rozwińzwiń

Krzysztof Boczkowski

Krzysztof Boczkowski
12
6,9/10
Urodzony: 02.05.1936Zmarły: 01.11.2018
6,9/10średnia ocena książek autora
28 przeczytało książki autora
22 chce przeczytać książki autora

Książki i czasopisma

  • Wszystkie
  • Książki
  • Czasopisma
Szkielet Boga. Wiersze z lat 1975-2012
2020
Szkielet Boga. Wiersze z lat 1975-2012
Krzysztof Boczkowski
8,1 z 7 ocen
13 czytelników 2 opinie
2020
Poezja Dzisiaj
2019
Poezja Dzisiaj
Ernest Bryll, Krzysztof Boczkowski
9,0 z 1 ocen
1 czytelnik 0 opinii
2019
To lubię
2007
To lubię
Krzysztof Boczkowski
8,0 z 1 ocen
2 czytelników 0 opinii
2007
Okno Dnia i Nocy
2007
Okno Dnia i Nocy
Krzysztof Boczkowski
4,5 z 2 ocen
3 czytelników 2 opinie
2007
Ja - mój przyjaciel
2004
Ja - mój przyjaciel
Krzysztof Boczkowski
6,5 z 2 ocen
2 czytelników 1 opinia
2004
Dusza i śnieg. Wiersze wybrane
1997
Dusza i śnieg. Wiersze wybrane
Krzysztof Boczkowski
0,0 z ocen
0 czytelników 0 opinii
1997
Z nowoczesnej poezji amerykańskiej
1993
Z nowoczesnej poezji amerykańskiej
Krzysztof Boczkowski
5,0 z 1 ocen
1 czytelnik 0 opinii
1993
Białe usta
1989
Białe usta
Krzysztof Boczkowski
0,0 z ocen
2 czytelników 0 opinii
1989
Apokryfy i fragmenty
1988
Apokryfy i fragmenty
Krzysztof Boczkowski
6,0 z 1 ocen
1 czytelnik 1 opinia
1988
Dusza z ciała wyleciała
1985
Dusza z ciała wyleciała
Krzysztof Boczkowski
6,5 z 2 ocen
6 czytelników 1 opinia
1985
Dawny i obecny
1978
Dawny i obecny
Krzysztof Boczkowski
8,0 z 1 ocen
1 czytelnik 1 opinia
1978
Światło dnia
1977
Światło dnia
Krzysztof Boczkowski
8,5 z 2 ocen
2 czytelników 2 opinie
1977
Otwarte usta losu
1975
Otwarte usta losu
Krzysztof Boczkowski
8,0 z 1 ocen
1 czytelnik 1 opinia
1975

Popularne cytaty autora

  • Po takiej wiedzy – jakież wybaczenie? Pomyśl teraz, Historia ma tyle chytrych przejść, przebiegłych korytarzy 35 I wyjść; zwodzi szeptami am...

    Po takiej wiedzy – jakież wybaczenie? Pomyśl teraz, Historia ma tyle chytrych przejść, przebiegłych korytarzy 35 I wyjść; zwodzi szeptami ambicji, Kieruje nami schlebiając próżności. Pomyśl, daje Nam w chwili naszej nieuwagi. Daje wykrętnie Wśród tylu powikłań – że to dawanie na śmierć Zagłodzi pragnienie. Daje zbyt późno, 40 Gdy już nie wierzymy, albo wierzymy już tylko w pamięci Rozważającej minioną namiętność. Daje zbyt wcześnie W słabe ręce to, co uważamy za zbyteczne, Do chwili, gdy odmowa dania zrodzi strach. Pomyśl tylko, Ni męstwo, ani strach nie zbawią nas. Heroizm – Ojcem jest występków przeciwnych naturze. Do cnoty nas zmuszają nasze zbyt zuchwałe zbrodnie. Te łzy są otrząsane z drzewa, co zrodziło gniew. (T.S.Eliot:Gerontion) s.119.

    osób to lubi
Zobacz więcej cytatów

Najnowsze opinie o książkach autora