Smokopolitan 4 (1/2016)

Okładka książki Smokopolitan 4 (1/2016)
Maciej AdrianRafał Boczek Wydawnictwo: Historia Vita Seria: Smokopolitan czasopisma
124 str. 2 godz. 4 min.
Kategoria:
czasopisma
Seria:
Smokopolitan
Wydawnictwo:
Historia Vita
Data wydania:
2016-02-06
Data 1. wyd. pol.:
2016-02-06
Liczba stron:
124
Czas czytania
2 godz. 4 min.
Język:
polski
ISBN:
24496251
Tagi:
fantastyka optymizm historia vita smokopolitan fantasy science fiction
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu
Średnia ocen
7,0 7,0 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Okładka książki Horyzont Zderzeń Fantastycznych 0/2022 Anna Chotoborska, Paweł Dybała, Izabela Grabda, Katarzyna Ophelia Koćma, Paweł Majka, Krzysztof Rewiuk, Artur Siwek
Ocena 0,0
Horyzont Zderz... Anna Chotoborska, P...
Okładka książki 24.02.2022 Aleksandra Bednarska, Jakub Bielawski, Patryk Bogusz, Michał Cetnarowski, Tomasz Czarny, Jarosław Dobrowolski, Szymon Drzymała, Mateusz Dudek, B. A. Feder, Agnieszka Fulińska, Artur Grzelak, Wojciech Gunia, Agnieszka Hałas, Dawid Kain, Grzegorz Kałużny, Aleksandra Klęczar, Jarosław Klonowski, Aleksandra Knap, Marek Kolenda, Wojciech Kulawski, Paweł Majka, Katarzyna Michalewicz, Marcin Mierzejewski, Marcin Nadratowski, Marcin Opolski, Łukasz Orbitowski, Romuald Pawlak, Jacek Pelczar, Marcin Podlewski, Michał Protasiuk, Joanna Krystyna Radosz, Radosław Rak, Krzysztof Rewiuk, Magdalena Salik, Paula Uzarek, Hubert Wojciechowski, Mariusz Wojteczek
Ocena 9,1
24.02.2022 Aleksandra Bednarsk...
Okładka książki Czas literatury nr 1 (17) / 2022 Piotr Górski, Ka Klakla, Paweł Majka, Radek Rak, Redakcja kwartalnika Czas Literatury, Krzysztof A. Zajas
Ocena 0,0
Czas literatur... Piotr Górski, Ka Kl...

Podobne książki

Okładka książki Smokopolitan 5 (2/2016) Bartek Biedrzycki, Adam Jarmuła, Magdalena Kucenty, Paweł Majka, Marcin Moń, Simon Zack
Ocena 6,7
Smokopolitan 5... Bartek Biedrzycki, ...
Reklama

Oceny

Średnia ocen
7,0 / 10
8 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
2637
521

Na półkach:

Tym razem "Smokopolitan" został zdominowany przez publicystykę i wywiady. Z prozy trafił się tylko kawałek powieści "Oko Cyklonu" Majki, trudny do ocenienia ze względu na fragmentaryczność, opowiadania Juliusza Brauna i Tomasza Przyłuckiego, oraz cztery tzw. drabble, czyli shorty o objętości dokładnie stu słów.

Z tego wszystkiego rzeczywiście interesująco wygląda tekst Brauna, "Lo faresti per me?", nominowany zresztą do Zajdla. Jest nietypowy i odświeżająco oryginalny, oferując czytelnikowi podróż do starego, bogatego miasta, które codziennie zmienia swoją konfigurację, plącząc ulice i place, a budynki przerzucając z jednego krańca na drugi. Wkrótce okazuje się, że żyje tam ledwie dwóch ludzi, aczkolwiek na niczym - może prócz towarzystwa - im nie zbywa, wliczając w to świeżą żywność. Można mieć lekkie pretensje do zbyt szybkiego, pospiesznego zakończenia, ale ogólnie opowiadanie potrafi dać impuls do przemyśleń, co jest całkiem sporym dokonaniem.

Drugie opowiadanie, "Wieczny odpoczynek" Przyłuckiego, jest błahą, niezbyt udaną humoreską o kłótni dwóch duchów o prawo do zajmowania cmentarnego grobu. Owszem, bywa zabawnie, ale postać Licha jest raczej żenująca, a finał trąci sucharem. W dodatku tekst jest zbyt długi, żeby "dowcipna" puenta miała stanowić udaną klamrę. Tak sobie jest też z drabblami - "OK" Zbigniewa Witosławskiego jest pozbawioną fantastyki wyliczanką (oczywiście, brak fantastyki jej nie dyskwalifikuje, ale trudno ją nawet brać za prozę), a "Pangloss" Macieja Maciejewskiego ma nieprzemyślaną puentę (wiem, miała zaskakiwać, ale... serio tożsamość mordercy stryja ma być w opisanej sytuacji zagadką?). Jako tako bronią się "Montaż" Rafała Boczka (kwestia czasu pojmowanego jako taśma filmowa) i "Przywołanie" Macieja Adriana (dzieci przywołujące... gościa).

Z pozostałych felietonów, wywiadów i recenzji, zajmujących 90 ze 120 stron, warte uwagi są tak naprawdę tylko rozmowy z Jakubem Ćwiekiem i Joe Haldemanem (w obu przypadkach miło zapoznać się m.in. z kwestią zaoceanicznych konwentów) oraz felieton Marcina Przybyłka "O nagrodach literackich", tyczący trudności ustalenia kryteriów, według których można wybierać prozę godną najwyższych laurów. Reszta - cóż, zerknąć można, ale w sumie nie ma potrzeby...

Tym razem "Smokopolitan" został zdominowany przez publicystykę i wywiady. Z prozy trafił się tylko kawałek powieści "Oko Cyklonu" Majki, trudny do ocenienia ze względu na fragmentaryczność, opowiadania Juliusza Brauna i Tomasza Przyłuckiego, oraz cztery tzw. drabble, czyli shorty o objętości dokładnie stu słów.

Z tego wszystkiego rzeczywiście interesująco wygląda tekst...

więcej Pokaż mimo to

avatar
100
41

Na półkach:

Tę recenzję i inne ciekawe rzeczy znajdziecie także na moim blogu:
http://powialochlodem.blogspot.com/

Pojawienie się w moim mieszkaniu czwartego numeru magazynu "Smokopolitan" zupełnie mnie zaskoczyło. I to nie dlatego, że obawiałam się braku kontynuacji tej cudnej inicjatywy, choć i takie się pojawiały. Nie dlatego, że nie wiedziałam, kiedy ma zostać wydany i nie obserwowałam TwarzoKsiążkowej strony zinu, by być jak najlepiej poinformowaną. Powodem mojego zaskoczenia nie była też sprawność sklepu Gindie, sprawnie rozsyłającego rzeczone "zeszyciki". Zaskoczyła mnie Poczta Polska i listonosz, który nie był w stanie wcisnąć gazetki w rozmiarze 96-stronicowego zeszytu A5 w skrzynkę pocztową o jak najbardziej normalnej pojemności. Przez co (i przez nieubłagane problemy techniczne mojej placówki pocztowej) dostałam Smoko cały tydzień później. Ja rozumiem, że kobyłki w postaci "Sześciu światów Hain" nikomu się nie chce nosić, ale awizowanie gazetki to przesada. Nie mniej PP udowodniła mi potem, że potrafi działać jeszcze bardziej absurdalnie, ale może o tym innym razem (kusi mnie stworzenie osobnego wpisu o książkowej współpracy z Pocztą Polską). Nie zmienia to jednak faktu, że czwarte Smoko, dzielnie ocalone z otchłani pocztowego piekła, w końcu do mnie trafiło, odwdzięczając się zacną treścią i barwnie spędzonym czasem.

Motywem przewodnim numeru są "optymistyczne oblicz fantastyki", więc z okładki wita nas barwna para turystek, zwiedzających fantastyczną krainę, na którą swobodnie lata sobie smok. O ile okładkowa grafika nie wzbudza specjalnych emocji, o tyle tęczowe nagłówki, przywodzące na myśl "offisowskie" WordArty, już tak. Łza sentymentu zakręciła się w oku na wspomnienie podstawówkowych lekcji informatyki, na których z uporem godnym lepszej sprawy, wstawiałam podobne "obiekty" w każdej prezentacji robionej w PowerPaintcie. Och, to były czasy! Kiedy fala pierwszego chichotu przeszła, mogłam popodziwiać objętość magazynu, która zwiększyła się o dobre czterdzieści stron, ale kochanej gazetki nigdy za wiele! Choć coś mi mówi, że wkrótce za większą ilością papieru, może pójść poniesienie ceny sprzedaży, ale raz na trzy miesiące można przecież odżałować te parę złotych.

Po wizualnym i jakże powierzchownym otaksowaniu nowego Smoko, przyszedł czas na zbadanie jego wnętrza i w tym momencie zaczęła się prawdziwa uczta. Na początku przywitały mnie niemal egzystencjalne rozważania dotyczące ponurości polskiej fantastyki, by potem zmienić "punkt siedzenia" i znaleźć "odtrutkę na pesymizm". Co z kolei doprowadziło do opowieści na temat fantastycznych "happy endów" w zależności od kultury w jakiej powstają dane utwory. Potem autorzy udowodnili mi jakie szczęście miał Frankenstein, że w ogóle powstał, a moda na ponownie opowiedziane baśnie wcale nie słabnie. Dalej były już teksty bardziej artystyczne, z których najbardziej do gustu przypadło mi "Lo faresti per me" Juliusza Brauna, głównie dlatego, że było najbardziej inne od tego, co do tej pory czytałam.

Na fanów czekają także rozmowy z Jakubem Ćwiekiem, którego polskim miłośnikom fantastyki chyba przedstawiać nie trzeba, oraz z Joe Haldemanem - autorem "Wiecznej wojny". Do tego należy dorzucić jak najbardziej przydatny kalendarz fantastycznych premier na ten rok oraz obszerniejszy dział recenzencki, gdzie moją szczególną uwagę przykuła książka "The Geek's Guide to Dating", którą chętnie przeczytałabym z czystej ciekawości. I podpisuje się też pod stwierdzeniem autora, że żeńska wersja owego podręcznika, mogłaby być fascynującą lekturą. Ci, którzy z drugiego numeru Smoko pamiętają artykuł nagrodach literackich, doczekali się w końcu jego kontynuacji w postaci obszernej wypowiedzi autora serii "Gamedec" - Marcina Przybyłka. Jeśli dorzucicie do tego stałe teksty o RPGach i LARPach, a także felieton o Euroconach, dostaniecie pełen przekrój tego, co każdy magazyn fantastyczny powinien zawierać.

Osobiście chciałabym wyróżnić tekst Lidii Grodzickiej, będący wspomnieniem i swoistym pożegnaniem z Alanem Rickmanem. Nie zrozumcie mnie źle, po stokroć bardziej wolałabym, żeby autorka nie musiała go pisać. Tak naprawdę chciałabym, żeby w ogóle nie istniał, bo to by znaczyło, że Głos Boga wciąż żyje. Nie mniej jednak, jeśli kogoś wspominać i o tym pisać, to właśnie w ten sposób. Do tej pory mam łzy w oczach, kiedy spojrzę na choć jeden akapit... By rozjaśnić nieco chmurny akapit, chcę wspomnieć o jeszcze jednym, moim zdaniem najbardziej optymistycznym artykule w całym Smoko. "Poszedł Simon do doktora..." opowiada o pierwszych wrażeniach autora - Simona Zacka - z jego spotkaniem z Doktorem Who i poziomach jego zafascynowania serialem. Z zaskoczeniem stwierdziłam, że miałam podobne odczucia oglądając wznowienie z 2005 roku z Christopherem Ecclestonem. Te same myśli, te same zgrzyty w trakcie oglądania pierwszych odcinków... Ja wówczas odpuściłam, a Simon nie i został za to nagrodzony. Tak sobie myślę, że skoro jemu się udało to i ja się skuszę, żeby "pójść do Doktora" i wytrzymać z nim nieco dłużej, bo mam wrażenie, że wiele mnie ominęło.

I w ten sposób kolejny numer za nami. Na następny, rocznicowy, przyjdzie nam czekać kolejne trzy miesiące, ale myślę, że warto. Wiem, że okładka śmieszy, a literówek i "chochlików drukarskich" znalazłam więcej niż w poprzednich numerach, przez co dusze wymagające perfekcji mogą czuć się zawiedzione. Moim skromnym zdaniem jednak, dopóki treść będzie się utrzymywać na dotychczasowym (bądź wyższym) poziomie, pewne rzeczy można twórcom wybaczyć. Cokolwiek by nie pisać, miło patrzeć jak ta inicjatywa się rozwija. Smoko, do zobaczenia w numerze piątym i powodzenia.

Tę recenzję i inne ciekawe rzeczy znajdziecie także na moim blogu:
http://powialochlodem.blogspot.com/

Pojawienie się w moim mieszkaniu czwartego numeru magazynu "Smokopolitan" zupełnie mnie zaskoczyło. I to nie dlatego, że obawiałam się braku kontynuacji tej cudnej inicjatywy, choć i takie się pojawiały. Nie dlatego, że nie wiedziałam, kiedy ma zostać wydany i nie...

więcej Pokaż mimo to

Reklama

Cytaty

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Smokopolitan 4 (1/2016)


Reklama
zgłoś błąd