Nowa Fantastyka 502 (07/2024)

Okładka książki Nowa Fantastyka 502 (07/2024) autorstwa Gareth D Jones, Andrea Franco, Paweł Majka, Augustus Justus Mordtmann, Redakcja miesięcznika Fantastyka, Valentina Schiaffini, Paweł Wącławski
Okładka książki Nowa Fantastyka 502 (07/2024) autorstwa Gareth D Jones, Andrea Franco, Paweł Majka, Augustus Justus Mordtmann, Redakcja miesięcznika Fantastyka, Valentina Schiaffini, Paweł Wącławski
Paweł MajkaRedakcja miesięcznika Fantastyka Wydawnictwo: Prószyński Media Seria: Nowa Fantastyka czasopisma
80 str. 1 godz. 20 min.
Kategoria:
czasopisma
Format:
papier
Seria:
Nowa Fantastyka
Data wydania:
2024-06-27
Data 1. wyd. pol.:
2024-06-27
Liczba stron:
80
Czas czytania
1 godz. 20 min.
Język:
polski
ISBN:
0867132X
Tłumacz:
Agnieszka Hałas, Alicja Janusz, Natalia Pola Miscioscia, Łukasz Hajdrych
Motywem przewodnim wydania są odmienne stany świadomości. Narkotykom w literaturze i kinie science fiction poświęcone są artykuły Radka Pisuli i Marcelego Szpaka, a o używkach w starożytności pisze w swoim felietonie Ola Klęczar. Wątki związane z tą tematyką znajdziecie także w dziale opowiadań, w tekstach Algernona Blackwooda, Andrei Franco i Pawła Wącławskiego.
Najbardziej obszernym tekstem działu publicystyki jest jednak wywiad z legendarnym scenarzystą komiksowym i pisarzem Alanem Moore'em, którego zbiór opowiadań „Iluminacje” został w tym roku wybrany Zagraniczną Książką Roku w Nagrodach NF. Oprócz tego proponujemy Wam kolejny odcinek Fantastyki z lamusa, felietony, recenzje i nowe przygody Lila i Puta.
W dziale opowiadań oprócz wymienionych wcześniej tekstów znajdziecie też opowiadania Pawła Majki, A.J. Mordtmanna, Valentiny Schiaffini i Garetha D. Jonesa. Jak widać, jest w czym wybierać.

Proza polska:
Paweł Majka – „Imperium”
Paweł Wącławski – „Ciepło jej dłoni”

Proza zagraniczna:
Algernon Blackwood – „Modlitwa” („The Prayer”)
A. J. Mordtmann – „Zatonięcie »Karnatyka«” („Der Untergang der »Carnatic«”)
Valentina Schiaffini – „Chłopiec” („Un ragazzo”)
Gareth D Jones – „Wenus z Wenus” („Venus of Venus”)
Andrea Franco – „Czasojady” („Mangiatempo”)
Średnia ocen
6,6 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Nowa Fantastyka 502 (07/2024) w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Nowa Fantastyka 502 (07/2024)

Średnia ocen
6,6 / 10
35 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinie i dyskusje o książce Nowa Fantastyka 502 (07/2024)

avatar
115
87

Na półkach: ,

Zaskakująco bardzo dobry i równy numer.
Z publicystyki wyróżnia się Rafał Kosik z pułapką luksusu, genialny tekst.
Proza polska
Imperium, Pawła Majki - 8/10 świetne opowiadanie z perspektywą na dobrą książkę. Cyberpunk Rosja imperium...Chciałbym więcej.

Ciepło jej dłoni, Paweł Węcławski, 6/10 dobrze skrojony tekst, szybko się go zapomina.

Impreza zagraniczna.
Modlitwa, A.Blackwood. perła z lamusa grubo ponad 100 lat, trochę mistyczne 6/10

Tonięcie Karanatyka, Mordtmanna, 7/10 druga perła z lamusa, poprawnie napisana aczkolwiek przewidywalna kolejna wariacja na temat latającego Holendra.

Chłopiec, Valentina Schiaffini, zaskakujące dobre opowiadanie, niby proste, niby gdzieś to było ale czyta się świetnie. 7/10

Wenus z Wenus, G.D. Jones, chyba najlepsze opowiadanie z prozy zagranicznej, akurat jestem po obejrzeniu Micke'a 17 i dostrzegam wiele podobieństw. Wyprawa kondensatorów na inną planetę zamieniona w wielkie reality show... 8/10

Czasojady, A.Franco, narkotyki i cofanie się w czasie, ciekawy koncept. Trochę wnerwia lesbijski wątek trochę brak spójności ale całość bardzo poprawna. 6/10

Zaskakująco bardzo dobry i równy numer.
Z publicystyki wyróżnia się Rafał Kosik z pułapką luksusu, genialny tekst.
Proza polska
Imperium, Pawła Majki - 8/10 świetne opowiadanie z perspektywą na dobrą książkę. Cyberpunk Rosja imperium...Chciałbym więcej.

Ciepło jej dłoni, Paweł Węcławski, 6/10 dobrze skrojony tekst, szybko się go zapomina.

Impreza zagraniczna....

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
164
10

Na półkach:

Polskie:
Imperium
Ciekawy świat przedstawione, takie dark fantasy inspirowane głównie rosyjskim imperializmem. Podoba mi się forma w postaci scen przeplatanych fragmentami książek. Największy minus to otwarte na oścież zakończenie.

Ciepło jej dłoni
Opowiadanie stoi ciekawym pomysłem - tajemniczą amnezją i handlarzami wspomnień. Fabuła z początku średnia, bo oparta na typowych historiach o bandyterce i gangsterce. Za to puenta super, budzi niepokój.

Zagraniczne:
Modlitwa
Taki krótki prosty tekst. Nic specjalnego, jak to starocie, które pojawiają się w NF…

Zatonięcie „Karnatyka”
Znowu staroć i znowu nic do zapamiętania. Okręt ginie i w nim straszy.

Chłopiec
Tu już coś nowszego, ale nadal banalna historia o ludzkiej zawiści. Na razie proza polska zdecydowanie wygrywa z zagraniczną.

Wenus z Wenus
A to całkiem sympatyczne opowiadanie o podróżach kosmicznych finansowanych przez zyski z reality show.

Czasojady
Tutaj pomysł wyjściowy na zagadkę z podróżami w czasie w tle wyszedł niezły, ale zabrakło rozwinięcia. Puenta bardzo szybka i mało klarowna.

Polskie:
Imperium
Ciekawy świat przedstawione, takie dark fantasy inspirowane głównie rosyjskim imperializmem. Podoba mi się forma w postaci scen przeplatanych fragmentami książek. Największy minus to otwarte na oścież zakończenie.

Ciepło jej dłoni
Opowiadanie stoi ciekawym pomysłem - tajemniczą amnezją i handlarzami wspomnień. Fabuła z początku średnia, bo oparta na...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
553
477

Na półkach: , , , , , , , ,

Przyzwoity numer, choć chyba nic nie zapadło mi jakość szczególnie w pamięć, zarówno w zakresie publicystyki czy prozy, może poza gorzkim wywiadem z Moorem.

Przyzwoity numer, choć chyba nic nie zapadło mi jakość szczególnie w pamięć, zarówno w zakresie publicystyki czy prozy, może poza gorzkim wywiadem z Moorem.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

51 użytkowników ma tytuł Nowa Fantastyka 502 (07/2024) na półkach głównych
  • 43
  • 8
29 użytkowników ma tytuł Nowa Fantastyka 502 (07/2024) na półkach dodatkowych
  • 13
  • 5
  • 4
  • 2
  • 2
  • 1
  • 1
  • 1

Inne książki autora

Okładka książki Mokosz. Pieśni z serca ziemi Grzegorz Gajek, Justyna Hankus, Witold Jabłoński, Wiktoria Korzeniewska, Marta Krajewska, Monika Maciewicz, Paweł Majka, Łukasz Malinowski, Franciszek M. Piątkowski, Aleksandra Seliga, Marcin Sindera, Magdalena Wolff
Ocena 7,8
Mokosz. Pieśni z serca ziemi Grzegorz Gajek, Justyna Hankus, Witold Jabłoński, Wiktoria Korzeniewska, Marta Krajewska, Monika Maciewicz, Paweł Majka, Łukasz Malinowski, Franciszek M. Piątkowski, Aleksandra Seliga, Marcin Sindera, Magdalena Wolff
Okładka książki Ku gwiazdom. Antologia Polskiej Fantastyki Naukowej 2025 Łukasz Borowiecki, Łukasz Marek Fiema, Magdalena Hoczyk-Banda, Daniel Kordowski, Paweł Majka, Marcin Podlewski, Marek Rzewuski, Przemysław Sadownik, Marta Sobiecka, Agata Suchocka, Jakub Turkiewicz, Mateusz Wyszyński, Wiktor Żwikiewicz
Ocena 7,3
Ku gwiazdom. Antologia Polskiej Fantastyki Naukowej 2025 Łukasz Borowiecki, Łukasz Marek Fiema, Magdalena Hoczyk-Banda, Daniel Kordowski, Paweł Majka, Marcin Podlewski, Marek Rzewuski, Przemysław Sadownik, Marta Sobiecka, Agata Suchocka, Jakub Turkiewicz, Mateusz Wyszyński, Wiktor Żwikiewicz
Okładka książki Głębie Sabina Bacior-Chadryś, Agnieszka Bar, Zuzanna Barczyk, Paweł Dybała, Agnieszka Fulińska, Izabela Grabda, Ewa Grzybowska, Katarzyna Klakla, Katarzyna Ophelia Koćma, Gaja Wiktoria Królikowska, Małgorzata Lewandowska, Paweł Majka, Agnieszka Osikowicz-Chwaja, Krzysztof Rewiuk, Magdalena Anna Sakowska
Ocena 8,5
Głębie Sabina Bacior-Chadryś, Agnieszka Bar, Zuzanna Barczyk, Paweł Dybała, Agnieszka Fulińska, Izabela Grabda, Ewa Grzybowska, Katarzyna Klakla, Katarzyna Ophelia Koćma, Gaja Wiktoria Królikowska, Małgorzata Lewandowska, Paweł Majka, Agnieszka Osikowicz-Chwaja, Krzysztof Rewiuk, Magdalena Anna Sakowska
Okładka książki Weles. Opowieści z podziemia Grzegorz Gajek, Wiktoria Korzeniewska, Marta Krajewska, Monika Maciewicz, Paweł Majka, Łukasz Malinowski, Franciszek M. Piątkowski, Aleksandra Seliga, Marcin Sindera, Magdalena Wolff
Ocena 6,9
Weles. Opowieści z podziemia Grzegorz Gajek, Wiktoria Korzeniewska, Marta Krajewska, Monika Maciewicz, Paweł Majka, Łukasz Malinowski, Franciszek M. Piątkowski, Aleksandra Seliga, Marcin Sindera, Magdalena Wolff
Okładka książki Epidemie Paweł Dybała, Agnieszka Fulińska, Wojciech Gunia, Agnieszka Hałas, Paweł Majka, Mikołaj Maria Manicki, Andrzej Miszczak, Tadeusz Oszubski, Krzysztof Rewiuk, Magdalena Anna Sakowska, Marta Sobiecka, Jacek Sobota, Wojciech Szyda, Marek Żelkowski
Ocena 7,1
Epidemie Paweł Dybała, Agnieszka Fulińska, Wojciech Gunia, Agnieszka Hałas, Paweł Majka, Mikołaj Maria Manicki, Andrzej Miszczak, Tadeusz Oszubski, Krzysztof Rewiuk, Magdalena Anna Sakowska, Marta Sobiecka, Jacek Sobota, Wojciech Szyda, Marek Żelkowski
Paweł Majka
Paweł Majka
Książka Pawła Majki "Niebiańskie pastwiska" została nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Sci-fi. Urodził się w czerwcu 1972 roku w Krakowie i mieszka w nim dotychczas. Dorastał w czasach, kiedy składając papiery na studia należało wypełniać rubrykę: „pochodzenie klasowe”, a słodycze (wyroby czekoladopodobne) i obuwie przydzielano na kartki. Być może książkom było wówczas łatwiej niż dziś, nie musiały wszak konkurować z armią innych rozrywek, możliwe więc, że właśnie dlatego stosunkowo szybko nauczył się czytać na jednym z tomów „Tytusa, Romka i A’Tomka”. Niedługo później przetrząsając biblioteczkę dziadka w poszukiwaniu książek o muszkieterach i rycerzach (bo takie lubił najbardziej) odkrył „Eden” Lema. Srebrna (albo biała) smukła rakieta z okładki tej powieści trafiła go prosto w serce. Choć nadal lubił opowieści o podróżnikach i awanturnikach rozmaitych czasów, jego wyobraźnią zawładnęła fantastyka. Nie ma więc nic dziwnego w tym, że pierwsze opowiadanie, jakie opublikował dzięki zajęciu trzeciego miejsca w konkursie literackim „Świata Młodych” (gazeta młodzieżowa, bardzo popularna m.in. ze względu na fakt zamieszczania na ostatniej stronie komiksów) było opowiadaniem fantastycznym. Później publikował w pismach i portalach internetowych: Science Fiction Fantasy i Horror, Fantasy & Science Fiction (edycja polska),Nowa Fantastyka Wydanie Specjalne, Nowa Fantastyka, Czas Fantastyki, Fahrenheit, Esensja, Creatio Fantastica. Jego opowiadania znaleźć można w antologiach: „Nowe Idzie”, „Science Fiction”, „Kanon Barbarzyńców”, „Tempus Fugit”, „Rok po końcu świata”. Obecnie najłatwiej znaleźć go na forum Drugi Obieg Fantastyki, gdzie pojawia się pod nickiem „agrafek” oraz na stronie gikz.pl, gdzie pisuje jako „bosman plama”. Ciągle lubi czytać, choć obecnie książki rywalizują z grami video (przede wszystkim z cRPG) oraz filmami i serialami. Gdyby miał stworzyć listę swoich ulubionych autorów fantastyki z pewnością znaleźliby się na niej: Roger Zelazny, Dan Simmons, Neal Stephenson i Glen Cook. Oraz wielu innych, bo byłaby to długa lista.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy Nowa Fantastyka 502 (07/2024) przeczytali również

Jak powstawał Tomb Raider Daryl Baxter
Jak powstawał Tomb Raider
Daryl Baxter
Niezły dokument, ale gorszy od takiego Niech żyje Mortal Kombat Runda 1, czy Masters of Doom. Autor przeprowadził serie wywiadów z twórcami dwóch pierwszych części gier z cyklu Tomb Raider i przedstawił je w swoim tekście. Ponieważ twórców można było policzyć na palach obu rąk, ewentualnie trzeciej jeżeli się pomyliłem, to autorowi udało przedstawić rozmowy z niemal wszystkimi oryginalnymi deweloperami. Dzięki temu można powiedzieć, że dostajemy informacje o produkcji przygód słynnej Pani archeolog z pierwszej ręki. Problemem tej książki jest to, że autory tylko i aż przeprowadził wspomniane wywiady, natomiast poza ich przywołaniem, dosłownie cytując całe rozmowy, nie dodał od siebie czegokolwiek. Z jednej strony szacunek za zdobycie kontaktu z twórcami. Natomiast z drugiej strony Jason Schreier, czy David L. Craddock napisali swoje teksty własnymi słowami po interpretacji przeprowadzonych rozmów, czasami wplatając tylko krótkie cytaty na podparcie sowich tez, czy słów. Książka jest też dość krótka, bo poza wspomnianymi wywiadami, nie ma nic ponadto. Jeżeli rozmówcy nawiązali do otoczki, która panowała wokół studia i gier to ta informacja się pojawia, ale autor nie dodaje od siebie czegokolwiek extra, ewentualnie kilka krótkich zdań. Na pewno warto przeczytać, bo wydaję mi się, że wielu podanych informacji nie pozna się szperając bezpośrednio w internecie. Pomimo, że nie jestem jakimś wielki fanem serii Tomb Raider, dobrze czytało mi się historię powstawania pierwszych dwóch gier od środka. Jednakże był tu potencjał na jeszcze bardziej rozbudowaną książkę, którego autor nie wykorzystał, a szkoda.
kon315 - awatar kon315
ocenił na711 miesięcy temu
Nowa Fantastyka 503 (08/2024) Lavie Tidhar
Nowa Fantastyka 503 (08/2024)
Lavie Tidhar Redakcja miesięcznika Fantastyka Rafał Sala Marek Kolenda Naomi Kritzer Aleksandra Bednarska Silke Brandt Michela Lazzaroni
No cóż, to jeden z najmocniejszych numerów, głównie dzięki czterem opowiadaniom, na których się skupię. Proza polska „Drugi człowiek” Marka Kolędy – 9/10 Jedno z nielicznych polskich opowiadań, które naprawdę zachwyca. Oglądałem niedawno film Miki 17 i dostrzegam w nim echa Kolędy, mimo że film powstał rok po tekście. Wyraźne inspiracje „Moonem” i androidem Davidem z „Obcego” dodają opowiadaniu głębi, a całość… po prostu wciąga. Proza zagraniczna „Lepsze życie dzięki algorytmom” Naomi Kritzer – 10/10 Odkrywcze, aktualne i mistrzowsko napisane. Nic dziwnego, że Kritzer zdobyła nagrody Hugo i Locus za inne swoje teksty. „Coś niezwykłego” Michaeli Lazaroni – 9/10 Płynna narracja, lekki włoski styl, momentami przypomina klimat „Matrixa”. „Schlafsünde” Lavie Tidhar – 8/10 Mocny, cyberpunkowy tekst, solidne czytadło. Opowiadania słabe „Pięć z wielu śmierci Dymitra Iwanowicza” Aleksandry Bednarskiej – 1/10 Totalny bełkot, nie warto marnować czasu. „Ładny szeryf” Rafała Sali – 5/10 Średni tekst, ale warto go przeczytać dla zaskakującego, niemal horrorowego finału. Gdyby akcja toczyła się szybciej ocena byłaby wyższa. „Szara materia” Silke Brand – 4/10 Cyberpunkowy Londyn z dużym potencjałem, niestety chaotyczne i mało angażujące. Publicystyka Artykuł o Feliksie Necie i Nice to kawał świetnego tekstu – porcja solidnej, przemyślanej publicystyki. Orbitowski znowu na wyżynach.
Konrad Wasiak - awatar Konrad Wasiak
ocenił na81 rok temu
Nowa Fantastyka 498 (03/2024) Redakcja miesięcznika Fantastyka
Nowa Fantastyka 498 (03/2024)
Redakcja miesięcznika Fantastyka Katarzyna Rupiewicz Rhoda Broughton Aleksandra Bednarska Grace Chan Michele Piccolino Agnieszka Kravár Ai Jiang
Akurat tak się złożyło, że natrafiłem na artykuł o growym „Niezwyciężonym” Lema, gdy w niego grałem. Autor tekstu zastanawia się, czy twórczość pisarza jest wdzięcznym tematem dla współczesnych twórców. Obok tego jest także krótki wywiad ze scenarzystką gry. Lubię też cykl tekstów „Lamus”. Duet Agnieszki Haski i Jerzego Stachowicza często wraca do fantastyki z przełomu dziewiętnastego i dwudziestego wieku. Ostatnie dwa poruszały tematykę promieni śmierci, które pobudzały wyobraźnię wielu autorów. Ponarzekam sobie za to na „Cyberpunkową femme fatale”. Słaby tekst, w nieco agresywnym tonie. Agresja ta z kolei jest skierowana w stronę mężczyzn, w to, jak tworzone były różne postacie, by cieszyły męskie oko i ego. Uważam, że współczesny feminizm niestety bardziej szkodzi kobietom niż im pomaga, podobnie jak tekst Pauliny Jasik. Za to rewelacyjny był tekst Joanny Kułakowskiej o „Jezuitkach Diuny”, w którym autorka pochyliła się nad zgromadzeniem Bene Gesserit. Nie będę streszczał jego treści, za to podzielę się przemyśleniami - Bene Gesserit dobrze pokazuje, w jaki sposób potrafią działać kobiety. Zważywszy na odmienne od mężczyzn warunki fizyczne, kobiety raczej skłaniają się ku wykorzystywaniu swoich wdzięków, snuciu intryg et cetera. Raczej do subtelnych działań niż do walenia prosto w ryj. Członkinie Bene Gesserit poświęciły wiele pokoleń, by doprowadzić do narodzin Kwisatz Haderacha. Z opowiadań największe wrażenie zrobiło na mnie opowiadanie mojej rówieśniczki, Ai Jiang. „Dajcie angielskiego” to coś, co bardzo lubię, czyli oryginalny sposób dociskania twarzy społeczeństwa przyszłości w błoto, żeby nikt przypadkiem nie pomyślał o podniesieniu jej zbyt wysoko. W tym przypadku ludzie płacą... słowami. Czy to ma sens? Niekoniecznie, ale spodobał mi się zabieg kropkowania słów, których główna bohaterka już nie zna.
cyberpunkowy neuromantyk - awatar cyberpunkowy neuromantyk
ocenił na62 miesiące temu
Nowa Fantastyka 501 (06/2024) Kyōka Izumi
Nowa Fantastyka 501 (06/2024)
Kyōka Izumi Redakcja miesięcznika Fantastyka John Chu Marcin Bartosz Łukasiewicz Vajra Chandrasekera Philip Madden Mimi Mondal
Publicystyka jak zwykle na poziomie dobrym i bardzo dobrym. Moja ocena opowiadań: Proza polska: Marcin Bartosz Łukasiewicz – „Na skraju deszczu”. 10/10 Świetne czytadło, autor postawił na dialogi i to jakie! Dyskusja 89-letniej babci z demonem genialne! A to tylko jeden z wielu. Proza zagraniczna, tu zdecydowanie poziom miski może średni. Philip Madden – „Grubb i rzeźbiony kot” takie tam pitu pitu ni to fantasy ni to opowiadanie historyczne, da radę przeczytać 5/10 John Chu – „Przywrócić serce miłości”, 4/10 Proza chińska ostatnio modna, jednak to opowiadanie wlecze się jak, wiadomo co. Mimi Mondal – „Zakład drukarski Malotibala” 6/10 tym razem proza hinduska trochę bardziej dynamiczna niż chińska. Ok zdecydowanie najlepsze z zagranicznej. Vajra Chandrasekera – „Ruchy robaczkowe” („Peristalsis”) 0/10, dawałem już jedynki ale nigdy zera. Jednak jest poziom 0. Autorka ze Sri Lanki, jak dla mnie kompletny bełkot poległem na drugiej stronie resztę przejrzałem i stwierdziłem że dobrze że nie doczytałem. Nie wiem kto to kwalifikuje do magazynu, ale sorry jest tyle fajnych młodych polskich autorów dajcie im szansę... Izumi Kyōka – „Sala operacyjna” („外科室”) 6/10 stuletnie opowiadanie może nie do końca fantasy, daję radę i się nieźle czyta.
Konrad Wasiak - awatar Konrad Wasiak
ocenił na61 rok temu
Nowa Fantastyka 497 (02/2024) Algernon Blackwood
Nowa Fantastyka 497 (02/2024)
Algernon Blackwood Piotr Gociek Andrzej Miszczak Redakcja miesięcznika Fantastyka Michał Gołkowski Switłana Taratorina Davide Camparsi
Numer poświęcony fantastyce religijnej, a że z religią mi nie po drodze, to przyznam, że taka tematyka niekoniecznie mi leży. Jednakże nie zniechęcam się i każdy numer czytam od początku do końca. Jak zawsze dużym plusem jest felieton Łukasza Orbitowskiego o różnych horrorowych filmach. Co prawda nie zawsze podchodzą mi proponowane przez niego tytuły, ale dzięki niemu trafiłem chociażby na „Goście” z 2022 roku - film ten uważam za jeden z lepszych horrorów, jakie widziałem, ponieważ był bardzo przyziemny. Z opowiadań do gustu przypadły mi te najbardziej humorystyczne. Najprzyjemniej czytało mi się „Nie samym chlebem” Davide'a Camparsiego. Bóg postanowił pojawić się na Ziemi we własnej osobie oraz pokazać wszystkim, że niezły z niego dowcipniś. Początkowy humor z czasem przeszedł w trochę mroczniejsze tony - tak myślałem, że niektórzy mogą mieć wiele zarzutów wobec Boga, który według nich pewnie często zachowuje się niesprawiedliwie. W tym i główny bohater, który podczas uroczystej kolacji przygotowanej przez jego mamę, osobiście miał okazję powiedzieć Stwórcy, co mu leży na sercu. Świetny jest także „Konwent fantastyczny” Andrzeja Miszczaka, który kojarzy mi się ze starszymi utworami pełnego absurdu. Tutaj główny bohater, niespełniony pisarz, trafia na grupkę mężczyzn opowiadających sobie nawzajem niestworzone historie, które przeżyli w przestrzeni kosmicznej. Poprosili głównego bohatera o zdecydowanie, która opowieść jest najlepsza, a ten uznał ich po prostu za wariatów. Autor nawiązuje do Lema, chociażby przez nazwę nagrody. Kolejnym ciekawym tekstem jest opowiadanie Switłany Taratoriny „Życie Marii i Olgi. Apokryf nowego świata”. Niejednoznaczne, trochę kojarzące się z „Seksmisją”. W świecie, w którym żyje Olga, istnieją tylko kobiety, a przynajmniej same tak twierdzą. Czasem jednak rodzą się (zapłodnienie wydarza się poprzez wejście w Jamę Życia) dziewczynki z męskimi genitaliami, które oczywiście są ucinane jako oznaka deformacji. Z czasem widoczna na niebie kometa przypomina kobietom o Wrogu - Olga postanawia zapobiec katastrofie i odkrywa tajemnicę ich pochodzenia. Ten numer pokazał mi, że można znaleźć coś ciekawego w nieszczególnie interesującej mnie tematyce.
cyberpunkowy neuromantyk - awatar cyberpunkowy neuromantyk
ocenił na73 miesiące temu
Nowa Fantastyka 507 (12/2024) Andrzej Sapkowski
Nowa Fantastyka 507 (12/2024)
Andrzej Sapkowski Agnieszka Hałas Algernon Blackwood Redakcja miesięcznika Fantastyka Krzysztof Rewiuk Rafał Łoboda Dennis Danvers Mauro Longo Matthew R. Davis
📖 Nowa Fantastyka 12/2024 – grudniowy miszmasz z Wiedźminem w tle. Grudniowy numer Nowej Fantastyki może nie wbija w fotel, ale zdecydowanie warto po niego sięgnąć. Jest co czytać – choć z wyraźnymi wzlotami i... turbulencjami. 📚 Publicystyka Zdecydowanym liderem działu publicystycznego jest tekst Jerzego Rzymkowskiego „Nie samym Wiedźminem człowiek żyje”. Autor robi świetny przegląd „przodków” Geralta – literackich postaci z podobnych klimatów. Tekst krótki, treściwy, dobrze napisany – idealny do porannej kawy (albo wieczornej melisy). Kilka pozycji dorzuciłem do listy życzeń. 🖋️ Proza polska Andrzej Sapkowski, Rozdroże Kruków – fragment powieści z wiedźmińskim klimatem pełną gębą. Jeśli miał zachęcić, to misja wykonana – czyta się świetnie. 9/10 Agnieszka Hałas, Lot do światła – trochę mistyki, trochę religii, trochę filozofii. Ciekawe, ale nie dla każdego. 6/10 Krzysztof Rewiuk, Omiros – wariacja która przypomina mi temat Powrotu z gwiazd Lema. Bardzo dobrze się zapowiada – chętnie zobaczyłbym z tego pełnowymiarową powieść. 8/10 Rafał Łoboda, Wąż w raju – ciężkostrawne, mocno przesiąknięte religijną symboliką. Doczytałem, ale bez radości. 4/10 🌍 Proza zagraniczna Denis Danvers, Penelopa czeka – klimatyczne, klasyczne SF. Trochę no ciut obcych,, trochę emocji. 8/10 Algernon Blackwood, Kolekcja goblina – tekst archiwalny, ale niestety nie zestarzał się dobrze. Kojarzy się z opowieściami cioci sprzed pół wieku. 2/10 Mauro Longo, (opowiadanie o tytule dłuższym niż sam tekst) – intrygujące jako forma (czytać trzeba według numerów),ale fabularnie raczej słabo. 2/10 Matthew Davis, Andromeda u władzy – zdobywca nagrody w Australii, ale trudno mi zrozumieć dlaczego. Męczące, bez puenty, bez wciągającej narracji. 2/10 📦 Podsumowanie Numer z gatunku „średniaków” – kilka świetnych tekstów, sporo przeciętniaków, parę rozczarowań. Warto dla Sapkowskiego, Danversa i publicystyki. Reszta zależy od tolerancji czytelnika na eksperymenty i... religijną symbolikę. 😉
Konrad Wasiak - awatar Konrad Wasiak
ocenił na610 miesięcy temu
Nowa Fantastyka 509 (02/2025) Adrianna Filimonowicz
Nowa Fantastyka 509 (02/2025)
Adrianna Filimonowicz Redakcja miesięcznika Fantastyka Rafał Sala Marta Krajewska Angela Liu Momir Iseni Maksym Gach
Ku mojemu zaskoczeniu ten numer okazał się całkiem udany. Choć pierwsza część publicystyki była średnio interesująca i generyczna, no i niestety powrócił ten nieszczęsny „Lil i Put”. Mimo to opowiadania nie zawiodły. Kontynuując jednak jeszcze o publicystyce, to druga jej część zdecydowanie ciekawsza (jak zawsze zresztą) – interesujący był tekst Agnieszki Hałas przybliżający osobę i twórczość Marka Huberatha, no i jak zawsze swoje ciekawe refleksje przedstawił Rafał Kosik. Na koniec tej części muszę skomentować jeszcze słowa Łukasza Orbitowskiego z ostatniego artykułu, w którym określił Biblię jako „przepełnioną kłamstwami książkę”, cóż innego mogę zrobić, jak nazwać to tylko idiotyzmem. Atakowanie książki, która jest jedną z podstaw cywilizacji łacińskiej i która kształtuje sumienia już nie tylko tej cywilizacji, ale całego świata od setek lat, jest po prostu ignorancją i głupotą, ale nie ma co wymagać wiedzy od współczesnego „filozofa” związanego z Gazetą Wyborczą i Onetem. Warto mimo wszystko czasami zastanowić się, co się pisze, i poczytać może jakieś książki naukowe, a nie tylko propagandową sieczkę i fantastykę (z całym szacunkiem oczywiście). Przechodząc do opowiadań, to jak pisałem powyżej, były one na całkiem dobrym poziomie. Jedyny zawód odczułem przy „Został po nich jeno wilk” Marty Krajewskiej – zaczynało się ono bardzo dobrze i autorka umiejętnie budowała suspens, jednak finał i rozwiązania historii rozczarowują, trochę banalne i głupkowate. Najbardziej moją uwagę zwróciły dwa opowiadania zagraniczne: „Wieża terakotowa” Maksyma Gacha i „Wygeneruj obraz: dziewczyna o fioletowych włosach zestrzeliwuje Księżyc” Angeli Liu. W pierwszym mamy fajnie połączone budowanie relacji i przemijania z elementami grozy, której budowanie trochę przypomniało mi twórczość Lovecrafta. Drugie wyróżnione opowiadanie jest w pewnym sensie klasyczną historią w cyberpunkowej scenerii, której jestem dużym fanem i zawsze mnie w niej coś urzeka, w tym przypadku jest to refleksja związana z produktem z tego świata, tzw. ZI, czyli Zmień Imię, ale nie będę tutaj więcej spojlerował. Ostatecznie polecam zapoznać się z tym numerem.
Arald - awatar Arald
ocenił na79 miesięcy temu
Nowa Fantastyka 511 (04/2025) Frank R. Stockton
Nowa Fantastyka 511 (04/2025)
Frank R. Stockton Douglas Smith Redakcja miesięcznika Fantastyka Anna Szumacher Krzysztof Rewiuk Rafał Łoboda Szymon Sztajn P. H. Lee Brander Matthews
Nowa Fantastyka 4/2025 – kwiecień pod znakiem dobrego smaku i Pratchetta w tle Od dłuższego czasu należy się duża pochwała redaktorowi naczelnemu, Jerzemu Rzymowskiemu. Jego wstępy to już osobna klasa – błyskotliwe, przemyślane, trafne i po prostu ciekawe. Momentami czyta się je lepiej niż niejedną publicystykę w tym samym numerze. Publicystyka Kwietniowy numer stoi na bardzo dobrym poziomie. Na szczególną uwagę zasługuje znów tekst Jerzego Rzymowskiego „Nie samym Pratchettem człowiek żyje” – mały almanach pogodnych, błyskotliwych pozycji fantasy i SF, które mogą umilić najbliższe dwa lata czytania. Z kolei „Bóg mangi” autorstwa Łukasza Czarneckiego to krótka, lecz treściwa historia Osamu Tezuki – ojca i prekursora japońskiej mangi. Godna uwagi rzecz, nawet jeśli ktoś z mangą ma na bakier. Nowy felietonista Dariusz Jemielniak coraz bardziej się rozkręca, a stara gwardia publicystów trzyma poziom. W tym dziale naprawdę trudno się nudzić. Proza polska „Wszystkie nuty śmierci” – Anna Schumacher Początek intryguje, pomysł świeży, a historia wciąga. Niestety końcówka wpada w bajkowy ton, przez co traci trochę impetu. 6/10 „Świadkowie zaświatów” – Szymon Sztajn Najsłabszy punkt numeru. Tekst króciutki (na szczęście),ale zupełnie niepozostawiający po sobie śladu. Po kilku dniach pamięta się tylko, że był. 2/10 (czyli „dwustronicowe i dobrze”). „S.E.N.I.O.R.” – Krzysztof Rewiuk Lekki, zabawny tekst w duchu Pratchetta, z wyraźnie polskim smaczkiem. Świetna rozrywka. 7/10 „Orzeszki Panny Chew” – Rafał Łoboda Bajkowe, śmieszne, trochę jak „Zwierzogród” skrzyżowany z science fiction. Nie do końca poważne, ale czyta się z uśmiechem. 7/10 Proza zagraniczna „Jak następca tronu Jowisza wszechświat w niwecz obrócił” – P.H. Lee Tytuł długi jak kolejka do premiery nowego Wiedźmina, ale opowiadanie czyta się dobrze. Może bez fajerwerków, ale z wdziękiem. 6/10 „Człowiek pszczoła z Orm” – Frank Stockton Prawdziwa perełka numeru. Czuć tu ducha Ursuli Le Guin, trochę Tolkiena, a przy tym klimat lekki, prowincjonalny, wręcz uroczy. Kiedy dowiedziałem się, że tekst powstał w XIX wieku, aż nie chciało się wierzyć. Minimum 8/10. „Zwaśnione duchy” – Brander Matthews Również XIX wiek, ale tym razem już czuć kurz i pajęczyny. Styl archaiczny, tempo powolne, duchy ospałe. 3/10 „Prawo Murphy’ego” – Douglas Smith Na koniec znowu klimat pratchettowski – lekki humor, absurd i zabawne nazwy statków, organizacji i postaci (statek główny to, uwaga, Cięcia budżetowe!). Świetne zwieńczenie numeru. --- Podsumowanie: Kwietniowa Nowa Fantastyka 4/2025 to numer bardzo udany. Dobra publicystyka, mocna reprezentacja humorystycznej fantastyki i kilka naprawdę przyjemnych opowiadań. Jeśli ktoś jeszcze nie sięgnął – warto nadrobić.
Konrad Wasiak - awatar Konrad Wasiak
ocenił na86 miesięcy temu
Nowa Fantastyka 508 (01/2025) Redakcja miesięcznika Fantastyka
Nowa Fantastyka 508 (01/2025)
Redakcja miesięcznika Fantastyka Mariusz Wojteczek Wołodymyr Arieniew R. S. A. Garcia Justyna Hankus Marek Kolenda
Nowa Fantastyka 01/2025 – Nowy rok, nowa jakość? Na szczęście, tak! Po dość nijakim grudniowym numerze „Nowa Fantastyka” wchodzi w 2025 rok z przytupem. Proza wraca na wysoki poziom – kilka tekstów wręcz zachwyca, inne przynajmniej nie zawodzą. A publicystyka? Błyszczy. To numer, który warto przeczytać od deski do deski. Na szczególną uwagę zasługuje artykuł Andrzeja Zimniaka „Inteligentny krzem, książki, my”. Refleksja nad miejscem sztucznej inteligencji w literaturze to dziś temat gorący jak grzaniec w styczniu. Zimniak stawia odważne, potrzebne pytania – nie tylko o przyszłość pisarzy, ale o przyszłość nas wszystkich jako czytelników. W felietonach wyróżnia się „Pochwała Parandowskiego” autorstwa Aleksandry Klęczar – osobisty, mądry i pełen ciepła tekst, który można odebrać jako podsumowanie jej dotychczasowej twórczości na łamach „NF”. Proza zagraniczna otwiera numer z hukiem – opowiadaniem „Cioteczka Nerle i Pastuch 4200” R.S.A. Garcii, nagrodzonym Nebulą. To perełka: pełna humoru historia o robocie-pomocy domowej i prostej, ale nie głupiej kobiecie z karaibskiej wsi. Starcie najnowszej technologii i starego kozła (dosłownie) podane jest z lokalnym kolorytem i kapitalnym językiem. Autorka robi ogromne wrażenie, a tłumaczenie jest znakomite. Drugie opowiadanie zagraniczne to niestety zjazd w dół. Ukraiński tekst, mimo pewnych literackich ambicji i chwilowego bułhakowowskiego nastroju, rozjeżdża się fabularnie i stylistycznie. Pomysł był, ale wykonanie kuleje. 2/10. Proza polska tym razem idzie w stronę horroru – i wychodzi jej to na dobre. „Pasażerka” Joanny Łańcuckiej to klasyczny dreszczowiec – trochę przewidywalny, ale klimatyczny. 6/10. „Sezon Hotel***”* Justyny Hankus to psychodeliczna mieszanka Kinga i „Dnia świstaka” – ciekawa fabuła, choć język nieco zgrzyta. 6/10. Największe wrażenie robi „Epitafium” Marka Kolędy – futurystyczny, lekko kryminalny tekst z nutą horroru, oparty na świetnym pomyśle: realna możliwość rozmowy ze zmarłymi. Mocne 9/10 i kandydat do nagród. Na koniec „Smutni ludzie są najsmaczniejsi” Mariusza Wojteczka – alternatywna Polska, wampiry, komunistyczna przeszłość i Putin w tle. Brzmi jak szaleństwo, ale działa. Mocne 6/10. Podsumowując: bardzo udane otwarcie roku. Ciekawa i różnorodna proza, dobre teksty publicystyczne i kilka mocnych literackich momentów. Jeśli tak ma wyglądać 2025, to proszę o więcej!
Konrad Wasiak - awatar Konrad Wasiak
ocenił na810 miesięcy temu
Nowa Fantastyka 510 (03/2025) Redakcja miesięcznika Fantastyka
Nowa Fantastyka 510 (03/2025)
Redakcja miesięcznika Fantastyka Artur Laisen Krystyna Chodorowska Marcin Bartosz Łukasiewicz Adam Ciszewski Francesco Corigliano Francesca Garello Suzan Palumbo
Po lutowej bryndzy przyszedł numer rewelacyjny. Wygląda na to, że redakcja cały ciężar zła upchnęła poprzednio, a tu zostały same perełki. Publicystyka Tradycyjnie wysoki poziom. Szczególnie warto zwrócić uwagę na artykuł ku chwale i pamięci Davida Lyncha oraz felieton o zeszłorocznej edycji Splat! Film Fest – kilka pozycji dopisanych do listy „koniecznie obejrzeć”. Na osobne wyróżnienie zasługuje też bardzo ciekawy tekst Aleksandry Klęnczar o Agrypinie. Proza polska Dokąd prowadzą tory (Marcin Łukasiewicz) – trochę deliryczne, lepkie od duchów, z dobrym tempem i fajną historią. Ocena: 6/10. To je moje (Krystyna Chodorowska) – podobno napisane jeszcze przed inwazją Rosji na Ukrainę… a brzmi jak prorocza przestroga. Fragment życia trzeciego pokolenia kolonizatorów z Ziemi. Bez fajerwerków, ale ważne. Ocena: 6/10. Okruchy (Adam Ciszewski) – znowu wojna w tle, ale tym razem widziana przez pryzmat hotelu goszczącego władcę „marionetek”. Bardzo dobre! Ocena: 7/10. Synchronizacja (Artur Laisen) – i jeszcze jedna wojna, ale z obcymi. Mocno pokręcone. Ocena: 6/10. Proza zagraniczna – petarda po włosku, aż palce lizać. Równouprawnienie (Francesca Garello) – coś jak „Gorące siodła”, tylko z czarownicami. Genialne. Ocena: 9/10. Dolina grozy (Francesco Corigliano) – miks „Blair Witch Project” z „Wzgórzami mają oczy”. Zgrabnie napisane, długo zostaje w pamięci. Ocena: 8/10. Śmiech pośród drzew (Suzan Palumbo) – slow horror. Historia dosyć oklepana, ale działa jak z Nosferatu – znane, a i tak wciąga. Przy okazji – pierwszy raz nie zgadzam się z Łukaszem Orbitowskim, który ostro pojechał po nowym Nosferatu. Komiks „Lila i Puta” ustąpiła miejsca „Ćmie”. Lepsza kreska, ale słabsza historia. Podsumowanie Numer 510 to przykład, że „Nowa Fantastyka” potrafi zaskoczyć, gdy odetchnie po gorszym miesiącu. Mocna publicystyka, świetna proza zagraniczna i solidne polskie teksty – naprawdę udany numer.
Konrad Wasiak - awatar Konrad Wasiak
ocenił na87 miesięcy temu
Nowa Fantastyka 491 (08/2023) Peter Watts
Nowa Fantastyka 491 (08/2023)
Peter Watts Andrzej Miszczak Lavie Tidhar Redakcja miesięcznika Fantastyka Agnieszka Fulińska Jakub Juszyński Tamsyn Muir Aleksandra Bednarska
Niepiękną jesień mamy tego lata. Idealna aura dla lektury. Toteż nowy numer NF już za mną. A w nim – po polsku. „Przyjaciel samotnego diabła” Agnieszki Fulińskiej – bajkowe fantasy? Jak to u tej Autorki, mocno nasycone historią. Idealnie spasowałby w Fantazjach Zielonogórskich. Brakuje mi w tym opku jakiejś iskry, jakiegoś konfliktu. Przez co cały tekst wydaje się trochę letni. Ale że Fulińska warsztat ma przedni, to lektura nadzwyczaj przyjemna. :Przyszłość ma zapach brzoskwiń” Aleksandry Bednarskiej – pomysł mi się podobał. Został jednak popsuty scenografią (Dalekiego Wschodu mam już po dziurki w nosie) i przekombinowaną konstrukcją. Plany czasowe (jak wyrozumiałem) dosyć swobodnie mieszają się w tekście, co utrudnia umiejscowienie wydarzeń. Gdyby to tak poukładać chronologicznie i przenieść choćby do Polski… Ech! Nie jest to tekst zły, absolutnie. Ale nie ułatwia czytelnikowi lektury, co mam za jego główną wadę. „Ptolemeusz i sroka” Andrzeja Miszczaka – kolejna wariacja na temat Polski Potężnej i Szczęśliwej, tym razem dzięki materiałowi z kosmosu, czyli Szkłu. Fajnie poczytać o znanych postaciach w nowym otoczeniu, ale oprócz paru mrugnięć okiem jakoś mi się ten tekst w całość nie klei. „Łowcy w matni” Jakuba Juszyńskiego – Polska u zarania dziejów, w której elementy rodem z fantasy działają na równi z historycznymi. Dobre tło, są przebłyski ciekawej historii, ale w sumie akcja trochę jednak cherlawa. No i zagranica. „Szum deszczu w sosnach” Lavie Tidhara – akcja wątła jak jednoroczny świerczek. Ale za to… Niesamowite tło, wielce ciekawy świat. Aż chciałoby się zakrzyknąć – proszę o więcej tego alternatywnego Izraela. Pomysłów w ten tekst Autor nawciskał tyle, że przeciętny pisarz fantasy naskrobałby z nich ze dwa pięcioksięgi. Tekst numeru! „Masa krytyczna” Petera Wattsa – Wattsa nigdy nie za dużo, ale tu chyba odezwał się w nim duch wyrobnika. Narzekania na współczesną sztukę połączone z ewolucją maszyn niespecjalnie współgrają w tym tekście. „Uczeń czarnoksiężnika” Tamsyn Muir – świetny pomysł, niestety ciut przegadany. Tym niemniej – opowiadanie bardzo ciekawe i, hm, ważne. Bo aż strach się bać, jakie refleksje można z niego wysnuć. W publicystyce też bardzo ciekawie. Klęczar czytać lubię bardzo i to zawsze jest mocny punkt numeru. Vargas tym razem się chyba nieco zapętlił w dygresjach. Za to ciekawa „Apokalipsa intelektu” Inglota – choć być może zamiast w intekalipsę stoczymy się w świat Elojów i Morloków? I co tu porabiać będzie SI? Artykuły Sochy, w tym „Człowiek 2.0”, powinny być lekturą obowiązkową w szkołach. Uczą spojrzenia innego, nam, zwyklakom, niedostępnego. Oraz dwie pozycje reklamowe: wywiad z aktorami „Wiedźmina” (nie oglądałem jeszcze, więc się nie odniosę) oraz artykuł „Dystopia bez przypadku” pani Gacyk. I tu mam pewną zagwozdkę – książki nie czytałem, więc być może wszystkie peany na jej temat są prawdziwe. Ale mimo wszystko budzi to pewne podejrzenia o kryptoreklamę. Sam artykuł może nieco przeszarżowany, ale w sumie ciekawy. Reasumując – kolejny ciekawy numer 
Staruch - awatar Staruch
ocenił na82 lata temu
Ghiblioteka. Nieoficjalny przewodnik po świecie filmów studia Ghibli Michael Leader
Ghiblioteka. Nieoficjalny przewodnik po świecie filmów studia Ghibli
Michael Leader
Nie będzie to recenzja filmów Ghibli (a szkoda, mogłabym ją zrobić),a oczywiście "Ghiblioteki", czyli nieoficjalnego przewodnikach po filmach tego studia. Książka, o ile dobrze mi wiadomo, powstała z podcastu autorów i prowadzi czytelnika przez wszystkie dzieła Studia Ghibli, a rakże zapewnia historię kryjącą się za nimi. Książka jest wydana bardzo porządnie, zawiera też liczne kolorowe kadry prosto z anime, a także fotografie i zdjęcia oryginalnych plakatów. Dzięki takim detalom lektura to czysta przyjemność. Zdecydowanie najciekawszym aspektem "Ghiblioteki" jest tło powstania samego studia, a także jego filmów. Choć większość informacji można znaleźć w internecie, trzeba wiedzieć, że nie każdy ma w sobie aż tyle samozaparcia, by to zrobić. Zebranie takich informacji w jednym miejscu sprawiło, że stały się one łatwiej dostępne dla osób, które jak ja nie lubią przebijać się przez liczne źródła. Książka zawiera też recenzje i przemyślenia samych autorów. Ten aspekt książki oceniam gorzej, gdyż zamiast recenzji chętnie przeczytałabym dokładniejsze analizy tych filnów. O ile niektóre fragmenty na temat konkretnych filmów zawierały właśnie szczegóły, którym warto się przyjrzeć, to wiele tego nie miało. Trzeba jednak zrozumieć, że książkę stworzyli fani i jak każdy mieli swoich faworytów. Choć można by tę książkę udoskonalić, nie można zaprzeczyć temu, że była to ciekawa lektura i powinna usatysfakcjonować fanów filmów Studia Ghibli, którzy (podobnie jak ja) nie przeprowadzili własnego śledztwa na temat studia i jego dzieł. Moja ocena to 7/10.
jednorozec_czyta - awatar jednorozec_czyta
oceniła na72 miesiące temu
Nowa Fantastyka 504 (09/2024) Redakcja miesięcznika Fantastyka
Nowa Fantastyka 504 (09/2024)
Redakcja miesięcznika Fantastyka Wiktor Orłowski Paula Wanarska Paweł Dybała Valerie Valdes Ai Jiang
Ten numer nie należy do najmocniejszych, ale warto go kupić i przeczytać — przede wszystkim dla dwóch opowiadań. „Supły” Pauli Wanarskiej to kawał dobrego fantasy: zgrabnie napisane, pełne dynamiki i ciekawych perspektyw, pozostawia niedosyt i chęć na więcej. Wydawałoby się, że hafciarstwo i magia nie mają ze sobą nic wspólnego, a jednak ta autorka udowadnia, że mogą stworzyć świetną mieszankę. Ocena: 8/10. „Jestem AI” Ai Jiang to mocne, cyberpunkowe wejście, które sprawia wrażenie wstępu do większego projektu. Mimo że zbierała entuzjastyczne recenzje i została nominowana do Nagrody Nebula, mnie czytało się ją raczej przeciętnie. Ocena: 7/10. Pozostałe opowiadania wypadają już słabiej: Polskie “Jaki piękny świat” Pawła Dybka — mizerota. Ocena: 3/10. “6. godzina w Duat” — trudno to zakwalifikować do fantasy czy science fiction, dla mnie bardziej historyczne. Ocena: 4/10. Drugie opowiadanie zagraniczne okazało się totalną pomyłką — nudne, pozbawione sensu, nie dałem rady go dokończyć. Ocena: 1/10. Już sam tytuł „Magiczna korespondencja na wszystkie struny serca” zniechęca. Autorką jest Waleri Valdés. Jeśli chodzi o publicystykę, polecam wywiad z Istvánem Vizcarym. Natomiast „stałe pozycje” redakcji — Kosik, Orbitowski i Aleksandra Klęczar — trzymają poziom.
Konrad Wasiak - awatar Konrad Wasiak
ocenił na61 rok temu
Nowa Fantastyka 496 (01/2024) Przemysław Gul
Nowa Fantastyka 496 (01/2024)
Przemysław Gul Lavie Tidhar Redakcja miesięcznika Fantastyka Mika Modrzyńska Anthony M. Rud Agnieszka Rogowska Valentino Poppi
Zacznę od narzekań: nie rozumiem, dlaczego Witold Vargas wciąż publikuje teksty o bestiariuszu słowiańskim. Robi to od ładnych paru lat i po tym czasie odnoszę wrażenie, jakbym ciągle czytał o tym samym. Redakcja mogłaby przekazać tę jedną stronę komuś innemu. Z przyjemniejszych rzeczy: Świetny tekst Przemysława Gula „Selkie”. Fabuła może i nie jest wybitna, zwroty akcji zaskakujące i nieprzewidywalne, jednakże autor nadrabia świetnie wykreowanym, podwodnym światem. Algokawa, pasujące do historii powiedzonka i inne takie. Drugim bardzo zapadającym w pamięć jest „Przed lustrem” Valentino Poppi. Opowiada o staruszku, który został odwiedzony przez pracownicę socjalną. Zauważyła, że mężczyzna pozbył się wszystkich identycznych przedmiotów - nawet skarpetki nosi nie do pary. Ekscentryczne zachowanie wyjaśnił zauważeniem mimika, w co kobieta oczywiście nie wierzy. Postępowanie staruszka bardzo przypomniało mi zabawne zachowanie naukowców z „Prey”, którzy naklejali na różne przedmioty karteczki samoprzylepne z napisanym „not a mimic!”. : D Na wyróżnienie zasługuje także „Złomiarz” Lavie Tidhar. Taka przyjemna w odbiorze historia o kosmicznym złomiarzu, który otrzymuje szansę od losu (a raczej swojej byłej) na odbicie się od coraz zbliżającego się dna. „Szlam” Anthony'ego M. Ruda to także ciekawa lektura, jednak trochę czuć, że opowiadanie zostało po raz pierwszy opublikowane ponad sto lat temu. Pod względem opowiadań to bardzo dobry numer.
cyberpunkowy neuromantyk - awatar cyberpunkowy neuromantyk
ocenił na73 miesiące temu

Cytaty z książki Nowa Fantastyka 502 (07/2024)

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Nowa Fantastyka 502 (07/2024)