Sophie była wdową wychowującą syna i kobietą chowającą się w samotności. W enklawę spokoju gwarantującego izolację od świata uczuć. Wydawało się jej, że ten stan trwa już wieki i na wieki pozostanie. Jednak nie dla jej serca, rządzącego się swoimi, niezależnymi od rozumu prawami, które uznało, że to wystarczająco długo, by zatęsknić za czymś spontanicznym i nieprzemyślanym. Wydawało się jej, że umówienie się na spotkanie z byłym pacjentem szpitala, w którym pracowała jako pielęgniarką, będzie zwykłą randką.
I było.
Tyle że Hector, którego zaproszenie przyjęła, nie był przeciętnym człowiekiem i nie był zwykłym mężczyzną. Należał do elity świata przestępczego. Był dobrym człowiekiem według jego przyjaciół i bardzo niebezpiecznym, bezwzględnym, wyrachowanym przestępcą według szwedzkiej policji, która, wykorzystując nawiązującą się znajomość pary, zaproponowała kobiecie współpracę. Agentka Gunilla pozostawiła jej wybór, apelując do jej moralnego serca – postąp właściwie i ignorując potrzebę serca namiętnego.
Sophie, zwykła kobieta z systemem wartości charakterystycznym dla pielęgniarki, mającym ogromne znaczenie dla jej dalszego postępowania i podejmowanych działań, stanęła na skrzyżowaniu interesów międzynarodowych grup przestępczych i szwedzkiej policji. Wbrew swej woli znalazła się na linii strzału frontu wojny o wpływy, w której stawką była władza, pieniądze i życie.
Bezbronna.
Jednak to właśnie ona była jedynym, stałym punktem odniesienia w powoli rozwijającej się akcji. Wielowątkowej, ale linearnej w czasie. Ogromny wpływ na tak poprowadzoną fabułę miała profesja scenarzysty autora. Losy bohaterów poznawałam w miarę upływu czasu, będąc tak samo zaskakiwaną rozwojem wydarzeń, jak oni sami. Nigdy nie wiedziałam, z której strony nadlecą kule, kto pierwszy uderzy w twarz na odlew (płeć kobieca nie chroniła przed agresją),pod czyją nogą rozpadną się drzwi w na pozór spokojnym miejscu i kiedy dowiem się o zdradzie. Wspólność przeżywanych emocji w jednym czasie i miejscu wiązała mnie podwójnie z poszczególnymi bohaterami, pozwalając na budowanie ich obrazu fizycznego i profilu psychologicznego.
To było bardzo niebezpieczne.
Nic tak nie zbliża i nie wiąże, jak wspólne przeżycia i zrozumienie motywów postępowania, którymi można później wytłumaczyć najokrutniejsze przestępstwo. Sophie była jedynym jasnym punktem moralnym ukazującym mroczność duszy i pokrętność wypaczonej logiki innych. Przynajmniej tak wydawało mi się na początku powieści, ale na początku wiele mi się wydawało. Niejednoznaczność charakterów postaci to pułapka, w którą wpadałam bardzo często. Linearność mi w tym nie pomagała, raczej przypominała naprzemiennie przeplatany sekwencjami kadrowymi film z wartką akcją, po której następowało wyciszenie, ale pełne napięcia. Ono nie znikało nigdy. Przenosiło się z dynamiki akcji na dynamikę szarpiących bohaterami emocji i myśli. To warstwa psychologiczna była najważniejsza w tym thrillerze, pozostawiając warstwę sensacyjną w roli koniecznej bazy do opowieści o ułomności ludzkiej natury. Niezbędnego tła do ukazania nieprzewidywalności człowieczej psychiki w walce ze słabościami w rozpaczliwym odnajdywaniu się w ekstremalnej rzeczywistości. Autor, w odróżnieniu od scenariusza, wykorzystał możliwości, jakie stwarza powieść i rozbudował brawurowo warstwę psychologiczną, analizując szczegółowo stany wewnętrzne (uzewnętrzniane w zachowaniu i myślach) kreowanych bohaterów. Dzięki temu postępowanie Hectora z czasem zaczęłam uważać za uczciwe (sic!),a Gunilli, przedstawicielki prawa, za podłe. A między tymi hybrydowymi skrajnościami autor jeszcze umieścił bardzo ciekawe w swojej różnorodności spektrum policjantów, przestępców i zwykłych ludzi wplątanych w wydarzenia, wymykających się jednoznacznemu zaszufladkowaniu. Na dodatek wszystkich umieścił w mechanizmach wpływów, zmiennych priorytetach otoczenia, zależnościach międzyludzkich i nieobliczalnych, chwiejnych emocjach indywidualnych, dyktujących ostateczny wybór moralny.
Nieprzewidywalny.
Do końca nie byłam pewna niczego i nikogo, tak jak zmienna jest psychika ludzka.
Autor, decydując się na debiut prozatorski, który jest pierwszą częścią trylogii o Sophie Brinkman i Hektorze Guzmanie, pokazał, że nie tylko potrafi szkicować i syntetyzować, ale również szczegółowo analizować stany człowieka, których w scenariuszu filmowym nie można pokazać, a jedynie zasugerować. Skrupulatnie, z premedytacją i do granic możliwości wykorzystał tę szansę, jaką dała mu powieść. Być może dlatego zwolennicy klasycznej sensacji mogą być zawiedzeni, a amatorzy thrillerów psychologicznych zachwyceni.
naostrzuksiazki.pl
Szukamy ofert...
Opinie i dyskusje o książce Śnieżka musi umrzeć
10
10
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCiekawa fabuła, zwroty akcji, ale... Czegoś zabrakło... Mam takie wrażenie, że pierwsze 3/4 książki jest dość rozwlekłe, później następuje zwrot akcji, większość sekretów wychodzi na jaw, bohaterowie przyznają się nagle do winy i znowu akcja zaczyna się wlec by nagle na końcu obrócić się o 180 stopni na korzyść głównego bohatera... No nie, niestety to do mnie nie przemawia. Ale mimo tego 6 gwiazdek za pomysłowość.
Ciekawa fabuła, zwroty akcji, ale... Czegoś zabrakło... Mam takie wrażenie, że pierwsze 3/4 książki jest dość rozwlekłe, później następuje zwrot akcji, większość sekretów wychodzi na jaw, bohaterowie przyznają się nagle do winy i znowu akcja zaczyna się wlec by nagle na końcu obrócić się o 180 stopni na korzyść głównego bohatera... No nie, niestety to do mnie nie przemawia....
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSięgnęłam po tę książkę ze względu na kdramę, która tak mnie wciągnęła, że zapragnęłam zapoznać się z Niemieckim pierwowzorem. I jakież było-jest moje zdziwienie, gdy okazało się, że fabuła się sporo różni. Charaktery nie są takie same. Wypada więc ocenić ten twór osobno.
Bohaterowie. Uważam, że z Tobiasem trudno jest się utożsamić czy mu bardzo współczuć, bo jest totalnym kobieciarzem. Wystarczy być piękną, by się zainteresował. A czy różnica wieku wynosi rok czy lat trzynaście to już bez znaczenia. Obrzydziło mnie to finalnie, zero kręgosłupa moralnego. Zero przemyśleń o wyjściu na wolność, zero namacalnej traumy czy planów na siebie. Był w tej historii, by sobie być.
Rozwiązanie sprawy jest tak zagmatwane, że w sumie nieczytelne dla mnie. Wiem, co zaszło, wiem, kto zawinił, ale po raz kolejny bohaterowie nie pochylają się nad tematem, tylko odhaczają na liście i idą dalej. Tobias po raz kolejny nie reaguje emocjonalnie na poznanie prawdy, jest dla mnie jak wydmuszka, która nie ma żadnego poczciwego charakteru.
Dla mnie za dużo perspektyw a za mało faktycznie budowania napięcia poprzez wielobarwne opisy uczuć i przeżyć. Chyba że za to uważamy ciągły pociąg seksualny każdego. Od 17 latki po 40 latków kończąc.
Wniosek: kdrama zdecydowanie zrobiła to lepiej.
Sięgnęłam po tę książkę ze względu na kdramę, która tak mnie wciągnęła, że zapragnęłam zapoznać się z Niemieckim pierwowzorem. I jakież było-jest moje zdziwienie, gdy okazało się, że fabuła się sporo różni. Charaktery nie są takie same. Wypada więc ocenić ten twór osobno.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBohaterowie. Uważam, że z Tobiasem trudno jest się utożsamić czy mu bardzo współczuć, bo jest totalnym...
„Śnieżka musi umrzeć” to kryminał, który wciąga od pierwszych stron i nie pozwala oderwać się od lektury. Historia zbrodni i śledztwa jest pełna napięcia, nieoczekiwanych zwrotów akcji i mrocznych sekretów, które stopniowo wychodzą na światło dzienne. Podoba mi się, jak Nele Neuhaus w realistyczny sposób przedstawia psychologię bohaterów - ich lęki, tajemnice i skomplikowane relacje sprawiają, że historia staje się wiarygodna i bardzo wciągająca. Napięcie rośnie z każdą stroną, a emocje bohaterów są niemal namacalne, co sprawia, że czyta się książkę z przyspieszonym biciem serca. „Śnieżka musi umrzeć” to powieść, która szokuje, fascynuje i zostaje w pamięci długo po odłożeniu książki, idealna dla miłośników mrocznych i inteligentnie skonstruowanych kryminałów.
„Śnieżka musi umrzeć” to kryminał, który wciąga od pierwszych stron i nie pozwala oderwać się od lektury. Historia zbrodni i śledztwa jest pełna napięcia, nieoczekiwanych zwrotów akcji i mrocznych sekretów, które stopniowo wychodzą na światło dzienne. Podoba mi się, jak Nele Neuhaus w realistyczny sposób przedstawia psychologię bohaterów - ich lęki, tajemnice i...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toRewelacja, najwyższa półka. Byle tak dalej!
Rewelacja, najwyższa półka. Byle tak dalej!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka jest przeładowana wątkami, niekoniecznie ważnymi, ale historia Tobiasa jest wstrząsająca biorąc pod uwagę fakt jak ludzie, wśród których dorastał, łatwo poświęcili go dla swoich interesów, wygodnictwa i ze strachu przed odpowiedzialnością i karą.
Może autorka przesadziła trochę z liczbą nieszczęść, które spadły na chłopaka i jego najbliższych ale książka trzyma w napięciu.
Książka jest przeładowana wątkami, niekoniecznie ważnymi, ale historia Tobiasa jest wstrząsająca biorąc pod uwagę fakt jak ludzie, wśród których dorastał, łatwo poświęcili go dla swoich interesów, wygodnictwa i ze strachu przed odpowiedzialnością i karą.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoże autorka przesadziła trochę z liczbą nieszczęść, które spadły na chłopaka i jego najbliższych ale książka trzyma w...
Świetny kryminał poruszający trudne tematy społeczne.
Świetny kryminał poruszający trudne tematy społeczne.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietnie napisany i skonstruowany kryminał. Historia wciąga od pierwszych stron, a poszczególne wątki otwierają nowe perspektywy.
Świetnie napisany i skonstruowany kryminał. Historia wciąga od pierwszych stron, a poszczególne wątki otwierają nowe perspektywy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMam wrażenie, że autorka z każdą kolejną książką pisze coraz lepiej, bowiem im dalej w las tym bardziej intrygujące i wciągające są jej historie. Nie inaczej było w przypadku "Śnieżki..", ta książka dosłownie pochłania od pierwszych stron, tym samym wpada do mojej topki roku.
Nele zadbała o klimat pełen tajemnic i intryg, a także o wyśmienitą kreację bohaterów. Każdy z nich jest wyraźny i wnosi coś innego do fabuły. Każdy z nich ma także swoje tajemnice, a ich losy na pewnym etapie splatają się ze sobą.
Kiedy sprawa m0rde*stwa dwóch nastolatek sprzed lat odżywa, nie tylko Pia Kirchhoff i Olivier von Bodenstein mają ręce pełne obroty. Autorka wciąga w wir wydarzeń i nakręcają się spiralę tajemnic, a samo dochodzenie sprawia, że czytelnik "wchodzi" na pełne obroty i mocno angażuje się w śledztwo. Kolejne zwroty akcji podkręcają tempo, na nudę narzekać nie można.
Nie wiem jak Wy, ale ja właśnie takie książki chcę czytać🔥 Śmiało mogę stwierdzić, że jest to jeden z lepszych kryminałów jakie przeczytałam w tym roku.
Jeśli nie wiecie co czytać w te długie jesienne wieczory to przychodzę Wam z pomocą :) Ta seria będzie idealna🖤
Mam wrażenie, że autorka z każdą kolejną książką pisze coraz lepiej, bowiem im dalej w las tym bardziej intrygujące i wciągające są jej historie. Nie inaczej było w przypadku "Śnieżki..", ta książka dosłownie pochłania od pierwszych stron, tym samym wpada do mojej topki roku.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNele zadbała o klimat pełen tajemnic i intryg, a także o wyśmienitą kreację bohaterów. Każdy z...
Niby wyjaśniona zbrodnia sprzed lat. Zmowa milczenia w małej społeczności. Pozory, zazdrość, kto jest kim. Wciągająca opowieść z kategorii: jeszcze jedna strona, co dalej, co dalej.
Niby wyjaśniona zbrodnia sprzed lat. Zmowa milczenia w małej społeczności. Pozory, zazdrość, kto jest kim. Wciągająca opowieść z kategorii: jeszcze jedna strona, co dalej, co dalej.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to