Wariatem jest ten, kto ma się za całkowicie normalnego, a za nienormalnych uważa całą resztę.

Jedyny przyzwoity obyczaj, którego należy bronić stanowczo, to obyczaj czytania, podczas gdy reszta jest kwestią sumienia każdego z osobna.

- Wie pan, któregoś dnia budzi się pan rano i uświadamia sobie nagle, że wszystkie pociągi już odjechały.
- Zawsze jest jakiś pociąg, do którego jeszcze można wsiąść. Zawsze.

Człowiek czasem ma już dość uciekania. Świat staje się bardzo mały, kiedy nie masz się gdzie podziać.

Wytrawny kłamca wie, że najlepszym kłamstwem jest zawsze prawda podana z pominięciem najistotniejszej kwestii.

Czasem sobie myślę, że Darwin jednak się mylił i w rzeczywistości człowiek pochodzi od owadów, bo w ośmiu przypadkach na dziesięć człekokształtne to zwykłe mendy gotowe na wszystko za byle gówno.

Są takie miejsca i takie czasy, kiedy bycie nikim przynosi większy zaszczyt niż bycie kimś".

Zawsze sądziłem, że kto czuje pociąg do stada, ten ma w sobie coś z barana.

Mężczyźni są jak kasztany sprzedawane na ulicy: jak je kupujesz, wszystkie są gorące i pięknie pachną, ale ledwie je wyjmiesz z torebki, natychmiast stygną i nagle stwierdzasz, że większość z nich jest w środku zgniła.

Wszystko w tym życiu można przebaczyć. Poza prawdą...

(...) przeznaczenie nie puka do drzwi naszego domu. Trzeba za nim ruszyć, wyjść mu na spotkanie.

Wariatowi zawsze wydaje się, że wariatami są inni.

Nie pamiętam gdzie, ale czytałem, że w gruncie rzeczy nigdy nie byliśmy tacy, jakich siebie pamiętamy, że wspominamy tylko to, co nigdy się nie wydarzyło…

Przyszłości się nie pragnie: zasługuje się na nią.

Nikt nie jest zły z natury, tylko po prostu się boi.

Odnieść w życiu sukces, kiedy rodzina wspiera i pomaga, to żaden powód do dumy.

Młody człowieku, na tym świecie wszystko jest fałszywe. Wszystko oprócz pieniędzy.

- To znaczy jestem martwy ?
- Jak łacina.

- Papieroska?
- Nie palę.
- Podobno dzięki temu szybciej się umiera.
- W takim razie nie mogę odmówić.

Są ludzie, którzy mają w zwyczaju uśmiechać się przesadnie, kiedy zbiera im się na płacz.

Strach dzielony z kimś ma nie takie wielkie oczy.

[...] niesiony skrzydłami pierwszej porannej kawy, tego niczym nieskrępowanego optymizmu w stanie płynnym.

Niech pan teraz odpoczywa, przyjacielu. Niebo może jeszcze poczekać. A piekło jest dla pana za małe.

Ludzie małoduszni zawsze usiłują pomniejszyć innych...

Mężczyzna, który potrafi sikać na stojąco, bez niczyjej pomocy, jest mężczyzną zdolnym do stawienia czoła czekającej go odpowiedzialności.

Ferminie, jest pan dobrym człowiekiem. Niech pan się stara to ukryć.

Czasem człowiek zapomina, że na tym świecie nie wszyscy są nędznikami".

Nie trzeba wierzyć w Boga, żeby się wyspowiadać. To sprawa między panem a pańskim sumieniem. Co ma pan do stracenia?

Wszystko w tym życiu można przebaczyć. Poza prawdą.

(...) człowiek w pewnym wieku zaczyna sądzić, że nic w cyrku tego świata już nie zdoła go zaskoczyć.