się myliłam. W tym momencie jedyne czego żałuję to, że nie sięgnęłam po nią wcześniej. Ale od początku.

Powieść "Z mgły zrodzony" osadzona jest w...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

''Z Mgły Zrodzony'' to książka, której akcja dzieje się w kraju nieustannie zasypywanym przez popiół, bez kwiatów i piękna natury, gdzie ludności każdego dnia musi mierzyć się z rządami niebezpieczenego Ostatniego Imperatora, a do którego obalenia dąży niezwykle charyzmatyczny złodziej czyli tytułowy z Mgły Zrodzony...Czy uda mu się zrealizować ten plan? Jak potoczą się dalej jego losy?
''Z Mgły Zrodzony'' to pierwsza książka autorstwa Bradona Sandersona jaką miałam okazję czytać, nie ukrywam, że sięgnęłam po nią głównie przez jej ciekawy tytuł. Pozycja ta jednak zrobiła na mnie duże wrażenie, szczególnie doskonałą kreacją bohaterów, ale również samym światem, w którym toczy się akcja. Zdecydowanie sięgnę po kolejną część tej historii!

''Z Mgły Zrodzony'' to książka, której akcja dzieje się w kraju nieustannie zasypywanym przez popiół, bez kwiatów i piękna natury, gdzie ludności każdego dnia musi mierzyć się z rządami niebezpieczenego Ostatniego Imperatora, a do którego obalenia dąży niezwykle charyzmatyczny złodziej czyli tytułowy z Mgły Zrodzony...Czy uda mu się zrealizować ten plan? Jak potoczą się...

więcej

mniej

Pokaż mimo to