Książka bez zakończenia. Politycy byli zabawni, przypominali mi magów z Niewidocznego uniwersytetu Pratchetta. Z drugiej strony nawet nie zapamiętałam ich nazwisk, dużo wchodzi jednocześnie na scenę i nie wiadomo kto jest ważny. Może to pierwsza część. Czytałam szybko czekając na rozwój wydarzeń.

Książka bez zakończenia. Politycy byli zabawni, przypominali mi magów z Niewidocznego uniwersytetu Pratchetta. Z drugiej strony nawet nie zapamiętałam ich nazwisk, dużo wchodzi jednocześnie na scenę i nie wiadomo kto jest ważny. Może to pierwsza część. Czytałam szybko czekając na rozwój wydarzeń.

Że fenomenalne wiadomo, ale muszę dodać, że uwielbiam za to, iż w kryminałach Agaty nie ma zbędnych treści. Jestem w trakcie czytania jeden za drugim jej kryminałów i już wiem, że trzeba zwracać uwagę na wszystko już od pierwszego zdania.
Ps. Nie mogłam znaleźć tu książki bo czytam pod tytułem "Dziesięciu murzynków", dopiero obrazek i przypomnienie tytułu angielskiego mnie naprowadziło 🤭

Że fenomenalne wiadomo, ale muszę dodać, że uwielbiam za to, iż w kryminałach Agaty nie ma zbędnych treści. Jestem w trakcie czytania jeden za drugim jej kryminałów i już wiem, że trzeba zwracać uwagę na wszystko już od pierwszego zdania.
Ps. Nie mogłam znaleźć tu książki bo czytam pod tytułem "Dziesięciu murzynków", dopiero obrazek i przypomnienie tytułu angielskiego...

Pierwszy kryminał Agaty, który przeczytałam. I jadę dalej!

Pierwszy kryminał Agaty, który przeczytałam. I jadę dalej!

Plus za historię zespołu, całą mistyfikację, super. Jednak reszta się sypie. Motywacje bohaterów co najmniej dziwne, przekazywanie wielkich tajemnic przez telefon, bezsensowny komentarz w sieci, który wywołał lawinę, wszechwiedzący Myron, który gdzie się nie pojawi to ściąga na ludzi kłopoty. Jak on w ogóle działa? Wszystko załatwia Win, Esperantza wynajduje cuda w sieci, haker normalnie, a jak trzeba coś trudniejszego to wykorzystują jakieś nieokreślone znajomości. Sam Myron to chodzi, gada i wkurza ludzi ;) ogólnie czyta się szybko i lekko.

Plus za historię zespołu, całą mistyfikację, super. Jednak reszta się sypie. Motywacje bohaterów co najmniej dziwne, przekazywanie wielkich tajemnic przez telefon, bezsensowny komentarz w sieci, który wywołał lawinę, wszechwiedzący Myron, który gdzie się nie pojawi to ściąga na ludzi kłopoty. Jak on w ogóle działa? Wszystko załatwia Win, Esperantza wynajduje cuda w...

Podoba mi się szczerość tej książki. Nikt tu nie udaje kopciuszka czy niewiniątka. Po prostu przyjemny romans bez żadnych wielkich intryg i romantyzmu.

Podoba mi się szczerość tej książki. Nikt tu nie udaje kopciuszka czy niewiniątka. Po prostu przyjemny romans bez żadnych wielkich intryg i romantyzmu.

Pierwsza książka tego autora i chyba nie do końca rozumiem sukces. Jakieś irracjonalne zachowania bohaterów raz po raz (co jeszcze można usprawiedliwić rozchwianym stanem emocjonalnym Wiktora), Frost jak bohater kina akcji - ile by nie oberwał ciągle gotowy do dalszej walki, żadnego szpitala, obrażeń wewnętrznych. Chyba, że takie było założenie, bo bohaterzy kilkakrotnie przypominają, że to nie amerykański serial a jednocześnie akcja właśnie tym torem się toczy. Bieganie za niewłaściwym tropem było już męczące, lot aż do Stanów aby porozmawiać sobie o apokalipsie z czego nic tam nie było szokujące. Oczekiwałam więcej.

Pierwsza książka tego autora i chyba nie do końca rozumiem sukces. Jakieś irracjonalne zachowania bohaterów raz po raz (co jeszcze można usprawiedliwić rozchwianym stanem emocjonalnym Wiktora), Frost jak bohater kina akcji - ile by nie oberwał ciągle gotowy do dalszej walki, żadnego szpitala, obrażeń wewnętrznych. Chyba, że takie było założenie, bo bohaterzy kilkakrotnie...

Ta książka obraża naturalny instynkt kobiet. Aż trudno uwierzyć, że napisana przez kobiety. Czytało mi się ją z niesmakiem. Powiela stereotypy np. że siedzenie w domu z dzieckiem to poświęcenie. Osoby zaproszone do wywiadu - niektóre dzielą się merytoryczną wiedzą i dla nich te dwie gwiazdki, reszta to własne niesprawdzone poglądy i opinie. Naprawdę nie wiem do kogo jest kierowana, może do nastolatek, które jeszcze niewiele wiedzą o życiu, chociaż główna bohaterka ma pod 30 i niestety niewiele sobą prezentuje, więc może gdzieś jest taka grupa odbiorców.

Ta książka obraża naturalny instynkt kobiet. Aż trudno uwierzyć, że napisana przez kobiety. Czytało mi się ją z niesmakiem. Powiela stereotypy np. że siedzenie w domu z dzieckiem to poświęcenie. Osoby zaproszone do wywiadu - niektóre dzielą się merytoryczną wiedzą i dla nich te dwie gwiazdki, reszta to własne niesprawdzone poglądy i opinie. Naprawdę nie wiem do kogo jest...

Nie jest to typ prozy po którą sięgam, ale była podkładka ręką a nie było co czytać. Miło się zaskoczyłam. Obawiałam się ckliwych, oczywistych wątków miłosnych a dostałam przyjemną książkę o przyjaźni i relacjach w których nie wszystko jest do końca takie, jak się wydaje. I chociaż szybko domyślamy się kto z kim itd., oraz są pewne niedorzeczności to jest jedna rzecz, która przechyliła ocenę na plus. Otóż w książce nie ma bohaterów negatywnych czy czarnych charakterów, jest po prostu życie w którym czasem się gubimy. I to mnie pozytywnie zaskoczyło.

Nie jest to typ prozy po którą sięgam, ale była podkładka ręką a nie było co czytać. Miło się zaskoczyłam. Obawiałam się ckliwych, oczywistych wątków miłosnych a dostałam przyjemną książkę o przyjaźni i relacjach w których nie wszystko jest do końca takie, jak się wydaje. I chociaż szybko domyślamy się kto z kim itd., oraz są pewne niedorzeczności to jest jedna rzecz,...

Coś innego niż do tej pory czytałam, niby książka o życiu ale zupełnie inna. Przemyconych dużo wątków psychologicznych, terapeutycznych. Opowieści w opowieściach i trudno nie znaleźć jakieś o sobie. Nawet wątek z psem miałam podobny, tylko u mnie nie zainterweniowała żadna dobra, bogata babcia i może ten motyw jest zbyt oderwany od rzeczywistości. Mądrość życiowa owszem, ale bez wpływów tego wszystkiego by nie zrobiła. A może mi brakuje wiary? I któż w życiu nie poznał chociaż jednego Tyberiusza?

Coś innego niż do tej pory czytałam, niby książka o życiu ale zupełnie inna. Przemyconych dużo wątków psychologicznych, terapeutycznych. Opowieści w opowieściach i trudno nie znaleźć jakieś o sobie. Nawet wątek z psem miałam podobny, tylko u mnie nie zainterweniowała żadna dobra, bogata babcia i może ten motyw jest zbyt oderwany od rzeczywistości. Mądrość życiowa owszem,...

Czegoś tu zdecydowanie zabrakło. Treść może i daje do myślenia i zaufania intuicji w swoim życiu, ale podane metody szukania wskazówek co do przeszłych wcieleń są bardzo, brakuje mi słowa - sugerujące odpowiedź? Każdą rzecz w moim życiu mogę uznać za znak jeśli nadam mu odpowiednie znaczenie. Trochę to wszystko życzeniowe, łatwo o nadinterpretację. Nie mniej historie innych ludzi czytało się przyjemnie.

Czegoś tu zdecydowanie zabrakło. Treść może i daje do myślenia i zaufania intuicji w swoim życiu, ale podane metody szukania wskazówek co do przeszłych wcieleń są bardzo, brakuje mi słowa - sugerujące odpowiedź? Każdą rzecz w moim życiu mogę uznać za znak jeśli nadam mu odpowiednie znaczenie. Trochę to wszystko życzeniowe, łatwo o nadinterpretację. Nie mniej historie innych...

Świetnie opowiedziana trudna historia. Czyta się znakomicie. Rozdziały poświęcone rodzinie są jak powieść, pomiędzy natomiast oddzielne wstawki dotyczące tego, co w danym okresie działo się w psychiatrii. Wszystko na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Otwiera oczy na żmudny proces poszukiwania cudownych leków oraz na bezwzględność świata finansów. Autor bardzo wnikliwie a przede wszystkim bez oceniania opisał historię, korzystając z wielu źródeł. Książka poruszająca, pozostaje w pamięci, zmusza do refleksji.

Świetnie opowiedziana trudna historia. Czyta się znakomicie. Rozdziały poświęcone rodzinie są jak powieść, pomiędzy natomiast oddzielne wstawki dotyczące tego, co w danym okresie działo się w psychiatrii. Wszystko na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Otwiera oczy na żmudny proces poszukiwania cudownych leków oraz na bezwzględność świata finansów. Autor bardzo wnikliwie a...

Dużo osób pewnie się ze mną nie zgodzi, ale jak dla mnie na razie to najsłabsza część. Wątki się rozmyły, utraciliśmy z oczu kilku bohaterów a pozostali głównie wędrują. Ciągnące się przez całe strony podróże wraz z opisem roślinności i każdego pagórka są zwyczajnie męczące. Tu jeżyny, tu drzewa strażnicze, tam kępa traw, w końcu traci to urok, nawet jeśli podkreśla to trudy wędrowców. Opisywana pogoda dawała jeszcze ogląd na być może równocześnie dziejące się wydarzenia. Dzieje się po prostu mało. Historia skoncentrowana głównie na Żelaznych Wyspach i Królewskiej Przystani. Może piraci to po prostu nie moje klimaty. Autor ma też (albo tłumacz) swoje ulubione słówka, więc dużo rzeczy trwało pół bądź kilka uderzeń serca, natomiast na wyróżniający się przymiotnik nominuję "obmierzły".
Teraz czas na Sieć spisków.

Dużo osób pewnie się ze mną nie zgodzi, ale jak dla mnie na razie to najsłabsza część. Wątki się rozmyły, utraciliśmy z oczu kilku bohaterów a pozostali głównie wędrują. Ciągnące się przez całe strony podróże wraz z opisem roślinności i każdego pagórka są zwyczajnie męczące. Tu jeżyny, tu drzewa strażnicze, tam kępa traw, w końcu traci to urok, nawet jeśli podkreśla to...

Trafiła w moje ręce przypadkiem. Myślałam też, że będzie o czymś innym. Ale była dokładnie o tym, czego w tym czasie (o ironio!) potrzebowałam. Świat był piękny, kiedy nikt nie mierzył czasu. Trudno mi nie uznać tej racji. Gdy się nad tym zastanowić to większość naszych problemów by nie istniała gdyby nie dokładne odliczanie czasu i życie na jego warunkach.
Książka lekko i szybko się czyta co jest niebywałe, że o takich filozoficznych sprawach autor napisał z taką łatwą przyswajalnością. Mimo tego, pozostawia wiele do przemyślenia. I pewien żal o ten czas...

Trafiła w moje ręce przypadkiem. Myślałam też, że będzie o czymś innym. Ale była dokładnie o tym, czego w tym czasie (o ironio!) potrzebowałam. Świat był piękny, kiedy nikt nie mierzył czasu. Trudno mi nie uznać tej racji. Gdy się nad tym zastanowić to większość naszych problemów by nie istniała gdyby nie dokładne odliczanie czasu i życie na jego warunkach.
Książka lekko i...

Książka się dłuży, chyba, że ktoś planuje egzotyczne wakacje i szuka opisu Bora-Bora. Zakończenie rozczarowuje, autorka próbuje nam wyjaśnić, kto jest czarnym charakterem. Ale czy na pewno? W końcu to tylko narracja bohaterki, która nie raz się już myliła i bynajmniej nie miała czystego sumienia, więc dlaczego mamy ufać jej spekulacją?
Jeśli książka rzeczywiście ma drugie dno, to jest to ciekawy zabieg, natomiast jeśli zakończenie jest dosłowne to brakuje mu wiele.

Książka się dłuży, chyba, że ktoś planuje egzotyczne wakacje i szuka opisu Bora-Bora. Zakończenie rozczarowuje, autorka próbuje nam wyjaśnić, kto jest czarnym charakterem. Ale czy na pewno? W końcu to tylko narracja bohaterki, która nie raz się już myliła i bynajmniej nie miała czystego sumienia, więc dlaczego mamy ufać jej spekulacją?
Jeśli książka rzeczywiście ma drugie...

Na plus fakt, że ciągle wydawało mi się, że jestem o krok przed autorką, a okazało się, że jednak nie.
Na minus pisanie bohaterów ciągle z pełnego imienia i nazwiska i jeszcze najlepiej stopnia. Nie rozumiem zabiegu, chyba żeby zwiększyć ilość stron.

Na plus fakt, że ciągle wydawało mi się, że jestem o krok przed autorką, a okazało się, że jednak nie.
Na minus pisanie bohaterów ciągle z pełnego imienia i nazwiska i jeszcze najlepiej stopnia. Nie rozumiem zabiegu, chyba żeby zwiększyć ilość stron.

Dam tylko upust małostkowej irytacji w dwóch punktach. 1. Bohaterka miała już nadmiar niezwykłych zjawisk i postaci wokół a nadal nie wierzyła w to co się dzieje... 2. Czemu kobieta mając przed sobą niezwykłego, prawie nieśmiertelnego faceta miałaby go chcieć odtrącić? Naciągane.
A poza tym jestem niezwykle zaskoczona taką tematyką w polskim wydaniu, czytając wyobrażałam sobie jakby wyglądały sceny w filmie. Książka warta uwagi dla osób lubiących zagadki, mistycyzm, zjawiska paranormalne.

Dam tylko upust małostkowej irytacji w dwóch punktach. 1. Bohaterka miała już nadmiar niezwykłych zjawisk i postaci wokół a nadal nie wierzyła w to co się dzieje... 2. Czemu kobieta mając przed sobą niezwykłego, prawie nieśmiertelnego faceta miałaby go chcieć odtrącić? Naciągane.
A poza tym jestem niezwykle zaskoczona taką tematyką w polskim wydaniu, czytając wyobrażałam...

Może to wszystko co napisano o książce z tyłu okładki jest trochę na wyrost, jednakże powieść ma w sobie to coś. Jest naprawdę zręcznie opisana, bohaterzy mają swój indywidualny charakter. Układ intryg jest naprawdę obszerny, chociaż nie zauważyłam pełno "nagłych zwrotów akcji" (owszem były, ale bez przesady ;) czy tego, że fabuła była nie do rozwikłania.
Niemniej nawet jak domyślamy się co i jak to nie umniejsza to książce, ponieważ historia jest dobrze poprowadzona, nie podaje nam wszystkiego na tacy ale pozwala jednak pobawić się w detektywa.
W historii przede wszystkim urzekło mnie miejsce akcji. Niewielka miejscowość w której wszyscy się znają i z pozoru są dla siebie serdeczni. I to jest genialne. Małe studium społeczności, która zna się od pokoleń, ma swoje układy, tajemnice, "trupy w szafach".

Może to wszystko co napisano o książce z tyłu okładki jest trochę na wyrost, jednakże powieść ma w sobie to coś. Jest naprawdę zręcznie opisana, bohaterzy mają swój indywidualny charakter. Układ intryg jest naprawdę obszerny, chociaż nie zauważyłam pełno "nagłych zwrotów akcji" (owszem były, ale bez przesady ;) czy tego, że fabuła była nie do rozwikłania.
Niemniej nawet...

Do połowy niewiele się dzieje a książka mimo prostej formy się ciągnie, irytuje przewidywalnością (w sumie najpierw jest napisane co się wydarzy a potem to opowiedziane, dziwny zabieg), częstymi powtórzeniami. Potem już leci. I wszystkie zdania z "li" w środku, czy to jakaś gwara regionu?

Do połowy niewiele się dzieje a książka mimo prostej formy się ciągnie, irytuje przewidywalnością (w sumie najpierw jest napisane co się wydarzy a potem to opowiedziane, dziwny zabieg), częstymi powtórzeniami. Potem już leci. I wszystkie zdania z "li" w środku, czy to jakaś gwara regionu?

Widzę, że autorki nie zmieniły podejścia i cała książka to najczęściej wydarzenia kilku nocy. Naprawdę jestem pod wrażeniem ile w życiu nastolatki może się wydarzyć w ciągu dwóch miesięcy.
Na plus jest doprowadzenie bohaterki do momentu, że stała się wredniejsza niż Afrodyta z pierwszej części. Afrodyta za to bije wszystkich i jest dla mnie postacią numer jeden w tej serii.
Przyjaciele za to niewiele mają wspólnego z prawdziwymi przyjaciółmi, owszem do oglądania filmów i picia piwa są ok, a to, że Zoey ich okłamywała to pikuś przy tym, że ani razu nie zauważyli jak źle się czuje.
I mistrzostwo w powtórzeniach, chociaż fabuła nie jest zawiła to i tak trzeba co chwilę o wszystkim przypominać czytelnikowi.
I na koniec - wzmianka o Harrym Porterze nie była potrzebna. Wcześniej Zo przyznała, że jeszcze coś czyta i się tego wstydzi, ale już nie szukam ;)

Widzę, że autorki nie zmieniły podejścia i cała książka to najczęściej wydarzenia kilku nocy. Naprawdę jestem pod wrażeniem ile w życiu nastolatki może się wydarzyć w ciągu dwóch miesięcy.
Na plus jest doprowadzenie bohaterki do momentu, że stała się wredniejsza niż Afrodyta z pierwszej części. Afrodyta za to bije wszystkich i jest dla mnie postacią numer jeden w tej...

Fantastyka, przygoda, akcja i mądrość. Bez zbytecznych rozległych opisów, które niewiele wnoszą za to z wieloma trafnymi zadaniami, które dużo mówią o życiu. Fantastyczna a jednocześnie taka prawdziwa. Wyraziste postacie, czarny humor i eleganckie zakończenie. Jestem usatysfakcjonowana.

Fantastyka, przygoda, akcja i mądrość. Bez zbytecznych rozległych opisów, które niewiele wnoszą za to z wieloma trafnymi zadaniami, które dużo mówią o życiu. Fantastyczna a jednocześnie taka prawdziwa. Wyraziste postacie, czarny humor i eleganckie zakończenie. Jestem usatysfakcjonowana.