Wojciech S. Magdziarz

Niezła praca, jeno tytuł nie do końca zgadza się z treścią. Nie jest to biografia postaci kobiecej na dworze, raczej opis jej obecności w dziejach Francji (żony Ludwika XIII i matki Ludwika XIV). Niewątpliwym plusem jest bardzo dobry opis Frondy, której autor poświecił ok. jednej trzeciej części książki. Dobre jest zwrócenie uwagi przez autora na wpływ na postawę dworu wobec opozycji mieszczańsko-magnackiej wydarzeń mających miejsce w Anglii (wojna domowa, rewolucja, królobójstwo i rządy Cromwella). Przyznam się, że lepiej zrozumiałem całe to zamieszanie, niż po lekturze biografii Kondeusza (może to też kwestia drugiej lektury w tym temacie). W świetle tego opisu można wysoko ocenić królową matkę Annę Austriacką (i Mazariniego),że wywalczyła silną władzę centralną dla swego syna Ludwika XIV (rozegranie mieszczan i zbuntowanych magnatów przeciwko sobie). To wszystko skłania do wniosku, że we Francji absolutyzm mógł na długo nie zagościć i czasy frond mogły znaną nam historię wywrócić do góry nogami. Tym bardziej smutno jeśli porównać dokonania Anny z dokonaniami naszych Wazów i żony dwóch królów Ludwiki Marii Gonzagi (gdyby na dworze francuskim została kilka lat dłużej mogłaby się od królowej Francji wiele nauczyć). W książce znajdziemy dobry opis wszelkich buntów i niesnasek za czasów rządów Ludwika XIII i dwóch słynnych kardynałów (hugenoci, księcia Bouillon z Sedanu, Gastona, Karola IV Lotaryńskiego, rodzin Kondeuszy, Vendome). Nieco mniej autor skupia się na konflikcie hiszpańsko-francuskim. W książce zabrakło mi opisu tego jak postrzegana była królowa (zwłaszcza przez opozycję czy potomnych). Opis najbardziej znanych faktów, znanych z powieści i ekranizacji Dumasa, pojawia się tylko we wstępie. Autor wzbudził nim wielkie zainteresowanie, a w treści głównej jakby porzucił tematy. Polecam również w tym samym temacie i okresie tytuł: „Kondeusz Wielki Życie Ludwika II Burbona księcia Conde”.